Τα σημεία αυτά είναι η αναδιάρθρωση του χρέους, η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων, η δημιουργία δημόσιας εταιρείας αναδιάρθρωσης ιδιωτικών χρεών, η γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών, η δημιουργία δημοσίου εξωτραπεζικού συστήματος πληρωμών, η μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ και του υπέρταμείου σε αναπτυξιακή τράπεζα και ο σεβασμός στην μισθωτή εργασία (κατάργηση απασχόλησης μισθωτών με μπλοκάκια) και τη δημιουργική επιχειρηματικότητα.

Αναφερόμενος στη συζήτηση για την «έξοδο από τα μνημόνια», ο Βαρουφάκης μιλάει για μονιμοποίηση της «χρεοδουλοπαροικίας», όπως χαρακτηρίζει την υπάρχουσα κατάσταση. «Τίποτα δεν θα τελειώσει τον Ιούνιο του 2018, απλά θα μονιμοποιηθεί αυτό που ονομάζουμε η χρεοδουλοπαροικία. Δεν έχουνε καν, αν θέλετε, μία αίσθηση καινοτομίας, στον τρόπο με τον οποίον χαρακτηρίζουν τα πράγματα. Η τρόικα θα πάψει να λέγεται τρόικα, αλλά θα δουλεύει ακριβώς όπως η τρόικα, θα είναι σύμφωνα με τα δικά τους λεγόμενα, όχι τα δικά μου, τέσσερις οι αξιολογήσεις το χρόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε συνεργασία με το ΔΝΤ. Ε με λίγα λόγια, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Και μάλιστα, αν δείτε τον τρόπο με τον οποίον περιγράφουν το νέο καθεστώς, το ονομάζουν ενισχυμένη επιτήρηση.»

Όσο για το σχέδιο της μετατροπής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, πρόταση στην οποία αναφέρθηκε την περασμένη εβδομάδα η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, ο Βαρουφάκης δίνει μία διαφορετική οπτική του σχεδίου. «Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο ήταν πάντα το σχέδιο του Βολφγκανγκ Σόιμπλε» υποστηρίζει, προσθέτοντας ότι το σχέδιο ολοκληρώνεται με «την τρόικα στο Παρίσι». Όπως εξηγεί, «αν δείτε την πρόταση του Βερολίνου για τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, αυτή λέει ότι για να δανείζεσαι έστω κι ένα ευρώ από αυτό, θα πρέπει να υπογράφεις μνημόνιο και να έχει επιτήρηση. Οπότε τι λέει η Γερμανία στον Μακρόν; Θέλεις χρήματα για επενδύσεις στη Γαλλία; Θα υπογράψεις μνημόνιο και θα έχεις την τρόικα, που δεν θα τη λέμε έτσι αλλά κάπως αλλιώς. Αυτό ήταν το σχέδιο Σόιμπλε και το ξέρει ο Μακρόν.»

Κύριε Βαρουφάκη, καταρχάς, καλή αρχή και καλορίζικο. Πώς κρίνετε την πρώτη μέρα του ΜεΡΑ25;

Εμείς είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς, γιατί ξεκινήσαμε το πρωί με μια συνέντευξη Τύπου, η οποία ήταν ενδιαφέρουσα από την άποψη ότι είχαμε πολλά μέσα ενημέρωσης από την Ελλάδα και ιδίως από το εξωτερικό, κάτι το οποίο έχει ενδιαφέρον από μόνο του, δεν χρειάζεται να πω παραπάνω. Μετά από τις 12 η ώρα και για περίπου μιάμιση ώρα είχαμε αυθόρμητες συζητήσεις των μελών μας, που επέλεξαν τα θέματα σε τέσσερις διαφορετικές γωνιές του θεάτρου, με στόχο να αρχίσει η επεξεργασία του προγράμματός μας, πέρα από την ιδρυτική διακήρυξη. Και μετά είχαμε θεματικές ενότητες όλη μέρα.

