Μια ενδιαφέρουσα άποψη δημοσιεύτηκε εδώ στο protagon. Ότι είναι υποκριτική η συμπαράσταση των Μέσων στους δολοφονημένους σκιτσογράφους γιατί οι διευθυντές τους δεν έδωσαν εντολή στους γελοιογράφους τους να δημοσιεύουν κάθε μέρα το πρόσωπο του Μωάμεθ. Ας παρακάμψουμε την αντίληψη για την ελευθερία του Τύπου που θέλει τους γελοιογράφους να εργάζονται κατά παραγγελία του διευθυντή τους, και ας εστιάσουμε στο ότι επιτρέπεται να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία της έκφρασης απόψεων μόνο αν ταυτιζόμαστε μαζί τους.

Πραγματικά φιλελεύθερη άποψη. Μόνο που αγνοεί ότι οι σκιτσογράφοι, οι δημοσιογράφοι δηλαδή, έχουν υποχρέωση να υπερασπίζονται την ελευθερία του λόγου οποιουδήποτε, συμφωνούν ή όχι μαζί τους, αλλά να γράφουν στα δικά τους σκίτσα και γραπτά αυτά που πιστεύουν οι ίδιοι.

Και οι  Έλληνες σκιτσογράφοι υπερασπίζονται το δικαίωμα των Γάλλων και των Δανών συναδέλφων τους να φτιάχνουν σκίτσα που δεν θα ΄φτιαχναν οι ίδιοι. Κάθε γελοιογράφος οφείλει να φτιάχνει αυτά που έχει λόγο καλό να φτιάξει. Τον λόγο δεν πρέπει να του τον υπαγορεύει κανείς άλλος πέραν της προσωπικής του ματιάς, της ευαισθησίας, της παιδείας, της πολιτικής του θέσης, της αισθητικής και της προσωπικότητάς του. Εν ολίγοις πρέπει να λέει αυτά που θέλει να πει και όχι αυτά που θέλει ο διευθυντής του, η συγκυρία ή οι Δανοί συνάφελφοί του. Και οι Έλληνες γελοιογράφοι, μέχρι τώρα, δεν είχαν καλό λόγο να σχεδιάσουν το πρόσωπο του Μωάμεθ.

Αν δούλευαν στο Παρίσι και το Charlie ίσως το έκαναν. Γιατί το περιοδικό έχει πόλεμο με τους φανατικούς Ισλαμιστές και στον πόλεμο ο αντίπαλος δεν βάζει καμία συνθήκη. Εμείς δεν έχουμε. Αντιθέτως έχουμε Έλληνες μουσουλμάνους και εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες με πολλά άλυτα προβλήματα και δεν έχουμε κανένα λόγο να προσθέσουμε στα προβλήματα αυτά και την υποδαύλιση θρησκευτικών παθών στο μέτρο που μας αναλογεί. Γιατί ακόμα και οι πιο μετριοπαθείς μουσουλμάνοι προσβάλλονται από την εικονογράφηση του αρχηγού της θρησκείας τους, και στον βαθμό που δεν μας έχουν κηρύξει θρησκευτικό πόλεμο εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να μην το σεβαστούμε. Δεν σεβόμαστε ό,τι πρεσβεύουν, προφανώς -όλοι εκδηλώνουμε με όποιον τρόπο μπορούμε την αντίθεσή μας στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που πηγάζει από το Ισλάμ. Πολύ συχνά οι Έλληνες σκιτσογράφοι κάνουν σκίτσα π.χ. για τις κλειτοριδεκτομές, τον μισογυνισμό, τις μπούρκες και ό,τι προσβάλλει τον άνθρωπο αλλά δεν περιλαμβάνεται στα ανθρώπινα δικαιώματα το να βλέπεις τη φάτσα του Προφήτη. Αν εμείς τη φτιάχναμε, λοιπόν, απλώς θα είχαμε προχωρήσει σε μια απρόκλητη επίθεση εναντίον του θρησκευτικού συναισθήματος εκατοντάδων χιλιάδων συμπολιτών μας, χωρίς να έχουμε καμιά άλλη αφορμή, πέραν του γεγονότος ότι υπάρχουν. Αν δεν είναι κατανοητό ότι αυτή είναι η μήτρα της αντίληψης της Λεπέν και του Σαμαρά τότε δεν συνεννοούμαστε.

Αυτοί που επιμένουν αταβιστικά, είτε το περιγράφουν με ακροδεξιό είτε με φιλελεύθερο λεξιλόγιο, να ταυτίζουν τους ισλαμοφασίστες με το σύνολο των μουσουλμάνων του πλανήτη, και να ανακηρύσσουν στην ουσία εχθρούς μας 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους, ας σταθούν σε μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Ο αστυνομικός που δέχτηκε τη χαριστική βολή των δολοφόνων κατά την αποχώρησή τους ήταν μουσουλμάνος. Είναι πολύ πιθανό να ενοχλείτο και εκείνος από την εικονογράφηση του Μωάμεθ που γινόταν κάθε μέρα στο κτίριο που φύλαγε. Στην ουσία διαφωνούσε με ό,τι έλεγαν αλλά υπερασπίστηκε μέχρι θανάτου, κυριολεκτικά, το δικαίωμά τους να το λένε. Ποιος είναι το πιο αυθεντικό παιδί του διαφωτισμού σε αυτήν την υπόθεση;

Πηγή:protagon