Σε άγρια κόντρα εξελίσσεται η αντιπαράθεση της Κουμουνδούρου με τον ΔΟΛ, μετά την εξαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ ότι αν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας θα επανεξετάσει από μηδενική βάση τις άδειες λειτουργίας των ΜΜΕ. Μια σειρά από δημοσιεύματα του δημοσιογραφικού ομίλου προβαίνουν σε κωδικοποιημένες αναφορές, με στόχο τον Αλέξη Τσίπρα και με το βλέμμα στο Mega, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού με το ενισχυμένο Star.

 
Έπειτα, φωτογραφίζει τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ Νίκο Κωνσταντόπουλο ως «καλοθελητή», με υπαινιγμούς για διαπλοκή συμφερόντων: «Το θέαμα είναι ομολογουμένως παράξενο. Επιχειρηματίες - παράγοντες και φιλόδοξοι τηλεσωτήρες, που προ δεκαετίας γύριζαν γύρω από τον τότε αρχηγό της ΝΔ, περιστρέφονται σήμερα γύρω από τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο καλοθελητής που είχε κάνει τότε το προξενιό είναι ο ίδιος και σήμερα. Τι να κάνει άλλωστε; Το 2005 δεν ανταμείφθηκε, όπως ήλπιζε, με την Προεδρία της Δημοκρατίας. Τουλάχιστον, σε ένα κλασικό νεοελληνικό μονόπρακτο τακτοποιήθηκε η θυγατέρα».
 
Το ίδιο άρθρο αναφέρεται, χωρίς να κατονομάζει, στον Αντώνη Δελατόλλα και την εφημερίδα 6μέρες, η οποία πρόσφατα έβαλε λουκέτο: «Μας κουνάνε το δάχτυλο, ενώ έχουμε δει μία ή δύο προσπάθειες για νέα «αριστερά» έντυπα με αμφιλεγόμενους εκδότες και αμφίβολης προέλευσης χρηματοδότηση - όταν δεν επιστρέφεται άρον άρον υπό την πίεση των εισαγγελικών Αρχών και των δρακόντειων νόμων περί ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. Οι νέες εφημερίδες ή έκλεισαν ή παραπατούν».
 
Επιπλέον, φαίνεται πως γίνεται αναφορά στον Κώστα Βαξεβάνη και το Hot Doc. Το συγκεκριμένο απόσπασμα έχει ως εξής: «Τουλάχιστον υπάρχουν τα μηνιαία έντυπα που κάνουν το παιχνίδι της Κουμουνδούρου, ενώ οι εκδότες τους αμείβονταν παχυλά - συγγνώμη όχι οι ίδιοι: οι εταιρείες παραγωγής των εκπομπών τους! - από την ΕΡΤ. Ένα τέτοιο συστηματάκι έχει στηθεί στην Κρατική Ραδιοτηλεόραση που προστατεύεται από την Κουμουνδούρου ως ιερή αγελάδα, την οποία αρμέγουν από την πίσω πόρτα».
 
Άλλο άρθρο της εφημερίδας Τα Νέα, με τον τίτλο «Το έχουμε ξαναδεί το έργο», αφήνει αιχμές σε βάρος του Star και της Μάρας Ζαχαρέα. Ειδικότερα, επιχειρείται συσχέτιση των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ για τα ΜΜΕ με τις πρωτοβουλίες του ομίλου Βαρδινογιάννη, ο οποίος ενισχύει το Star με τον Νίκο Χατζηνικολάου και τη σύζυγο του Θοδωρή Ρουσόπουλου: «Οπότε, πριν φθτσει η ώρα για τις αδειοδοτήσεις και τη ρύθμιση από μηδενική βάση που εξαγγέλλεται για νιοστή φορά, βγήκαν από τη ναφθαλίνη διάφορες παλαιές ενζενί του νεοκαραμανλισμού προκειμένου να νεκραναστηθεί η βραδινή ενημερωτική ζώνη καναλιού το οποίο ήταν ως τώρα διάσημο μόνο για τις ξανθιές που είχε στα πρωινάδικα».
 
