Στις 30 Νοεμβρίου η Ουρουγουάη θα εκλέξει τον πολιτικό που θα διαδεχθεί στην προεδρία τον Χοσέ Μουχίκα, έναν εναλλακτικό -από κάθε άποψη- πολιτικό.

Ο άλλοτε αντάρτης, μετά αγρότης και στη συνέχεια πρόεδρος Μουχίκα σφράγισε με τις ατάκες του, το χιούμορ του, ενδεχομένως και τα πικρόχολα σχόλιά του, την πολιτική ζωή της στριμωγμένης μεταξύ Αργεντινής και Βραζιλίας «Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης».

Ο Χοσέ Μουχίκα, εξελέγη πρόεδρος το 2010, διαδεχόμενος τον ογκολόγο Ταμπαρέ Βάσκες, ο οποίος τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε βάλει τέλος σε ένα μονοπώλιο εναλλαγής στην εξουσία δύο και μόνο κομμάτων, συντηρητικής κατεύθυνσης.

Ο Μουχίκα είναι εξαιρετικά απλός σε όλα του. Δεν φορά κουστούμι και γραβάτα, απεχθάνεται το προεδρικό πρωτόκολλο -το οποίο θεωρεί κατάλοιπο φεουδαρχικών εποχών.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του είχε αναφέρει τα λόγια ενός συναδέλφου του: «μου είχε πει ότι η προεδρία πρέπει να περικυκλώνεται από κάποιας μορφής μυστήριο. Μα ποιο μυστήριο; Αφού όλοι είμαστε το ίδιο! Είναι μια λειτουργία με μεγάλη σημασία, αλλά δεν είναι ούτε θεός ούτε μοναρχία.»

Ο ίδιος και η σύζυγός του -επίσης αντάρτισσα στα νιάτα της και νυν μέλος της Γερουσίας- περνούν πολύ χρόνο στο αγρόκτημά τους, πάνω στο τρακτέρ. Τουλάχιστον όταν δεν έχουν άλλες υποχρεώσεις.

Ο πρόεδρος αποφεύγει τα πολυτελή αυτοκίνητα, έχει στην κατοχή του έναν σκαραβαίο και δίνει το μεγαλύτερο τμήμα του μισθού του σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ατάκες που κατά καιρούς «πετά» σχετικά με την σχέση αγάπης και μίσους που διατηρεί -όπως και πολλοί προκάτοχοί του- με την Αργεντινή.

Οι παρεξηγήσεις μεταξύ των δύο λαών, τουλάχιστον σε επίπεδο προέδρων, είναι συχνές. Μια από τις πλέον διάσημες ήταν την εποχή της χρεοκοπίας, το 2002, όταν ο τότε πρόεδρος της Ουρουγουάης είχε χαρακτηρίσει όλους τους Αργεντινούς «κλέφτες».

Ξέσπασε θύελλα αντιδράσεων στο Μπουένος Αϊρες με αποτέλεσμα ο πρόεδρος να ζητήσει συγγνώμη με δάκρυα στα μάτια.

Ο Μουχίκα είχε κάποτε πει ότι «πολλές φορές αναγκαζόμαστε να καταπίνουμε βατράχους» για να αντέξουμε τους γείτονές μας. Ο συγκεκριμένος ιδιωματισμός αναφέρεται στις θυσίες που πρέπει να κάνει κάποιος για να αντέξει μια δυσάρεστη κατάσταση. 

Πριν από λίγα χρόνια «στόλισε» κανονικά την πρόεδρο της Αργεντινής, στη διάρκεια εκδήλωσης. Δεν το έκανε επίτηδες, απλά πίστευε ότι τα μικρόφωνα ήταν κλειστά. 

«Τούτη εδώ η γριά είναι χειρότερη από τον μονόφθαλμο» είπε.

Η «γριά» προφανώς ήταν η πρόεδρος της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες, και «μονόφθαλμος» ο τέως πρόεδρος Νέστορ Κίρσνερ, ο οποίος έμοιαζε με μονόφθαλμο, επειδή το ένα του μάτι ήταν σχεδόν κλειστό.

Στον ίδιο διάλογο, ο Μουχίκα συμπλήρωσε ότι τουλάχιστον ο «μονόφθαλμος» ήταν πολιτικός, αντίθετα η Κριστίνα είναι «ξεροκέφαλη». 

Το καλοκαίρι που πέρασε «στόλισε» επίσης την FIFA για την απόφαση να τιμωρήσει σκληρά τον Σουάρες για το δάγκωμα που έριξε σε συμπαίκτη του στη διάρκεια του Μουντιάλ.

Ο ίδιος ο Μουχίκα πήγε στο αεροδρόμιο του Μοντεβιδέο για να υποδεχθεί τους ηττημένους παίκτες της εθνικής ομάδας και μίλησε με σκληρά λόγια για την FIFA.

