ενημέρωση 4:05, 26 July, 2026
Πρόγραμμα δημιουργίας αφηγήσεων κατασκεύασαν αυστραλοί ειδικοί στην τεχνητή νοημοσύνη

Υπολογιστή, πες μου ένα παραμύθι

Φαίνεται πολύ πιθανό η παράκληση μικρών και μεγάλων «πες μου ένα παραμύθι», η παράκληση να σκαρφιστείς επιτόπου μια νέα ιστορία για να τους αφηγηθείς, να εκπληρώνεται σύντομα με το πάτημα ενός πλήκτρου. Κι αν δεν γίνεται ακόμη ακριβώς, πάντως η τεχνητή νοημοσύνη βαδίζει στον δρόμο της κατά παραγγελίαν αφήγησης. Συγκεκριμένα, ερευνητές στην Αυστραλία δημιούργησαν ένα πρόγραμμα για ηλεκτρονικούς υπολογιστές το οποίο τροφοδοτείται με βασικά στοιχεία και ένα ηθικό δίδαγμα και μπορεί να κατασκευάσει μια ιστορία στο πρότυπο των αισώπειων μύθων.
 
Το πρόγραμμα ονομάζεται Moral Storytelling System, το επινόησε η Margaret Sarlej από το Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας και δημιουργεί ιστορίες που καταλήγουν με ένα ηθικό δίδαγμα από τα έξι που συνήθως απαντούν στους Μύθους του Αισώπου περί τιμωρίας, απληστίας, αλαζονείας, ρεαλιστικών προσδοκιών, απερισκεψίας και ανταμοιβής.
 
Όπως εξηγεί η δημιουργός του προγράμματος στον βρετανικό Guardian, οι χαρακτήρες των ιστοριών μπορούν να βιώσουν 22 συναισθήματα, από τη χαρά ως τη λύπη και από τη μετάνοια ως την ευγνωμοσύνη, σε τρεις διαφορετικούς αφηγηματικούς κόσμους.
 
Δεν είναι πάντως εύκολο να «φορτώσει» κάποιος τα απαραίτητα για μια αφήγηση στοιχεία σε έναν υπολογιστή, γιατί εκτός από την ιστορία, την πλοκή, τους χαρακτήρες, το σκηνικό κτλ. δεν υπάρχει μέχρι στιγμής τρόπος να κάνει κάποιος τον υπολογιστή να αποκτήσει την ανθρώπινη «κοινή λογική» που παίζει σημαντικό ρόλο στις ιστορίες που αφηγούμαστε.
 
«Για παράδειγμα, αν ο Μπομπ δώσει στην Άλις ένα μήλο, τότε η Άλις θα έχει το μήλο αλλά ο Μπομπ δεν θα το έχει. Αυτό είναι αυτονόητο για τους ανθρώπους αλλά όχι για έναν υπολογιστή», εξηγεί η Sarlej. «Αν αναρωτηθούμε λοιπόν πόσα μπορεί να συμβούν σε μια ιστορία, όλα τα πιθανά γεγονότα και τις πιθανές εκβάσεις τους, αντιλαμβανόμαστε πόσο εξαιρετικά περίπλοκο είναι να "εκπαιδεύσουμε" τον υπολογιστή σε αυτά. Από την άλλη, οι υπολογιστές χρειάζονται λογικές εξηγήσεις για όλα, πώς θα τους εκπαιδεύσουμε να αφηγούνται ιστορίες που θα έχουν συγκινησιακή απήχηση στους ακροατές τους;».
 