Ο ίδιος ο ισχυρός παράγοντας του ΔΟΛ Σταύρος Ψυχάρης, σε άρθρο του με τίτλο «Eπιτέλους ονόματα», αποδίδει στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ φλερτ με ΜΜΕ και δη συμμάχους για τη διαμόρφωση μίας νέας τάξης πραγμάτων στον χώρο της Ενημέρωσης. «Μία δεκαετία μετά, οι περιγραφόμενες εκλεκτικές συγγένειες του κ. Τσίπρα δεν πηγάζουν από την κυβέρνηση των Κορυσχάδων. Στο Κολωνάκι μιλούν απλώς γαι κοινές ποδοσφαιρικές, παναθηναϊκές, προτιμήσεις...», αναφέρει, αφήνοντας υπονοούμενα για τον Βαρδή Βαρδινογιάννη.
 
Σημειώνεται ότι το προηγούμενο διάστημα είχαν προηγηθεί επιθέσεις των ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ (Αυγή και left.gr) εναντίον αρθρογράφων του συγκροτήματος Λαμπράκη, όπως είναι οι Γιάννης Πρετεντέρης, Ηλίας Κανέλλης και Δημήτρης Μητρόπουλος.
 
Τη ρελάνς Ψυχάρη στον Τσίπρα παρακολουθεί και ο Μάκης Κουρής, ο οποίος γράφει στο Παρόν:

«Σήκωσε το γάντι το αφεντικό του ΔΟΛ και εκδότης του “Βήματος” Σταύρος Ψυχάρης στις σαφείς προειδοποιήσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, για το σχέδιο του για τα ΜΜΕ και βασικά για τα κανάλια όταν γίνει κυβέρνηση. Και μέσα σε αυτές τις προειδοποιήσεις ήταν ότι όλες οι τηλεοπτικές άδειες θα επανεξετασθούν από μηδενική βάση και θα γίνει διαγωνισμός για την παραχώρηση τους. Και επίσης ότι θα αναζητηθεί η καταβολή στο Δημόσιο του ποσοστού επί των εσόδων που πρέπει, σύμφωνα με τον νόμο, να δίνουν τα κανάλια εθνικής εμβέλειας, που δεν έχει γίνει από το 1995».

Πηγή : tvxs
 

Γράφεο ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Ο άνθρωπός μας

Αξίζει να αναφερθώ στις εφημερίδες –πιόνια- τι έλεγαν μέχρι χθες, και τι λένε σήμερα. Τέτοιες εφημερίδες δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία της τοπικής αλλά και γενικότερα της ελληνικής δημοσιογραφίας. Ξεχνάω ίσως την περίπτωση της Αυριανής. Ακόμα και στις δικτατορίες η προπαγάνδα είναι πιο έμμεση, θα πρέπει να ψάξει κανείς σε κανένα κανάλι του Πινοσέτ ή κάποιου σατράπη της Αφρικής για να βρει ανάλογη δουλική εξυπηρέτηση της εξουσίας. Είναι για κλάματα όλοι αυτοί οι δημοσιογραφίσκοι που έχουν ανακηρύξει το επάγγελμα, σε αρπαχτή. Σε υποτέλεια, αυτά κάνουν και μετά οι υπεύθυνοι οι αρμόδιοι μη έχοντας κανένα έρμα παιδείας πέφτουν στη παγίδα τους όπως ο Οδυσσέας και οι σειρήνες. «ένα φαβορί», έγραφε δημοσιογράφος, ο ορισμός της λέξης -παπαγαλάκι- για τον επόμενο Δήμαρχο. Μήπως είχε το κληρονομικό χάρισμα και ήταν ο προφήτης; Λέτε; Όλοι, σπρώχνονται να πιάσουν θέσεις, για το γλείψιμο, την μάσα που θα έλθει. 

