Γράφει ο Νίκος Δήμου

Εκλογές – Τζόκερ. Εκλογές – καζίνο. Ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων, παίζει τα ρέστα του.

Απελπισμένοι παίκτες. Πέντε χρόνια συνέχεια χάνουν. Έφτασε η ώρα; Κλείνουν τα μάτια και με τα δύο χέρια σπρώχνουν ότι έχουν και δεν έχουν μπροστά τους. Βραχνή από την συγκίνηση η φωνή. Μουρμουρίζουν: «Ρέστα».

Ή ρεφάρουν ή φεύγουν. Από το παιχνίδι, τη χώρα, τη ζωή. Τι είπε ο Βαρουφάκης: «Ε, τότε, αυτοκτονούμε».

Για εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες, αυτές οι εκλογές είναι τζόγος. Ποντάρουν με την ψήφο τους σε μία ελπίδα. Ξέρουν ότι οι πιθανότητες είναι λίγες. Αλλά έχουν κουραστεί. Δεν αντέχουν πια να παίζουν συντηρητικά και να χάνουν λίγο-λίγο ό,τι έχουν και δεν έχουν. Πάνε για όλα ή τίποτα.

Ο Αλέξης είναι η μεγάλη υπόσχεση. Κι αν του κάτσει; Ο τζογαδόρος λαός, μια ζωή περιμένει «να πιάσει την καλή». Έτσι με τη μία, χωρίς κόπο, χωρίς τον βαρετό και συστηματικό μόχθο του κρυόκωλου προτεστάντη. Με μία φιγούρα, με μία μπραβούρα.

Εκείνος υπόσχεται πολλά. Το μεγάλο Τζακποτ. Τα μισά να κάνει από όσα λέει, πάλι καλά θα είναι. Κι αν δεν κάνει τίποτα, τι είχαμε – τι χάσαμε; Χαμένοι για χαμένοι…

«Φέρε μια ζαριά καλή – και για μένα βρε ζωή».

Ο Αλέξης κλείνει τα μάτια και ρίχνει τα ζάρια. Κι αν του κάτσει; Α, ρε Σόυμπλε, δεν ξέρεις τι χάνεις. Κάθεσαι εκεί – προσθέτεις, αφαιρείς, ξαναπροσθέτεις. Μπακάλικα τεφτέρια. Ενώ με μία ζαριά: «Πάρ’τα Όλα!».

Ναι, οι περισσότεροι παίκτες ξέρουν το ρίσκο. Ελάχιστοι πια πιστεύουν τις υποσχέσεις. Πολλοί περιμένουν κωλοτούμπες. Αλλά κουράστηκαν, απαυδήσανε. Αυτοί οι συντηρητικοί, εκτός από αφόρητα βαρετοί, είναι και εντελώς αναποτελεσματικοί. Τόσα χρόνια, προσπαθώντας να σώσουν τα μαγαζάκια και την πελατεία τους, δεν έκαναν τίποτα. Ούτε μεταρρυθμίσεις, ούτε αλλαγές – μόνο φόρους και περικοπές. Ο άλλος υπόσχεται τον πρώτο λαχνό. Σε όλους.  

Γίνεται ο πρώτος λαχνός σε όλους; Δεν γίνεται! Αλλά αξίζει η στιγμή της ελπίδας. Δεν έχεις και εναλλακτικές.

Τζογαδόροι Έλληνες: - Ρέστα! – Τα βλέπω!

«Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα…».

Πηγή:protagon
 

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

O κ. Σαμαράς έχει μεγάλες προσωπικές ευθύνες για την επερχόμενη, ιστορική ήττα της ΝΔ στις εκλογές της Κυριακής. Από την αρχή, η εκλογική στρατηγική της ΝΔ βασίστηκε στην πεποίθηση του προέδρου της ότι θα πρόκειται για "εκλογικό περίπατο" και πάνω σε αυτό δεν σήκωνε κουβέντα. Όπως είχε διαφανεί και τους προηγούμενες μήνες σε αρκετές περιπτώσεις, ο κ. Σαμαράς είχε πέσει σε ένα κλασικό λάθος στην πολιτική: είχε πιστέψει την προπαγάνδα του. Δεν είχε καθόλου συνειδητοποιήσει τις δραματικές αλλαγές που σημειώθηκαν στην ελληνική κοινωνία, τα 2,5 χρόνια της πρωθυπουργίας του.

