ενημέρωση 2:05, 13 August, 2026

Βρήκαν πώς να «σβήσουν» τον καρκίνο του προστάτη

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Επιστήμονες πιστεύουν ότι ίσως μπορέσουν να «σβήσουν» τον καρκίνο του προστάτη καθώς κατάφεραν να αποτρέψουν την εξάπλωση των φονικών όγκων της νόσου σε ποντίκια.

Το μόριο-«τροφός» του καρκίνου

Ειδικοί από τα Πανεπιστήμια του Μπρίστολ και του Νότιγχαμ ανακάλυψαν ότι ένα και μόνο μόριο – το SRPK1 -  είναι εκείνο που παίζει καταλυτικό ρόλο στον σχηματισμό νέων αιμοφόρων αγγείων τα οποία τροφοδοτούν τους όγκους. Οι όγκοι χρειάζονται πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά αίμα ώστε να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν. Ετσι, αν κάποιος σταματήσει την παραγωγή αιμοφόρων αγγείων που τους τρέφουν, θα καταφέρει να βάλει «φρένο» στην ανάπτυξη και εξάπλωση του καρκίνου.

Όταν οι ερευνητές ενέχυσαν σε ποντίκια τρεις φορές την εβδομάδα ένα φάρμακο που μπλόκαρε τη δράση του SRPK1, είδαν ότι η ανάπτυξη των όγκων του προστάτη στα πειραματόζωα σταμάτησε.

Όπως ανέφερε ο Σεμπάστιαν Ολτιν από τη Σχολή Φυσιολογίας και Φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ που ήταν ένας εκ δύο των κύριων συγγραφέων σχετικής μελέτης «διερευνήσαμε το αν η αναστολή της δράσης του SRPK1 μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη του καρκίνου. Δείξαμε πράγματι στη μελέτη μας πως αν μειώσουμε τα επίπεδα του SRPK1 στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη, τότε μπορούμε να σταματήσουμε την ανάπτυξη των όγκων».

Και για άλλες μορφές καρκίνου, ακόμη και για την τύφλωση

Με δεδομένο ότι η συγκεκριμένη θεραπεία στοχεύει τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους όγκους, είναι πιθανό να αποδειχθεί χρήσιμη και για άλλες μορφές καρκίνου, ακόμη και για την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η οποία αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης ηλικιωμένων ατόμων στον δυτικό κόσμο.

Ο καθηγητής Ντέιβιντ Μπέιτς, από το Τμήμα για τον Καρκίνο και τα Βλαστικά Κύτταρα του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ που ήταν ο έτερος κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης σημείωσε ότι «τα ευρήματά μας δείχνουν έναν πρωτοποριακό νέο τρόπο θεραπείας του καρκίνου του προστάτη και μπορεί να έχουν ευρύτερη εφαρμογή και για άλλες μορφές της νόσου».

Το μόριο SRPK1 παίζει ζωτικό ρόλο στην αγγειογένεση – μια διαδικασία μέσω της οποίας οι όγκοι σχηματίζουν νέα αιμοφόρα αγγεία ώστε να τρέφονται και να αναπτύσσονται. Αναλύοντας δείγματα ιστού από ανθρώπινο καρκίνο του προστάτη οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα επίπεδα του SRPK1 ανεβαίνουν καθώς ο καρκίνος γίνεται πιο επιθετικός.

Προς ανάπτυξη φαρμάκου

Η εταιρεία βιοτεχνολογίας Exonate η οποία αποτελεί spin-out εταιρεία του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ στοχεύει να αναπτύξει αναστολείς του SRPK1 για τη θεραπεία νόσων στις οποίες η αγγειογένεση παίζει ρόλο όπως η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδος και ο καρκίνος.

Marilyn Manson «Third Day Of A Seven Day Binge»

Ο Marilyn Manson επιστρέφει με το ένατο studio άλμπουμ του που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 19 Ιανουαρίου 2015 και εμείς ακούμε ήδη το νέο single που κυκλοφορεί από τον επερχόμενο δίσκο.

Ο εκκεντρικός καλλιτέχνης ξαναχτυπά με το νέο του δίσκο «The Pale Emperor» και αυτήν τη φορά ξεπερνάει τα όρια της rock και metal μουσικής, με έναν πιο εκλεπτυσμένο ήχο. 

Ο νέος δίσκος ηχογραφήθηκε στα Igloo Music Studios στο Los Angeles και θα περιλαμβάνει 10 κομμάτια. Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε το 3ο track του άλμπουμ «Third Day Of A Seven Day Binge» 

Παράλληλα, η deluxe και limited editions εκδοχές του άλμπουμ είναι ήδη διαθέσιμες για προπαραγγελλία και περιλαμβάνουν τρια επιπλέον tracks: «Day 3», «Fated, Faithful, Fatal» και «Fall Of The House Of Death» 

Ο Marilyn Manson σε συνέντευξή του στο ρωσικό ραδιοφωνικό σταθμό RockFM αναφέρει σχετικά με το νέο του δίσκο: 
«Το νέο μου άλμπουμ είναι διαφορετικό από ό,τι έχω κάνει έως τώρα. Είναι διαποτισμένο με το πνεύμα του rock'n'roll και πιο συγκεκριμένα από την επιρροή των The Doors.