Αυτό που ήταν ενδιαφέρον ήταν το θέατρο γέμιζε, άδειαζε, ξαναγέμιζε, ξαναάδειαζε. Βλέπεις ότι ο κόσμος θέλει να συζητήσει επί πολιτικής βάσης, όχι επί κουτσομπολίστικης βάσης, ήρθε και συμμετείχε σοβαρά στη διαμόρφωση προτάσεων που αφορούν την καθημερινότητα του καθενός και μάλιστα, 5 με 6 το απόγευμα, είχαμε τα μέλη της συντονιστικής επιτροπής του DiEM25, που δεν είναι Έλληνες είναι από την υπόλοιπη Ευρώπη, που παρουσίασαν το διεθνικό πολιτικό σχήμα που θα κατέβει στις Ευρωεκλογές του Μαϊου του 2019. Και ήταν γεμάτο το θέατρο και εκεί

Είναι λίγο δύσκολο να σας φανταστεί κανείς στο ρόλο ενός «κανονικού» πολιτικού αρχηγού. Θα κάνετε δηλαδή ταξίδια στην Ελλάδα; Θα υπάρχουν οργανώσεις του κόμματος σε όλη την Ελλάδα και θα κάνετε περιοδείες και ομιλίες, όλο το παραδοσιακό κομματικό πακέτο;

Κοιτάξτε, τίποτα από αυτά που κάνουμε δεν είναι παραδοσιακό. Όποιος ήρθε χθες για παράδειγμα στη συνάντησή μας, θα είδε ακόμα και το αισθητικό μέρος, που απέχει παρασάγγας από ότι υπάρχει στο εδώ κομματικό σύστημα, αισθητικά και πολιτισμικά. Από την άλλη όμως μεριά πρέπει να πω ότι δεν είναι κάτι που θα ξεκινήσουμε, εδώ και ενάμιση χρόνο έχουμε οργώσει την Ελλάδα. Στο πλαίσιο του πανευρωπαϊκού μας κινήματος, του DiEM25, που γέννησε το κόμμα μας το ΜεΡΑ, είχαμε κάνει πολιτικές εκδηλώσεις στην Αλεξανδρούπολη στην Καλαμάτα, στην Καβάλα, στα Γιάννενα, στο Αγρίνιο, στο Ηράκλειο, σε όλη την Ελλάδα. Δεν είναι κάτι καινούριο, δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας για να το σκεφτούμε, έχει ήδη γίνει.


George Vitsaras / SOOC

Μία από τις κριτικές που απευθύνονται στον πολιτικό σχηματισμό σας, που εξελίχθηκε σε κόμμα, είναι ότι ενώ υπάρχει μια τεράστια αποδοχή σε επίπεδο διανόηση και μάλιστα εντυπωσιακή, για όσους καταλαβαίνουν και όσους τα αξιολογούν αυτά, με πολύ βαριά ονόματα όπως του Τσόμσκι και του Ζίζεκ, την ίδια στιγμή σημειώνεται μια απουσία στο επίπεδο το κινηματικό, στους πλειστηριασμούς για παράδειγμα ή το προσφυγικό. Έχουν δίκιο ή άδικο αυτοί που το λένε;

Ξεκινήσαμε πριν από ένα χρόνο. Είμαστε αρωγοί και δεν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε τα κινήματα. Για παράδειγμα το προσφυγικό είναι ένα θέμα που το DiEM25 έχει αναγάγει σε ύψιστο ζήτημα. Για παράδειγμα έχουμε ξεκινήσει μια πανευρωπαϊκή καμπάνια με στόχο να πλήξουμε νομικά τη συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας. Έχουμε ξεκινήσει μία διαδικασία στήριξης συγκεκριμένων προσφύγων, για να μην είναι μόνο κάτι γενικό, θεωρητικό, από ψηλά. Έχουμε προσπαθήσει να στηρίξουμε συγκεκριμένους πρόσφυγες, για παράδειγμα τον Σαμπίρ, που κάναμε ολόκληρη καμπάνια πανευρωπαϊκά για να τον σώσουμε από τη βίαιη επιστροφή στο Πακιστάν , κάτι στο οποίο αποτύχαμε γιατί αυτή η κυβέρνηση κι αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση τον έστειλαν πίσω και δύο μέρες μετά πυροβολήθηκε από τους Ταλιμπάν. Ευτυχώς ζει, τραυματισμένος σε ένα υποτυπώδες νοσοκομείο.