Ο επόπτης της Sarlej Malcolm Ryan, ειδικός σε θέματα τεχνητής νοημοσύνης, υποστηρίζει ότι οι υπολογιστές θα μπορούν μέσα στην επόμενη δεκαετία να γράψουν ενδιαφέρουσα λογοτεχνία, μολονότι εκτιμά ότι θα είναι «περισσότερο πειραματική παρά συμβατική εκφραστικά».
Στο μεταξύ, όπως λέει η φοιτήτριά του, «Οι υπολογιστές μπορούν να δημιουργήσουν απλές ιστορίες οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευση για την τόνωση της φιλαναγνωσίας. Για παράδειγμα, αν ένα παιδί ενδιαφέρεται μονάχα για τα διαστημόπλοια και τους εξωγήινους, το να προσφέρει ένα πρόγραμμα τη δυνατότητα δημιουργίας πολλών διαφορετικών ιστοριών γι' αυτούς μπορεί να συντηρήσει το ενδιαφέρον του παιδιού για την αφήγηση και έτσι να διευκολύνει τη μάθηση».
 
«Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και πολλή δουλειά και είναι σχεδόν απίθανο να δούμε ένα νέο "Πόλεμος και Ειρήνη" να γράφεται από έναν υπολογιστή» υποστηρίζει η Sarlej, η οποία εκτιμά ότι ο σκοπός δεν είναι να αντικαταστήσουν οι υπολογιστές τους φυσικούς αφηγητές. «Τα λογισμικά που δημιουργούμε στόχο έχουν να λειτουργήσουν ως εργαλεία ανακάλυψης νέων εμπειριών αφήγησης. Οι δυνατότητες διαδραστικότητας που προσφέρουν ανοίγουν ορίζοντες που πιθανώς οι παραδοσιακοί αφηγητές δεν είχαν ποτέ διανοηθεί».
Πηγή : Το Βήμα

 

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα φαίνεται να προτιμά άτομα που ζουν σε εύπορες περιοχές

Ποιοι καρκίνοι «προτιμούν» τους πλούσιους και ποιοι τους φτωχούς;

Νέα Yόρκη
Ορισμένες μορφές καρκίνου είναι συχνότερες σε γεωγραφικές περιοχές με μεγάλη φτώχεια, ενώ άλλες μορφές εκδηλώνονται συχνότερα σε περιοχές που είναι πιο εύπορες, διαπιστώνει αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Cancer.

Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Δρ Φράνσις Μπόσκοου, ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 3 εκατομμυρια κρούσματα καρκίνου σε 16 αμερικανικές Πολιτείες (συνολικά το 42% του αμερικανικού πληθυσμού). 

Η μελέτη συσχέτισε το εισοδηματικό επίπεδο κάθε ασθενούς κατά την εποχή της διάγνωσης (με βάση τη διαμονή του σε φτωχή ή πλούσια περιοχή) με το συγκεκριμένο είδος καρκίνου.

Η ανάλυση έδειξε ότι η πλειονότητα των καρκίνων (οι 32 στις 39) εμφανίζουν μια κοινωνικοοικονομική διάσταση. Συγκεκριμένα, 14 καρκίνοι σχετίζονται θετικά με τη φτώχεια και 18 αρνητικά.

Έτσι, καρκίνοι όπως το σάρκωμα Kaposi, του λάρυγγα, του τραχήλου της μήτρας, του πέους και του ήπατος είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε ανθρώπους που ζούν σε φτωχογειτονιές και γενικότερα σε περιοχές με χαμηλότερο μέσο εισόδημα. 

Από την άλλη, καρκίνοι όπως του δέρματος, του θυροειδούς αδένα και των όρχεων είναι πολύ συχνότεροι στις ευκατάστατες περιοχές.

«Εκ πρώτης όψεως τα αποτελέσματα φαίνεται να εξισορροπούνται. Όμως οι καρκίνοι που σχετίζονται με τη φτώχεια, είναι πιο αραιοί και πιο θανατηφόροι, ενώ οι καρκίνοι που σχετίζονται με τον πλούτο, είναι πιο συχνοί και λιγότερο θανατηφόροι. Έτσι, στην περίπτωση του καρκίνου, οι φτωχοί είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από τη νόσο, ενώ οι πλούσιοι να πεθάνουν με τη νόσο», σχολιάζει ο Δρ Μπόσκοου.

