ενημέρωση 7:35, 3 September, 2026

Γερμανικές τράπεζες δανειστές και τζογαδόροι στα ομόλογα

Πούλησαν και ξαναγόρασαν στις καλύτερες τιμές, Άγγλοι, Γερμανοί κι Αμερικανοί. Σε γερμανικά χέρια 10,2 δις ελληνικών ομολόγων. Ποιοι έχουν τα άλλα ομόλογα
 

Με ελληνικά ομόλογα 10,2 δις ευρώ στα «αμπάρια» τους, οι γερμανικές τράπεζες είναι από τους μεγαλύτερους κατόχους ελληνικών ομολόγων και αυτές τις ημέρες υποφέρουν, μαζί με αγγλικές και αμερικανικές τράπεζες, από την πίεση που ασκούν οι αγορές στο ελληνικό χρέος. Οι αποδόσεις (επιτόκια) των ομολόγων ποικίλλουν ανάλογα με το ομόλογο από το 8,22% μέχρι και λίγο πάνω από 14%, ενώ η ονομαστική αξία τους είναι μεταξύ 50% και 72% της τιμής τους.

Τα ελληνικά ομόλογα δεν είναι πολλά. Φθάνουν συνολικά τα 68 δις ευρώ τώρα και οι γερμανικές τράπεζες, με τα 10,2 δις ευρώ, έχουν περίπου το 1/7 των ομολόγων. Είναι οι μεγαλύτεροι δανειστές στα ομόλογα λοιπόν… Πράγμα που κάνει τις ξένες τράπεζες, να χάνουν διπλά αυτή την περίοδο, πέρα δηλαδή από την πτώση της τιμής στα ομόλογα.

Γιατί διπλά; Επειδή οι κάτοχοι ομολόγων (κι όχι το δημόσιο), είναι αυτοί που χάνουν από την πρόσφατη απόφαση της ΕΚΤ και του Ντράγκι, ο οποίος δεν θα αγοράζει ομόλογα μέχρι τον Ιούνιο. Το δημόσιο δεν εκδίδει ομόλογα, αλλά κάποιοι έχουν ήδη, τα παλιά…

Μέχρι να επέλθει μία συμφωνία Ελλάδας και δανειστών, η τιμή αυτών των περιουσιακών στοιχείων τους, δύσκολα θα ανέβει, αφού δεν υπάρχει ο αγοραστής- καταφύγιο, δηλαδή η ΕΚΤ. Για να ανέβει η τιμή, πρέπει να υπάρχει αγοραστής και είναι δύσκολο να βρεθεί άλλος. Δύσκολο όμως είναι να βρεθεί και πωλητής. Όταν χάνεις, όπως οι γερμανικές τράπεζες αλλά έχεις ελπίδα να κερδίσεις (μετά από μια συμφωνία), κάνεις υπομονή έστω κι αν κάθεσαι σε αναμμένα κάρβουνα…

Μαζί με τους Γερμανούς, στην ίδια μοίρα, είναι οι βρετανικές και αμερικανικές τράπεζες, σύμφωνα με στοιχεία που μόλις δημοσιοποίησε το Bruegel. Οι τράπεζες από το Ηνωμένο Βασίλειο, έχουν ελληνικά ομόλογα 10 δις ευρώ. Οι αμερικανικές έχουν άλλα 8 δις ευρώ. Συνολικά, οι τράπεζες αυτές, έχουν τα 28 δις ευρώ από τα 68 δις ευρώ του χρέους σε ομόλογα.

Οι άλλες ξένες τράπεζες πάντως μειώνουν την παρουσία τους στα ελληνικά ομόλογα. Με τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα (Σεπτεμβρίου 2014), το Bruegel δίνει τα εξής στοιχεία για τις ξένες τράπεζες με ελληνικά ομόλογα:

  • Αυστρία 96.6 εκατ. ευρώ
  • Βέλγιο έχει 29,4 εκατ. ευρώ (και μόλις προχθές και η Τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας Raiffeisen Bank έγινε γνωστό πως έχει προβλήματα λόγω μεγάλων δανείων σε ελβετικό φράγκο.
  • Γαλλία μόλις 1,368 δις ευρώ, (από 60 δις ευρώ το 2009!!!)
  • Ιρλανδία 55.9 εκατομμύρια ευρώ
  • Ιταλία 800 εκατομμύρια ευρώ
  • Ολλανδία 923 εκατομμύρια
  • Πορτογαλία 263 εκατ. ευρώ
  • Ισπανία 301 εκατ. ευρώ
Ποιοι πούλησαν και ξαναγόρασαν ομόλογα στις καλύτερες τιμές
 
Εν συντομία, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι, που όλοι τους έχουν τώρα το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών ομολόγων. Ειδικότερα, μια προσεκτική εξέταση των στοιχείων, δείχνει, πως οι γερμανικές και άλλες τράπεζες, πρόλαβαν και πούλησαν ελληνικά ομόλογα την καλύτερη περίοδο. Αυτό δεν το λέει μόνον το Bruegel. Το λένε όλοι.

Τώρα όμως, η τελευταία ανάλυση από αυτό, το σημαντικότερο think tank της Ευρωζώνης, δίνει στοιχεία χωρίς να σχολιάζει που δείχνουν και κάτι άλλο…
Γερμανοί, Αμερικανοί και Βρετανοί, δεν πούλησαν μόνο αλλά και αγόρασαν ξανά, στην καλύτερη περίοδο. Μετά, οι τιμές των ομολόγων ανέβηκαν. Τώρα βέβαια, πάλι πέφτουν…

Οι γερμανικές, όπως άλλωστε και οι αγγλικές και αμερικανικές τράπεζες, έχουν αγοράσει φθηνά τα ελληνικά ομόλογα, αν συγκρίνουμε τις ημερομηνίες που τα απέκτησαν σε σχέση με τα γεγονότα που έχουν συμβεί. Αρκεί να ξέρεις πότε οι τιμές ήταν πεσμένες και πότε αυξήθηκαν.

Οι τιμές λοιπόν έπεσαν με το κούρεμα του Φεβρουαρίου του 2012 και έμειναν χαμηλά, γιατί η Ελλάδα ήταν τεχνικά χρεοκοπημένη, αφού κούρεψε χρέος. Η εμπιστοσύνη χάθηκε και πολλοί από τους ραντιέρηδες ή θεσμικούς, πούλησαν είτε από έλλειψη εμπιστοσύνης, είτε από ανάγκη για ρευστό, είτε τέλος, κάποιοι θεσμικοί, από ξένα Ταμεία, γιατί τους απαγορεύεται να επενδύουν σε χρεοκοπήμένα ομόλογα από τα καταστατικά τους.

Αλλά οι γύπες των hedge funds καραδοκούσαν. Και αγόραζαν τότε, καθώς αναμενόταν η ενεργοποίηση της επαναγοράς ομολόγων, το δεύτερο PSI. Μαζί τους και οι γερμανικές, αμερικανικές και βρετανικές τράπεζες, άδραξαν την ευκαιρία…

Όπως αποδεικνύεται, όχι μόνον κατάφεραν να πουλήσουν ελληνικά ομόλογα την κατάλληλη περίοδο πριν το κούρεμα, αλλά και κατάφεραν και να ξαναγοράσουν την καλύτερη περίοδο δηλαδή σε φθηνές τιμές, ταυτόχρονα ή λίγο μετά, από το λεγόμενο και δεύτερο PSI, δηλαδή την επαναγορά των ελληνικών ομολόγων που έκανε η Ελλάδα με μέρος του δανείου, μετά το κούρεμα.

Η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων που πολλοί λησμονούν, έγινε τον Δεκέμβριο του 2012. Είχε ως αποτέλεσμα να αποσύρει από την κυκλοφορία ομόλογα που σβήστηκαν, ανεβάζοντας έτσι με την αγορά τους τις τιμές για τα άλλα, αφού υπήρχε αγοραστής ενώ ταυτόχρονα όσα απέμεναν έγιναν σπανιότερα άρα και ευκολότερο θεωρητικά, να εξοφληθούν.