Όσον αφορά τους πλειστηριασμούς. Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών είναι εξαιρετικό. Δεν έχουμε ούτε τη δυνατότητα ούτε τη θέληση να το καπελώσουμε και να προσπαθήσουμε να αποκομίσουμε κομματικά οφέλη από αυτό. Όσο αναπτυσσόμαστε ως κόμμα, τόσο περισσότερο θα εμπλεκόμαστε ως αρωγοί στα αυτόνομα κινήματα. Πιστεύουμε στην αυτονομία αυτών των κινημάτων, πιστεύουμε ότι το κίνημα κατά των πλειστηριασμών δεν πρέπει να το καπελώσει κανένα απολύτως κόμμα. Όμως παράλληλα, στήνουμε τις οργανώσεις μας και εκεί θα κριθούμε. Θα κριθούμε στο κατά πόσο θα καταφέρουμε, όχι μόνο στα αμφιθέατρα, αλλά στους χώρους δουλειάς, στις αυλές, μέσα στα σπίτια, να μπούμε και να μπολιάσουμε τη συζήτηση που γίνεται, διώχνοντας την απόγνωση που επικρατεί.

Να ασχοληθούμε και με το οικονομικό σας πρόγραμμα, παρουσιάσατε άλλωστε και επτά σημεία στη συνέντευξη Τύπου. Είναι μια σειρά από θέσεις, που έχετε αναφέρει και από την περίοδο του 2015 ή και νωρίτερα, όπως για τα πλεονάσματα, τη μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ σε αναπτυξιακή τράπεζα κλπ. Νομίζουμε ότι η ανησυχία εδώ έχει να κάνει με το πώς θα γίνουν οι οικονομικές σας προτάσεις πραγματικότητα. Θα πρέπει να υπάρξει ξανά μια διαπραγμάτευση, όπως το 2015, ή είναι δεσμεύσεις που «ή αυτές ή τίποτα»;

Είναι. Ήμουνα σαφής; Είναι ακριβώς μια τέτοια δέσμευση. Τόσο στην ιδρυτική μας διακήρυξη, όσο και στη συνέντευξη Τύπου, ήμασταν ξεκάθαροι. Το 2015 δεν θα επαναληφθεί. Και τι εννοώ, πάρα πολύ συγκεκριμένα. Αυτές οι επτά τομές είναι τόσο αναγκαίες, είναι τόσο απλές, τόσο μετριοπαθείς, τόσο απολύτως απαραίτητες, που αν δεν γίνουν η Ελλάδα θα ερημοποιηθεί και γι αυτό πρέπει να γίνουν ανεξάρτητα από το αν είμαστε ή δεν είμαστε στο ευρώ. Οπότε η πρότασή μας είναι ξεκάθαρη: Είναι επτά τομές που μπορούν μέσα σε μερικές ώρες να μεταμορφωθούν σε νομοσχέδια και να νομοθετηθούν μονομερώς από μία κυβέρνηση την οποία εμείς θα στηρίξουμε, χωρίς καμία απολύτως πρότερη διαπραγμάτευση στο Eurogroup και στο Euroworking Group. Κι επειδή δεν θέλουμε να μασάμε τα λόγια μας, αν αυτό σημαίνει ότι η τρόικα αποφασίσει ότι γι αυτές οι επτά τομές, που είναι απαραίτητες για την ανάκαμψη της χώρας θα πρέπει να μας πετάξουν από το ευρώ, ας κοπιάσουν.

Λέτε ουσιαστικά δηλαδή, ότι είναι καλύτερο να προσπαθήσετε να περάσετε τις προτάσεις σας στο υπάρχον πλαίσιο και εάν αυτό δεν γίνει, το Grexit θα είναι καλύτερο από τη διαιώνιση της χρεοδουλοπαροικίας, όπως το έχετε θέσει. Λέτε επίσης ότι σε αυτό, δεν έχετε μετακινηθεί απλό αυτά που λέγατε. Κι αυτό μας κάνει εντύπωση γιατί λέτε για «τα μισόλογα του ΣΥΡΙΖΑ» αλλά ήσασταν υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. Αν τότε λέγατε ότι, σε περίπτωση που μας πουν «σας πετάμε έξω» το Grexit είναι καλύτερο από τη χρεοδουλοπαροικία, θα γινόσασταν υπουργός;

Προφανώς, γιατί το έλεγα. Για πολλά μπορεί να κατηγορηθώ, για το ένα που δεν μπορώ να κατηγορηθώ όμως είναι ότι έχω αλλάξει αυτά που λέω. Αυτά που λέω τα λέω εδώ και 10 χρόνια. Και είναι προφανές ότι η δανειστές δεν θα θεωρήσουν αυτές τις προτάσεις μετριοπαθείς. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε να κάνουμε με εξτρεμιστές δανειστές, που σε τελική ανάλυση δεν ενδιαφέρονται για το εάν θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Άλλο τους ενδιαφέρει. Τους ενδιαφέρει να κρατήσουν την εξουσία τους, που την έχουν χτίσει πάνω στις τρόικες και τα Eurogroup. Τέτοιοι εξτρεμιστές δανειστές αντιμετωπίζουν τις μετριοπαθείς προτάσεις μετά βδελυγμίας