Η εκδίκηση του τίποτα

Προβλήματα προκαλεί ήδη  ο Χρ. Καλός που ζητά να αναλάβει πρόεδρος του Δ.Σ. Ήταν προσυμφωνημένο, ισχυρίζεται. Οι σχέσεις του με τον «άνθρωπο μας» -Γ. Γρηγοράκο-  ήταν από παλιά πολύ καλές, άριστες. Θέλησαν να κάνουν αρχή του ξεκαθαρίσματος από την κ. Σπηλιωτοπούλου. Γράφει «ο άνθρωπός μας», ότι στην ζωή είναι ορισμένα γεγονότα δανεικά. Με σκοπό να οδηγήσει τον Ν. Χιωτάκη στην έδρα του από την Εκάλη. Αλλά έτσι παίρνει την θέση άλλος που είναι κόκκινο πανί για τον Γ. Θωμάκο. Αυτά πριν αρχίσει το γλέντι. Με τέτοιους τρόπους σκοπεύετε να διοικήσετε; Με εκδικήσεις; Άρχισαν τα όργανα νωρίς; καταλαβαίνεις, ελπίζω Γιώργο.

Όλοι αυτοί που κάποιοι στιγμή ανακάτωσαν το infotainment με το politainment μέσα στη μαγική χύτρα της ιδιωτικής δημοσιογραφίας και έκαναν τον κόσμο να μην μπορεί να ξεχωρίσει τις βιζιτούδες από τους ακαδημαϊκούς. Ή (ακόμα καλύτερο) ανέδειξαν τις βιζιτούδες σε διαμορφώτριες της κοινής γνώμης σημαντικότερες από κάθε άλλη κοινωνική ομάδα, που ξαφνικά γινόταν  αναμάρτητη για να ξεπλύνει και τις δικές τους αμαρτίες, αλλά και να συνεχίσει να τροφοδοτεί τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους. Μαθαίνουμε, τελευταία -όλοι υποθέτω-, ότι μεγαλοδημοσιογράφοι, εκδότες πληρώνονταν (δάνεια) από τραπεζίτες, που έχουν σαν κατοικία τους, τον κορυδαλλό! Σύντομα, βλέπω και τους δικούς μας, υπεύθυνους και μη, για διακοπές στους εξωτικούς «κορυδάλλιους νήσους» 

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Το βύσσινο γλυκό του κουταλιού όπως και όλα τα γλυκά του είδους ψάχνουν εσαεί το γυάλινο σκαλιστό πιατάκι τους.  Όμως, κι αν ακουμπήσουν στο τραπέζι χωρίς το πολύφερνο αξεσουάρ μιας εποχής κλεισμένης σε μαυρόασπρες φωτογραφίες, φέρνουν μαζί την ίδια εξωτική οικειότητα που οι δεύτερες κουβαλάνε στο παλιοκαιρνό τους δαντελωτό καλούπι. Βλέποντας τους μικρούς καρπούς αποχαυνωμένους και πνιγμένους στο σιρόπι, δεν φαντάζεσαι ποτέ να έχουν καθαριστεί από βιαστικά νεανικά χέρια. Ακόμη κι αν δεν είσαι μέγας φαν τέτοιων γλυκών, κι αν ουδέποτε έπεσες στην κατσαρόλα με το σύκο ή το τραγανόγλυκο ντοματάκι και επέπλευσες στη σιροπάτη κολυμπήθρα (όπως η αφεντιά μου άπειρες φορές μικρή), το ζαχαροπλαστικό τους κεφάλαιο αποζητάει σεβασμό κι εκτίμηση.