Τα στοιχεία που μόλις δημοσίευσε το Bruegel, είναι αποκαλυπτικά, για όλα τα παραπάνω. «Οι γερμανικές τράπεζες, είχαν ομόλογα αξίας 32 δις ευρώ το 2010 και η έκθεσή τους έπεσε χαμηλά στα 3,9 δις ευρώ μέχρι το τέλος του 2012. Μέχρι τον Ιούνιο του 2014, ανέβηκε ξανά γύρω στα 10 δις ευρώ, αλλά παραμένει μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2014, χαμηλότερα από το ιστορικό τους επίπεδο».

Αλλά οι πιο γρήγοροι στις φθηνές αγορές ήταν άλλοι. Η ίδια ανάλυση αναφέρει:«Κατά τρόπο ενδιαφέροντα, έχει αυξηθεί και πάλι η έκθεση σε ελληνικά ομόλογα από τράπεζες των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου από το Μάρτιο του 2013, επανερχόμενες σε επίπεδα που δεν απέχουν πολύ από αυτά του 2009- 2010». Αυτές οι τράπεζες αγόρασαν ξανά πάλι, με καλύτερο συγχρονισμό. Στις φθηνότερες  τιμές…

«Η έκθεση των αμερικανικών τραπεζών στην Ελλάδα από τον Σεπτεμβρίου 2014 ήταν στην πραγματικότητα 8 δις ευρώ (κάτω από 13 δις ευρώ, τον Ιούνιο) και η έκθεση των τραπεζών του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν 10 δις ευρώ».
Σύμφωνα με την έκθεση «οι τράπεζες της ζώνης του ευρώ, έχουν συμπεριφερθεί πολύ διαφορετικά και η συνολική έκθεση στην Ελλάδα στην πραγματικότητα συνεχίζει να μειώνεται από όλες σχεδόν τις χώρες. Κατά τρόπο ενδιαφέροντα, η μόνη χώρα όπου τράπεζες συνεχώς αυξάνουν την έκθεσή τους στην Ελλάδα από το 2013, είναι η Γερμανία». 

 

 

Γιατί η κυβέρνηση Τσίπρα δείχνει τα δόντια της στην Τρόικα;

Ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας, είπε χτες «Σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω και να μείνω συνεπής στις δεσμεύσεις μου», ενώ ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, είπε στον επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, «Δεν συνεργαζόμαστε με την τρόικα». Μάλλον κάτι έχει αλλάξει στην πολιτική της χώρας τις τελευταίες ημέρες.

Γιατί, όμως, η κυβέρνηση Τσίπρα απορρίπτει την Τρόικα και ζητάει να πάει σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς;

Γιατί δεν μπορούσε να το κάνει αυτό η κυβέρνηση Σαμαρά;

Δεν υπάρχει λόγος να χάνω χρόνο με αναλύσεις. Τον Μάιο του 2012, έγραφα:

«Ο λόγος που δεν έγινε διαπραγμάτευση (με την Τρόικα) είναι ότι δεν μπορούσε να γίνει. Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η Νέα Δημοκρατία –που στήριξαν την κυβέρνηση Παπαδήμου- μπορούσαν να κάνουν διαπραγμάτευση.

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία –κυβερνώντας επί 38 χρόνια και συνάπτοντας δάνεια-, οπότε ήταν αδύνατον να κάνουν οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

Οι Γερμανοί θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να προβούν σε αποκαλύψεις για τις μίζες που έπαιρναν επί δεκαετίες τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας –άλλωστε, αυτοί τους τις έδιναν-, οπότε η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε τα πάντα, χωρίς να διαπραγματευτεί τίποτα.

Αν η χώρα μας θέλει να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο, αυτή η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει από τον Αντώνη Σαμαρά και τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Είναι «ανοιχτοί» από παντού, εκβιάζονται και δεν έχουν την δυνατότητα να διαπραγματευτούν τίποτα. Επίσης, δεν έχουν την επιθυμία. Δεν τους συμφέρει.

Σαφώς, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Γερμανία θα επιθυμούσαν να συνδιαλέγονται με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Είναι του χεριού τους και τους κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται.

