ενημέρωση 1:03, 30 July, 2026

Η ομορφότερη εσωτερική αυλή ξενοδοχείου

Το ξενοδοχείο Plaza Athénée στο Παρίσι είναι ένα από τα ιστορικότερα και πιο ακριβά της πόλης. Εκτός από την πολυτέλεια και τις υπηρεσίες υψηλού επιπέδου που προσφέρει αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει είναι η εσωτερική του αυλή. Ο αιωνόβιος κισσός καλύπτει όλο το κτήρια, χαρακτηριστικό του ξενοδοχείου από την αρχή της λειτουργίας του, και ο προσεκτικός συνδυασμός με τις κόκκινες τέντες δημιουργεί ένα μαγευτικό σκηνικό.

Perierga.gr - Η ομορφότερη εσωτερική αυλή ξενοδοχείου

Perierga.gr - Η ομορφότερη εσωτερική αυλή ξενοδοχείου

Perierga.gr - Η ομορφότερη εσωτερική αυλή ξενοδοχείου

Perierga.gr - Η ομορφότερη εσωτερική αυλή ξενοδοχείου

 

 

Όταν οι ροκ σταρ πήγαιναν σχολείο

Μπορείς να αναγνωρίσεις τους ροκ σταρ χωρίς τα μακριά μαλλιά, τα δερμάτινα και χωρίς την γοητεία που είχαν όταν τους λάτρεψες ως είδωλα; Πώς μπορεί να ήταν ως μαθητές; Πολλές φωτογραφίες έχουν κυκλοφορήσει με διάσημους όταν ήταν μικροί αλλά το θέμα ίσως να αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν πρόκειται για ροκ σταρ που έχουν αφήσει εποχή, που έχουν γίνει θρύλοι και που έχουν χτίσει μεγάλο μέρος του μουσικού παρόν της ροκ. Γλυκά νεανικά πρόσωπα που λίγο θυμίζουν τους αγαπημένους μας μουσικούς είχαν φωτογραφηθεί  χρόνια πριν, πολύ πριν γνωρίσουν την δόξα και την αναγνώριση για την φωτογραφία του yearbook του σχολείου τους.

 n
Alice Cooper


n
Flea (Red Hot Chilli Peppers)


n
Axl Rose (Guns n Roses)


n
Chester Bennington (Linkin park)


n
Iggy Pop


n
Corey Taylor (Slipknot)


n
Daron Malakian (System of a Down, Scars on Broadway)


n
Jim Morrison (Doors)


n
Darrel Lance Abbott (Pantera, Damageplan)


n
Dave Munstain (Megadeth)


n
Eddie Van Halen


n
Fred Durst (Limp Bizkit)


n
Gene Simmons (Kiss)


n
Glenn Danzig (Misfits, Samhain)


n
Issy Stradlin (Guns n Roses)


n
James Hetfield (Metallica)


n
Jon Bon Jovi (Bon Jovi)


n
Kid Rock


n
Kirk Hammet (Metallica)


n
Kurt Cobain (Nirvana)


n
Marilyn Manson


n
Paul Stanley (Kiss)


n
Ronnie James Dio (Black Sabbath, Rainbow)


n
Steven Tyler (Aerosmith)


n
Tommy Lee (Motley Crue)


nVince Neill (Motley Crue)


n
Wes Borland(Limp Bizkit)


n
Zack De La Rocha (Rage Against the Machine)

Το MEGA έκλεβε ρεύμα από τη ΔΕΗ

To MEGA κάνει ρευματοκλοπή. Αυτό αποκαλύπτει έγγραφο του Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ) το οποίο αποκαλύπτει το koutipandoras.gr.
Το έγγραφο αναφέρει ότι στις 12 Δεκεμβρίου 2012 πραγματοποιήθηκε έκτακτος έλεγχος στον μετρητή της εταιρίας ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ/MEGA και διαπιστώθηκε ότι ήταν κομμένο του καλώδιο έντασης προς τον μετρητή, ο οποίος κατέγραφε κατανάλωση 12KW ενώ η πραγματική κατανάλωση έφθανε τις 58KW. Στο έγγραφο αυτό δεν διευκρινίζεται ούτε το διάστημα κατά το οποίο το MEGA προέβαινε σε ρευματοκλοπή, ούτε το ποσό που η εταιρία οφείλει στη ΔΕΗ εξαιτίας της κλοπής ρεύματος, είναι επομένως άγνωστό ποιο ακριβώς μπορεί να ήταν το κέρδος του καναλιού.

