Αν και η Κύθνος (ή Θερμιά, λόγω των ιαματικών πηγών της) είναι ένα από τα πιο κοντινά στην Αττική κυκλαδονήσια, παραμένει από τις πλέον άγνωστες γωνιές του Αιγαίου. Στο βόρειο μέρος του βρίσκονται ο Μέριχας, το λιμάνι του νησιού, η Χώρα (ή Μεσαριά), η πρωτεύουσα, τα Λουτρά και η Δρυοπίδα. Το νότιο μέρος της Κύθνου είναι σχεδόν ακατοίκητο, με μόνες εξαιρέσεις την περιοχή της Παναγίας Κανάλας, όπου και το ξακουστό μοναστήρι (με το μοναδικό πευκοδάσος του νησιού), και τον μικρό κόλπο του Αγίου Δημητρίου.

Το νησί έχει 65 περίφημες αμμουδιές με πιο εντυπωσιακή αυτήν της Κολόνας, όπου μια λωρίδα άμμου συνδέει το νησάκι του Αγίου Λουκά με την Κύθνο. Σ’ ένα τοπίο απόλυτα κυκλαδίτικο, με γυμνούς και άνυδρους λόφους, ζωσμένους με ολόκληρα χιλιόμετρα ξερολιθιές, βρίσκονται διασκορπισμένα 350 κατάλευκα γραφικά ξωκλήσια. Τα χωριά της Κύθνου είναι γεμάτα πλακόστρωτα δρομάκια, κατάλευκα σπίτια, πλατείες, εκκλησίες και ανεμόμυλους. Ακολουθήστε τα μονοπάτια που ενώνουν τα χωριά του νησιού, γευτείτε βερύκοκα και άγρια μούρα, και φυσικά επισκεφτείτε το σπήλαιο Καταφύκι (στις Φιρές), ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδας, με πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμο.

Τα πανηγύρια της Κύθνου (15 Αυγούστου στην Παναγία Κανάλα και την Παναγία της Νικούς) έχουν διατηρήσει τον παραδοσιακό μαζικό χαρακτήρα τους• όλοι οι κάτοικοι συμμετέχουν στο γλέντι τραγουδώντας με τις «ζίες», τους μουσικούς διαλόγους μεταξύ βιολιού και λαούτου.