Στη Βραζιλία, ο νυν αριστερός πρόεδρος, Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα - γνωστός απλά ως Λούλα - κέρδισε αποφασιστικά έναν δραματικό επαναληπτικό γύρο των εκλογών εναντίον του αντιπάλου του από τη δεξιά - και φαβορί των ΗΠΑ - Φλάβιο Μπολσονάρο. Καθώς ο de facto υποστηρικτής του, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα παρέμβει ανοιχτά, ο Μπολσονάρο, αφού αρχικά αρνήθηκε να παραδεχτεί την ήττα, αναγκάστηκε ουσιαστικά να αποδεχτεί το αποτέλεσμα.
Ένα αποτέλεσμα που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ιστορικό ακόμη και τώρα. Όσον αφορά την εσωτερική πολιτική της Βραζιλίας, επιβεβαιώνει τον Λούλα ως έναν εξαιρετικό πολιτικό και σημαντικό πολιτικό. Ενόψει της τέταρτης θητείας του, αψήφησε την ηλικία του καθώς και τις άγριες αμερικανικές προσπάθειες να τον υπονομεύσουν μέσω οικονομικού πολέμου, κυρώσεων και αθέμιτων πρακτικών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης .
Ο Λούλα έχει επίσης σπάσει τα παραδοσιακά μοτίβα των βραζιλιάνικων προεδρικών εκλογών. Πριν κερδίσει τον δεύτερο γύρο, έχασε τον πρώτο. Μια νίκη ανατροπής δεν είχε συμβεί ποτέ πριν και φαινόταν απίθανη. Τώρα, χάρη σε μια ταχεία ανανέωση της προεκλογικής του εκστρατείας, συμπεριλαμβανομένης μιας καθυστερημένης ανακάλυψης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, και μιας αύξησης της κινητοποίησης των ψηφοφόρων σε ολόκληρη τη χώρα , ο Λούλα είναι ο πρώτος που τα καταφέρνει.
Για τη Βραζιλία, αυτές ήταν μοιραίες εκλογές που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραίες. Αν ο Μπολσονάρο είχε κερδίσει, η χώρα σίγουρα θα είχε χάσει την κυριαρχία της λόγω μιας πολιτικής ενθουσιώδους υποταγής στο Δόγμα Ντόνροε της Αμερικής. Αυτό που επιβλήθηκε με βία και προδοσία στη Βενεζουέλα θα είχε επιτευχθεί με εκλογές υπό πίεση στη Βραζιλία. Θα είχε ενταχθεί στην πρόσφατη λατινοαμερικανική στροφή προς τα δεξιά και σε βαθύτερη υποταγή στην Ουάσιγκτον.
Είναι σχεδόν εξίσου βέβαιο ότι ο Φλάβιο Μπολσονάρου θα είχε βρει τρόπους να τερματίσει τη δημοκρατία στην πατρίδα του. Ο πατέρας του, ο πρώην πρόεδρος Ζαΐχ Μπολσονάρου, το έχει ήδη προσπαθήσει . Κανένα μέλος της ισχυρής οικογένειας Μπολσονάρου δεν έχει εκφράσει ποτέ τη λύπη του για την αποδεδειγμένη απόπειρα πραξικοπήματος του Μπολσονάρου. Αντίθετα, ο Φλάβιο και ο αδελφός του, Εντουάρντο, που τώρα ζει στις ΗΠΑ, έψαχναν για εκδίκηση. Προσθέστε την άσχημη φήμη του Φλάβιο για διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα, ακόμη και με ομάδες θανάτου, την οποία αναγνωρίζει ακόμη και ο αξιόπιστος δεξιός Economist , και η νίκη του θα μπορούσε να σημάνει την καταστροφή για πολλούς Βραζιλιάνους.
Πολλές σφαίρες –μερικές κυριολεκτικές– αποφεύχθηκαν. Ωστόσο, η επιβίωση από τον κίνδυνο διαφέρει από την οριστική νίκη. Αυτό δεν έχει συμβεί. Η νίκη του Λούλα είναι σταθερή, ξεπερνώντας τον Μπολσονάρο κατά πολύ πάνω από τρεις ποσοστιαίες μονάδες, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο τελευταίος κέρδισε πάνω από το 48% των ψήφων. Ο μπολσοναρισμός έχει ηττηθεί αλλά δεν έχει συντριβεί.
Το ίδιο ισχύει και για τον μεγαλύτερο και πιο επικίνδυνο σύμμαχο της φυλής Μπολσονάρου, την Ουάσινγκτον. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ έχουν υποστεί μια οπισθοδρόμηση, κυρίως από γεωπολιτικής άποψης. Το σχέδιό τους να κλειδώσουν τη Λατινική Αμερική στο κλουβί του ιμπεριαλισμού του Δόγματος Ντόνροε έχει πληγεί.
Και αυτό το πλήγμα είναι οδυνηρό, καθώς η Βραζιλία είναι ο κεντρικός στόχος της Ουάσινγκτον στη Νότια Αμερική. Λόγω τοποθεσίας, μεγέθους, δημογραφικών στοιχείων και οικονομικών επιδόσεων, καθώς και δυναμικού, η Βραζιλία είναι τόσο σημαντική που καμία ανανεωμένη αμερικανική «αυτοκρατορία» δεν θα είναι ποτέ ολοκληρωμένη χωρίς αυτήν.