Πηγή : in

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Οι 11 γνωστές – άγνωστες «ιστορίες» των Beatles

Όσο και να ερευνήσει κανείς το «ημερολόγιο» των θρυλικών Beatles θα ξεθάψει κάτι από το χρονοντούλαπο της ιστορίας, ενώ τα ερωτηματικά του θα αυξηθούν. Η επιδιωκόμενη αγορά ελληνικού νησιού, ο κακός οδοντίατρος με το LSD, ηαπέλαση από τη Γερμανία, η διαβολική χειρονομία του Λένον, η «συγχώρεση» από το Βατικανό και η έφηβη πίσω από την απογείωση της φήμης του συγκροτήματος, είναι μερικά από τα στοιχεία που εξηγούν τη διαφορετικότητα και παντοδυναμίατων αξέχαστων «Σκαθαριών».


Άρωμα ούρου… 

Εστία ενθουσιασμένων γυναικών οι συναυλίες των Beatles. Πολλοί ήταν, μάλιστα, εκείνοι που ισχυρίστηκαν πως οι συναυλίες τους είχαν άρωμα ούρων. Γιος ιδιοκτήτη χώρου, όπου οι Beatles είχαν παίξει μουσική, ο Τζον Λιν, είχε δηλώσει στη Washington Post ότι ήταν εμφανής η οσμή ούρου. 

Ο ιρλανδός καλλιτέχνης, Bob Geldof, από την άλλη, είχε ανφέρει στο «Q Magazine», το 2010, ότι δεν μπορούσε να ακουστεί το συγκρότημα από τις κραυγές των γυναικών, ενώ «κατουριόντουσαν από τη χαρά τους». 

Η «κόκκινη» ιστορία τους… 

Ο κιθαρίστας και τραγουδιστής του συγκροτήματος γνωστός και με το παρατσούκλι «Darkhorse», Τζορτζ Χάρισον, συνουσιάστηκε για πρώτη φορά ενώ τα άλλα «Σκαθάρια» κρυφοκοιτούσαν. Όταν η ερωτική πράξη τελείωσε οι Beatles πανηγύριζαν. 

Στο «Tune In» του Mark Lewisohn προκαλεί εντύπωση η φράση του Τζορτζ Χάρισον που αναφέρει: 

«Η πρώτη μου φορά ήταν στο Αμβούργο με τον Paul, τον John και τον Pete Best να κοιτούν. Δεν μπορούσαν να δουν ακριβώς τι γίνεται γιατί ήμουν κάτω από τις κουβέρτες, αλλά αφού τελείωσα όλοι χειροκρότησαν και πανηγύριζαν. Τουλάχιστον, όμως, ήταν ήσυχοι κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης». 

Ο χωρισμός… 

Οι Beatles χώρισαν επίσημα στον κόσμο της Disney. Στο βιβλίο της, «Instamatic Karma», η πρώην σύντροφος του Τζον Λένον, May Pang, έφερε στο φως τη στιγμή που ο μουσικός έριξε τίτλους τέλους για τους Beatles. Συγκεκριμένα όπως αναφέρεται: 

«Όταν ο Τζον έκλεισε το τηλέφωνο κοίταξε μελαγχολικά έξω από το παράθυρο. Κατάλαβα ότι ‘έπαιζε’ στο μυαλό του όλη την εμπειρία από τους Beatles. Στο ‘Disney's Polynesian Resort’ έκλεισε την αυλαία του σπουδαιότερου ροκ συγκροτήματος της ιστορίας». 

Όνειρο στην Ελλάδα… 


Οι Beatles σχεδίαζαν να οργανώσουν τη δική τους ουτοπική κοινότητα σε ελληνικό νησί. Το 1967 το συγκρότημα ήταν έτοιμο να αγοράσει το, μικρής έκτασης και με σχήμα κιθάρας, νησί,την Αγία Τριάδα , στο δημοτικό διαμέρισμα Ερέτριας του νομού Ευβοίας. 

Επιδίωξη του συγκροτήματος να περνά χρόνο στο νησί με φίλους και οικογένεια, ενώ ο Τζον Λένον ήταν εκείνος που ενθάρρυνε το σχέδιο. 

