Ηήττα του Ανδρέα Λοβέρδου στις εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ για την ηγεσία ήταν και ήττα του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου. Ο ίδιος είχε πολύ καθαρή πολιτική ατζέντα: Δεξιά προσέγγιση στο μεταναστευτικό, την εξωτερική πολιτική και τα θέματα ασφάλειας, μονομέτωπος αγώνας εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Εχοντας αποκαλέσει στο παρελθόν "αρχισυμμορίτη" τον Αλ. Τσίπρα και έχοντας γράψει σε βιβλίο ότι ήθελε να τον δείρει, έγινε εμβληματική φυσιογνωμία για τους φανατικότερους του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου που τον στήριξαν με πάθος στην προσπάθεια να κερδίσει την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ.

Με αυτή την έννοια, η ήττα του Α. Λοβέρδου είναι κακό νέο για τη ΝΔ γιατί δείχνει ότι η βάση του ΚΙΝΑΛ δεν είναι κυρίως αντιΣΥΡΙΖΑ όπως έδειχναν πλήθος δημοσκοπήσεων που αξιοποιούνταν από το Μέγαρο Μαξίμου για να υποστηριχθεί ότι ο Κ. Μητσοτάκης έχει μεγάλη επιρροή στους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς.

Από την άλλη, αποδείχθηκε στην κάλπη ότι το μιντιακό σύστημα που στήριξε τον Α. Λοβέρδο -και είναι το ίδιο που προσφέρει ασυλία στην κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό- έχει μικρότερη πραγματική ισχύ από την προβαλλόμενη. Επομένως, η υπερεπένδυση στον έλεγχο των ΜΜΕ δεν είναι απαραίτητα αποδοτική πολιτικά.

Ενα πλήθος  αντιΣΥΡΙΖΑ ακτιβιστές του διαδικτύου βρίσκονται σε αμηχανία, χωρίς πρόσωπο αναφοράς στο ΚΙΝΑΛ.

Η πίεση που θα δεχτεί ο επόμενος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ για να ανταποκριθεί στις ανάγκες αυτού του κόσμου θα είναι μεγάλη. Και από τη στάση του θα κριθούν περισσότερα από το εκλογικό μέλλον του κόμματός του.