Η θέση μου είναι αυτή που έλεγα πάντα, από το 2010. Τότε, πριν από τον Μάιο, έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου και μάλιστα είχα γίνει και ιδιαίτερα μισητός από ανθρώπους με τους οποίους είχα καλές σχέσεις στην κυβέρνηση Παπανδρέου, γιατί τους έλεγα ότι «μην κάνετε το λάθος να νομίσετε ότι η χρεοκοπία που ζούμε αυτήν τη στιγμή, που, είναι δεδομένη, μπορεί να κουκουλωθεί με δανεικά». Και μου έλεγαν ότι ναι, αλλά άμα δεν ζητήσουμε δανεικά κι αυτοί μας πουν ότι θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ τι θα γίνει; Η απάντησή μου ήταν: Θα ναι καταστροφή αν βγούμε από το ευρώ και το θεωρώ ακόμα δεδομένο. Αλλά έλεγα επίσης ότι θα είναι μεγαλύτερη καταστροφή να κουκουλώσουμε τη χρεοκοπία με το μεγαλύτερο δάνειο στην παγκόσμια ιστορία, το οποίο θα μας δοθεί υπό όρους να συρρικνώσουμε κι άλλο τα εισοδήματα. Αυτό έλεγα από τότε. Και μου έλεγαν τότε ο Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου ότι αν μας πετάξουν έξω από το ευρώ η Ελλάδα θα τελειώσει. Απαντούσα ότι η Ελλάδα θα τελειώσει να θεωρήσετε ότι η έξοδος από το ευρώ είναι χειρότερη από το ό,τι θα συμβεί αν πάρετε το μνημονιακό δάνειο. Το ίδιο έλεγα.

Να θυμίσω επίσης ότι μερικές μέρες πριν από τις εκλογές του 2015, πριν εκλεγώ βουλευτής και μετέπειτα, γίνω υπουργός Οικονομικών, στην τηλεόραση του ΑΝΤ1 είχα δηλώσει ξεκάθαρα ότι αν, μετά τις εκλογές έπαιρνε τηλέφωνο ο Ντράγκι και απειλούσε με κλείσιμο των τράπεζων και με έξοδο της χώρας από το ευρώ, αν ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών δεν ήταν διατεθειμένοι να του κλείσουν το τηλέφωνο, κι ας μας πετούσε από το ευρώ, τότε δεν υπήρχε λόγος να εκλεγούμε. Πώς αλλιώς μπορούσα να το πώ;

Αυτές είναι μόνο δύο δηλώσεις όμως…

Είναι κάτι το οποίο καταθέτει ένας υποψήφιος βουλευτής που πάει για υπουργός Οικονομικών. Και το ερώτημα ήταν αν τα είχα πει αυτά θα γινόμουν υπουργός Οικονομικών; Βεβαίως, γιατί τα είπα και έγινα.

Ναι, γιατί ταυτοχρόνως εκπροσωπήσατε με τον πιο αποτελεσματικό, δυναμικό και πειστικό τρόπο το αντίθετο επιχείρημα. Το επιχείρημα ότι θα οδηγηθούμε στην Παλαιολιθική εποχή κτλ.

Δεν είναι έτσι και θα εξηγήσω γιατί δεν είναι έτσι. Το 2010 είχα πει ότι το να προτείνουμε εμείς μόνοι μας να βγούμε από το ευρώ, πρώτον δεν έχουμε λόγο να το κάνουμε, δεύτερον πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι ξέρουμε τι ζητάμε. Θυμάσαι τότε, το 2010 είχαμε ακόμα ένα ΑΕΠ της τάξης των 240 δις. Και είπα ότι θα έχουμε μία κατάρρευση, από τα 240 δις., θα έπεφτε το ΑΕΠ μας στα 140 δις, αν βγαίναμε από το ευρώ. Και η αλήθεια είναι… ότι δεν είπα Παλαιολιθική είπα Νεολιθική εποχή.
Παρόλα αυτά και τότε έλεγα ότι αυτό είναι καλύτερο από το να πάρουμε το μνημόνιο. Τώρα, όταν φτάνουμε στο 2015, έχει ήδη καταρρεύσει το ΑΕΠ μας από τα 240 στα 175 δις. Δεν μίλησα ποτέ σε όρους Νεολιθικής ή Παλαιολιθικής εποχής, το 2014 ή το 2015. Τι έλεγα; Ότι και πάλι δεν πρέπει να είναι στόχος μας το Grexit αλλά από την άλλη μεριά δεν πρέπει να είναι στο μυαλό μας και η χειρότερη δυνατή λύση. Αυτό λέω και σήμερα.


