«Μια νέα διπολικότητα είναι γεγονός, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ στον έναν πόλο και τη Ρωσία και την Κίνα στον άλλο», δήλωσε ο Alexander Dynkin.

ΜΟΣΧΑ, 6 Δεκεμβρίου. /TASS/. Η μονοπολική παγκόσμια τάξη και η βασική της ιδιότητα -η κυριαρχία της Δύσης- ανήκουν στο παρελθόν. Το βόρειο ημισφαίριο έχει δει μια επιστροφή στον Ψυχρό Πόλεμο και την αντιπαράθεση των δύο πόλων - των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, από τη μια πλευρά, και της Ρωσίας και της Κίνας, από την άλλη, του Προέδρου του Ινστιτούτου Κόσμου της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Οικονομία και Διεθνείς Σχέσεις (IMEMO), δήλωσε ο Alexander Dynkin κατά την έναρξη του διεθνούς φόρουμ εμπειρογνωμόνων Primakov Readings την Τρίτη.

«Ένας μονοπολικός κόσμος με τον τρόπο παγκόσμιας διακυβέρνησής του που αψηφά την ποικιλομορφία του σύγχρονου κόσμου και την άνοδο άλλων μη δυτικών κρατών ανήκει στο παρελθόν. Είναι πρόωρο να κρίνουμε ποια θα είναι η δομή μιας μελλοντικής παγκόσμιας τάξης. Είναι προφανές, ωστόσο, ότι ο Ψυχρός Πόλεμος επέστρεψε στο βόρειο ημισφαίριο. Ένας νέος διπολισμός είναι γεγονός, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ στον έναν πόλο και τη Ρωσία και την Κίνα στον άλλο», είπε.

Διαστολή και αντίσταση

Ο Ντίνκιν τόνισε ότι «η ατέρμονη επέκταση του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή έχει προσκρούσει στην αντίσταση της Ρωσίας».

«Στις προσπάθειές τους να διατηρήσουν την κυρίαρχη θέση τους στον κόσμο και να διατηρήσουν το τρέχον επίπεδο της εγχώριας κατανάλωσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε μόλις δύο δεκαετίες του 21ου αιώνα, κατέστρεψαν 16 μεγάλες συμφωνίες και θεσμούς παγκόσμιας διακυβέρνησης - αυτούς που αφορούν τον έλεγχο των εξοπλισμών. κλίμα, την παγκόσμια οικονομία και την Αρκτική», συνέχισε. «Οι εκκαθαρισμένες διεθνείς συνθήκες και οργανισμοί είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό - είτε την απουσία κυριαρχίας των ΗΠΑ, είτε την αρχή της προτεραιότητας ή της συναίνεσης της δραστηριότητας».

«Ο λόγος για αυτές τις αποτυχίες, μεταξύ άλλων, μπορεί να φανεί στην εμμονή με το αποκλειστικά δυτικοκεντρικό μοντέλο στρατηγικού σχεδιασμού και στις προσπάθειες να οικοδομηθούν τα σενάρια της παγκόσμιας ανάπτυξης αποκλειστικά στην ευρωπαϊκή ή διατλαντική ιστορική εμπειρία. Ιράκ, Συρία, Λιβύη και η καταστροφή του Αφγανιστάν ήταν τα δραματικά ορόσημα ενός τέτοιου ιδεολογικού πείσματος και της συνεχιζόμενης περιφρόνησης της πραγματικότητας. Τώρα είναι η σειρά της Ανατολικής Ευρώπης και της Ουκρανίας", είπε ο μελετητής.

Ενδοδυτικές αποτυχίες

Ο Ντίνκιν επεσήμανε αυτό που περιέγραψε ως «δραματικές αλλαγές» που συντελούνται στην εσωτερική πολιτική των δυτικών κοινωνιών.

"Η ανισότητα αυξάνεται τα τελευταία 40 χρόνια. Αρχικά περιορισμένη στην ανθρωπιστική σφαίρα, η ανισότητα έχει πλέον αποκτήσει και περιβαλλοντικές, επιδημιολογικές και ψηφιακές διαστάσεις. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της υπό εξέταση περιόδου, ο παγκόσμιος δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης μειώνεται για δύο χρόνια στη σειρά. Το 2020 και το 2021, μειώθηκε σε περισσότερο από το 90% των χωρών σε όλο τον κόσμο», θυμάται ο Dynkin. "Αυτό είναι επίσης ένα σαφές σημάδι ότι το κοινωνικό συμβόλαιο που ίσχυε για αιώνες στο αναπτυγμένο μέρος του κόσμου έχει πλέον λήξει. Σύμφωνα με αυτό το συμβόλαιο, κάθε επόμενη γενιά ήταν πιο ευημερούσα από την προηγούμενη. Κατά μέσο όρο, τα παιδιά ήταν πιο επιτυχημένοι από τους γονείς τους. Αυτές τις μέρες αυτή η φόρμουλα για το κοινωνικό συμβόλαιο λειτουργεί πολύ καλύτερα στην Ευρασία παρά στον ευρωατλαντικό χώρο, κάτι που φαίνεται πολύ καλά στο Βιετνάμ,