«Την τελευταία φορά που επισκέφτηκα την Κίνα ήπια τσάι με τον Ντενγκ Ξιαοπίνγκ». Οταν ένα κείμενο ξεκινάει έτσι, δεν μπορεί παρά να διαβαστεί μέχρι το τέλος. Και η ανάγνωση αυτού του κειμένου που υπογράφει στην στην Wall Street Journal ο Ντέιβιντ Κλάιν δεν απογοητεύει: ο βετεράνος δημοσιογράφος και κάτοχος του βραβείου Πούλιτζερ έχει κάτι να πει στην Αμερική και τον ηγέτη της, που έχει εμμονή με τον κινεζικό ανταγωνισμό, αλλά στην πραγματικότητα απειλείται από τη « δική του παθητικότητα».

Ο Κλάιν, που επέστρεψε στην Κίνα έπειτα από 40 χρόνια, περιγράφει μια χώρα της οποίας η οικονομία από το 1978 έχει αυξηθεί κατά 5.000% και που «το 2030 θα ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες». Αλλά δεν είναι τα μεγέθη που πρέπει να ανησυχούν την χώρα που ηγείται στη Δύση, όσο το γεγονός ότι η Κίνα την έχει αφήσει πίσω στο πεδίο του δυναμισμού: «Η Κίνα δεν είναι πλέον ένα έθνος αντιγραφέων, αλλά ένα έθνος που προχωράει σε όλους τους ζωτικούς τομείς όπως οι συναλλαγές μέσω κινητών τηλεφώνων, τα προηγμένα μικροτσίπ και η τεχνητή νοημοσύνη».

Κάθε μέρα  καταγράφονται 10.000 νέες επιχειρήσεις, γεγονός που σημαίνει ότι κάθε λεπτό γεννιούνται 7 startup (νεοφυείς επιχειρήσεις). Στις ΗΠΑ, ούτε το 8% των επιχειρήσεων δεν έχουν δημιουργηθεί μέσα στον τελευταίο χρόνο, όταν το 1980 ήταν το ποσοστό αυτό ήταν 12,5%.

Κι έπειτα είναι τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Δεν υπάρχει δημοσιογράφος στον κόσμο που να έχει μελετήσει τα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας όσο ο Ντέιβιντ Κλάιν. Ο οποίος εξηγεί ότι οι Κινέζοι όχι μόνο έχουν πλέον περισσότερες ευρεσιτεχνίες από τους Αμερικανούς, αλλά τις προστατεύουν με ad hoc δικαστήρια. Παρόλα αυτά, στις ΗΠΑ η προστασία των δικαιωμάτων αποδυναμώνεται. Ως εκ τούτου, οι τελικές συμβουλές στον Τραμπ: «Να ανησυχείτε λιγότερο για την Κίνα και περισσότερο για την παρακμή των αμερικανικών επιχειρήσεων».