George Vitsaras / SOOC

Έχουμε την εντύπωση ότι η πραγματική πολιτική κατάσταση που ζούμε αυτήν τη στιγμή, είναι ότι μπορεί να επιχειρήματα να παραμένουν ίδια και μπορεί να έχει μικρή σημασία αν το είπατε έτσι ή λίγο ή πολύ διαφορετικά και έντονα, αλλά έχει εξαφανιστεί στην πράξη η κοινωνική δυναμική που έδινε δύναμη σε αυτά τα επιχειρήματα. Διότι φαίνεται ότι αν υπάρχει ένα δίδαγμα που πρέπει να αντλήσουμε από την ιστορία του 2015, είναι ότι δεν φτάνει να έχεις δίκιο. Όσο δίκιο, βουνό να είναι το δίκιο σου, έρχεται η κρίσιμη ώρα που σημασία έχει η διαπραγματευτική δύναμη. Γι αυτό δεν φταίτε βεβαίως εσείς, ούτε κανένα από τα κόμμα που διεκδικούν την ψήφο αυτού του κομματιού της Αριστεράς που δεν έχει εξαχρειωθεί μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο φόβος είναι ότι η σημερινή κοινωνική συνθήκη είναι η εξής: Κυκλοφορούν επιχειρήματα που μπορεί να μοιάζουν η να είναι κάπως προσαρμοσμένα στην εποχή, αλλά απουσιάζει όλος ο αέρας που έδινε νόημα σε αυτά τα πράγματα γιατί χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία. Υπήρξε μια στιγμή που αυτά τα επιχειρήματα θα είχαν ένα χειροπιαστό ρόλο αλλά αυτή η στιγμή πέρασε.

Καταρχάς δεν ένιωσα έτσι το βράδυ της Δευτέρας. Θα μου πεις, ήταν 700 άτομα εκεί, αλλά δεν ήταν μόνο αυτά τα 700 άτομα, όπου πηγαίνουμε στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό. Όπως σωστά είπατε πριν, είμαι ένας καθηγητής πανεπιστημίου, που δεν είχα σχέση με τα κομματικά, ούτε με τα κινήματα, ζούσα άλλωστε στο εξωτερικό 26 χρόνια. Όταν πηγαίνω όμως σε πόλεις όπως τα Γιάννενα, η Αλεξανδρούπολη, που δεν έχω καμία απολύτως κομματική βάση και ξαφνικά έρχονται εκατοντάδες άνθρωποι, παρόλο που δεν υπάρχει καμία δημοσιοποίηση από τα ΜΜΕ τα οποία μας έχουν πλήρως αποκλείσει, φαίνεται ότι δεν είναι έτσι.

Αλλά εν τέλει, ακόμα κι αν ο κόσμος είναι μουδιασμένος, ηττημένος, ακόμα κι αν έχει περάσει εκείνη η στιγμή του 2015, κάτι το οποίο θα καταγραφεί ως μαύρη σελίδα στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ, το γεγονός δηλαδή ότι απεμπόλησε εκείνη την ευκαιρία. Ακόμα κι έτσι να είναι, η διαφορά του να είναι κάποιος πανεπιστημιακός, ή δημοσιογράφος και να καταγράφει μία πραγματικότητα, με αυτόν που είναι πολιτικός δρων είναι ακριβώς αυτό. Ότι δεν περιγράφουμε πλέον. Ότι τελείωσε εκείνο το κομμάτι της ζωής μου που ανέλυα είτε δημοσιογραφικά είτε επιστημονικά μία κατάσταση. Δημιουργήσαμε ένα κόμμα το βράδυ της Δευτέρας με στόχο να δημιουργήσουμε μία νέα δυναμική. Θα τα καταφέρουμε; Ουδείς γνωρίζει. Θα το προσπαθήσουμε όμως.

