Ο Μητσοτάκης αυτόν τον καιρό είναι στο φόρτε του. Έχει βάλει μποστάνι και αγωνιά για τα καρπούζια και τα πεπόνια του.

Πρωί-πρωί με την αυγή τα ποτίζει, βγάζει τα ζιζάνια και περιμένει με αγωνία να ωριμάσουν, να τα πουλήσει για να πιάσουν τόπο οι κόποι κι ο ιδρώτας του…

Ο Μητσοτάκης δεν αντιλαμβάνεται τις ηθικές δεσμεύσεις που απορρέουν από τον ρόλο του ως πρωθυπουργός. Δεν αντιλαμβάνεται τον αρνητικό συμβολισμό που εκπέμπει, όταν καταδέχεται να εισπράττει αγροτικές ενισχύσεις. Δεν τις έχει ανάγκη και θα μπορούσε να τις αποποιηθεί. Κάτι που δεν περνάει καν από το μυαλό του. Συμπεριφέρεται ως κοινός Έλληνας πολίτης σ’αυτά που θεωρεί δικαιώματα του και ως πρωθυπουργός εκεί που θέλει ιδιαίτερη και προνομιακή μεταχείριση. Μονά ζυγά δικά του.

Λίγες μέρες πριν ο Αλέξης Τσίπρας παραβρέθηκε στην απονομή του βραβείου για την καλύτερη διπλωματική εργασία, στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού προγράμματος με θέμα την ειρήνη και τις διεθνείς σχέσεις στα Βαλκάνια. Ήταν το πρώτο από τα πέντε βραβεία που δίνονται, μετά την πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα να διαθέσει στα ελληνικά πανεπιστήμια τις 70.000 ευρώ που έλαβε για το βραβείο Ειρήνης της Έσσης. Του είχε απονεμηθεί μαζί με τον Ζόραν Ζάεφ για τη Συμφωνία των Πρεσπών. «Αισθάνομαι ότι είναι εθνικό αυτό το βραβείο και ότι αυτό το έπαθλο - δεν είναι και τόσο σημαντικό χρηματικό ποσό, δεν είναι και αγροτική αποζημίωση να την έχω τόσο ανάγκη - είναι ένα ποσό το οποίο θεωρώ ότι δεν μου ανήκει», είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί ότι δικαιούται να παίρνει αγροτικές επιδοτήσεις. Ότι δικαιούταν να πάρει ένα τηλεφωνικό κέντρο από τη SIEMENS το οποίο ξεπλήρωσε την τελευταία στιγμή πριν σκάσει το θέμα και εκτεθεί προσωπικά. Θεωρεί ότι το να μπλέκεται η οικογένεια του με off shores δεν είναι κάτι επιλήψιμο. Όλα αυτά είναι νόμιμα και ηθικά αγγελικά πλασμένα. Όμως εμείς που έχουμε τον δικό μας κώδικα ηθικής, που αντιλαμβανόμαστε τον ξεπεσμό και την παρακμή της πολιτικής που αντιπροσωπεύει ο Μητσοτάκης, μπορούμε να αντιληφθούμε τι είναι πραγματικά νόμιμο και ηθικό.

Τρία χρόνια μετά την εκλογή του γνωρίζουμε πολύ καλά τον Μητσοτάκη. Τον είδαμε και από την καλή και από την ανάποδη. Δεν έχουμε καθόλου αυταπάτες για το ποιός είναι και τι αντιπροσωπεύει. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι αν αντέχει η κοινωνία μας να πορευτεί άλλα τέσσερα χρόνια μ’έναν τέτοιο άνθρωπο; Είναι δυνατόν να πορευτούμε άλλα τέσσερα χρόνια περπατώντας στον δρόμο του εφιάλτη με τις λεύκες, παρέα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Ο Μητσοτάκης σήμερα σηκώθηκε στις πέντε το πρωί. Έκοψε τις πρώτες του ντομάτες, μελιτζάνες και κολοκύθια. Αύριο πάλι θα σηκωθεί στις τέσσερις. Πρέπει να κατεβεί στη χώρα. Έχει λαϊκή αύριο.

Δύσκολη η ζωή του αγρότη. Με κόπο βγαίνει το ψωμί…

Πηγή: koutipandoras