ενημέρωση 7:02, 10 August, 2026

H περίφημη τηγανιά της Τζιας

Η πρώτη μας επαφή με τη Τζιώτικη τηγανιά ήταν όταν πρωτοήρθαμε στο νησί, και μας κάλεσαν σε ένα γάμο. Οι παραδοσιακοί γάμοι, ιδίως οι ελάχιστοι φθινοπωρινοί και χειμωνιάτικοι, γίνονται το πρωί και ακολουθεί γεύμα-γλέντι που κρατάει μέχρι τη νύχτα. Στο εστιατόριο που γινόταν το τραπέζι μας σερβίρισαν πολλά και διάφορα φαγητά, μεζέδες, ψαρικά, αρνί κι ούτε θυμάμαι τι άλλο. Τελικά ήρθε το γαλατομπούρεκο, καθώς άρχισαν να παίζουν και τα νησιώτικα βιολιά. Τα γκαρσόνια μάζεψαν τα πιάτα από το γλυκό, αλλά εξακολούθησαν να σερβίρουν κρασί, καθώς η μια μεριά του μαγαζιού είχε μετατραπεί σε πίστα για χορό.

Κι εμείς που δεν είμαστε ιδιαίτερα γλεντζέδες, ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, όταν το γκαρσόνι έφτασε στο τραπέζι μας κι έβαλε μπροστά στον καθένα μας ένα πιάτο με κομματάκια σοταρισμένο χοιρινό. Σίγουρη πως έκανε λάθος, τον έπιασα από το μανίκι και του είπα πως για κάποιον άλλο θα προοριζόταν το κρέας, γιατί εμείς είχαμε ήδη φάει το γλυκό. «Μα είναι τηγανιά!» μου αποκρίθηκε ο σερβιτόρος, απορημένος που ήμουνα τόσο άσχετη με τα Τζιώτικα έθιμα.

Όπως μου εξήγησαν οι ντόπιοι που μοιράζονταν το τραπέζι μας, η συνήθεια να σερβίρεται η τηγανιά μετά από το γλυκό κρατάει από παλιά, όταν τα γλέντια γίνονταν στα σπίτια και δεν υπήρχε βία να ξεπετάξουν στα γρήγορα όλα τα φαγώσιμα οι σερβιτόροι και να ξεμπερδεύουν. Η τηγανιά έβγαινε κάπου μετά τα μεσάνυχτα, όταν οι καλεσμένοι είχαν ξεπατωθεί στον χορό και είχαν καταναλώσει πολλά μπουκάλια κρασί. Ερχόταν το χοιρινό σαν ένας νέος μεζές, να στυλώσει τους γλεντζέδες. «Σε μερικά σπίτια που κάνουν πάρτι αυτό τον καιρό βγάζουν και τηγανισμένο Zwan κατά τη μία το πρωί,» μας είπε φίλος.

Βεβαίως εσείς δεν είστε υποχρεωμένοι να κρατήσετε τα Τζιώτικα έθιμα, και θα σερβίρετε την τηγανιά όποτε σας κάνει κέφι. Είναι εύκολος και ιδανικός χειμωνιάτικος μεζές για το μεσημέρι ή το βράδι. Αρχίζω με τη νεώτερη εκδοχή, με ντομάτα, επειδή προσφέρεται και σαν συνοδευτικό-σάλτσα σε ταλιατέλες, ρύζι ή βραστές πατάτες, που μετατρέπουν το σκέτο χοιρινό σε χορταστικό οικογενειακό φαγητό.

Η λευκή τηγανιά (δείτε την παραλλαγή) είναι πιθανόν η παλιότερη, από την εποχή που οι ντομάτες δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη, χειμώνα-καλοκαίρι. Σε αυτήν ειδικά, το θρύμπι --όπως λένε το θρούμπι στο νησί-- παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Οι νοικοκυράδες μαζεύουν τα έντονα μυρωδάτα φυλλαράκια απ’ το βουνό, και με αυτό αρωματίζουν τα σπιτικά λουκάνικα, τη λόζα, και κάθε λογής φαγητό με χοιρινό.

