Μία από τις πιο hot ελληνικές start-ups που δημιούργησε το «Vine των ήχων» ξεδιπλώνει τα χαρτιά της και παρουσιάζεται στο Push The Button.

Οι φωνητικές εντολές προς τις συσκευές μας, προκειμένου να κάνουν ένα search ή να πραγματοποιήσουν απλά tasks, έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. «Ok, Google», «Hey Siri» και πολλά ακόμα παραδείγματα δίνουν το ηχητικό στίγμα του μέλλοντος και γίνονται ένα κανάλι αλληλεπίδρασης με τα gadgets μας, κατακτώντας ολοένα και περισσότερους χρήστες, ιδίως τώρα που τα ελληνικά υποστηρίζονται από όλο και περισσότερα software.   Παρόλο που η φωνή και ο ήχος κερδίζουν έδαφος ως προς αυτή την κατεύθυνση και το βίντεο και η φωτογραφία κατέχουν τα πρωτεία όσον αφορά τα ψηφιακά μέσα έκφρασης των χρηστών, ο ήχος, ως εκφραστικό μέσο −από το να μεταφέρει ένα μήνυμα έως ένα τραγούδι−, λάμπει διά της απουσίας του από το σύνολο των social media.  

Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει μια ολόφρεσκη ελληνική start-up ονόματι Vound, η οποία, όπως είπε στο Push The Button o ιδρυτής και CEO της, Γιάννης Τσιώρης, φιλοδοξεί να κάνει το Vound το μεγαλύτερο δίκτυο ηχητικής δημιουργικότητας στον κόσμο. Αυτό προσπαθεί, λοιπόν, να το επιτύχει με τη δημιουργία του ομώνυμου application για iOS (σύντομα θα κυκλοφορήσει και για Android) που επιτρέπει την ηχογράφηση, την επεξεργασία και τον διαμοιρασμό vounds, δηλαδή αρχείων ήχου διάρκειας 11 δευτερολέπτων, όπως περίπου λειτουργεί το Vine με τα video.  

Η ιδέα του Vound δεν ήταν μια στιγμιαία έμπνευση αλλά το αποτέλεσμα εντατικής έρευνας, αγοράς και ανάλυσης των τεχνολογικών τάσεων. Περιγράψτε μου με λίγα λόγια τι είναι το Vound. Το Vound είναι ένα κοινωνικό δίκτυο όπου οι χρήστες μπορούν να ηχογραφήσουν τη φωνή τους, να τη συνδυάσουν με γνωστά αποφθέγματα, ηχητικά εφέ ή οτιδήποτε μπορούν να φανταστούν με απλό και διασκεδαστικό τρόπο, δημιουργώντας έτσι ένα «vound» το οποίο δεν ξεπερνά τα 11 δευτερόλεπτα. Μπορούν να δημοσιεύσουν τη δημιουργία τους σε Facebook/Twitter ή να στείλουν ένα προσωπικό vound στους φίλους τους μέσω WhatsApp/Facebook messenger. Η εφαρμογή, επίσης, έχει μια βιβλιοθήκη, έναν χώρο στον οποίο τα καλύτερα vounds των χρηστών είναι σε ομάδες. Για παράδειγμα, εκεί θα βρει κάποιος ατάκες από ταινίες, inspirational vounds, αστεία ηχητικά μηνύματα ή και ιστορικά vounds όπως το «Houston, we have a problem».    

Πώς προέκυψε η ιδέα του Vound; Κατά τη διάρκεια του 2ου μεταπτυχιακού μου στην Ολλανδία, μια πολυεθνική εταιρεία μού πρότεινε μια πολύ καλή θέση, την οποία και δέχτηκα τελικά. Δούλεψα 5 χρόνια εκεί με καλή επαγγελματική ανέλιξη, ωστόσο, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο πιο έντονα ένιωθα πως το περιβάλλον μιας πολυεθνικής δεν είναι για μένα. Γυρνώντας στο σπίτι από τη δουλειά μια μέρα του Ιανουαρίου του 2014, ένιωσα ένα κάψιμο στο στήθος και συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε περιθώριο περαιτέρω αναβολής − έπρεπε να ακολουθήσω αυτό που πραγματικά ήθελα. Την ίδια στιγμή σκέφτηκα πόσο δύσκολο και μοναχικό θα ήταν να δημιουργήσεις μια start-up μόνος σου. Χρειάζεσαι έναν συνοδοιπόρο, έναν συνιδρυτή, για να αντιμετωπίζετε τις δυσκολίες μαζί. Σκεφτόμουν, λοιπόν, με πιο άτομο ταιριάζω και ποιος έχει τις κατάλληλες γνώσεις και δεξιότητες και τότε μου ήρθε στο μυαλό η Ιωάννα (Αγγελιδάκη). Το ίδιο βράδυ της τηλεφώνησα και κυριολεκτικά μέσα σε 3 λεπτά δέχτηκε. Από τότε φέραμε και οι δυο τη ζωή μας πάνω-κάτω για να ακολουθήσουμε αυτό το όνειρο. Έτσι δημιουργήθηκε ο αρχικός πυρήνας της ομάδας. Η ιδέα του Vound δεν ήταν μια στιγμιαία έμπνευση αλλά το αποτέλεσμα εντατικής έρευνας, αγοράς και ανάλυσης των τεχνολογικών τάσεων. Μαζί με τη συνεργάτιδά μου Ιωάννα Αγγελιδάκη συνειδητοποιήσαμε ότι οι χρήστες μιλούν όλο και περισσότερο με τις συσκευές τους, είτε είναι η Siri, η Cortana ή το Google Voice. Την ίδια στιγμή, στο Facebook και στο Twitter είναι προφανής η απουσία των ήχων και των φωνών της καθημερινότητάς μας. Γι' αυτό δημιουργήσαμε το Vound, για να δώσουμε στη φωνή μας τη θέση που της αρμόζει στον διαδικτυακό κόσμο, να δώσουμε δηλαδή στα κοινωνικά δίκτυα πιο προσωπικό χαρακτήρα και να εισαγάγουμε ένα νέο είδος δημιουργικής έκφρασης.  

