Η πολιτική σύνδεση της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποτέλεσε έναν από τους τρεις άξονες της πολιτικής στρατηγικής που ακολούθησε ο Κ. Καραμανλής στις εκλογές του 1958. Η Ευρώπη ήταν εκείνη την εποχή υπό ανοικοδόμηση, και χάρη στη μεγάλη προσωπικότητα του Γάλλου προέδρου Ντε Γκωλ, απέπνεε ένα αίσθημα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Ο Καραμανλής είχε προβλέψει ότι έπρεπε να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με την Ευρώπη και όχι με τις ΗΠΑ. Ο λόγος που επέμεινε στην ένταξη στην ΕΟΚ ήταν η προοπτική πολιτικής και οικονομικής ισορροπίας για τη χώρα, καθώς και ασφάλεια των συνόρων απέναντι στην Τουρκία. Άλλωστε, η «φτωχή» Ελλάδα είχε ανάγκη εισαγωγής επενδυτικών κεφαλαίων και μόνο με την σύνδεση με την κοινή «αγορά των έξι» θα μπορούσε να επιτευχθεί ο στόχος αυτός.
 

Η αίτηση για πλήρη ένταξη έγινε δεκτή από το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΟΚ, ένα χρόνο μετά, στις 9 Φεβρουαρίου 1976. Το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» αναφέρει στις 13 Ιουνίου 1975: «Το µεγαλύτερο βήµα για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ έγινε χθες βράδυ στις Βρυξέλλες. Η Επιτροπή της ΕΟΚ που συστήθηκε για να εξετάση την αίτηση της Ελλάδας, ολοκλήρωσε τη µελέτη της εισδοχής µας στην Κοινή Αγορά. Και ενώ η µελέτη θα δοθή επισήµως στη δηµοσιότητα στα µέσα ∆εκεµβρίου, σύµφωνα µε αποκλειστικές πληροφορίες, το γενικό συµπέρασµα που προκύπτει είναι θετικό για την Ελλάδα. Έστω και αν οι εµπειρογνώµονες δεν παραλείπουν να υπογραµµίσουν και τα προβλήµατα που πρέπει να αντιµετωπιστούν».

Στις 28 Μαΐου 1979 υπογράφεται στην Αθήνα η Συνθήκη Ένταξης, ενώ την 1η Ιανουαρίου 1981 επιτεύχθηκε τελικά η επίσημη ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η τότε ΕΟΚ εξέφρασε το δισταγμό της απέναντι στην ένταξη της Ελλάδας επικαλούμενη μια σειρά από προβλήματα, όπως η σχέση της χώρας με την Τουρκία, η κακή οικονομική κατάσταση και η παράλληλη υποβολή αίτησης ένταξης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, αλλά ύστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις τελικά δέχτηκε την πλήρη ένταξη της Ελλάδας.

Πηγή:tvxs

Το Μπράουναου αμ Ιν είναι μια όμορφη μικρή πόλη στη Βόρεια Αυστρία, στις όχθες του ποταμού Ιν, ακριβώς στα σύνορα με τη Γερμανία. Αλλά έχει μια βαριά κληρονομιά. Σχεδόν επάνω στην κεντρική πλατεία, στον αριθμό 15 της Salzburger Vorstadt, στέκεται ένα στέρεο πρώην πανδοχείο του 17ου αιώνα. Εκεί την Κυριακή του Πάσχα του 1889 γεννήθηκε ο Αδόλφος Χίτλερ.

Η οικογένεια, η οποία είχε νοικιάσει δωμάτια στον πάνω όροφο, δεν καταγόταν από το Μπράουναου. Ο πατέρας του Χίτλερ είχε διοριστεί εκεί ως τελωνειακός υπάλληλος. Ο Αδόλφος έζησε στο Salzburger Vorstadt 15 για μερικές εβδομάδες, προτού μετακομίσει η οικογένεια σε ένα άλλο σπίτι στο Μπράουναου. Εφυγαν από την πόλη όταν ο Χίτλερ ήταν τριών ετών. Εκείνος επέστρεψε για λίγο στο Μπράουναου το 1938, καθ' οδόν προς τη Βιέννη, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερμανία.