Πάνω στον πανικό αποφασίστηκε να το γυρίσει σε Μαυρογιαλούρο υποσχόμενος και φοροελαφρύνσεις, την στιγμή που ο προυπολογισμός του 2015 προβλέπει πρόσθετα έσοδα 1,5 δις ευρώ από φόρους, αλλά ούτε αυτή η στροφή περπάτησε. Έκτοτε ο κ. Σαμαράς έχει χάσει πλήρως την ψυχραιμία του, τσαλαβουτώντας από τις εικόνες στα δημόσια κτίρια που θέλει να κατεβάσει ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Ξηρό ή τις δολοφονίες στο Charlie Hebdo, σε οτιδήποτε δηλαδή νομίζει ότι μπορεί να αλλάξει το κλίμα και να ενισχύσει το προφίλ του. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προφανώς εσκεμμένη διαρροή του βίντεο με τον "ερωτικό Σαμαρά" , αν συγχρόνως δεν καλύπτει και άλλες ψυχολογικές ανάγκες(τον Σεπτέμβριο το πρωθυπουργικό γραφείο είχε καταγγείλει μια γελοιογραφία που, σε τρίτο συνειρμό, μπορεί να υπονοούσε ότι ο κ. Σαμαράς έχει πρόβλημα με το ερωτικό του λίμπιντο).

Το αποκορύφωμα ήρθε χθες, όταν ο πρόεδρος της ΝΔ, που υποτίθεται ότι δίνει αγώνα για να επαναπατριστούν η μεσαία τάξη και οι αναποφάσιστοι κεντρώοι ψηφοφόροι, δήλωσε αποφασισμένος να μην επιτρέψει να εγκατασταθούν στη χώρα "τα σοβιέτ και ο κομουνισμός"! Μπορεί να του αρέσουν τα "φωτιά και τσεκούρι" του Μάκη Βορίδη, που τουλάχιστον είναι κουμπάρος και του Λε Πεν, αλλά δεν καταλαβαίνει ότι οι εμφυλιοπολεμικές κραυγές αποδιώχνουν τους ψηφοφόρους του βασικού target group;  Πιστεύει κανείς στη NΔ ότι το 2015 οι ψηφοφόροι θα επηρεαστούν από τον επερχόμενο.. κομουνιστικό κίνδυνο; Τα πράγματα δείχνουν να ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο: δεν πρέπει κάποιος να πληροφορήσει τον πρόεδρο ότι το 1989 έπεσε το τείχος του Βερολίνου και δύο χρόνια αργότερα διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση; Μήπως να του δείξουν πρώτα την ταινία Goodbye Lenin, ώστε να του το φέρουν στα μαλακά; 

Οι εξελίξεις είναι λιγότερο αστείες αν σκεφτεί κανείς την εθνική βλάβη που προκαλούν η επαναφορά του Grexit, το παιχνίδι με τις καταθέσεις και οι προειδοποιήσεις για χρεοκοπία. Ίσως δεν υπάρχει προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία, ένας πρωθυπουργός να διαλαλεί ότι η χώρα του θα χρεοκοπήσει αν νικήσει ο αντίπαλος του. Ούτε υπάρχει προηγούμενο τηλεοπτικού σποτ, σαν καιαυτό που κυκλοφόρησε η ΝΔ προχθές. 

Ο κ. Σαμαράς είχε την επιλογή μιας προεκλογικής εκστρατείας στα πρότυπα του Ράλλη του 81, του Μητσοτάκη του 1993 ή του Καραμανλή το 2009, των προέδρων της ΝΔ που έχασαν την πρωθυπουργία χωρίς να συμπαρασύρουν στην ήττα τους και την χώρα. Πιθανότατα θα έχανε και πάλι. Αλλά θα περνούσε στην ιστορία σαν ένας πολιτικός που μπορεί να έκανε καταστροφικά λάθη αλλά προσπάθησε για κάτι και παρέδωσε την εξουσία ομαλά, όπως συμβαίνει σε όλες τις δημοκρατικές χώρες.  Αναρωτιέται κανείς,  μετά από όλα αυτά, με τι μούτρα θα τηλεφωνήσει την Κυριακή το βράδυ στον Τσίπρα, για να τον συγχαρεί για την νίκη του. Αλλά αλήθεια, θα του τηλεφωνήσει; 

Πηγή:tvxs