Η ΕΕ χρειάζεται «οικονομία πολέμου» – βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης
Οι υποστηρικτές του Κιέβου κινδυνεύουν να μην έχουν άλλα πυρομαχικά για να μοιραστούν, ο Wolfgang Ischinger προειδοποίησε ότι οι οβίδες πυροβολικού απεικονίζονται στο κέντρο εκπαίδευσης του στρατού της Bundeswehr στο Ostenholz της Γερμανίας στις 17 Οκτωβρίου 2022. © Getty Images / David Hecker
Η ΕΕ πρέπει να αυξήσει δραστικά την παραγωγή πυρομαχικών και βαρέων όπλων εάν θέλει να βοηθήσει την Ουκρανία να πετύχει στη σύγκρουση με τη Ρωσία, δήλωσε το Σάββατο ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, πρώην πρόεδρος της Διάσκεψης για την Ασφάλεια του Μονάχου και βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης. Τόνισε ότι οι υποστηρικτές του Κιέβου θα ξεμείνουν από προμήθειες εάν δεν μεταμορφώσουν τις οικονομίες τους.
«Υπάρχουν πολλά που υποδηλώνουν ότι αυτός ο πόλεμος απέχει πολύ από το να τελειώσει. Επομένως, είναι απαραίτητο να σχεδιάσουμε μακροπρόθεσμα», τόνισε ο Ίσινγκερ σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Welt. «Όλοι οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες που γνωρίζω λένε ότι τα αποθέματα παλαιών σοβιετικών όπλων και αντίστοιχων πυρομαχικών εξαντλούνται».
Η Ουκρανία αναγκάζεται να πυροβολεί τόσα πυρομαχικά την ημέρα όσα παράγουμε σε μισό χρόνο. Το τέλος των αποθεμάτων μας είναι ορατό. Τι θα επακολουθήσει? Ποιος χειρίζεται την αναπλήρωση; Μια πολεμική οικονομία σημαίνει ότι εμείς –στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και σε συντονισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο– αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία και καλούμε τις ευρωπαϊκές εταιρείες εξοπλισμών να παράγουν περισσότερα όπλα και περισσότερα πυρομαχικά ως αποτέλεσμα του πολέμου.
Ο Ischinger είπε ότι ο εφοδιασμός και ο ανεφοδιασμός της Ουκρανίας με βαρέα όπλα, όπως τανκς, πυραύλους, συστήματα αεράμυνας και drones, θα πρέπει να «ελέγχεται και να συντονίζεται» από την ΕΕ, καθώς και από τις κυβερνήσεις των επιμέρους κρατών μελών. Πρόσθεσε ότι οι τακτικές συναντήσεις των δυτικών χωρών που υποστηρίζουν το Κίεβο με όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό στην αμερικανική αεροπορική βάση Ramstein στη Γερμανία δεν αρκούν. «Σίγουρα είναι πολύ χρήσιμοι, αλλά χρειαζόμαστε πολιτική ιεράρχηση, ώστε ο κλάδος να έχει τις απαραίτητες προδιαγραφές», είπε.
Η Μόσχα έχει επανειλημμένα προτρέψει τη συλλογική Δύση να σταματήσει να «αντλάει» την Ουκρανία με όπλα, υποστηρίζοντας ότι κάτι τέτοιο θα παρατείνει μόνο τις εχθροπραξίες και τα δεινά των κοινών Ουκρανών, αντί να αλλάξει την τελική έκβαση της σύγκρουσης.
Από το 2008 έως το 2022, ο Ischinger υπηρέτησε ως πρόεδρος της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, της μεγαλύτερης ετήσιας πολυεθνικής εκδήλωσης πολιτικής ασφάλειας του είδους της. Το συνέδριο ήταν η πλατφόρμα όπου, το 2007, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν εξέφρασε για πρώτη φορά τις ανησυχίες του για την επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά και προειδοποίησε ότι ένα μονοπολικό μοντέλο δεν ήταν μόνο «απαράδεκτο, αλλά εντελώς αδύνατο» για τον σύγχρονο κόσμο.
Τώρα υπέρμαχος της ακόμη περαιτέρω στρατιωτικοποίησης της Ευρώπης, ο Ischinger είχε προηγουμένως ένα χέρι στην ουκρανική αναταραχή. Στις αρχές του 2014, επιλέχθηκε από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) για να γίνει ο εκπρόσωπός του επιφορτισμένος με την καθιέρωση ενός «διαλόγου» στην Ουκρανία μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν, το οποίο ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο Βίκτορ Γιανούκοβιτς και εγκαινίασε τα χρόνια. -Μακροχρόνια σύγκρουση στα ανατολικά της χώρας.
Η Ρωσία έστειλε στρατεύματα στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου 2022, επικαλούμενη την αποτυχία του Κιέβου να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες είχαν σχεδιαστεί για να δώσουν στο Ντόνετσκ και το Λούγκανσκ ειδικό καθεστώς εντός του ουκρανικού κράτους. Τα πρωτόκολλα, με τη διαμεσολάβηση της Γερμανίας και της Γαλλίας, υπογράφηκαν για πρώτη φορά το 2014. Ο πρώην πρόεδρος της Ουκρανίας Πιότρ Ποροσένκο παραδέχτηκε έκτοτε ότι ο κύριος στόχος του Κιέβου ήταν να χρησιμοποιήσει την κατάπαυση του πυρός για να κερδίσει χρόνο και να «δημιουργήσει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις».
Η παραδοχή ενισχύθηκε επίσης από την πρώην καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ και τον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ, οι οποίοι δήλωσαν χωριστά ότι οι συμφωνίες του Μινσκ δεν προορίζονταν ποτέ να εκπληρωθούν, αλλά ήταν απλώς ένα τέχνασμα για να κερδίσουν χρόνο για την Ουκρανία να αναπτύξει τον στρατό της.
Πηγή: RT
- Κατηγορία BLOGS
