Η τέχνη του στέικ από τον σούπερ σεφ της Αργεντινής

Στην Αργεντινή, το κρέας είναι ένα θέμα εθνικής υπερηφάνειας. Κατά μέσο όρο, κάθε Αργεντινής τρώει 63kg κρέατος ετησίως. Και δεν το τρώνε μόνο, θα το γιορτάσουμε. της παραγωγής, της κατανάλωσης και των εξαγωγών της, αποτελεί αντικείμενο σοβαρών εθνικών συζητήσεων, έριξε στο ίδιο επίπεδο όπως εκθέσεις σχετικά με την αύξηση του ΑΕΠ ή τις συνεχείς διαφωνίες μεταξύ Kirchnerist και Anti-Kirchnerist πολιτικές φατρίες. Η ακρίβεια των στατιστικών σημαίνει ότι οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη βιομηχανία κρέατος με το ίδιο πάθος άλλα έθνη θα ήταν σύμφωνο με τον αθλητισμό.

Ο "Mallmann επιμένει ότι η macho και τεστοστερόνης καπλαμά που καλύπτει τον πολιτισμό με βάση το κρέας είναι μια παρανόηση" Εδώ, διάσημος σεφ και τηλεοπτικών προσωπικότητα Francis Mallmann εξηγεί τη σημασία της τιμώντας το νεκρό ζώο, με την κοπή και το μαγείρεμα του κρέατος του κατάλληλα. "Killing ένα ζώο σκοτώνει ένα ζώο, ακόμα κι αν το καλύψει με βελούδο," λέει. Μόλις σφάζονται, θα πρέπει να κρεμάσει για περίπου δύο εβδομάδες στους 2 ° C. Ο χασάπης μπορεί να διαιρέσει σε δύο, έτσι ώστε να αναπνέει περισσότερο αέρα. Κοπή είναι μια τέχνη της χειρουργικής ακρίβειας: εάν οι μύες να ζημιωθούν, το κρέας θα χάσει πολύτιμο χυμούς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μαγειρέματος.

Ο Mallmann επιμένει ότι η macho και τεστοστερόνης καπλαμά που καλύπτει τον πολιτισμό με βάση το κρέας είναι μια παρανόηση. Βλέπει μαγείρεμα του κρέατος ως εύθραυστη, τρυφερή και θηλυκή πράξη. Μετά από όλα, μέσα σε αυτή την προφανή βαρβαρότητα, υπάρχει πράγματι χώρος για ένα ποιητικό όραμα του μαρμάρου στα λιπαρά φλέβες του ζώου.

Igor Ramírez García Peralta είναι Art Editor-at-Large

Πηγή: NOWNESS.