Οκ. Τσιόδρας έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές από την κυβέρνηση. Στην πρώτη περίοδο της πανδημίας, όταν μια φοβισμένη χώρα κρεμόταν κάθε απόγευμα από τα χείλη του, η κυβέρνηση τον χρησιμοποίησε για να κερδίσει μέρος της δημοφιλίας του.

Ήταν η περίοδος του «Σωτήρη», όπως τον αποκαλούσε ο πρωθυπουργός, στην κοινή συνέντευξη, όπου τον έσυρε. Οπως δήλωσε χθες ο κ. Τσιόδρας,  δεν θέλει να μπλέκεται η επιστήμη του με την πολιτική. Αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε τότε, να κάνει πολιτική με τον «Κυριάκο».

Ο κ. Τσιόδρας δεν αισθάνθηκε θιγμένος ή τουλάχιστον δεν έκανε καμία δήλωση. Ούτε όταν τον χρησιμοποιούσαν ως άλλοθι, ούτε σαν κλοτσοσκούφι. Του Τσιόδρα ο τράχηλος τα πάντα υποφέρει. Τη φιλοκυβερνητική στάση του ενίσχυαν και κάποιοι της «καθώς πρέπει αριστεράς», που ψέλλιζαν: κι εμείς αν είμαστε (κυβέρνηση) τον Τσιόδρα θα βάζαμε».

Ο Θεόδωρος Λύτρας όμως, ο οποίος έκανε την έρευνα μαζί με τον κ.Τσιόδρα, έχει επαναλάβει τουλάχιστον τρεις φορές ότι υπήρξε ενημέρωση όσων λάμβαναν αποφάσεις και μάλιστα, σε «ανώτατο επίπεδο». Και ενώ ο κ. Μητσοτάκης καλείτο και δικαιολογημένα να δώσει εξηγήσεις, ο κ. Τσιόδρας βγήκε από τη σιωπή, με την οποία είχε αντιμετωπίσει παραγκωνισμούς και εξευτελισμoύς:  με δημόσια παρέμβασή του εξέφρασε τη «θλίψη του για το γεγονός ότι η έρευνα του χρησιμοποιείται ως μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης». Λες και αυτή η δήλωση του δεν είναι ακριβώς η πιο ευθεία και χοντροκομμένη συμμετοχή στο πολιτικό παιχνίδι.

Οι επιστήμονες παράγουν έργο και προάγουν την επιστήμη όταν είναι ανεξάρτητοι και ελεύθερα πνεύματα. Ορισμένοι μπαίνουν στο πολιτικό παιχνίδι,  γιατί βεβαίως η επιστήμη δεν είναι ουδέτερη. Αλλά ο κ. Τσιόδρας έχει προχωρήσει πολύ πέρα από αυτό. Ανήκει στις θλιβερές περιπτώσεις γιατρών και επιστημόνων που χρησιμοποιήθηκαν από κυνικές κυβερνήσεις και αδίστακτα καθεστώτα. Σαν μαριονέτες.