Μετά από μια εξαιρετικά σπάνια αναστροφή της θερμοκρασίας ένα μοναδικό θέαμα αντίκρισαν όλοι όσοι βρέθηκαν πριν από μερικές μέρες στο Grand Canyon! Το τοπίο γέμισε σύννεφα και σχεδόν τίποτα δεν φαινόταν στον ορίζοντα ενώ όλα έμοιαζαν να έχουν καλυφθεί από ένα λευκό πέπλο ομίχλης. Και όλοι είχαν έτοιμες τις φωτογραφικές τους μηχανές για να λάβουν εξαιρετικές εικόνες από όλο το φαράγγι καθώς και ένα βίντεο timelapse.

Αν περιμένατε χριστουγεννιάτικη κοτό/γαλόσουπα, συγγνώμη που σας απογοητεύω. Οι λόγοι είναι δύο: αν βράσετε το θηρίο τη γαλοπούλα ώστε να προκύψει σούπα, τι θα απομείνει στη γεύση της όταν οδηγηθεί στον φούρνο; Το κυριότερο όμως είναι: δεν θέλουμε μια αλλαγή και μια ποικιλία; Κάτι να μας τσιμπήσει τη γλώσσα και μαζί να 'ναι ανακουφιστικό, μαλακό και με άρωμα όπως π.χ. η κολοκύθα; Επιπλέον εδώ τον παραπάνω άκρως ένδιαφέροντα τόνο τον δίνει το αχλάδι και το τελειωτικό στρίψιδο της βίδας, τα κομματάκια το σεβρ στην επιφάνεια της σούπας.

Για 4-6 άτομα

Ανάβω τον φούρνο να ζεσταίνεται στους 200 βαθμούς. Κόβω την κολοκύθα σε φέτες-βαρκούλες (όπως το πεπόνι) και τις αραδιάζω στη λαμαρίνα του που έχω καλύψει με χαρτί φούρνου. Επειδή με δυσκολεύει πολύ να καθαρίσω την κολοκύθα από τη σκληρή της φλούδα, μ’ αυτή τη μέθοδο – να ψήνεται η φέτα ολόκληρη - μαλακώνει πολύ κι έπειτα βγαίνει πολύ εύκολα. Δίπλα στα κομμάτια της κολοκύθας κόβω και βάζω τα αχλάδια. Μην τα παραλείψετε, παρακαλώ. Ο ρόλος τους δεν είναι καθόλου δευτερεύων, η συμμετοχή τους στο άρωμα μεγάλη. Αλείφω με ελαιόλαδο όλα τα κομμάτια και ψήνω για ένα μισάωρο (14 λεπτά και μετά γυρνάω από την άλλη πλευρά) μέχρι να μαλακώσουν και να χρυσίσουν.

Βάζω τον ζωμό να ζεσταθεί καλά σε ένα κατσαρόλι και παράλληλα, στην κατσαρόλα όπου θα ετοιμαστεί η σούπα, ζεσταίνω 2 κουταλιές ελαιόλαδο και 1 κουταλάκι βούτυρο. Εκεί ροδίζω το κρεμμύδι και του προσθέτω το τριμμένο τζίντζερ για 1-2 λεπτά. Μετά, βάζω μαζί τα κομμάτια της κολοκύθας και των αχλαδιών και ρίχνω τον καυτό ζωμό που πρέπει να τα καλύπτει. Βράζω σε μέτρια φωτιά για ένα 20λεπτο κι έπειτα λιώνω σε κρέμα είτε με το μύλο των λαχανικών, είτε με το “μπαστούνι” είτε σε μπλέντερ. Δοκιμάζω, αλατίζω και τρίβω πιπέρι.  

Σερβίρω σε ζεσταμένα μπολ ή βαθιά πιάτα γαρνίροντας με κομματάκια κατσικίσιο τυρί που θα λιώσει μέσα στην καυτή σούπα και θα ανεβάσει την ένταση κατά το επιθυμητό.

Στο όριο του ερωτισμού και του θανάτου -με αφορμή την έκθεση στην Courtauld Gallery

Two Female Nudes, One Reclining, One Kneeling, 1912    

Η Courtauld Gallery παρουσιάζει μια σειρά έργων του Έγκον Σίλε με τίτλο Egon Schiele- The Radical Nude. O Έγκον Σίλε (1890 - 1918) είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα και μια κεντρική φιγούρα της αυστριακoύ Εξπρεσιονισμού. Η έκθεση συγκεντρώνει μια εξαιρετική ομάδα από γυμνά του καλλιτέχνη ο οποίος χάραξε την τέχνη με την πρωτοποριακή του προσέγγιση στη διάρκεια της πολύ σύντομης ζωής του. Η τεχνική δεξιοτεχνία του Σίλε, το όραμα και η ατρόμητη απεικόνιση του γυμνού που διακρίνει τα έργα αυτά συνέβαλαν στην ανάπτυξη της σύγχρονης τέχνης. Στην έκθεση παρουσιάζονται μέχρι τον Ιανουάριο περισσότερα από τριάντα γυμνά τα οποία προέρχονται από δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.   

Η τέχνη του Σίλε ήταν «ενοχλητική». Οι πίνακές του εκπέμπουν αίσθημα αγωνίας και ιδιότυπου ρεαλισμού. Κατηγορήθηκε για πορνογραφία και αποπλάνηση ανηλίκων. Καταδικάστηκε για πορνογραφία και πέρασε 3 ημέρες στη φυλακή, όπου ζωγράφισε 12 έργα σχετικά με τον εγκλεισμό. Τα πορτρέτα και τα γυμνά του, ζωγραφισμένα με τολμηρά χρώματα και προκλητικές πόζες σκανδάλισαν τη βιεννέζικη κοινωνία του καιρού του, αν και σύντομα αναγνωρίστηκαν ως αριστουργήματα του εξπρεσιονισμού

Female nude, 1910

Crouching nude girl, 1915

Reclining nude masturbating, 1914

Reclining Female Nude, 1914

Liebespaar, 1913 Self-nude, 1916

Female Nude, 1912 Crouching Nude, 1918

Kneeling girl resting on both elbows, 1917

Sitting female nude with yellow blanket, 1910

Two Girls Lying Entwined, 1915

Wally with a Red Blouse, 1913

Sexual act, study 1915

Woman with Green Stockings 1917