Παράλληλα, έχει και κινηματογραφική ατμόσφαιρα, γιατί δούλεψα με τον Tyler Bates, ο οποίος δημιούργησε τα soundtracks των ταινιών «300» και «Watchmen». Ως εκ τούτου, το άλμπουμ ακούγεται σαν κινηματογραγική ταινία και μου αρέσει αυτό. Πάντα ήθελα να δημιουργήσω μια μουσική Βίβλο, όχι με την χριστιανική έννοια, αλλά μάλλον με τη σημασία της καθολικότητάς της.» και συνεχίζει, «Αυτό το άλμπουμ αψηφά όλες τις κατηγορίες εναντίον μου και αντικατοπτρίζει κάθε πτυχή της προσωπικότητάς μου.

Εξαιρετικά σημαντικός είναι ο ρόλος των στίχων οι οποίοι είναι εμπνευσμένοι απο την ελληνική μυθολογία και τους συμβολισμούς της, την πηγή κάθε μορφής τέχνης. Ηταν μεγάλη μου ευχαρίστηση να δουλέψω για αυτόν το δίσκο καθώς κατάφερα να αφεθώ στο πραγματικό του νόημα και να γίνω αυτός που ήθελα πάντα να είμαι». 

Χαλβάς ανατολίτικος, ο αλλιώτικος

Τον χαλβά στην Ελλάδα τον συνηθίζουμε με ελαιόλαδο, που πραγματικά του δίνει έναν υγιεινό χαρακτήρα και σε κάνει να τον τρως χωρίς πολλές τύψεις. Στην Ανατολή όμως τον κάνουν λίγο διαφορετικά, χρησιμοποιώντας μπόλικο βούτυρο και γάλα φρέσκο αντί για νερό. Αν αγαπάτε λοιπόν τη γεύση του, δοκιμάστε και τούτη την αυθεντική ανατολίτικη παραλλαγή.

Photo: onehungrymama.com

Υλικά για μια μεγάλη φόρμα

  • 2 ½ φλιτζ. σιμιγδάλι
  • 5 φλιτζ. γάλα
  • 1 κουτ. σούπας κουκουνάρι
  • 250 γραμ. βούτυρο
  • 2 φλιτζ. ζάχαρη

Σε μια κατσαρόλα σοτάρετε το σιμιγδάλι και τα κουκουνάρια χωρίς βούτυρο ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να ροδίσουν.

Σε μια άλλη κατσαρόλα βράζετε μαζί το γάλα, το βούτυρο και τη ζάχαρη. Ρίχνετε μέσα σ’ αυτή τη κατσαρόλα το σιμιγδάλι με τα κουκουνάρια και ανακατεύετε συνεχώς. Βράζετε ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα μέχρι να πήξει ο χαλβάς και να γίνει σαν πηκτό μέλι.

Photo: onehungrymama.com

Μόλις το μίγμα μας ξεκολλάει εύκολα από την κατσαρόλα, είναι σχεδόν έτοιμος.

Τον αφήνετε να κρυώσει και τον βάζετε σε μία φόρμα για κέικ ή ένα στρογγυλό σκεύος. Αφού κρυώσει αρκετά, τον ξεφορμάρετε και τον σερβίρετε σε πιατέλα ρίχνοντας από πάνω τριμμένο αμύγδαλο, κανέλα και ζάχαρη.

Σούπα με πιπερόριζα και πατάτες

Όποτε πρέπει να παραδεχτώ πως η ιστορία που έχω να διηγηθώ για κάποια τρόφιμα δεν είναι και τόσο παραμυθένια όσο θα την ήθελα, λυπάμαι. Όμως, όσο και να το ψάξεις, δεν θα βρεις κανέναν που να έκρυψε τις γλυκοπατάτες στις αποθήκες του για να του τις κλέψουν και να πάρουν αξία. Κανείς δεν τις παρομοίασε με τα μήλα της γης και κανείς δεν τις λάτρεψε όσο τις κοινές πατάτες. Τι κι αν ήρθαν κι αυτές από τη Νότια Αμερική, με τα πλοία των Ισπανών κατακτητών, μαζί με τις άλλες, τις γνωστές μας πατάτες, αυτές που τους πήραν όχι μόνο τη δόξα αλλά και το όνομα. Ναι, έτσι είναι. Χάρη σε αυτές τις γλυκές πατάτες, τις Ιπόμοια (Ipomoea batatas), του γένους των Περιπλοκοειδών (Convolvulaceae), με τους ατρακτοειδείς, σαν μικρές οβίδες, κονδύλους, πήραν το όνομα τους και οι κοινές μπατάτες κι έγιναν, σιγά-σιγά, πατάτες. 