Θα θέλαμε να μιλήσουμε και λίγο για τη συζήτηση που υπάρχει αυτήν την περίοδο περί «καθαρής εξόδου», που δημιουργούν έτσι την εικόνα, το μωσαϊκό για την επιτροπεία της επόμενης περιόδου. Είχα μάλιστα και την πρόταση της Λαγκάρντ για το «Ευρωπαϊκό ΔΝΤ». Θα θέλαμε την άποψη σας, τόσο ως διακεκριμένου οικονομολόγου αλλά και επειδή αυτό θα είναι το πλαίσιο στο οποίο θα βρεθεί το ΜεΡΑ25.

Δεν χρειάζεται να είναι κανένας διακεκριμένος οικονομολόγος για να καταλάβει αυτά που γίνονται, γιατί αυτά που γίνονται είναι τόσο χυδαία και τόσο ποταπά που ο κοινός νους και γνώσεις τρίτης δημοτικού αρκούν. Ας είμαστε ξεκάθαροι. Τίποτα δεν θα τελειώσει τον Ιούνιο του 2018, απλά θα μονιμοποιηθεί αυτό που ονομάζουμε η «χρεοδουλοπαροικία». Δεν έχουνε καν, αν θέλετε, μία αίσθηση καινοτομίας, στον τρόπο με τον οποίον χαρακτηρίζουν τα πράγματα. Η τρόικα θα πάψει να λέγεται τρόικα, αλλά θα δουλεύει ακριβώς όπως η τρόικα, θα είναι σύμφωνα με τα δικά τους λεγόμενα, όχι τα δικά μου, τέσσερις οι αξιολογήσεις το χρόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε συνεργασία με το ΔΝΤ. Ε με λίγα λόγια, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Και μάλιστα, αν δείτε τον τρόπο με τον οποίον περιγράφουν το νέο καθεστώς, το ονομάζουν ενισχυμένη επιτήρηση. Και θέλω να θυμίσω στους ακροατές, ότι το 2001 μετά τους Δίδυμους Πύργους, η CIA μετονόμασε τα βασανιστήρια σε ενισχυμένη ανάκριση.

Όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο τώρα, αυτό ήταν πάντα το σχέδιο του Βολφγκανγκ Σόιμπλε. Όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου, κάποια στιγμή όταν η συζήτηση με τον Σόιμπλε είχε ανάψει, κάποια στιγμή μου το πέταξε. Όταν αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι το μνημόνιο είναι καταστροφικό για την Ελλάδα και ότι ούτε ο ίδιος θα το υπέγραφε και όταν το ρώτησα γιατί προσπαθεί να μου επιβάλει να υπογράψω κάτι που ούτε ο ίδιος θα υπέγραφε, μου είπε «μα δεν καταλαβαίνεις; Θέλω την τρόικα στο Παρίσι». Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο λοιπόν είναι η τρόικα στο Παρίσι. Και μπορω να σας το εξηγήσω καλύτερα αυτό. Κοιτάξτε, τι προτείνει ο Μακρόν, από την ημέρα που έγινε πρόεδρος; Προτείνει ένα κοινό ευρωπαϊκό ταμείο για επενδύσεις, από το οποίο ουσιαστικά οι ελλειμματικές χώρες, όπως η Γαλλία, να μπορούν να δανείζονται για να τα ρίχνουν στην αγορά, να κινείται η οικονομία, να υπάρχει το φαινόμενο του πολλαπλασιαστή και του επιταχυντή, μέσα από κάποιο πρόγραμμα επενδύσεων.

Ο Σόιμπλε από την αρχή ήθελε την τρόικα στο Παρίσι. Αν δείτε την πρόταση του Βερολίνου για τη μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, αυτή λέει ότι για να δανείζεσαι έστω κι ένα ευρώ από αυτό, θα πρέπει να υπογράφεις μνημόνιο και να έχει επιτήρηση. Οπότε τι λέει η Γερμανία στον Μακρόν; Θέλεις χρήματα για επενδύσεις στη Γαλλία; Θα υπογράψεις μνημόνιο και θα έχεις την τρόικα, που δεν θα τη λέμε έτσι αλλά κάπως αλλιώς. Αυτό ήταν το σχέδιο Σόιμπλε και το ξέρει ο Μακρόν. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι έχει πέσει στην παγίδα, σε έναν ολισθηρό δρόμο που θα τον οδηγήσει εκεί.