«Εμείς δεν τον επιλέξαμε διότι είναι ένας καλός φιλόσοφος ή ένας μηχανικός ή επειδή έχει καλούς τρόπους, αλλά διότι είναι ένας σπουδαίος παίκτης» είχε πει νωρίτερα, απηχώντας την άκρως προστατευτική στάση που υπάρχει στην Ουρουγουάη για τον λαμπρό, αλλά με πολλές πτυχές επιθετικότητας ποδοσφαιριστή.

Σε κάθε περίπτωση, ο Μουχίκα υπήρξε πρόεδρος μιας χώρας με χαμηλό δείκτη διαφθοράς, έναν από τους χαμηλότερους στη Νότιο Αμερική και τον κόσμο. 

Η Ουρουγουάη πρωτοπορεί σε σειρά κοινωνικών ζητημάτων, που για πολλές κοινωνίες -ακόμα και της Ευρώπης- αποτελούν ταμπού: Νομιμοποίησε την χρήση της κάνναβης, τους γάμους των ομόφυλων ζευγαριών, ενώ πρόσφατα εγκαινίασε και πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων από την Συρία.     

Και ενώ πλησιάζει τα 80, ο Μουχίκα εξομολογήθηκε πρόσφατα τα παράπονα της ηλικίας του. Στη διάρκεια επίσκεψης στις ΗΠΑ γκρίνιαξε που δεν έχει πλέον την αντοχή να ταξιδεύει. 

«Στην ηλικία μου είναι όλο και πιο δύσκολο να φεύγω από το σπίτι. Θα ήθελα να ήμουν νεότερος να πάω στον Μισισιπή, στο Λος Αντζελες, να δω τις εκτάσεις με τους cow boys» είπε.

Όσο για εκείνους που τον αποκαλούν τον «φτωχότερο πρόεδρο χώρας του κόσμου», απαντά: «Δεν είμαι φτωχός πρόεδρος. Φτωχοί δεν είναι αυτοί που έχουν λίγα, αλλά όσοι θέλουν πολλά. Δεν ζω στη φτώχεια. Ζω με λίγα και μετρημένα.»

Ο αντάρτης Μουχίκα

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο Μουχίκα έγινε μέλος της ένοπλης οργάνωσης ανταρτών Tupamaros.

Το όνομα της οργάνωσης προέρχεται από τον Περουβιανό Τούπακ Αμάρου (1742-1781), ο οποίος το 1780 ηγήθηκε κινήματος κατά των Ισπανών κατακτητών.

Η δράση των Tupamaros περιλάμβανε κλοπές τραπεζών, αλλά και απαγωγές επιχειρηματιών και δολοφονίες. Μεταξύ άλλων, είχαν απαγάγει τον πρέσβη της Βρετανίας στην Ουρουγουάη και τον Νταν Μιτριόνε, πράκτορα του FBI και αργότερα «σύμβουλο» του δικτατορικού καθεστώτος του 1973.

Με το πραξικόπημα του 1973, ο Μουχίκα συνελήφθη και καταδικάστηκε σε 14 χρόνια κάθειρξη. Στη διάρκεια της φυλάκισής του πέρασε αρκετό χρόνο στην απομόνωση: κλεισμένος στον πάτο ενός πηγαδιού.

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας –το 1985- οι Tupamaros έγιναν πολιτικό κόμμα με την επωνυμία Movimiento de Participacion Popular (Κίνημα Λαϊκής Συμμετοχής). 

Σήμερα αποτελούν μέρος της κεντροαριστερής κυβερνητικής συμμαχίας Ευρύ Μέτωπο (Frente Amplio). Όπως φάνηκε και στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 26 Οκτωβρίου, το Frente Amplio κατέκτησε και πάλι τον έλεγχο του Κογκρέσου, ενώ ο Ταμπαρέ Βάσκες διεκδικεί με αξιώσεις την επανεκλογή του στην προεδρία, στις 30 Νοεμβρίου.

 

Χτισμένο στη σκιά ηφαιστείων που ξέσπασαν το μένος τους κατά τη διάρκεια της Παλαιολιθικής Περιόδου, το Clermont-Ferrand δεν αποτελεί κάποιον δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Σε μία μικρή γωνιά της πόλης αυτής, που σήμερα μετρά περίπου 150.000 κατοίκους, οι αδερφοί Αndre και Eduard Michelin ιδρύουν -εν έτει 1889- μια εταιρεία, βασικό αντικείμενο της οποίας αποτελεί η επεξεργασία και η εισαγωγή σε νέα πεδία εφαρμογών του καουτσούκ.

Δύο χρόνια μετά, η "Michelin Cie" δημιουργεί τα αφαιρούμενα και επισκευάσιμα ελαστικά ποδηλάτων, μια πατέντα που θα επιτρέψει στον Charles Terront να κερδίσει τον ποδηλατικό αγώνα αντοχής "Παρίσι-Βρέστη-Παρίσι", καλύπτοντας σε τρεις ημέρες μια απόσταση 1.200 χιλιομέτρων.

