Η ακρόπολη της αρχαίας Δαυλίδος και η ιστορική μονή

Αμφιθεατρικά χτισμένη στις νοτιοανατολικές υπώρειες του Παρνασσού, σε υψόμετρο 350-400, η Δαύλεια Βοιωτίας φημίζεται για την όμορφη θέα της και το θαυμάσιο κλίμα της.

Κοντά στο σύγχρονο οικισμό της Δαύλειας, στη θέση «Κάστρο», βρισκόταν η αρχαία Δαυλίς, η δεύτερη πόλη που συναντούσε κανείς σε φωκικό έδαφος στη διαδρομή από τη Χαιρώνεια της Βοιωτίας προς τους Δελφούς.

Η Δαυλίς, η οποία αναφέρεται επίσης ως Δαυλίων πόλις και Δαυλία, καταστράφηκε από τους Πέρσες το 480 π.Χ., από τους Μακεδόνες του Φιλίππου Β’ και από τους Ρωμαίους.

Η ακρόπολη της αρχαίας Δαυλίδος κατέχει την κορυφή ενός υψώματος που ορθώνεται σε μικρή απόσταση νοτίως της Δαύλειας. Διατηρούνται λείψανα του τείχους (οικοδομήθηκε ίσως τον 4ο αιώνα π.Χ. και ανοικοδομήθηκε κατά τη Μακεδονική Περίοδο) και της πύλης της εισόδου.

Η οχυρή αυτή θέση ήταν σε χρήση και κατά τους Μεσαιωνικούς Χρόνους, όταν μάλιστα ενισχύθηκε. Αρχαίο οικοδομικό υλικό χρησιμοποιήθηκε στην εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που βρίσκεται μέσα στο χώρο της αρχαίας ακρόπολης.