Ο κακός οδοντίατρος… 

Ο John Riley ο «κακός οδοντίατρος», όπως τον είχε περιγράψει ο Τζορτζ Χάρισον, ενέταξε εκείνον, τη σύζυγό του, Patti Boyd, τον Τζον Λένον και τη σύζυγό του, Σίνθια Λένον στον κόσμο του LSD. Αφού τους έβαλε το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος στον καφέ τους, ο Τζορτζ Χάρισον αισθανόταν «ερωτευμένος» με όποιον γνώριζε τη νύχτα εκείνη. 

Αμφίβολο παραμένει , όμως, το εάν οι Χάρισον και Λένον πήραν χωρίς να θέλουν τη δόση ή εάν οι ίδιοι τη ζήτησαν από τον οδοντίατρο. 

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται από τον Χάρισον στο βιβλίο «The Beatles Anthology»: 

«Την πρώτη φορά δοκιμάσαμε κατά λάθος LSD. Συνέβη κάποια στιγμή το 1965. Ήμασταν αθώα θύματα του κακού οδοντίατρου που γευματίσαμε μαζί του κάποιες φορές». 

Μουσική σε…κόκαλα 

Η μουσική των Beatles όπως και πολλών άλλων δυτικών συγκροτημάτων απαγορεύτηκε από τη Σοβιετική Ένωση. Ωστόσο, βρέθηκε μια έξυπνη λύση σύμφωνα με την οποία η μουσική των «Σκαθαριών» μπορούσε να εκτυπωθεί φθηνά σε σαρώσεις ακτινογραφιών τις οποίες αγόραζε κανείς ή έβρισκε σε κάδους νοσοκομείων. Οι ακτινογραφίες ονομάστηκαν «μουσική σε κόκαλα» με τη διασημότητά τους να μην αργεί να φανεί στον ορίζοντα. 

Η ιστορία με το προφυλακτικό και το άλογο… 

Στο Αμβούργο οι Beatles έμειναν για ένα μεγάλο διάστημα, το 1960, στα παρασκήνια του κινηματογράφου Bambi Kino. 

Ο Πολ ΜακΚάρτνεϋ περιγράφοντας την κατάσταση είχε πει : «Ζούσαμε στα παρασκήνια του Bambi Kino κοντά στις τουαλέτες που μύριζαν συνεχώς». 

Τα μέλη του συγκροτήματος δεν είχαν άλλη λύση από το να χρησιμοποιούν τα ουρητήρια για να πλυθούν και να ξυριστούν. Ο Τζορτζ Χάρισον διώχθηκε από τη χώρα επειδή ήταν ανήλικος, ενώ αυτομάτως οι Beatles σχεδίαζαν να φύγουν από το Bambi Kino. Πριν, όμως, οι ΜακΚάρτνεϋ και Pete Best πάρουν το δρόμο της επιστροφής έβαλαν φωτιά σε προφυλακτικό μέσα στο δωμάτιο, όπου διέμεναν, πράγμα που εξαγρίωσε τον ιδιοκτήτη και οδήγησε στη σύλληψή τους. Οι ΜακΚάρτνεϋ και Pete Best απελάθηκαν. 

Όταν το συγκρότημα επέστρεψε στο Αμβούργο στις 25 Δεκεμβρίου του 1962 έφαγε ένα άλογο για χριστουγεννιάτικο γεύμα. 

Τα «διαβολικά κέρατα»… 

Οι Beatles φημίζονται για την καινοτόμα πορεία τους σε πολλά, όπως στην εκτύπωση στίχων σε ποπ άλμπουμ, στη δημιουργία μουσικών βίντεο, αλλά το περίεργο «συνάντησε» το συγκρότημα όταν ο Τζον Λένον στο εξώφυλλο του «Yellow Submarine» εμφανίστηκε ως καρτούν χρησιμοποιώντας τη χειρονομία των «διαβολικών κεράτων». Ήταν η πρώτη φορά που μια τέτοια χειρονομία «φιλοξενήθηκε» σε εξώφυλλο και σχετίστηκε με ροκ μπάντα. 

