Η πρώτη στάση μου ήταν Απέννινα Όρη της Ιταλίας για να εξερευνήσουν μια πρώην βάση του ΝΑΤΟ. Χτισμένο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, έχει εκτός λειτουργίας μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου. Καθώς φτάσαμε πιο κοντά στο ορεινό πέρασμα, το χιόνι μας αιφνιδίασε και ήμασταν αναγκασμένοι να περάσουν τη νύχτα στο αυτοκίνητο. Το επόμενο βράδυ πεζοπορία στη βάση μέσω 50 εκατοστά-βαθύ χιόνι. Η εγκατάσταση ήταν πεντακάθαρο κάτω από το λαμπερό φεγγάρι και τα δορυφορικά πιάτα ήταν καλυμμένα με πάγο. Αστέρια και τα βουνά μας περιέβαλε. Η σκηνή ήταν απόκοσμα και ενέπνευσε αυτό το sci-fi-όπως πυροβολισμό.

νύχτα ψυχές

Το 1973, ένα Douglas DC-3 του Ναυτικού των ΗΠΑ αναγκάστηκε να συντριβή στη νότια ακτή της Ισλανδίας. Το πλήρωμα επέζησε και το ναυάγιο έχει παραμείνει εκεί για περισσότερα από 40 χρόνια. Έφτασα στο σημείο της στις 4 το πρωί, και όπως ήμουν σύσταση για το σουτ, το Βόρειο Σέλας άρχισαν να χορεύουν στο νυχτερινό ουρανό ». Δεν θα μπορούσε να ήταν κάποια πιο μαγικό. Θα χρησιμοποιηθεί ένα 90-δεύτερη έκθεση με κάποιο φως ζωγραφική προστεθεί μέσα στο αεροπλάνο για να συλλάβει αυτή την εικόνα. 

το μητρικό

Στο Linnahall, μια τεράστια συγκεκριμένη αίθουσα συναυλιών βρίσκεται στο λιμάνι της Παλιάς Πόλης στο Ταλίν της Εσθονίας, το οποίο άνοιξε το 1980 για τα ιστιοφόρα εκδηλώσεις Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες της Μόσχας. Η τελευταία συναυλία πραγματοποιήθηκε το 2009, και οι 4.800 θέσεις έχουν παραμείνει κενή από τότε λόγω του υψηλού κόστους συντήρησης. Πέρασα μια-δυο ώρες συλλαμβάνοντας τις τέλειες γωνίες και τα σχήματα στην εντυπωσιακή κύρια αίθουσα με ευρυγώνιο 14-24mm f / 2.8 φακό μου. Μια έκθεση δύο λεπτά μου επέτρεψε να αποκαλύψουν την αρχιτεκτονική του τόπου, τα οποία διαφορετικά κάθισε στο σκοτάδι. Η κεντρική διαμόρφωση δίνει τη φωτογραφία εξουσία της, αντλώντας το μάτι προς το κέντρο. Για μένα, σχεδόν μοιάζει με ένα διαστημόπλοιο.

Υψηλή συχνότητα

Αυτό το πειραματικό ερευνητικό κέντρο, που χτίστηκε το 1970 από τον Ρώσο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Ινστιτούτο για τη δοκιμή μόνωσης αστραπή, ήταν στην κορυφή της λίστας κάδο μου για τη Ρωσία λόγω της μοναδικής αισθητικής του. Που βρίσκεται στη μέση ενός δάσους στα προάστια της Μόσχας, η εγκαταλειμμένη εγκατάσταση μοιάζει με κάτι από το μέλλον και παραμένει φρουρείται από μια ομάδα ασφαλείας με ένα πακέτο των σκύλων. Ευτυχώς, ένας φύλακας μου επέτρεψε μέσα διευκόλυνσης για μερικές σύντομες λεπτά. Καθώς ο ήλιος έδυε, δεν είχα πολύ χρόνο για να βρείτε το τέλειο άποψη. Ένα πουλί ευκαιρία φέρουν γενικά προστίθενται ποίηση στη σκηνή. 

ύποπτες διαδρομές

Κόκκινο Τρίγωνο είναι ένα από τα παλαιότερα εργοστάσια της Αγίας Πετρούπολης. Χτισμένο στη δεκαετία του 1860, έγινε η μεγαλύτερη βιομηχανική μονάδα της Ρωσίας και κορυφαίος κατασκευαστής ελαστικών στον κόσμο. Σήμερα είναι σχεδόν εγκαταλειφθεί εντελώς, με λίγα κτίρια ακόμα σε χρήση. Πέρασα ώρες περιπλάνηση μέσα από τις ατελείωτες κενές εργαστήρια, διαδρόμους και κλιμακοστάσια.Όπως και εγώ, το μοντέλο στην εικόνα διερευνά το λαβύρινθο και να προσπαθεί να βρει την έξοδο. 