Μια νέα ελληνική κυβέρνηση –με άγνωστα σε αυτούς πρόσωπα- θα χρειαζόταν ένα χρονικό διάστημα για να γίνει «οικεία», ενώ θα υπήρχε η πιθανότητα να αποκτήσει πρόσβαση σε στοιχεία που θα εξέθεταν τόσο τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις όσο και τους δανειστές, με τον κίνδυνο κάποιοι από αυτούς να βρεθούν στη φυλακή.

Εξετάζοντας όλους τους «παίκτες» της κεντρικής πολιτικής σκηνής, καταλήγω στο συμπέρασμα πως ο μόνος που θα μπορούσε να διαπραγματευτεί σήμερα το Μνημόνιο είναι ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο Τσίπρας δεν έχει καμία σχέση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την γερμανική κυβέρνηση, δεν πήρε δάνεια, δεν πήρε μίζες από προμήθειες όπλων και, άρα, έχει ακόμα λευκό ποινικό μητρώο και δεν μπορεί να εκβιαστεί.

Έχει την πολιτική ικανότητα ο Αλέξης Τσίπρας, αν γίνει πρωθυπουργός, να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο, ώστε να μην συνεχιστεί το μαρτύριο της χώρας και των πολιτών μέχρι την ολική εξαθλίωση;

Δεν το ξέρω. Αλλά, αν δεν μπορεί ο Τσίπρας, δεν μπορεί κανείς.»

Αυτά έγραφα το 2012, αυτά πιστεύω και τώρα.

Η κυβέρνηση Τσίπρα δείχνει τα δόντια της γιατί μπορεί. Γιατί η Τρόικα δεν την κρατάει από πουθενά. Μάλιστα μπορεί να συμβαίνει το αντίθετο.

Αν οι Έλληνες είχαν λίγο μυαλό, αυτό θα είχε συμβεί από τις εκλογές του 2012. Και με την όποια λύση το 2012, η χώρα δεν θα ήταν σήμερα σε αυτή την κατάντια.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για την κυβέρνηση Τσίπρα -στην προσπάθεια να πετύχει μια νέα συμφωνία- είναι οι Έλληνες ολιγάρχες.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φροντίσει αμέσως να ισχύσουν για τους Έλληνες ολιγάρχες -και καναλάρχες- οι νόμοι που ισχύουν για όλους τους υπόλοιπους Έλληνες, θα βρεθεί μπροστά στην πιο αδίστακτη προπαγάνδα που θα χτυπάει την κυβέρνηση και από το εσωτερικό και από το εξωτερικό.

Οι Μπάμπηδες και τα αφεντικά τους δεν κάνουν λυσσαλέα προσπάθεια μόνο για να μην χάσουν τα προνόμιά τους και τις θέσεις τους, αλλά για και να μην οδηγηθούν στην Δικαιοσύνη.

Και θα είναι αδίστακτοι.

(Θεωρώ ότι είναι πολύ έξυπνη η συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες -και ότι θα γινόταν ακόμα και αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την αυτοδυναμία- γιατί ενώνει λαϊκές μάζες από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους και κόβει αμέσως την κουβέντα σε όσους υποστήριζαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα μετατρέψει την Ελλάδα σε Σοβιετική Ένωση. Θεωρώ πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χτυπάει δεξιά και αριστερά και μαζεύει -λόγω συνεργασίας- και από το κέντρο. Επίσης, θεωρώ σωστή και ευφυέστατη πολιτικά την κίνηση του Πάνου Καμμένου να μεταβεί στα Ίμια για να απονείμει τιμή στην μνήμη των τριών αξιωματικών. Είναι μια κίνηση που έπρεπε να έχει γίνει χρόνια πριν και κόβει τα πόδια της Χρυσής Αυγής, ενώ τραβάει μακριά της τουλάχιστον τους αφελείς ψηφοφόρους της. Αν κάποιος πιστεύει τα αντίθετα από αυτά που πιστεύω εγώ είναι δικαίωμά του. Άλλωστε, εγώ είμαι μόνο ένας πολίτης, δεν είμαι πολιτικός αναλυτής.)

