Ειδικότερα, πεντακόσιοι παραγωγοί, σκηνοθέτες και ηθοποιοί υπέγραψαν «Ευρωπαϊκό Μανιφέστο» στο φεστιβάλ των Καννών, μεταξύ των οποίων οι Σελίν Σιαμά, Βιμ Βέντερς, Μιγκέλ Γκόμες, Λικ και Ζαν- Πιερ Νταρντέν, Βαλέρια Γκολίνο, Ζακ Οντιάρ, Σουζάν Μπιρ, Πάβελ Παβλικόβσκι, Ζουλί Μπερτουσελί, Ζουλί Ντελπί, Στίβεν Φρίαρς, Κώστας Γαβράς, με το οποίο καλούν τους Ευρωπαίους να υπερασπιστούν την «ελεύθερη και δημοκρατική Ευρώπη, την Ευρώπη της ελευθερίας της σκέψης και της έκφρασης», με τη συμμετοχή τους στις ευρωεκλογές 23-26 Μαΐου.

Τονίζουν τη μεγάλη σημασία αυτών των εκλογών, τόσο για τα θεμελιώδη δικαιώματα όσο και για την ελευθερία της δημιουργίας. «Μια ελεύθερη και δημοκρατική Ευρώπη είναι επίσης μια Ευρώπη ελεύθερης σκέψης και ελευθερίας της έκφρασης. Είναι καθήκον μας να την υπερασπιστούμε από την άνοδο του εξτρεμισμού και από κάθε πειρασμό υποβάθμισης της σημασίας του πολιτισμού, ο οποίος αποτελεί ουσιαστικό ακρογωνιαίο λίθο της Ένωσης.  Από τις 23 έως τις 26 Μαΐου, πάμε να ψηφίσουμε!».

Το μανιφέστο των Καννών:

Όχι, η Ευρώπη δεν είναι τέλεια.

Την κατηγορούμε ότι είναι κατώτερη των περιστάσεων, αυτών των οικολογικών, κοινωνικών και πολιτικών κρίσεων που την κλυδωνίζουν σήμερα, ότι είναι ανήμπορη να δώσει λύση στην τραγωδία των προσφύγων.

Ας θυμηθούμε ότι η Ευρώπη ενώθηκε για την ειρήνη. Από έξι μέλη, έχει φτάσει σήμερα να συγκεντρώνει στους κόλπους της 28 κράτη που σχηματίζουν μία μοναδική ένωση, πηγή έμπνευσης για ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Αυτή η Ένωση έχει οικοδομηθεί πάνω στα λησμονημένα σύνορα, στην ελεύθερη κυκλοφορία, στην ανταλλαγή, στην αδερφοσύνη, στην αλληλεγγύη, σε αξίες που απειλούνται από παντού σήμερα, ακόμη και στο εσωτερικό της.

Αλλά αυτή η Ένωση είναι και εκείνη του πολιτισμού – μια γνήσια φιλοδοξία για μια Ευρώπη της οποίας ακρογωνιαίοι λίθοι στάθηκαν πάντα η καινοτομία και η δημιουργία.

Μια Ευρώπη ελευθερίας και δημοκρατίας είναι μια Ευρώπη ελεύθερης σκέψης και ελεύθερης έκφρασης. Είναι καθήκον μας να την υπερασπιστούμε ενάντια στις εξτρεμιστικές πράξεις και στις οπισθοδρομικές σκέψεις, που εξαπλώνονται και πάλι σαν θανατηφόρα αρρώστια.

Αυτή η τόσο εφήμερη ισορροπία απαιτεί δουλειά για να εδραιωθεί και να βελτιωθεί. Απέναντί μας έχουμε αυτούς που επιζητούν να την καταστρέψουν με την έριδα και την άρνηση, που επιδιώκουν την φυγή ή την απομόνωσή μας.

Στην ερώτηση πώς θα φτιάξουμε μια επιθυμητή Ευρώπη, μια Ευρώπη που ενώνει, μια Ευρώπη ανοιχτή που παρέχει έναν χώρο ελευθερίας και ειρήνης, απαντούμε με τη δέσμευση να δώσουμε τη μάχη των ιδεών για να αποφύγουμε εκείνη των όπλων.

Μεταξύ 23 και 26 Μαΐου λοιπόν, στις ευρωπαϊκές εκλογές, θα πάμε να ψηφίσουμε. Διακύβευμα; Το κοινό μας μέλλον. Ή μάλλον – το μέλλον.