Μια και η επέτειος της 21ης Απριλίου βρίσκει τους Έλληνες κλεισμένους στα σπίτια τους -εξαιτίας των μέτρων για την αποφυγή της διάδοσης του κορωνοϊού- δεν μπόρεσα να αποφύγω μερικές σκέψεις.

Καταδικάζουν τη χούντα άνθρωποι που ζητούν από την κυβέρνηση να παραταθεί η καραντίνα μέχρι να νιώσουν ασφαλείς (σ.σ. Δηλαδή, μια και δεν υπάρχει εμβόλιο, ας παραταθεί η καραντίνα για δυο χρόνια ακόμα.)

Καταδικάζουν τη χούντα άνθρωποι που χαίρονται επειδή υπάρχουν αστυνομικοί παντού και τους ελέγχουν επειδή “είναι τα παιδιά μας και μας προστατεύουν”.

Επίσης, παρατηρώ πως καταδικάζουν τη χούντα άνθρωποι που δεν δέχονται οποιαδήποτε διαφορετική γνώμη.

Όχι μόνο δεν δέχονται διαφορετική γνώμη, αλλά ούτε καν μια παρατήρηση για κάτι που θα μπορούσε ίσως να γίνει καλύτερα. Έστω και στην Πανδημική Δημοκρατία.

Δηλαδή, υμνούν την δημοκρατία άνθρωποι που πιστεύουν στην αυταρχικότητα και στους “δυναμικούς πολιτικούς ηγέτες” που αποφασίζουν και διατάζουν, ενώ πιστεύουν στη μια και μοναδική γνώμη.

Και δεν είναι καθόλου αυτό η δημοκρατία που υμνούν.

Καλή συνέχεια. Με το συμπάθιο κιόλας.

Υ.Γ.1 Πατρίς-Υγεία-Οικογένεια. Η Θρησκεία είναι στον πάγκο αυτή την εποχή.
Υ.Γ.2 Στη χούντα κοιμόμασταν με τα παράθυρα ανοιχτά. Αεριζόταν καλά το σπίτι και δεν κολλούσαμε τον ιό.

Πηγή: pitsirikos