Η 15χρονη που απογείωσε το συγκρότημα και ο «χαμένος» dj… 

Η απογείωση της φήμης των Beatles οφείλεται, σύμφωνα με μύθο, στην 15χρονη, τότε,Marylander. Αφού είχε παρακολουθήσει στις ειδήσεις τη μουσική δραστηριότητα του συγκροτήματος, υπέβαλε σε ραδιοφωνικό σταθμό της Ουάσινγκτον το εξής ερώτημα: «Γιατί δεν ακούμε τέτοια μουσική εδώ στην Αμερική;». 

Η ερώτηση λειτούργησε σαν «ρουκέτα» κινητοποίησης, με τον Dj του σταθμού να εντοπίζει αντίγραφο του «I Want To Hold Your Hand» και αφού έπαιξε το δίσκο η απήχηση ανέβηκε στα ύψη .Και οι άλλοι σταθμοί έβαλαν στη μουσική τους «ατζέντα» τους Beatles. 

Αξίζει, παράλληλα, να σημειωθεί, ότι ένας dj με το όνομα Dick Biondi προσπάθησε να κάνεις γνωστούς τους Beatles παίζοντάς κομμάτια τους σε σταθμούς του Σικάγο και του Λος Άντζελες, αλλά, όπως λέγεται, δεν σημειώθηκε το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Η αποτυχία εκπλήρωσης του σκοπού του Biondi ίσως να οφείλεται στο ότι αλλοίωσε το όνομα του συγκροτήματος αποκαλώντας το «B-E-A-T-T-L-E-S» 

Η γνωριμία με τον πιωμένο Λένον… 

Στις 6 Ιουλίου του 1957 ο Πολ ΜακΚάρτνεϋ γνώρισε τον Τζον Λένον των «The Quarrymen». Μετά από σόου του συγκροτήματος κατέληξαν να παίζουν μαζί μουσική με τον Λένον να έχει πιει. Όπως είχε πει ο ΜακΚάρτνεϋ: 

«Ήμουν ένας ευτραφής μαθητής και όπως με αγκάλιασε ο Λένον κατάλαβα ότι ήταν πιωμένος». 

Η «συγχώρεση» από το Βατικανό 

Παρόλο που το Βατικανό εκτόξευε επικριτικά πυρά κατά των Beatles, καθώς μετά τη φράση του Λένον «είμαστε πιο διάσημοι και από τον Χριστό» τους θεωρούσαν σατανικούς, «συγχώρεσε» με μια δημοσίευση το συγκρότημα. Το 2010 το Βατικανό έδωσε στο «Revolver» τον τίτλο του καλύτερου ποπ άλμπουμ όλων των εποχών. 

Οι θησαυροί του καταψύκτη: βασική σάλτσα ντομάτας

Εισβάλλουν όλοι μαζί οι ακριβοθώρητοι: παιδιά (με τους φίλους τους), εγγόνια (με τους φίλους τους), φίλοι (με τους φίλους τους)…όλοι αγαπητοί και καλοδεχούμενοι, αλλά όλοι μαζεμένοι. Δεν το κάνουν επίτηδες, η δυτική κοινωνία έχει καθιερώσει τις αυγουστιάτικες διακοπές για τις περισσότερες επιχειρήσεις και τα περισσότερα ιδρύματα. Έτσι, μια φορά τον χρόνο το γαλήνιο εξοχικό μας ξαφνικά γεμίζει φωνές, γέλια, πήγαινέλα και πανωκάτω, γίνεται κέντρο αγαπημένων διερχομένων… ας είναι καλά! Mόνο τι θα φάνε; Το πρόβλημα γίνεται ακόμα οξύτερο τώρα που τρία από τα εγγόνια είναι έφηβοι. Έχετε ιδέα τι μπορεί να φάει ένα αγόρι 15 χρονών; Πόσο μάλλον τρία μαζεμένα.