(Για όποιον τον αφορά: Δεν έκανα μπλογκ για να γράφω αυτά που σκέφτονται οι αναγνώστες του μπλογκ. Έκανα μπλογκ, για να γράφω αυτά που σκέφτομαι εγώ. Και δεν το έκλεψα από κανέναν. Ο καθένας μπορεί να κάνει ένα μπλοκ -μέσα σε τρία λεπτά- και να γράφει τις απόψεις του. Δεν του το απαγορεύει κανείς. Για το αν θα τον διαβάζουν πέντε άνθρωποι ή εκατοντάδες χιλιάδες, παίζουν ρόλο διάφοροι παράγοντες. Πάντως, εγώ θα γράφω στο μπλογκ μου τις δικές μου σκέψεις. Και όχι τις σκέψεις των άλλων. Κανείς δεν θα μου επιβάλει τι θα γράφω. Οι φασίστες -κάθε χώρου- να πάνε αλλού να κάνουν υποδείξεις. Βέβαια, είναι μεγάλη μου χαρά να φιλοξενώ στο μπλογκ κείμενα αναγνωστών, εργαζομένων, φίλων κλπ, αλλά αυτές είναι οι δικές τους σκέψεις, και αυτό είναι ξεκάθαρο. Ευχαριστώ.)

Πηγή:pitsirikos

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

«Ανάσταση» Αντρέι Ταρκόφσκι

Στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, 12 - 18 Φεβρουαρίου
 
«Ανάσταση» Αντρέι Ταρκόφσκι
Αντρέι Ταρκόφσκι (1932- 1986)
 
Mεγάλο αναδρομικό αφιέρωμα στον Αντρέι Ταρκόφσκι με ολόκληρη τη φιλμογραφία του Ρώσου σκηνοθέτη προγραμματίζει η Ταινιοθήκη της Ελλάδας για μέσα στον Φεβρουάριο.  Θα προβληθούν επτά ταινίες μεγάλου μήκους του Αντρέι Ταρκόφσκι (κάποιες από αυτές για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε ψηφιακές βερσιόν), μια από τις πρώτες μικρού μήκους ταινίες του, καθώς και το μεσαίου μήκους ντοκιμαντέρ  «Ο χρόνος του ταξιδιού» (Tempo di Viaggio, (1983, 62΄) που ο  Ταρκόφσκι συν-σκηνοθέτησε με τον Τονίνο Γκουέρα κατά τη διάρκεια του ρεπεράζ στην Ιταλία για την ταινία «Νοσταλγία». Το τελευταίο προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
 
Στο πλαίσιο του αφιερώματος η Ταινιοθήκη θα φιλοξενήσει στο χώρο του Μουσείου Κινηματογράφου έκθεση εικαστικών με τίτλο «Εικόνα και Χρόνος. Εικόνες της Κρίσης» σε επιμέλεια Χριστίνας Ανδρουλιδάκη. Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί με την συμμετοχή Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών και θα περιλαμβάνει μια εγκατάσταση, video projections και φωτογραφίες.  
 
Ο Αντρέι Ταρκόφσκι άλλαξε την κινηματογραφική εμπειρία «σμιλεύοντας το χρόνο» (όπως ήταν άλλωστε και ο τίτλος του βιβλίου του) και διευρύνοντας την εικόνα με ταινίες-σύμβολα για την πίστη, την εξορία, τη μνήμη. Το έργο του είναι  επηρεασμένο από την παράδοση του σοβιετικού κινηματογράφου (Ρομ, Ντοβζένκο, Αϊζενστάιν) αλλά με μια απολύτως προσωπική κινηματογραφική γραφή που κατατάσσει τον δημιουργό ανάμεσα στους κορυφαίους όλων των εποχών.
 
Η μεταφυσική, η πολυσήμαντη φύση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ζητήματα πίστης και θυσίας, το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στο πέρασμα του χρόνου, αποτελούν τις βασικές θεματικές που διαπότισαν τη φιλμογραφία του Αντρέι Ταρκόφσκι και καθόρισαν τη διαρκή και εναγώνια προσπάθειά του να συνθέσει την απόλυτη κινηματογραφική εικόνα, μαχόμενος την εξοντωτική ρωσική γραφειοκρατία.
 