Σκεφτείτε μερικούς βασικούς δείκτες. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, η Βραζιλία έχει πληθυσμό 213 εκατομμυρίων , γεγονός που την καθιστά την έβδομη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο. Είναι επίσης πλήρως αστικοποιημένη, με σχεδόν το 90% του πληθυσμού να ζει σε πόλεις και κωμοπόλεις. Είναι τεχνολογικά προηγμένη, με σχεδόν το 93% των Βραζιλιάνων να έχουν πρόσβαση σε τουλάχιστον 3G και σχεδόν το 85% να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο.
Οι οικονομικές μετρήσεις είναι γνωστές για την περίπλοκη και δύσκολη σύγκριση, αλλά η Βραζιλία έχει σαφώς τη μεγαλύτερη οικονομία στη Νότια Αμερική. Σε παγκόσμιο επίπεδο, κατατάσσεται επίσης υψηλά. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει ότι το ΑΕΠ της για το 2026 (προσαρμοσμένο στην αγοραστική δύναμη) θα φτάσει σχεδόν τα 5,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, γεγονός που την καθιστά την όγδοη μεγαλύτερη εθνική οικονομία στον κόσμο, αφήνοντας πίσω, για παράδειγμα, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Νότια Κορέα και, πιο κοντά στην πατρίδα, το Μεξικό.
Η Βραζιλία έχει επίσης σημαντικά αποθέματα αργού πετρελαίου και είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στη Νότια Αμερική. Το να θέσει αυτά τα πλούτη υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ και να τα προσθέσει σε αυτό που η Ουάσιγκτον προσπαθεί αυτή τη στιγμή να λεηλατήσει από τη Βενεζουέλα θα ήταν ένα όνειρο τόσο για τους Αμερικανούς γεωστρατηγικούς όσο και για τις επιχειρήσεις. Ειδικά επειδή περίπου το ήμισυ της παραγωγής πετρελαίου της Βραζιλίας πωλείται αυτή τη στιγμή στην Κίνα, τον πιο τρομερό αντίπαλο της Αμερικής.
Το πιο σημαντικό είναι ότι η Κίνα είναι μακράν ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Βραζιλίας. Το εμπόριο Κίνας-Βραζιλίας βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ και αυξάνεται, ενώ η Βραζιλία είναι ο κορυφαίος προορισμός για τις κινεζικές άμεσες ξένες επενδύσεις. Το Δόγμα Ντόνροε σχεδιάστηκε όχι μόνο για να αποκαταστήσει την κυριαρχία των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική, αλλά ειδικά για να κρατήσει την Κίνα έξω.
Προσθέστε σε αυτό το γεγονός ότι η Βραζιλία του Λούλα υπήρξε επίσης βασικός παράγοντας στις χώρες BRICS, στα σχέδια πολυπολικότητας και εκθρόνισης του δολαρίου, και στην αντίσταση στο Ισραήλ και τα εγκλήματά του, συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας εναντίον των Παλαιστινίων, και η Ουάσινγκτον δεν θα μπορούσε να είναι πιο πρόθυμη να υποτάξει αυτό το γιγάντιο αγκάθι σε αυτό που θεωρεί το νότιο υπογάστριό της.
Τι έπαθλο να κερδίσει κανείς! Και να χάσει. Προς το παρόν, οι ΗΠΑ έχουν χάσει. Αλλά ακριβώς επειδή η Βραζιλία είναι τόσο κρίσιμη, η Ουάσινγκτον δεν θα τα παρατήσει. Αντίθετα, η ισχυρή εμφάνιση του αγαπημένου της, Φλάβιο Μπολσονάρο, και το γεγονός ότι το κόμμα του θα κυριαρχήσει στο Βραζιλιάνικο Κογκρέσο, θα σκληρύνουν μόνο την αποφασιστικότητα της Αμερικής, με πολλές ευκαιρίες να σπείρουν διχασμό, ανατροπή και βρώμικα κόλπα αλλαγής καθεστώτος που δεν έχουν ακόμη αξιοποιηθεί.
Η Βραζιλία έχει κερδίσει μια ζωτική ανάπαυλα. Αλλά ο αγώνας δεν έχει τελειώσει. Η αυτοκρατορία θα αντεπιτεθεί. Πάντα το κάνει. Αυτό σημαίνει ότι ο Λούλα και οι εγχώριοι σύμμαχοί του θα πρέπει να συνεχίσουν και να διευρύνουν τον εκσυγχρονισμό της προσέγγισής τους που ξεκίνησε κατά τον δεύτερο γύρο, για παράδειγμα, ακολουθώντας μια συνεπή πολιτική διασφάλισης της βραζιλιάνικης κυριαρχίας στον τομέα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Σημαίνει επίσης ότι οι φίλοι της Βραζιλίας στον κόσμο, ειδικά εκείνοι που έχουν εξίσου επενδύσει στο έργο της πολυπολικότητας, όπως η Κίνα και η Ρωσία, πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά πώς να υποστηρίξουν περισσότερο τη Βραζιλία ενάντια στις πιέσεις των ΗΠΑ.
Πηγή: RT
