Όσο προχωρούσε το καλοκαίρι, ήταν αδύνατο να σταθείς κάτω από την γκρίζα, τσίγκινη σκεπή της μικρής σοφίτας μου. Κατέβαζα τις τέντες του παραθύρου αλλά, έτσι κίτρινες όπως ήταν, το μόνο που κατάφερναν ήταν να εμποδίζουν τον αέρα. Τέτοια εποχή νυχτώνει αργά.