Τηγανιά Τζιώτικη

Για 4-6 άτομα

  • 1 κιλό χοιρινό πλάτη χωρίς κόκκαλο, με λίγο λίπος, κομμένο σε
  • hκομμάτια 3 εκ. περίπου
  • Ελαιόλαδο
  • Αλάτι και πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμένο
  • 1 κουτ. σούπας ντοματοπελτέ
  • 1/2 φλιτζάνι κρασί κόκκινο ημίγλυκο, ή 1/4 φλιτζανιού κόκκινο και
  • 1/4 Μαυροδάφνη
  • 1 φλιτζάνι ντομάτα τριμμένη φρέσκι, ή κονσέρβαμε το ζουμί της
  • 1 κουτ. γλυκού κόκκους πιπέρι μαύρο
  • 2-4 ολόκληρα μπαλάκια μπαχάρι
  • 1 κομμάτι (10 εκ.) κανέλλα
  • 1-2 καλές πρέζες χαλέπικο πιπέρι ή μπούκοβο

Για το σερβίρισμα

1/2 κιλό ταλιατέλες βρασμένες σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας, περιχυμένες με λίγο ελαιόλαδοή πατάτες πουρέ ή φέτες φρέσκο κριτσανιστό ψωμί, για να απολαύσετε τη σάλτσα.

Αν το κρέας είναι πολύ παχύ, πετάξτε το περισσότερο λίπος, αφήστε όμως λίγο για να πλουτίσει τη γεύση. Πλύντε τα κομμάτια, και σκουπίστε με χαρτί κουζίνας.

Σε μεγάλο βαθύ τηγάνι, βάλτε 2-3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο να κάψει, και σοτάρετε το κρέας να ροδίσει καλά απ’ όλες τις μεριές. Βάλτε αλάτι και πιπέρι μαύρο, ανακατέψτε,προσθέστε το ντοματοπελτέ, και σοτάρετε άλλα 2 λεπτά, μέχρι το κρέας να καλυφθεί από τη σάλτσα, και να γυαλίζει. Περιχύστε με το κρασί, και όταν πάρει βράση, προσθέστε και τη ντομάτα.

Σε γουδί, τσακίστε λίγο το πιπέρι και το μπαχάρι, και βάλτε τα στο φαγητό μαζί με την κανέλλα, και 1/2 φλιτζάνι νερό, ή όσο χρειαστεί για να μισο-σκεπάσει το κρέας. Ότανπάρει βράση, χαμηλώστε τη φωτιά, σκεπάστε, και σιγοβράστε 20 λεπτά περίπου, μέχρι το κρέας να μαλακώσει. Αν η σάλτσα είναι νερουλή, ξεσκεπάστε και βράστε σε δυνατή φωτιά να μελώσει. Πετάξτε την κανέλλα, και σερβίρετε την τηγανιά αμέσως, μέσα στο τηγάνι.

Αν σερβίρετε με ζυμαρικά, αφού τα στραγγίσετε, ρίξτε τα στο τηγάνι με το κρέας και το ζουμί του, και ανακατέψτε να πάρουν νοστιμιά.

Μπορείτε να φυλάξετε την τηγανιά στο ψυγείο όταν κρυώσει, και να την ξαναζεστάνετε σε χαμηλή φωτιά προτού να την σερβίρετε.

Παραλλαγή:

Τηγανιά με λεμόνι και ρίγανη

Με μπόλικο λεμόνι, θρούμπι και ρίγανη, η τηγανιά αυτή είναι νοστιμότατη! Απολαύστε τη με καλό χωριάτικο ψωμί.

Για 6 άτομα

  • 1 κιλό χοιρινό πλάτη δίχως κόκκαλο, με λίγο λίπος, σε κομμάτια 3 εκ.
  • ελαιόλαδο
  • αλάτι και πιπέρι μαύρο φρεσκοτριμμένο
  • 1/2 φλιτζάνι κρασί λευκό
  • 3-4 κουτ. σούπας χυμό λεμόνι, ή όσο θέλετε
  • 1 κουτ. γλυκού μέλι ή ζάχαρη
  • 1 κουτ. γλυκου κόκκους πιπέρι μαύρο τσακισμένους ελαφρά
  • 1-2 καλές πρέζες θρούμπι ή ρίγανη
  • καλό φρέσκο χωριάτικο ψωμί, για το σερβίρισμα

Ετοιμάστε το κρέας όπως και στην προηγούμενη συνταγή. Σε τηγάνι βάλτε 2-3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο να κάψει, και σοτάρετε το κρέας, να ροδίσει καλά απ’ όλες τις μεριές.

Βάλτε αλάτι και πιπέρι και ανακατέψτε. Προσθέστε το κρασί, το λεμόνι, και το μέλι ή ζάχαρη, και όταν πάρει βράση, βάλτε και τους κόκκους πιπέρι και το μισό θρούμπι ή ρίγανη. Προσθέστε λίγο κρασί ή νερό, να σκεπαστεί σχεδόν το κρέας. Όταν πάρει βράση, χαμηλώστε τη φωτιά, σκεπάστε, και σιγοβράστε 20-30 λεπτά, μέχρι το κρέας να μαλακώσει. Αν έχει πολύ ζουμί, ξεσκεπάστε και βράστε σε δυνατή φωτιά, να εξατμιστεί.