Σε τι φάση βρίσκεται σήμερα η εφαρμογή; Έχει ακουστεί προς τα έξω η φωνή του Vound; Από τον Ιανουάριο του 2014 και μετά από έναν χρόνο σκληρής δουλειάς έχουμε καταφέρει να χαρτογραφήσουμε τον ανταγωνισμό, να βρούμε αρχική χρηματοδότηση και να στήσουμε την εταιρεία στο Ντουμπάι, ενώ η ομάδα μας πλέον μετράει 9 άτομα που δουλεύουν διαδικτυακά από χώρες όπως η Ελλάδα, η Αμερική, η Ιταλία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε public beta testing σε iOS και η εντατική προώθηση της εφαρμογής δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, παρ' όλα αυτά το Vound ήδη ξεκίνησε να χτίζει ένα κοινό κι έχει καταφέρει να λάβει αναφορές από διαδικτυακές σελίδες όπως το Product hunt και το Superb Crew για την Αμερική ή το wwwhatsnew για την Ισπανία. Σύντομα, μέσα στο 2015, έρχεται η παράδοση στην αγορά της Android έκδοσης του Vound καθώς και η μετάφραση της εφαρμογής στα ελληνικά.  

Παρακολουθήστε το βίντεο παρουσίασης του Vound: 

Τη χρονιά που μας πέρασε ένα μικρό, αλλά σοκαριστικό φιλμ της Ιsabelle Quintard και του Fabien Motte αναστάτωσε τη γαλλική κοινή γνώμη. Ως θέμα του είχε την εμπειρία ενός βιαστικού νεαρού, ο οποίος επιβιβάζεται σε τρένο στο σταθμό της Lille, προκειμένου να πάει σε ένα σημαντικό επαγγελματικό ραντεβού εγκαίρως. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής ο ίδιος και οι συνεπιβάτες του ακούν τις φωνές μιας γυναίκας-θύμα βιασμού, μέσα στο βαγόνι, από έναν άνδρα.

Η φρίκη δεν αποτυπώνεται άμεσα, μόνο ο ήχος επιτρέπει να καταλάβει κανείς τι τρομακτικό συμβαίνει μόλις λίγα καθίσματα μακριά. Πνιγμένες φωνές. Χτυπήματα. Ένα γυναικείο χέρι που πιάνεται απεγνωσμένα από το σίδερο ενός καθίσματος. Δύο πόδια ανδρικά να σπρώχνουν κάτι που δεν βλέπεις. Λαχάνιασμα. Η γυναικεία φωνή σταδιακά σβήνει. Λυγμοί. Οι επιβάτες αφήνουν το περιστατικό να εξελιχθεί, αμέτοχοι, ανέκφραστοι. Σαν να μην υπάρχει. Ο νεαρός επιβάτης δυσφορεί, πνίγεται κοιτάζει το κουμπί του συναγερμού, αλλά δεν το πατά. Ένα γυναικείο βραχιόλι πέφτει στο πάτωμα. Λίγα μαρτυρικά λεπτά αργότερα (αλήθεια ποιος βασανίζεται πραγματικά σε αυτή την ιστορία) φτάνει στον προορισμό του και πετιέται έξω. Στέκεται, αλλά στο πρόσωπό του φαίνεται σαν να τον κυνηγούν χίλιοι δαίμονες. Ανεβαίνει τις σκάλες προς την έξοδο, μα το φως είναι τόσο σκληρό σαν τις Ερινύες που τον καταδιώκουν. Γιατί δεν μίλησε…

Πρόσφατα, αυτό το φιλμάκι ήρθε ξανά στην επικαιρότητα, με αφορμή το βιασμό μιας 22χρονης γυναίκας μέσα στο τρένο στη διαδρομή προς το Παρίσι, μπροστά στα μάτια δεκάδων επιβατών που δεν επενέβησαν. Νέο κρούσμα, αυτή τη φορά στο σταθμό Ermont-Eubonne με ανήλικο 17χρονο θύμα, εκδηλώθηκε μόλις λίγες μέρες αργότερα. Όπως καταγγέλλει η ομάδα «Oser le Feminisme», πλήθος σεξουαλικών επιθέσεων ενάντια σε γυναίκες συμβαίνουν κάθε εβδομάδα χωρίς να καταγγέλλονται, καθώς οι βιασθείσες φοβούνται τον κοινωνικό στιγματισμό.

