Το φθινόπωρο είναι για τα καλά εδώ και εμείς αρχίζουμε μια «σειρά» από καλοκαιρινές αναφορές σε προορισμούς, τοπία και αναμνήσεις, με σκοπό να έχουμε κάτι να αναπολούμε (ή να ετοιμάζουμε) ως το επόμενο καλοκαίρι. Αν και φέτος τα πράγματα ήταν λίγο μαζεμένα λόγω των συνθηκών, του χρόνου ελπίζουμε να επιστρέψουμε σε όλα αυτά που κάποτε μας μοιάζαν δεδομένα!

Κάνουμε αρχή από ένα μαγευτικό χωριό, στολίδι των Κυκλάδων, που είχαμε τη χαρά να επισκεφτούμε και που εδρεύει στο φιλόξενο νησί της Τήνου.

Σχεδόν σε κάθε παραθυρόφυλλο, ξύλινη πόρτα ή ακόμα και τοίχο (ιδιαίτερα των ερειπωμένων σπιτιών), υπάρχουν στίχοι από ποιήματα μεγάλων μας ποιητών αλλά ακόμα και από ιστορικά τραγούδια. Για τους ευαισθητοποιημένους, αυτό από μόνο του δημιουργεί ατμόσφαιρα και ξυπνά δυνατά συναισθήματα. Η μοναδική κυκλαδίτικη ομορφιά, συνδυασμένη με ποίηση.. Συγχαρητήρια στους εμπνευστές της και στην ιδιαίτερη αυτή κίνηση αισθητικής που εναρμονίζεται με το χώρο άψογα.

Συνεχίζοντας τη βόλτα μας, η οποία σταματά διαρκώς για το διάβασμα των στίχων και μετά από αυτό το “βάπτισμα” στην φιλοσοφία του τόπου, φτάσαμε στο μικρό ανοικτό θεατράκι των 300 θέσεων που μαρτυρά πως εδώ τα καλοκαίρια ο πολιτισμός είναι παρών και σίγουρα προσφέρει αξιομνημόνευτες παραστάσεις, εκθέσεις και εμπειρίες. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε πως στο χωριό λειτουργεί λαογραφικό μουσείο με συλλογή που περιλαμβάνει 250 περίπου αντικείμενα της αγροτικής, εκκλησιαστικής, οικογενειακής ζωής του παρελθόντος και που μας μεταφέρουν στην καθημερινή ζωή των κατοίκων κατά τον 19ο αιώνα.

Πριν όμως φτάσουμε στο μουσείο και καθώς η περιέργεια μας, μας ώθησε για άλλη μια φορά σε διάθεση εξερεύνησης, στρίψαμε για λίγο σε ένα στενάκι που μας έβγαλε στο μαγευτικό πηγάδι, με τις παραδοσιακές ποτίστρες του χωριού και τις υγρές πέτρινες πλάκες , χαρακτηριστικό όλων των χωριών της Τήνου, η οποία βρίσκεται στην έξοδο και στο πιο χαμηλό σημείο του οικισμού και περιτριγυρίζεται από πολλά δέντρα…Τι πιο γραφικό σημείο για να δροσιστείς, να ακούσεις τον ήχο των νερών που σε ηρεμεί και σε μεταφέρει σε συνήθειες και συγκεντρώσεις ανθρώπων άλλων εποχών..

Κλείνοντας και μετά από αυτή τη μαγική εξερεύνηση, κάτσαμε για ένα ελληνικό καφεδάκι στην πλατεία του χωριού, που μετά έγινε φαγητό (πλούσια γκάμα με μαγειρευτά που θυμίζουν Ελλάδα) και τέλος γλυκό (χειροποίητο) για να “ξυπνήσουμε” και να συνεχίσουμε το δρόμο!
Μοναδική ανάμνηση, αξέχαστη εμπειρία…Του χρόνου πάλι!

Πηγή: islandvibes.gr