Για το ζήτημα αυτό κατέθεσε στις αρχές του περασμένου Ιουλίου, σχετική ερώτηση στη Βουλή η βουλευτής των ΑΝΕΛ Ραχήλ Μακρή, επισυνάπτοντας στοιχεία που είχαν αποσταλεί στο πολιτικό της γραφείο στην Αθήνα και τα οποία αποδείκνυαν ότι ο πελάτης ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ/MEGA έκλεβε τη ΔΕΗ. Από τις απαντήσεις προκύπτει ότι τα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα 

Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ στο koutipandoras.gr

Πηγή : the press project

Κρεμόνα - Ιταλία: Εδώ χτυπάει η καρδιά της ευρωπαϊκής οργανοποιίας

Στην εποχή του αυτοματισμού, με ρομπότ, υπολογιστές και μηχανήματα να κατακλύζουν τα πάντα γύρω μας, η χειροτεχνία έρχεται σαν όαση να φωτίσει με τη διαφορετικότητά της έναν κόσμο γεμάτο πανομοιότυπα προϊόντα. 

Η μαγεία ενός αντικειμένου που φτιάχτηκε με τα χέρια έγκειται ακριβώς στο ότι ο καλλιτέχνης (διότι περί τέχνης πρόκειται) δίνει το δικό του σχήμα στο δημιούργημά του, βασιζόμενος στην προσωπική του αισθητική αντίληψη.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Κρεμόνα της Ιταλίας. Μία πόλη-σύμβολο υψηλής χειρωνακτικής τέχνης: εδώ χτυπάει, τα τελευταία 500 χρόνια, η καρδιά της ευρωπαϊκής οργανοποιίας.  
«Βρέθηκα πρόσφατα στην Κρεμόνα, διεθνές κέντρο παραγωγής εγχόρδων. Εδώ ανθεί, ακόμη, ένα ισχυρό επαγγελματικό σινάφι αποτελούμενο από ανθρώπους με κοινή άποψη: τους "λαουτοποιούς", όπως τους λένε οι Ιταλοί» γράφει ο δημοσιογράφος του BBC Πίτερ Ντέι.
Η ιταλική πόλη απέχει μόλις μιάμιση ώρα με το τρένο από το Μιλάνο. Ανατρέχοντας στην ιστορία θα συναντήσουμε εκεί κροίσους με ενδιαφέρον για τη μουσική, στις αυλές των οποίων έβρισκαν εργασία και τη δυνατότητα να δημιουργούν επαγγελματίες μουσικοί και τραγουδιστές. Στο πλευρό τους, αναπτύχθηκε μία σπουδαία παράδοση οργανοποιών.
«Στα μέσα του 16ου αιώνα», γράφει ο Ντέι, «ο οργανοποιός Aντρέα Αμάτι δημιούργησε έναν νέο τύπο βιολιού, με ήχο πολύ πιο υποβλητικό από εκείνον που απέδιδαν τα μεσαιωνικά βιολιά». Η δημιουργική κορύφωση όμως ήρθε λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο μαθητής του, ο διάσημος Αντόνιο Στραντιβάρι, θα δημιουργήσει τα μοναδικά του έγχορδα - περίπου 1.000 βιολιά, βιόλες και βιολοντσέλα -, που έχουν μείνει στην ιστορία και σήμερα αγοράζονται, όποτε βγαίνουν σε δημοπρασία, για τεράστια χρηματικά ποσά.