Το τραγικό είναι ότι το 92% των μαρτύρων αυτών των επιθέσεων είναι επίσης γυναίκες, οι οποίες δεν τολμούν να αντιδράσουν από φόβο. Σε μια προσπάθεια κινητοποίησης η εν λόγω ομάδα διοργάνωσε δράσεις μέσα στο μετρό του Παρισιού, προκειμένου να ταράξει συνειδήσεις και να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες.

Τα μέλη της «Oser le Feminisme» με χάπενινγκ και με κεντρικό σύνθημα #Take_back_the_métro πρόσφατα προσπάθησαν να σπάσουν το ταμπού της ντροπής και του φόβου, ενημερώνοντας για την κατάσταση και παροτρύνοντας τους επιβάτες να χτυπούν τον συναγερμό, σε περίπτωση που αντιληφθούν τέτοιου είδους περιστατικό. Την ίδια στιγμή, η πολιτεία αποφάσισε να προωθήσει κυβερνητική πρωτοβουλία δημιουργίας πλατφορμών υποδοχής των θυμάτων μέσα στην άνοιξη, ενώ δρομολογήθηκε εξειδικευμένη εκπαίδευση των οδηγών μέσω σεμιναρίων για αυτές τις περιπτώσεις.

Το δελτίο του γαλλικού τύπου, σχετικά με την παραπάνω δράση, δεν υπήρξε η μόνη αφορμή για να γράψω αυτό το κείμενο. Έχω ακόμη στο μυαλό μια πρόσφατη συζήτηση που ξεκίνησε από την 20χρονη Τουρκάλα φοιτήτρια Οζγκεκάν Ασλάν (βρέθηκε νεκρή στην κοίτη ενός ποταμού μετά από απόπειρα βιασμού), πέρασε στη διαμαρτυρία των είκοσι ανδρών στην Κωνσταντινούπολη -οι οποίοι φορώντας φούστες σε πορεία κατήγγειλαν τον βιασμό και τη δολοφονία της 20χρονης φοιτήτριας Εζγκετσάν Ασλάν στη Μερσίνα- και στάθηκε στην Τουγτσέ Αλμπαϊράκ, την ηρωική φοιτήτρια στη Γερμανία, που δολοφονήθηκε στην προσπάθειά της να σώσει δύο έφηβες από βιασμό.

Αναπόφευκτα, μιλώντας για ανθρώπινα δικαιώματα καταλήξαμε στο φλέγον κοινωνικό θέμα των ημερών, αυτό του εξαφανισμένου νέου στα Γιάννενα, που όπως όλα δείχνουν υπήρξε τραγικό θύμα bullying. H περίπτωσή του φυσικά δεν είναι η ίδια με τις προηγούμενες. Κι εύχομαι ολόψυχα τα πράγματα να έχουν ένα αίσιο τέλος για το βασανισμένο αγόρι. Παραμένει γεγονός όμως ότι τόσο ο σχολικός εκφοβισμός, όσο και η απόπειρα βιασμού αφορούν στην άσκηση βίας (λεκτικής ή σωματικής) σε έναν αδύναμο άνθρωπο. Και δεν πρέπει να μένουν αναπάντητες σαν να είναι κάτι φυσιολογικό και κοινωνικά αποδεκτό. Το κοινό συμπέρασμα εκείνης της κουβέντας μεταξύ φίλων ήταν «μιλήστε, αντισταθείτε». Στα φαινόμενα που καταπατούν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια. Επιδιώξτε το τέλος του πόνου και της ντροπής. Σπάστε τη σιωπή. Είναι συνενοχή. Το μόνο πράγμα, άλλωστε, που απαιτείται για να θριαμβεύσει το κακό είναι οι καλοί να μην κάνουν τίποτα απολύτως. Και γρήγορα μπορεί να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.

Πηγή:protagon

H Mercedes μπαίνει δυναμικά στις πίστες με το νέο της αγωνιστικό, την AMG GT3.

Το νέο μοντέλο ακολουθεί πιστά τις προδιαγραφές FIA GT3. Το μεγαλύτερο τμήμα του αυτοκινήτου είναι κατασκευασμένο από ανθρακονήματα και συγκεκριμένα το αμάξωμα.

Πάντως, το πλαίσιο της Mercedes-AMG GT3 είναι κατασκευασμένο από εξαιρετικά ανθεκτικό αλουμίνιο Έχει εντυπωσιακή εμφάνιση, τεράστια σπόιλερ κ.α.