Δοκιμάστε και διορθώστε τη γεύση, προσθέτοντας επιπλέον λεμόνι, θρούμπι ή ρίγανη. Σερβίρετε αμέσως, μέσα στο τηγάνι, με φρέσκο χωριάτικο ψωμί για να βουτάτε στην υπέροχη σάλτσα.

Μηλόπιτα ή κέικ; Δύο σε ένα

Μοιάζει με μηλόπιτα κι όμως είναι ένα σχεδόν υγρό κέικ. Γλασερό και απλούστατο να το φτιάξετε. Είναι εξαιρετικό για τον πρωινό σας καφέ αλλά και το απογευματινό τσάι.   

Υλικά

  • 4 μήλα τριμμένα
  • 1 κούπα καρύδια χοντροκομμένα
  • 1- 1½ κούπα μαύρη ζάχαρη
  • 3 κουταλιές της σούπας μαλακό βούτυρο
  • 3 κουταλιές της σούπας ελαφρύ ελαιόλαδο
  • 3-4 κουταλιές της σούπας κονιάκ
  • 2 κουταλάκια του γλυκού κανέλα
  • 1 κουταλάκι του γλυκού σόδα
  • 2 κουταλάκια του γλυκού μπέικιν 
  • 1½ κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • ¼  κουταλάκι του γλυκού αλάτι
  • ¼ κουταλάκι του γλυκού μοσχοκάρυδο
  • λίγη άχνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση

Τρίψτε τα μήλα με τον χοντρό τρίφτη σ’ ένα λεκανάκι. Προσθέστε την κανέλα, το μοσχοκάρυδο, τα καρύδια κι ανακατέψτε τα.  Σε ένα μπολ χτυπήστε τη ζάχαρη, το λάδι, το βούτυρο, το κονιάκ και προσθέστε τα στο παραπάνω μίγμα. 

Στο μεταξύ ανακατέψτε το αλεύρι με το μπέικιν, τη σόδα, το αλάτι και ενώστε τα σιγά-σιγά με τα υπόλοιπα. Στρώστε μια λαδόκολλα σε ένα ταψί διαμέτρου 24 με 26 εκατοστά και βάλτε μέσα το κέικ. Ψήστε στους 160 βαθμούς στον αέρα για 55 λεπτά. Αφού κρυώσει ελαφρώς, πασπαλίστε με την άχνη.

Τα νέα «θα»

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες συχνά ο κεντρικός ήρωας ήταν πολιτικός. Τότε μπορούσες να τους σατιρίζεις και να μιλάς για ρουσφέτια και διαπλοκή χωρίς να φοβάσαι ότι θα σε εξαφανίζουν από το χάρτη. Φαίνεται τώρα οι ευθύνες για την καταστροφή του μέλλοντος των επερχόμενων γενεών δεν σηκώνει πολύ γέλιο.

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές είναι το περιβόητο «θα σας εξαφανίσωμεν» του Λάμπρου Κωνσταντάρα, που εκφωνείται στην πρόβα ενός «παροχολογικού» λόγου. Σκεφτόμουν αυτές τις ημέρες τη δυσκολία που έχουν πλέον οι πολιτικοί μας αφού αυτά που μπορούν να υποσχεθούν είναι πραγματικά ελάχιστα.

Ο Αντώνης Σαμαράς χαριεντιζόμενος με τον Γιάννη Πρετεντέρη το χειμώνα ένιωσε την ανάγκη να υποσχεθεί στους νέους free Wi-Fi για όλους μέχρι το τέλος του χρόνου. Τότε είχε γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, κοιτάζω τους όρους για την ελεύθερη πρόσβαση (μέχρι 1GB γραμμή, χωρίς πρόσβαση στα social media, μόνο για αυτούς που θα βρίσκονται σε σημείο που θα πιάνει το σήμα κ.λπ.) και συνειδητοποιώ ότι όχι μόνο η υπόσχεση Σαμαρά είναι τζούφια (αυτό το περίμενα) αλλά θα χρησιμοποιηθεί ως απόδειξη αξιοπιστίας από τα (στημένα) ΜΜΕ.