Ο Στραντιβάρι και το φως του φεγγαριού

Ο μύθος μάλιστα λέει ότι ο Στραντιβάρι για να πετύχει την καλύτερη δυνατή ποιότητα στο βερνίκι των βιολιών, κάτι που καθορίζει τον ήχο, εναπόθετε τα όργανα κάτω από το φως του φεγγαριού σε συγκεκριμένες ημερομηνίες για να προσδώσει έναν σχεδόν «εξωπραγματικό» τόνο στην απόχρωση. Κάπως σαν μυστικιστικό τελετουργικό προτού συναντηθεί με τους υποψήφιους αγοραστές. Συνδύαζε δύο είδη ξύλου: λεπτοκομμένη ελάτη για το ηχείο και σφένδαμο για το πίσω μέρος.

Το κλίμα της Κρεμόνα, με τους κρύους χειμώνες και τα δροσερά καλοκαίρια, λέγεται πως βοηθά ιδιαίτερα στην ανάπτυξη των γύρω δασών, από όπου οι οργανοποιοί προμηθεύονται τα εκπληκτικά αυτά είδη ξύλων. Ο Στραντιβάρι πέθανε στο 1737 πλήρης ημερών, στα 93 του, η παράδοσή του όμως παρέμεινε καθώς σήμερα η φήμη της τοπικής οργανοποιίας έχει εδραιωθεί περνώντας από γενιά σε γενιά.
«Η αυθεντικότητα, η παράδοση, η δεξιοτεχνία, αλλά και οι αισθησιακές μυρωδιές του υπό επεξεργασία ξύλου και, τέλος, το βερνίκι, είναι τα κλασικά στάδια της χειρωνακτικής παραγωγής μουσικών οργάνων. Παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο, όλα φτιάχνονται στο χέρι και αντανακλούν κάτι από τη λάμψη της μαεστρίας του Κρεμονέζου Στραντιβάρι»γράφει ο βρετανός δημοσιογράφος.

Εγγύηση «Made in Cremona»

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930 δημιουργήθηκε σχολή οργανοποιίας, όπου μέχρι σήμερα οι σπουδαστές, εκτός από το να μαθαίνουν τα μυστικά της κατασκευής και της επισκευής των κλασικών εγχόρδων με δοξάρι, συμπληρώνουν την εκπαίδευσή τους σε καταξιωμένα εργαστήρια και αρκετοί μάλιστα αποφασίζουν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στην πόλη που το κλίμα και το «άρωμα» του βιολιού βρίσκεται παντού, από τα ζαχαροπλαστεία μέχρι τα σοκάκια.

Σε αυτή τη σχολή πενταετούς φοιτήσεως σπουδάζουν σήμερα δεκάδες επίδοξοι κατασκευαστές, οι περισσότεροι προερχόμενοι από χώρες εκτός Ιταλίας - άλλη μία απόδειξη της διεθνούς φήμης που συνοδεύει την πόλη.
Οι οργανοποιοί έχουν ιδρύσει και σωματείο, ή μάλλον κάτι σαν επαγγελματικό Επιμελητήριο, τη λεγόμενη «Κοινοπραξία Οργανοποιών της Κρεμόνα - Αντόνιο Στραντιβάρι», δίνοντας τη δυνατότητα στα μέλη του να διαθέτουν πιστοποιητικά αυθεντικότητας στα όργανα που κατασκευάζουν, το γνωστό «Made in Cremona», που προφανώς ανεβάζει και την τιμή αγοράς.
 
Τα τελευταία χρόνια η αγορά κατασκευής κλασικών μουσικών οργάνων έχει διευρυνθεί με την ίδρυση εργαστηρίων σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, ή και της Ασίας, όπως η Κίνα και η Ιαπωνία. Μπορεί πλέον η Κρεμόνα να μην είναι το απόλυτο κέντρο κατασκευής εγχόρδων με δοξάρι, ωστόσο αποτελεί μια εμβληματική πόλη: σέβεται την κληρονομιά της, τη διατηρεί, την εξελίσσει και εμπνέει νέους να ακολουθήσουν τα χνάρια της ζωής και της μεγαλοφυΐας του «οργανοποιού των οργανοποιών»: του Αντόνιο Στραντιβάρι.
 
  • Κατηγορία ART-DISING
  • 0