Photo: hydroproduce.com.au

Οι σχέσεις μου μαζί τους άρχισαν με έναν εξίσου πεζό και κοινότοπο τρόπο. Ήταν πριν κάποια χρόνια, όταν έλαβα τη διατροφική οδηγία να προτιμώ τις τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό φορτίο, που δεν επιδρούν τόσο γρήγορα, λέει, στο σάκχαρο του αίματος μου. Μια συμβουλή που απευθυνόταν καθαρά σε ένα άτομο που δεν πάσχει από διαβήτη, αλλά απλά επιδιώκει να χαμηλώσει το γενικότερο γλυκαιμικό φορτίο στη διατροφή του. Δεν το έψαξα. Έτυχε να μου έχουν φέρει και μερικές γλυκοπατάτες, από αυτές που καλλιεργούν στις Κυκλάδες, κι έτσι ακολούθησα το συνιστώμενο πρόγραμμα με ευλάβεια, οι μετέπειτα μετρήσεις το επιβεβαίωσαν κι όλοι ήμασταν ευτυχείς. Με αυτό τον τρόπο, του γιατρού, μπήκαν, λοιπόν, οι γλυκοπατάτες στη ζωή μου, φαιές ή με πορτοκαλόχρωμη σάρκα, δεν κάνω διακρίσεις.

Τις ψήνω στη χόβολη του τζακιού, τις βάζω στον φούρνο δίπλα στο ψητό, τις τηγανίζω ή τις «στεγνώνω» στον φούρνο, κομμένες σε λεπτές φετούλες κι απλωμένες στη λαδόκολλα με ελάχιστο ελαιόλαδο, τις τρώω βραστές ή τις πολτοποιώ σε πουρέ. Τις συνδυάζω με κάστανα ή με άλλα λαχανικά και τις αρωματίζω με κάρι, με κύμινο ή με σχοινόπρασο, ανάλογα πως τις έχω σκεφτεί. Θα πρέπει να παραδεχτώ πως μόνο σε τούτη εδώ τη σούπα, με το τζίντζερ, κατάφερα να βρω την ισορροπία που αναζητούσα για να μειώσω την αναμενόμενη γλυκιά αίσθηση, που δικαιολογεί και το όνομά τους.

Σούπα με γλυκοπατάτες και τζίντζερ
Υλικά για 6

  • 4 μέτριες γλυκοπατάτες
  • 1 κ.σ. εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο
  • 2 μικρά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
  • 1 λίτρο ζωμό λαχανικών
  • 4 κ.κ. φρεσκοτριμμένο τζίντζερ
  • 2 κ.σ. χυμό λάιμ και ψιλό ξύσμα λάιμ για το σερβίρισμα
  • αλάτι και πιπέρι

Πλένω καλά τις γλυκοπατάτες και τις βάζω σε προθερμασμένο φούρνο με τη φλούδα τους. Τις ψήνω στους 180 °С, για περίπου 40 λεπτά, ώστε την ώρα που τις βγάζω να μπορώ να τις σπάσω με ένα πιρούνι. Αφαιρώ τη φλούδα τους κρατώντας τες με το πιρούνι για να μην καώ. Ζεσταίνω το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα, σε χαμηλή φωτιά, και σοτάρω το κρεμμύδι, για 2-3 λεπτά μέχρι να μαραθεί καλά. Συνήθως προτιμώ να το έχω βράσει λίγο για να φύγει η αψάδα του αλλά αυτό είναι θέμα γούστου.

Ρίχνω και τις τρεις από τις τέσσερις κουταλιές τζίντζερ και τις σοτάρω για 1 λεπτό. Στη συνέχεια ρίχνω τον ζεστό ζωμό, δυναμώνω λίγο τη φωτιά και, μόλις πάρει βράση ο ζωμός, την χαμηλώνω και πάλι και βράζω τον ζωμό αυτό με τα κρεμμύδια και το τζίντζερ για 15 λεπτά. Ρίχνω και την ψίχα από τις γλυκοπατάτες στον ζωμό, ανακατεύω καλά και 2 λεπτά αργότερα απομακρύνω το σκεύος από τη φωτιά και χρησιμοποιώντας το ηλεκτρικό γουδοχέρι (πίμερ) πολτοποιώ τον ζωμό μέσα στην κατσαρόλα, προσθέτοντας ταυτόχρονα και το χυμό του λάιμ και το υπόλοιπο τζίντζερ.

Αλατοπιπερώνω κατά το δοκούν. Μοιράζω τη σούπα στα πιάτα και την πασπαλίζω με το φρεσκοτριμμένο λάιμ.

Σημ.: Πολλές φορές, αν η λουίζα στις γλάστρες μου έχει ακόμα δροσερά φυλλαράκια, ψαλιδίζω μερικά και τα ρίχνω μέσα στη σούπα.