Σε δύο-τρία χρόνια μπορεί εσύ να θυμάσαι ότι όσες φορές και να προσπάθησες να συνδεθείς στο ελεύθερο δίκτυο δεν τα κατάφερες, και όταν τα κατάφερες μπορούσες να δεις πληροφορίες μόνο για την αρχαία αγορά της Αθήνας αλλά η μητέρα σου που θα βομβαρδίζεται από τα βραδινά δελτία ειδήσεων θα πειστεί ότι ο Αντώνης το είπε και το έκανε… έδωσε πρόσβαση σε όλους τους νέους.

Μην πάμε τόσο μακριά τα ίδια σχεδόν συμβαίνουν και σε τοπικό επίπεδο. Θυμηθείτε τις μας υπόσχονταν προεκλογικά οι κκ. Χιωτάκης-Βάρσος. Θα πείτε δεν τους ξέρεις τους πολιτικάντηδες υπόσχονται ασύστολα και δεν κάνουν τίποτα. Το ξέρω αλλά οφείλουμε να κάνουμε ένα μίνι απολογισμό.

Η ανάπλαση του τριγώνου Φραγκοπούλου, ξανά τα ίδια λόγια, υποσχέσεις, καμία φαντασία, τίποτα νέο πιο κοντά στην ζωή που ζούμε. Ή ο σταθμός στην πλατεία, 1η Αυγούστου θα είναι έτοιμος έλεγε και υποσχόταν ο Ν. Χιωτάκης. Εντάξει αλλά δεν είπε ποιού χρόνου, το άφησε ανοικτό, μην το παρεξηγούμε. Και από κοντά τα μέσα, δηλ οι εφημερίδες, πες με παπαγάλο, πλήρωνε και γράφω ότι βλακεία θέλεις, αρκεί να βγαίνει το μεροκάματο.        

Πες-πες όμως κάτι μένει. Ο δημοτικός υπάλληλος που δεν τον πολυενδιαφέρει δεν είναι απαραίτητο ότι θα μάθει τι ακριβώς συνέβη γενικότερα στην πόλη. Εμείς θα περιμένουμε κάποτε να ξεκινήσει η ανάπλαση της Φραγκοπούλου και του δημοτικού παρκινγκ. Τι είπα δημοτικού, ιδιωτικού είναι ο καλύτερος και πραγματικός όρος. Άμα τα πάρουμε τις μετρητοίς θα λαλήσουμε, με αυτούς δεν βγάζεις άκρη, δεν έχει νόημα να συζητάς με τέτοιους.

Έχει και συνεχεία η ιστορία.

Προεκλογικά, από τα χείλη του υποψήφιου –τότε- δημάρχου Γ. Θωμάκου, έκανε για μαχαίρι που θα κόψει όλες τις παρανομίες. Θα μπει τέρμα στις ασύδοτες άδειες και χρήσεις, όλοι και όλα θα ξεκινήσουν από το μηδέν. Όπως και η ανοχή –ισχυρίζονταν- θα είναι μηδενική. Δεν πέρασαν καλά 2 μήνες από την τοποθέτηση της νέας διοίκησης και έχουμε ήδη το πρώτο σαφές δείγμα του τι πρόκειται να συμβεί.

Κατάστημα στην Χ. Τρικούπη με πλείστες όσες παρανομίες, σουβλατζίδικο, -για να μην χάσουμε επαφή με το ένδοξο παρελθόν-, πήρε την άδεια από την σημαία. Ναι, από υπηρεσιακούς παράγοντες , χωρίς καμία απολύτως γνώση του δημοτικού συμβουλίου.

Αλλά τι θέλει το Δημοτικό συμβούλιο, πρέπει να έχει γνώμη; Πρέπει να έχουν γνώση και άποψη οι δημοτικοί σύμβουλοι; Τι και αν έχει κάποιες παρανομίες; Τι και αν πήρε άδεια για 456 άτομα, μέσα και έξω; Τι και αν έδωσαν –οι υπηρεσιακοί παράγοντες- την άδεια; Τι και αν οι γείτονες, κάτοικοι θα πρέπει να χάσουν την ηρεμία τους;  

Λεπτομέρειες, μην ασχολείστε με ψιλοπράγματα. Από τα πρώτα –σαφή- δείγματα, όχι. Αρκεί που ξέρει ο Δήμαρχος.    

Κυρίες και κύριοι καλωσήρθατε στο μαγευτικό κόσμο της ελληνικής-Κηφισιώτικης πολιτικής σκηνής. Εδώ που μπορείς να πεις ότι θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις χωρίς απαραίτητα να πρέπει να συνδυάσεις λόγια και πράξεις. Και τέτοιοι που είμαστε και εμείς δηλαδή μόνο ένα φαίνεται σίγουρο: «θα μας εξαφανίσουν».-