Τα φιλόπονα γλυκά του κουταλιού διαθέτουν τα στοιχεία της σπιτικής υπομονής που χαρακτηρίζουν πολλά φαγητά της απλής ελληνικής κουζίνας. Έχουν επίσης την παρασκευαστική ιδιαιτερότητα να συνδέονται αποκλειστικά με τη ζάχαρη. Σαν τις μαρμελάδες. Παραμένουν έτσι ατόφια, πιστά και καθαρά από λιπαρά συστατικά και άμυλο, κάτι που αντικειμενικά μπορεί να θεωρηθεί εκτός από προσόν και συγκριτικό πλεονέκτημα. Η αρχική γεύση κάθε καρπού και ο διαφορετικής έντασης χαρακτήρας μεταμορφώνεται μέσω της λιωμένης ζάχαρης. Στρογγυλεύει, μαλακώνει, ωριμάζει και σου προσφέρει τον καλύτερο εαυτό του. Το ποτισμένο γλύκα βύσσινο για παράδειγμα διατηρεί ελάχιστα κρόσσια απ” τον ξινή στρυφνάδα του. Στη σιροπιασμένη του μετάλλαξη απολαμβάνεις το γλυκό του ιδεώδες. Στα πλεονεκτήματα της κατηγορίας προσμετράται και η ποικιλία των γλυκών, ενισχυμένη από την διαφορετικότητά τους σε υφή, όγκους, σχήματα και χρώματα. Θαυμαστός πλούτος μαζεμένος στην πρώτη ύλη, τόσος που η μόνη ανάγκη του είναι να διατηρηθεί -εξ ου και προκύπτει ο εν λόγω μόνιμος παρτενέρ. Κατά τα λοιπά, όλη η κατηγορία δεν καλλωπίζεται ούτε μοστράρεται σαν κάτι περισσότερο κι έτσι ελάχιστα έχει μπει στο δημιουργικό παιχνίδι της σύγχρονης ζαχαροπλαστικής.

Το βύσσινο μπήκε στην hot λίστα με τα δημοφιλή γλυκά του κουταλιού όταν ξέφυγε απ” το γιαούρτι, κυκλοφόρησε με τα παγωτά (βανίλια συνήθως άντε και καϊμάκι για τους “ψαγμένους’) και στρογγυλοκάθισε σε τσιζκέικ, πρόσφατα δε και στα μικρά αυτάρεσκα κεκάκια (cupcakes). Εύκολα ταιριάσματα και σίγουρα και επιτυχημένα αναμφισβήτητα. Συντηρητικά σαν βόλεμα. Η λαμπρή του σταδιοδρομία τερμάτισε περίπου εκεί τα γκάζια της πολλής έμπνευσης. Αλλά προφανώς και δεν χρειάζεται να το δείτε τόσο στενά, αν σας αρέσει. Χρησιμοποιήστε το σε τηγανίτες, βάλτε το σε Ίτον μες, σε κέικ, τάρτες ή ταρτάκια, σαρλότ, παγωτό γιαούρτι και πάβλοβες, συνοδέψτε τυριά, κάντε με το σιρόπι γρανίτα ή συνδυάστε το γλυκό με φρέσκα φρούτα σε φρουτοσαλάτες ή με σοκολάτα (π.χ. αντί για βατόμουρα στη συνταγή της τούρτας) – για να αναφέρω μερικές εύκολα προσαρμόσιμες ιδέες.

Σημαντικό επίσης ειδικά για το βύσσινο είναι το γεγονός ότι αξιοποιείται μέχρι και η τελευταία σταγόνα του σιροπιού λόγω της βυσσινάδας. Καλοκαιρινό δροσιστικό που αρέσει ιδιαίτερα σε μικρούς και μεγάλους, η βυσσινάδα είναι μεγάλη εφεύρεση. Το σιρόπι του γλυκού αραιωμένο με νερό (1:4 ή 1:3 ανάλογα με το πόσο δεμένο είναι και πόσο γλυκό σας αρέσει το αποτέλεσμα) σε μεγάλο ποτήρι με παγάκια είναι απ” τα πιο ωραίες (γευστικά και αισθητικά) μη αλκοολούχες long drink επιλογές για να ξεδιψάς. Μια κανάτα με παγωμένη βυσσινάδα είναι η χαρούμενη προσωποποίηση της δροσιάς και εννοείται πως είναι απείρως προτιμότερο ρόφημα από οποιοδήποτε ready made αναψυκτικό.