Σήμερα είναι κλειδωμένο και άδειο

Οι ντόπιοι λένε ότι το σπίτι εξακολουθεί να προσελκύει μερικούς νεοναζιστές. «Εχω δει ακόμη και ανθρώπους από την Ιταλία ή από τη Γαλλία να έρχονται εδώ για λόγους... λατρείας» λέει ο Γιόζεφ Κόγκλερ, δάσκαλος στο Μπράουναου. Σήμερα το σπίτι είναι κλειδωμένο και άδειο.

Το αυστριακό υπουργείο Εσωτερικών ανησυχούσε τόσο πολύ για το ενδεχόμενο να γίνει τόπος προσκυνήματος για τους νεοναζιστές, που το 1972 το μίσθωσε από την ιδιοκτήτριαΓκερλίντε Πόμερ για να αποφευχθεί κάθε κατάχρηση. Η Πόμερ εισπράττει σήμερα ενοίκιο σχεδόν €5.000.

Για πολλά χρόνια, μέχρι το 2011, το σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο ημερήσιας φροντίδας για άτομα με ειδικές ανάγκες. Αλλά το μέλλον είναι άδηλο, επειδή η Πόμερ δεν επιτρέπει ανακαινίσεις. «Δεν δέχεται καμία πρόταση. Δεν επιτρέπει την παραμικρή αλλαγή, για να πέσουν εσωτερικοί τοίχοι, να ανακαινιστούν τα μπάνια ή να μπει ασανσέρ» λέει ο Φλόριαν Κοτάνκο, ένας ντόπιος ιστορικός.

Κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών έχουν υποβληθεί διάφορες προτάσεις σχετικά με το πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το σπίτι. Αυτές περιλαμβάνουν τη μετατροπή του σε διαμερίσματα, ένα κέντρο για την εκπαίδευση ενηλίκων, ένα μουσείο ή ένα κέντρο ευθύνης για την αντιμετώπιση του ναζιστικού παρελθόντος.
Πριν από λίγα χρόνια ένας ρώσος βουλευτής προσφέρθηκε να αγοράσει το σπίτι και να το... ανατινάξει.

Αβολες μνήμες στην ευημερούσα κωμόπολη

Χωρίς συμφωνία στον ορίζοντα, το υπουργείο Εσωτερικών της Αυστρίας προσέφυγε πρόσφατα σε όλα τα συναρμόδια υπουργεία, ομοσπονδιακά και περιφερειακά, για να αποφασιστεί τι θα γίνει με το σπίτι. Ο αντιδήμαρχος του Μπράουναου Γκίντερ Πόιντνερ,του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, λέει ότι το υπουργείο εξετάζει τώρα τον τερματισμό του συμβολαίου εκμίσθωσης με την Πόμερ. Εκείνη αρνείται να κάνει κάποιο σχόλιο στα ΜΜΕ.

Η διαμάχη έχει ξυπνήσει άβολες μνήμες στην ευημερούσα κωμόπολη. Κάποιοι, συμπεριλαμβανομένου του δεύτερου αντιδημάρχου Κρίστιαν Σίλχερ του ακροδεξιού Κόμματος της Ελευθερίας, λένε ότι είναι καιρός να σταματήσει η πόλη «να ασχολείται με αυτά» και «να προχωρήσει μπροστά».

«Ο κόσμος εδώ έχει μπουχτίσει με όλα αυτά» είπε. «Αυτό το θέμα είναι πρόβλημα για την εικόνα του Μπράουναου. Θέλουμε να είναι μια όμορφη μικρή πόλη, με τουρισμό και επισκέπτες. Δεν είμαστε τα παιδιά του Χίτλερ».

Αλλά κάποιοι άλλοι, όπως ο Φλόριαν Κοτάνκο, λένε ότι η παράβλεψη ή ακόμη και η άγνοια της Ιστορίας κάνει τα πράγματα χειρότερα.

«Η σύνδεση του Χίτλερ με το Μπράουναου θα υπάρχει ακόμη και χωρίς το σπίτι» είπε. «Ο καθένας μπορεί να διαβάσει ότι εδώ γεννήθηκε ο Χίτλερ».

Το 1989, στην επέτειο των 100 ετών από τη γέννηση του δικτάτορα, ο δήμος του Μπράουναου τοποθέτησε στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι μια αντιναζιστική πλάκα. Φέρει μια επιγραφή χαραγμένη σε γρανίτη από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν, που ενημερώνει για τα εγκλήματα των ναζί.