ο αρχιτέκτονας jean-pierre lott, με έδρα το Παρίσι, αμφισβητεί τη σχέση μεταξύ φύσης και πολιτισμού με τη βίλα troglodyte, ένα οικιστικό έργο χαραγμένο από το φυσικό υπόβαθρο του Μονακό . το σπήλαιο ως αρχιτεκτονική τυπολογία είναι ιστορικά εκφραστικό της ανθρώπινης σχέσης της φύσης. ενώ η συνθήκη πρώτα πρόσφερε μια ποιητική υποχώρηση της μοναξιάς και της ανάπαυσης, αργότερα έγινε ένα μέσο ρύθμισης και εμφάνισης της φύσης ως θεάματος. καθώς η σύγχρονη σχέση της ανθρωπότητας με το περιβάλλον φέρνει ένα μοναδικό, πιο απειλητικό υπόβαθρο, το κατεχόμενο σπήλαιο εξελίχθηκε για να εισαγάγει μια εκ προθέσεως διαφυγή από την πραγματικότητα του πλαισίου της ή, εναλλακτικά, μια διδακτική έμφαση αυτής της πραγματικότητας.

ο jean-pierre lott χρησιμοποιεί μια στρατηγική αφαιρετικής σχεδίασης για την ανάπτυξη της υπόγειας τρούλοδυτης βίλας. αποτυπώνοντας τη μάζα του φυσικού βράχου, η ομάδα σχεδιασμού εισάγει ένα κάταγμα που εκτείνεται σε όλο το ύψος του εξωτερικού χώρου μέσω του οποίου μπορούν να εισέλθουν οι κάτοικοι και το φως του ήλιου και κατά μήκος των οποίων οργανώνονται οι εσωτερικοί χώροι. κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού του φιλόδοξου έργου, η ερώτηση του jean-pierre lott: « πώς μπορεί κάποιος να χαράξει ένα σπίτι από ένα βράχο, ένα τοπίο, χωρίς να το μεταβάλει, με σεβασμό στους όγκους του, τα κατάγματα και τη βλάστησή του. η πρόκληση αυτού του έργου ήταν να προσαρμόσει το σπίτι στο τοπίο, δουλεύοντας μάλλον παρά παρά εναντίον του. Έτσι, το έργο είναι χτισμένο προς τα πίσω, είναι κοίλο έξω από τη μάζα ».

ενώ ο υφιστάμενος φυσικός βράχος διατηρείται κατά μήκος του εδάφους της βίλας troglodyte, το jean-pierre lott αναπαράγει τεχνητά αυτό το χαρακτηριστικό κατά μήκος του εξωτερικού χώρου χρησιμοποιώντας φυσικά, ανακυκλωμένα και τοπικά προερχόμενα υλικά.το επίπεδο εδάφους είναι προσβάσιμο από το δρόμο μέσω μιας πεζογέφυρας η οποία, κατά την είσοδο, έχει θέα σε μια υπόγεια πισίνα κάτω. από την είσοδο, κενά και εσωτερικά συστήματα υαλοπινάκων προσφέρουν διαφάνεια και οπτική σύνδεση σε όλο το σπίτι. ενώ το έργο βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η γεωθερμία και η ηλιακή ενέργεια, η κατανάλωση ενέργειας της βίλας ανέρχεται σχεδόν στο 40% εκείνης ενός τυπικού σπιτιού που βασίζεται σε γαλλικούς θερμικούς κανονισμούς. ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται μέσω της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, της απόδοσης του δέρματος του κτιρίου και της μέγιστης διείσδυσης και διάχυσης του φυσικού φωτός.