Είναι φανερό πως είμαι καθόλα υπέρ ενός νέου λανσαρίσματος των γλυκών του κουταλιού, γι αυτό αν κάποια μαμά ή γιαγιά σας προμηθεύει με βάζα από σπιτικά φτιαγμένα φρούτα, λαχανικά ή άλλους καρπούς, μην τα υποτιμήσετε και μην τα καταχωνιάσει η ευγένειά σας πίσω-πίσω στο δυσπρόσιτο ράφι του τελευταίου ντουλαπιού. Βγάλτε τα φως και στον πάγκο της κουζίνας και αξιοποιήστε τα. Παίξτε μαζί τους δημιουργώντας γευστικά κολάζ όπως θα κάνατε με τις παλιές φωτογραφίες. Θα εκπλαγείτε νόστιμα κι ευχάριστα και φυσικά θα δικαιώσετε τον κόπο εκείνου που τα έφτιαξε.

Για τους λάτρεις του γλυκού που θάθελαν να καταπιαστούν ιδίοις χερσί με την παρασκευή του αλλά και για όσους έχουν την όρεξη να πειραματιστούν μαζί του, τώρα μόνον δίνεται η ετήσια ευκαιρία. Ιούνιο με Ιούλιο είναι η εποχή για να προμηθευτείτε βύσσινα. Φορέστε γάντια (τα μιας χρήσεως, λεπτά χειρουργικά), εφοδιαστείτε με έναν μεσαίο συνδετήρα (των χαρτιών) και ακολουθήστε τη συνταγή, που είναι πραγματικά εύκολη.
Είθισται από υπερβολικό φόβο για το “ξινό κεράσι” (αυτό είναι το βύσσινο), η αναλογία βύσσινων-ζάχαρης στην παρασκευή του γλυκού να κινείται στο 1:1 (1 κιλό ζάχαρη για 1 κιλό βύσσινα). Ξεπεράστε το αναχρονιστικό κόνσεπτ και βάλτε λιγότερη ζάχαρη, πράγμα που αφενός δεν καπελώνει το φρούτο διατηρώντας τα ίχνη του αυθεντικού του χαρακτήρα μέσα στη δεδομένη γλυκύτητα και αφετέρου αφαιρεί 25% των θερμίδων! Προς θεού δε, μην χρησιμοποιήσετε με τίποτα γλυκόζη ούτε 1-2 άσχετες κουταλιές που διάφοροι συστήνουν, καταστρέφοντας εντελώς τη γεύση και το έργο σας. Γιατί, ναι, η παρασκευή του βύσσινου είναι ένα μινιόν πρότζεκτ επειδή αυτό που κυρίως απαιτεί είναι κάποια υπομονή στο καθάρισμα. Αν το δείτε όμως, λίγο σαν …ψυχοθεραπεία, σαν το πλέξιμο λόγου χάριν ή σαν συνταγή τύπου ντολμαδάκια ή σαν ένα σχέδιο που αποτυπώνει λεπτομέρειες (το γράφω για τους έχοντες καλλιτεχνικές ανησυχίες), κι αν βάλετε μουσική και φορέσετε την καλή σας διάθεση, το εγχείρημα της αφαίρεσης των κουκουτσιών μπορεί μετά το 10ο κουκούτσι (που θα τους έχετε πάρει τον αέρα) να θεωρηθεί και ένα ζεν διάλειμμα. Τολμήστε το και θα απομυθοποιήσετε τη δυσκολία, trust me 

Προετοιμασία: 1-1 1/2 ώρα το καθάρισμα, που γίνεται άνετα και την προηγουμένη. 1 ώρα περίπου για το συνολικό βράσιμο. Αν κάνετε το γλυκό σε 2 στάδια, μπορείτε να βάλετε τα καθαρισμένα βύσσινα σε μπολ με τη ζάχαρη και να παραμείνουν έτσι 12 ώρες ή όλο το βράδυ. Δεν είναι ωστόσο απαραίτητο. Παραλείψτε το αν θέλετε να τελειώσετε το γλυκό την ίδια μέρα. Βολεύει να πλύνετε τα βύσσινα και να απαλλαχτείτε εξαρχής απ” τα κοτσάνια, που αποχωρίζονται το φρούτο πανεύκολα. Εύκολη συνταγή.