πέρα από το χρόνο

Κοντά στην Βουδαπέστη, Ουγγαρία, έχω διερευνηθούν ένα εγκαταλελειμμένο θερμοηλεκτρικού σταθμού, που χτίστηκε στα μέσα του 20ου αιώνα και έχει εκτός λειτουργίας για σχεδόν 20 χρόνια. Έπρεπε να εισέλθει στο φυτό μέσω του ιμάντα μεταφοράς, σέρνεται και αναρρίχηση μαζί ένα σκονισμένο διάδρομο 100 μέτρων μήκους. Αποδείχθηκε, αυτή ήταν η ιδανική τοποθεσία για να δημιουργήσει αυτό το "φάντασμα" και αναφορά τα φαντάσματα της κληρονομιάς αυτής της δομής. Θα χρησιμοποιηθεί ένα / φακό 70-200mm f 2.8 τηλεφακό στη φωτογραφική μηχανή D810 μου για να πάρετε μια καλή κεντρική προοπτική, και τοποθετείται το μοντέλο μου τις ακτίνες του ήλιου για να πάρει το καλύτερο αποτέλεσμα με τη σκόνη τονίζεται από τον ήλιο. 

το ένα

Όπως έχω διερευνηθεί το εργοστάσιο, ένιωσα σαν να ήμουν ο πρώτος άνθρωπος για να επισκεφθείτε εδώ και χρόνια. Όλα ήταν ανέγγιχτη, με εγκαταλελειμμένα μηχανήματα δημιουργώντας ένα κατατρύχει και sci-fi-όπως ατμόσφαιρα. Όταν μπήκα μία από τις κύριες αίθουσες μηχανημάτων, ήμουν γοητευμένος από το μέγεθός του και αμέσως ήξερα το είδος της εικόνας που επρόκειτο να λάβει.Το φως, οι υφές, τα χρώματα ... όλα ήταν τέλεια εκείνη τη στιγμή. 

Χρονοκάψουλα

Βουδαπέστη έχει ένα σημαντικό σιδηροδρομικό μουσείο με μια μεγάλη συλλογή από παλιά τρένα και αμαξοστοιχίες. Κάποιοι από αυτούς δεν έχουν αποκατασταθεί ακόμα, και περιμένουν υπομονετικά να έρθουν πίσω στη ζωή σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη στα προάστια της πόλης. Αυτός, ειδικότερα, είναι ένα όνειρο για όσους από εμάς που τους αρέσει παλιά μηχανήματα. Αισθάνθηκα σαν ένα παιδί διαφυγή πραγματικότητα για λίγες ώρες για να περπατήσει σε ένα φανταστεί κόσμο των τεράτων χάλυβα. 

το σήμα

Βρίσκεται σε μια κορυφή στα Κεντρικής Βαλκανικής οροσειράς, Buzludzha ήταν η έδρα του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος.Εγκαινιάστηκε το 1981 μετά από επτά χρόνια της κατασκευής με τη συμμετοχή εκατοντάδων εργαζομένων, και από τότε έχει πέσει σε ρήμαγμα, εντελώς εκτεθειμένο στα καιρικά φαινόμενα. Φωτεινό φακό μου πάνω στο σοβιετικού τύπου σκυροδέματος αρχιτεκτονική έκαναν να μοιάζει σαν να ήταν κάτω από ένα διαστημόπλοιο. Με 14-24 f / 2.8 ευρυγώνιο φακό και D810 φωτογραφική μηχανή μου που σε μια μεγάλη έκθεση, θα μπορούσε να αποκαλύψει όλες τις λεπτομέρειες του μια εντυπωσιακή αίθουσα βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Μην πέσετε

Οδηγώντας γύρω από τα περίχωρα της Σόφιας, Βουλγαρία, είδα αυτό το εκπληκτικό κατασκευή, η οποία μπορεί να ήταν ένας πρώην εργοστάσιο τσιμέντου. Πέρασα αρκετό χρόνο για να εξερευνήσετε το κτίριο, που προσπαθεί να «αποδομήσει» με τη φωτογραφική μου μηχανή. Με αυτή την εικόνα, θα ήθελα να εκφράσω κάτι αδύνατο, όπως και τα έργα του Escher. 

Χαμένος στο διάστημα

Το πρόγραμμα διαστημικό λεωφορείο Buran ξεκίνησε στη δεκαετία του 1970 και ακυρώθηκαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Μόνο μία πτήση ολοκληρώθηκε ποτέ. Ως εξερευνητής, ανακαλύπτοντας αυτά τα δύο πρωτότυπα της Σοβιετικής διαστημική κούρσα βαθιά στην έρημο του Καζακστάν ήταν η πιο επική εμπειρία που είχα ποτέ. Αυτή η εικόνα είναι το αποτέλεσμα των 180 χιλιομέτρων της off-road οδήγηση στην έρημο, που ακολουθείται από 45 χιλιόμετρα από το περπάτημα σε μια εξαιρετικά περιορισμένη περιοχή. Το τεράστιο εγκαταλελειμμένο υπόστεγο βρίσκεται στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, η οποία εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για να ξεκινήσει ρουκέτες σήμερα.