Τα πράγματα δυσκολεύουν επειδή το σπίτι μας δεν είναι σε οικισμό αλλά στην εξοχή - δεν μπορείς να τ' αμολήσεις κάθε τόσο μ’ ένα χαρτζιλίκι να χορτάσουν σουβλάκια, πίτσα και παγωτό. Κι εγώ θέλω να χαρώ την παρέα τους, όχι να ξημεροβραδιάζομαι στην κουζίνα. Η μόνη λύση είναι σωστή προετοιμασία και το μόνο «εργαλείο» ένας καταψύκτης - μπαούλο, που εμείς έχουμε έτσι κι αλλιώς λόγω παραγωγής. Αλλά και με μικρότερο καταψύκτη μπορείτε να καταφέρετε πολλά, ιδίως αν χρησιμοποιείτε για αποθήκευση σακούλες (που κλείνουν αεροστεγώς) και όχι τάπερ.

Εκτός από μερικές χορτόπιτες και μερικά ταψιά παστίτσιο, δεν καταψύχω πολλά μαγειρεμένα φαγητά. Συγκεντρώνομαι σε μερικά βασικά μισομαγειρεμένα υλικά με τα οποία μετά θα συνθέσουμε τα φαγητά της ημέρας συνδυάζοντάς τα με τα φρέσκα προϊόντα του κήπου.

Τις επόμενες μέρες θα σας μιλήσω και γι’ άλλους θησαυρούς του καταψύκτη. Θα αρχίσω σήμερα με τον πιο χρήσιμο, τη βασική σάλτσα ντομάτα, που φτιάχνω απ’ τις ντομάτες μας. Ορίστε οι οδηγίες. Δεν σας δίνω ποσότητες, γιατί δεν έχουν σημασία στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Βασική σάλτσα ντομάτα του φούρνου

Ψήνετε σ’ ένα μεγάλο ταψί πλυμένες και κομμένες ντομάτες σωρηδόν, σε πολύ υψηλή θερμοκρασία για καμιά ώρα, μέχρι να καψαλιστούν και να βγάλουν πολλά υγρά.

Μετά τις περνάτε από μύλο για ν’ αφαιρέσετε σπόρους και φλούδες και τις επιστρέφετε στον φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, όπου τις ξαναψήνετε για μερικές ώρες ώσπου να ελαττωθεί σημαντικά ο όγκος τους. Όσο περισσότερο ψήνονται, τόσο συγκεντρώνεται η γεύση και γίνεται πιο ντοματένια. 

Στην τελευταία ώρα προσθέτετε τσιγαρισμένα ψιλοκομμένα κρεμμύδια με το λάδι τους. Όταν η σάλτσα έχει την πυκνότητα που θέλετε, είναι έτοιμη. Προσθέτετε αλατοπίπερο, την αφήνετε να κρυώσει τελείως και την βάζετε σε σακούλες. Έτσι θα έχετε μερίδες από έτοιμη βασική σάλτσα ντομάτα, για ζυμαρικά, ας πούμε, ή για κολατσιό με πιτάκια.

Αν θέλετε, βέβαια, μπορείτε να προσθέσετε και οτιδήποτε άλλο. Με προσθήκη σκόρδου, ψιλοκομμένων μυρωδικών, μπαχαρικών κλπ, θα είναι έτοιμη να συνδυαστεί με ζαρζαβατικά ή όσπρια για όλα τα λαδερά, για όσπρια πλακί, για κρέας κοκκινιστό, κλπ. Αν, στο μαγείρεμα, η σάλτσα είναι πολύ πηκτή, την διαλύετε με λίγο νερό, έχοντας όμως υπόψιν ότι τα ζαρζαβατικά έχουν πολλά υγρά δικά τους.

Στις σακούλες με τη σάλτσα δίνετε πλακέ σχήμα και βάζετε χαρτί φούρνου ανάμεσά τους για να μην κολλήσουν. Εφόσον έχει χώρο ο καταψύκτης, μπαίνουν ξαπλωτές ώσπου να παγώσουν και μετά τοποθετούνται κάθετα για να πιάνουν λιγότερο χώρο. 

Πηγή : bostanistas