Υλικά
2 κιλά βύσσινα (ζυγισμένα με τα κουκούτσια χωρίς τα κοτσάνια)
1.5 κιλό ζάχαρη
1/2 κ.γ. χυμό λεμόνι (προαιρετικά)
3-4 κ.σ. νερό

Ετοιμάζετε τα βύσσινα: Τα πλένετε και αφαιρείτε τα κοτσάνια. Τα ζυγίζετε και υπολογίζετε τη ζάχαρη με αναλογία 1:0.75. Παίρνετε ένα-ένα βύσσινο και με έναν μεσαίου μεγέθους συνδετήρα (χωρίς πλαστικό κατά προτίμηση) αφαιρείτε το κουκούτσι, μπήγοντάς το ακριβώς δίπλα του και τραβώντας το έξω, χωρίς να διαλύσετε το μικρό βύσσινο.

Σημείωση: Ο μεσαίος συνδετήρας είναι προτιμότερος από τη φουρκέτα που χρησιμοποιούνταν παλιά γιατί είναι κλειστός και πιο σταθερός στο κράτημα, ταιριάζει δε καλύτερα στο μέγεθος των κουκουτσιών. Εναλλακτικά, αν σας δυσκολεύει μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ειδικό εργαλείο γι” αυτή τη δουλειά, πράγμα που γλυτώνει χρόνο αλλά δημιουργεί διαμπερές τρύπημα στον καρπό.
Βράζετε το βύσσινο: Μεταφέρετε τα καθαρισμένα βύσσινα σε άνετη κατσαρόλα (διπλάσια του όγκου τους), προσθέστε τη ζάχαρη και το νερό και βάλτε την σε μέτρια φωτιά. Στα 10 λεπτά περίπου η ζάχαρη λιώνει και το υγρό αρχίζει να βράζει και να δημιουργεί αφρούς. Ανακατέψτε με ξύλινη κουτάλα, ξαφρίστε και χαμηλώστε τη φωτιά, ώστε ο βρασμός να είναι ήπιος (αν είναι έντονος, το υγρό θα αρχίσει να φουσκώνει και οι αφροί θα γεμίσουν το σύμπαν -έχετε το νου σας).
Βράστε το γλυκό μ” αυτό τον τρόπο για 55 λεπτά ανακατεύοντας μερικές φορές κατά τη διάρκεια. Ελέγξτε το σιρόπι, που θα πρέπει να έχει δέσει σ” αυτόν το χρόνο και μια σταγόνα του σε κρύο πιάτο θα πρέπει να στέκεται κανονικά. Αν όχι συνεχίστε για λίγο ακόμη (5 λεπτά). Ρίξτε το λεμόνι, αν το χρησιμοποιήσετε, συνεχίστε το βράσιμο για άλλα 5 λεπτά και αποσύρετε. Ανακατέψτε πάλι και αφήστε να κρυώσει εντελώς.
Αποθήκευση-διατήρηση: Σε καθαρά αποστειρωμένα βάζα απαραιτήτως στεγνά. Πλύντε τα βάζα και βάλτε τα στους 100-120 βαθμούς C στο φούρνο της κουζίνας για 10-15 λεπτά. Γεμίστε τα έτσι που τα βύσσινα να σκεπάζονται απ” το σιρόπι και κλείστε τα. Κρατήστε το επιπλέον σιρόπι χωριστά και εγκαινιάστε την καλύτερη καλοκαιρινή βυσσινάδα. Αν κάνετε μεγάλη ποσότητα, τα προς αποθήκευση βάζα καλό είναι να μείνουν σε σκιερό μέρος. Το βύσσινο γλυκό του κουταλιού διατηρείται έτσι για πολύ καιρό.