«Αυτός ο επίγονος της μεγάλης παράδοσης του σοβιετικού κινηματογράφου,  αποκηρύσσει τα στοιχεία της προπαγάνδας, το στοιχείο της ρητορικής της επανάστασης και επανέρχεται προσπαθώντας να χρησιμοποιήσει την εικόνα για να δημιουργήσει ένα δικό του σύμπαν, πέραν της εικαστικής σκέψης και πέραν της ουτοπίας της διαλεκτικής» αναφέρει χαρακτηριστικά για τον Ταρκόφσκι η Μαρία Κομνηνού, Γενική Γραμματέας ΔΣ, Ταινιοθήκη της Ελλάδος
 
Το αφιέρωμα πραγματοποιείται σε συνεργασία με την εταιρία Mosfilm. Με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα, του Ρωσικού κινηματογραφικού αρχείου Gosfilmofond of Russia και της Σουηδικής Ταινιοθήκης Svenska Filminstitutet.
 
Τι θα δούμε στην Ταινιοθήκη
Το βιολί και ο οδοστρωτήρας / Katok I skripka (1960, 46΄)
Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν / Ivanovo detstvo (1962, 90΄)
Αντρέϊ Ρουμπλιόφ / Andrei Roublyov (1968, 185΄)
Σολάρις / Solaris (1971, 165΄)
Ο καθρέφτης / Zerkalo (1974, 110΄)
Στάλκερ / Stalker (1979, 160΄)
Νοσταλγία / Nostalghia (1983, 125΄)
Ο χρόνος του ταξιδιού / Tempo di Viaggio (1983, 62΄) Προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα
Η θυσία / Offret (1986, 150΄)
 
Ντοκιμαντέρ για τον Αντρέι Ταρκόφσκι
Σκηνοθεσία Αντρέϊ Ταρκόφσκι / Regi Andrej Tarkovsky Σκηνοθεσία: Michael Leszczylowski (1988, 100΄)
Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο: η εξορία και ο θάνατος του Αντρέι Ταρκόφσκι / Auf der Suche nach der verlorenen Zeit. Andrej Tarkowskijs Exil und Tod Σκηνοθεσία: Ebbo Demant (1988, 131΄)
Μια ημέρα του Αντρέι Αρσένεβιτς / Une journée de Andrei Arsenevitch Σκηνοθεσία: Chris Marker (2000, 55΄)
 
ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136
(Μετρό Κεραμεικός) 104 35 Αθήνα
(210) 36 09 695, 36 12 046

 

Spiegel:«Αλέξης Τσίπρας, ο εφιάλτης της Ευρώπης: Ο οδηγός που κινείται στο αντίθετο ρεύμα»

Ο έλληνας πρωθυπουργός στο εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού που κυκλοφορεί το Σάββατο
 
Για μία ακόμη φορά η Ελλάδα αποτελεί το κεντρικό θέμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel.

Στο εξώφυλλο της έντυπης έκδοσης του Spiegel, που κυκλοφορεί το Σάββατο, βρίσκεται ο έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξη Τσίπρας.

Ο τίτλος που συνοδεύει τη φωτογραφία του είναι: «Αλέξης Τσίπρας, ο εφιάλτης της Ευρώπης: Ο οδηγός που κινείται στο αντίθετο ρεύμα».

Στη φωτογραφία ο έλληνας πρωθυπουργός δείχνει βλοσυρός και αγέλαστος, ενώ τα χέρια του είναι σταυρωμένα.

«Σύγκρουση στην Αθήνα: Ο έλληνας υπουργός Οικονομικών δείχνει την πόρτα στην τρόικα» είναι ο τίτλος της ηλεκτρονικής έκδοσης του Spiegel για το αποτέλεσμα των συναντήσεων του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ στην Αθήνα.

Το γερμανικό περιοδικό αναφέρει ότι η ελληνική κυβέρνηση αλλάζει στάση προς τη σκληρή αναμέτρηση και ότι δεν δέχεται να συνεργαστεί με την τρόικα, απορρίπτοντας την πολιτική λιτότητας.