Παρά την επιτυχία που γνώρισαν τα ελαστικά της Michelin στους ακτινωτούς τροχούς ποδηλάτων, κανείς από τους κατασκευαστές οχημάτων δεν θέλησε να υιοθετήσει την πρωτοποριακή, για εκείνη την εποχή, τεχνολογία.

Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο οι αδερφοί Michelin αποφάσισαν να κατασκευάσουν το δικό τους αυτοκίνητο, με το οποίο κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον αγώνα αντοχής Παρίσι-Μπορντώ-Παρίσι, αποδεικνύοντας με τον πιο πειστικό τρόπο πως είναι εφικτό να κινηθείς πάνω σε ένα κομμάτι καουτσκούκ που περιέχει αέρα.

Το Éclair του 1895 (ή αλλιώς αστραπή), για την κατασκευή του οποίου χρησιμοποιήθηκε σασί της Peugeot και κινητήρας της Daimler, αποτέλεσε το πρώτο αυτοκίνητο που κινήθηκε πάνω σε "πνευματικά ελαστικά". 

Η "γέννηση" του Ανθρώπου της Michelin, του γνωστού σε όλους Bibendum, το 1898 και η έκδοση του πρώτου οδηγού της γαλλικής φίρμας δύο χρόνια αργότερα, αποτελούν δύο ακόμα σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της.

Πριν το ξέσπασμα του B’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Michelin έχει επεκτείνει τις δραστηριότητές, παράγοντας ελαστικά για κάθε τύπο οχήματος ή ακόμα και πινακίδες που συναντάς μέχρι και σήμερα στους γαλλικούς δρόμους.

Το 1935 η Michelin θα βρεθεί στο "τιμόνι" της Citroen όπου και παραμένει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, αφήνοντας το στίγμα της με την εξέλιξη και την παραγωγή αυτοκινήτων, όπως το 2CV και η DS.

Η εφεύρεση των ελαστικών radial το 1946 (Χ-tires στη γλώσσα της Michelin) πυροδοτεί μια νέα επανάσταση, καθώς προβλήματα, όπως η περιορισμένη πρόσφυση, η παραμόρφωση κάτω από μεγαλύτερες δυνάμεις και η αντοχή στον χρόνο ανήκουν πια στο παρελθόν.

Tα "X-tires" θα βρουν θέση στις αμαξοστοιχίες του παριζιάνικου μετρό (1951) και στα τραμ του Clermont-Ferrand, της πόλης που έχει συνδέσει το όνομά της με την καινοτομία που εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να πρεσβεύει ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ελαστικών του πλανήτη.

Η Γαλλία επιχειρεί να ανακτήσει το χαμένο έδαφος στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ευρώπη, το οποίο ρίχνει περαιτέρω την τιμή της ηλιακής ενέργειας. 

Η νέα μονάδα στο Σεστάς, μια επένδυση 360 εκατομμυρίων δολαρίων, προγραμματίζεται να συνδεθεί στο δίκτυο ηλεκτροδότησης τον Οκτώβριο του 2015, αναφέρει το Reuters. Θα προσφέρει ισχύ 300 megawatt, αρκετή για τις ανάγκες της γειτονικής πόλης του Μπορντό.

Η συνολική ισχύς των ηλιακών πάρκων στη Γαλλία περιοριζόταν στα 5.095 MW τον περασμένο Ιούνιο, μέγεθος που αντιστοιχεί μόλις στο 1% της κατανάλωσης και  υπολείπεται σημαντικά σε σχέση με τα 37.000 MW της Γερμανίας, πρωταθλήτριας στην ηλιακή ενέργεια στην Ευρώπη.

Όπως όμως σχολιάζει το Reuters, η καθυστέρηση επέτρεψε στη Γαλλία να αποφύγει τη «φούσκα» της ηλιακής ενέργειας σε Ισπανία, Τσεχία και Βουλγαρία, όπου οι παραγωγοί επιβαρύνθηκαν από αναδρομικούς φόρους. Το ίδιο εξάλλου συνέβη και στην Ελλάδα.

Το νέο γαλλικό πάρκο αποδεικνύει τώρα ότι το κόστος της ηλιακής ενέργειας έχει πέσει αρκετά. Ο Ζαβιέ Μπαρμπαρό, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Neoen που διαχειρίζεται το πρόγραμμα, ανέφερε ότι το κόστος για κάθε μεγαβατώρα έχει περιοριστεί στα 105 ευρώ.

Συγκριτικά, επισήμανε, το πυρηνικό εργοστάσιο Hinkley Point C στη Βρετανία, θα λάβει εγγυημένη τιμή στα 117 ευρώ ανά MWhr.

Μέχρι το 2017 η Neoen σχεδιάζει να αυξήσει την εγκατεστημένη ισχύ της στα 1.000 MW με νέες μονάδες όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και σε περιοχές όπως η Λατινική Αμερική, η Αυστραλία και η Αφρική, όπου η τιμή της ηλιακής ενέργειας βρίσκεται αρκετά χαμηλά ώστε να μην απαιτούνται πια επιδοτήσεις.