Κύριε Βαρουφάκη, εμείς στο ThePressProject το νιώθουμε και λίγο ως υπαρξιακό μας καθήκον να γκρινιάζουμε για τους πάντες και τα πάντα. Οφείλουμε να ομολογήσουμε όμως ότι η τοποθέτησή σας για το Μακεδονικό ήταν μια φωτεινή εξαίρεση στην γκριζάδα της περιόδου, γιατί φαίνεται ότι όταν φυσάει εθνικιστικό αεράκι είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντισταθεί κανείς και θες από υπολογισμό, θες από πραγματική ροπή, ήταν πολύ δυσάρεστη η εντύπωση που άφησαν τα υπόλοιπα κόμματα. Η θέση αυτή ήταν προϊόν διαβουλεύσεων; Υπήρξαν και φωνές μέσα στο κόμμα που σας έλεγαν να μην το κάνετε γιατί θα σας στοιχίσει;

Βεβαίως. Υπήρξαν φωνές και μέσα στο κόμμα και μέσα στο κίνημα. Υπήρχαν λίγοι που ήθελαν να συμμετάσχουν και στο συλλαλητήριο και περισσότερα που έλεγαν ότι δεν χρειάζεται να μιλήσουμε γι αυτό, με το επιχείρημα που αναφέρατε κι εσείς, όταν φυσάει το εθνικιστικό αεράκι, σκύψε λίγο, μπες σε καμιά σπηλιά μέχρι να περάσει. Η πλειοψηφία, μετά από μεγάλες και έντονες συζητήσεις αποφάσισε ότι αν είναι να κρυβόμαστε στην σπηλιά όταν φυσάει το αγέρι του εθνικισμού, καλύτερα να μην φτιάξουμε κόμματα.

Εμείς θα είμαστε εδώ όσο μπορούμε να λέμε πράγματα που πιστεύουμε και όσο δεν θα λέμε πράγματα που δεν πιστεύουμε. Και τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός, αν του μιλήσεις ντόμπρα και τον κοιτάξεις στα μάτια και δεν απευθυνθείς στους χειρότερους του φόβους έτσι ώστε να τον εκμεταλλευτείς, μπορεί να σε καταλάβει. Αυτό που λέμε και το είπαμε και στην παρουσίαση, είναι κάτι πολύ απλό. Ποια είναι η μεγαλύτερη εθνική απειλή από τον Βορρά; Είναι η διάσπαση της Δημοκρατίας αυτής. Η Δημοκρατία αυτή είναι στα όρια, πάντα ήταν στα όρια. Μην ξεχνάμε ότι το 40% της είναι Αλβανοί, το Τέτοβο που είναι η πρωτεύουσα των Αλβανών είναι οπλισμένο μέχρι τα δόντια, οι αλβανικές σημαίες είναι παντού. Το μόνο που κρατάει αυτή τη Δημοκρατία ενωμένη και αποφεύγουμε μια νέα Βοσνία – Ερζεγοβίνη, ένα νέο Κόσοβο, είναι αυτό το κοινό μύθευμα που έχουν, ότι Σλάβοι εμείς, Αλβανοί εσείς,αλλά τουλάχιστον είμαστε Μακεδόνες. Και δεδομένου ότι ζούνε στην αρχαία γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον των Ελλήνων να τους πούνε, ωραία, είστε κι εσείς Μακεδόνες. Δεν είστε οι Μακεδόνες αλλά είστε κι εσείς κάτοικοι της αρχαίας γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας. Από εκεί και πέρα, να τα βρούμε με μια σύνθετη ονομασία, να κρατήσετε κι εσείς τον μύθο που σας κρατάει ενωμένους, γιατί φανταστείτε να διασπαστεί αυτή η περιοχή, τι έχει να γίνει. Όταν το Τέτοβο μαζί με το Κόσοβο και την Αλβανία δημιουργήσουν μία μεγάλη Αλβανία. Θέλουμε ένα τέτοιο μέτωπο, παράλληλα με την Τουρκία; Νομίζω ότι αν το πεις αυτό ξεκάθαρα στον κόσμο, ο κόσμος το καταλαβαίνει. Συν ότι, πώς να το κάνουμε  οι άνθρωποι αυτοί, εδώ και 300 χρόνια σκέφτονται τον εαυτό τους ως Μακεδόνες που μιλάνε Μακεδονίτικα.

 

Πηγή: thepressproject