Όλα αυτά τα απειλούμενα ζώα που περιλαμβάνονται στον Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) Κόκκινη Λίστα των απειλούμενων ειδών , ένα μη δεσμευτικό κατάλογο που είναι πιο ολοκληρωμένη απογραφή του κόσμου της παγκόσμιας κατάστασης διατήρησης των ειδών.

"Η κόκκινη λίστα της IUCN μας λέει πόσο κοντά στην εξαφάνιση των ειδών είναι," Craig Hilton Taylor, επικεφαλής Λίστα Κόκκινο Μονάδα του Παγκόσμιου Προγράμματος Ειδών της IUCN, είπε Business Insider. "Είναι ένα αρκετά χονδροειδές μέτρο [αλλά] έχουμε ένα σύνολο ποσοτικών κριτηρίων που προσπαθούμε να ταξινομήσει τα είδη κάτω, και αν ένα είδος μετακινείται σε μία από τις απειλούνται κατηγορίες - ευάλωτοι, που απειλούνται με εξαφάνιση ή απειλούμενο - τότε ξέρουμε ότι ένα είδη, είτε έχει μια υψηλή, πολύ υψηλή, ή ένα εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο να εξαφανιστεί στην άγρια ​​φύση αν δεν κάνουμε κάτι γι 'αυτό. "

Για παράδειγμα, είπε, οι πολικές αρκούδες θεωρούνται ευάλωτα σε εξαφάνιση, ενώ οι τίγρεις απειλούνται με εξαφάνιση (πιο κρίσιμη κατηγορία), και μόλις τον περασμένο Ιούλιο, η IUCN δήλωσε ότι οι Bornean ουρακοτάγκος απειλούμενου με εξαφάνιση .

Εδώ είναι 12 είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, συμπεριλαμβανομένων κάποιων που ίσως δεν γνωρίζουν καν υπήρχε.

Βρέθηκε μόνο στο νησί της Βόρνεο, Bornean ουραγκοτάγκοι ( Pongo pygmaeus ) έχουν μια ευρύτερη πρόσωπο και μικρότερη γένια από τα ξαδέρφια τους, Σουμάτρας ουραγκοτάγκοι.Αυτό Ιουλίου, η IUCN αλλάξει το καθεστώς τους να τεθεί σε κίνδυνο κριτικά  , επειδή ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί κατά 60% από το 1950, και, σύμφωνα με το Scientific American, νέες προβλέψεις εκτιμούν ότι ο αριθμός τους θα μειωθεί κατά ένα άλλο 22% μέχρι το έτος 2025.

Οι κύριες απειλές για τα ζώα αυτά είναι η απώλεια των ενδιαιτημάτων (δασών μετατραπεί σε καουτσούκ, φοινικέλαιο ή φυτείες χαρτί) και το παράνομο κυνήγι. Επιδεινώνοντας το πρόβλημα, τα θηλυκά αναπαράγουν μόνο κάθε έξι έως οκτώ έτη - το μεγαλύτερο διάστημα γέννηση οποιουδήποτε θηλαστικού γης - η οποία κάνει προσπάθειες διατήρησης αργή.

Pika

Η πίκα ILI φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά σε περισσότερο από 20 χρόνια στις 9 Ιουλίου 2014 από Weidong Li, η διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το είδος. Φωτογραφία ευγένεια του Weidong Λι

Ili πίκα ( Ochontana iliensis ) είναι ένα μικρό θηλαστικό (μόνο 7-8 ίντσες μακρύ) που είναι ιθαγενή στην οροσειρά Tianshan της απομακρυσμένης περιοχής Xinjiang της Κίνας . Ζώντας σε επικλινή γυμνό βράχο πρόσωπα και τρέφονται με χόρτα σε υψηλά υψόμετρα, αυτό το μικρό πλάσμα είναι πολύ σπάνιες - υπάρχουν λιγότεροι από 1.000 αριστερά.

Τα είδη που ανακαλύφθηκε μόλις το 1983, αλλά είναι οι αριθμοί έχουν μειωθεί κατά σχεδόν 70% από τότε , αναφέρει το CNN. Αυτό συμβαίνει επειδή ο βιότοπος της έχει επηρεαστεί δραματικά από την κλιματική αλλαγή. Η αύξηση της θερμοκρασίας έχουν αναγκάσει τις Pikas να υποχωρήσει πάνω σε βουνοκορφές. Επιπλέον, βόσκηση από την κτηνοτροφία και τη ρύπανση του αέρα έχουν πιθανόν συνέβαλαν στην πτώση τους.

Γιγαντιαία ενυδρίδα

Μια γιγαντιαία ενυδρίδα με Sailfin γατόψαρο στον ποταμό Cuiabá της Βραζιλίας. //www.flickr.com/photos/65695019@N07/27873015731" style="color: rgb(0, 112, 154); position: relative;">Bernard DUPONT / Flickr

Βρέθηκαν μόνο στη Νότια Αμερική, Giant βίδρες, ή Pteronura brasiliensis, είναι οι μεγαλύτεροι βίδρες στον κόσμο, με μερικά εφ 'όσον 6 πόδια. Είναι επίσης οι σπανιότερςς ενυδρίδες στον κόσμο , με μόνο μερικές χιλιάδες πιστεύεται ότι επιβιώνουν στην άγρια ​​φύση.Μερικές φορές είναι γνωστή ως «λύκος ποταμού," γούνα τους είναι chocolatey καφέ και εξαιρετικά μαλακό. Έχουν επίσης ένα κρεμώδες λευκό μπάλωμα στο λαιμό τους, που είναι μοναδικός για κάθε βίδρα, Meg Symington, διευθύνων σύμβουλος της Amazon για το WWF , είπε Business Insider.

"Είναι εξαιρετικά έξυπνος ζώα, και κάπως σαν λύκοι ή τα λιοντάρια, που μπορεί να είναι συνεταιρισμός κυνηγούς. Ζουν σε ομάδες και κυνηγούν τα ψάρια μαζί ως ομάδα, βοσκή τα ψάρια », είπε. "Είναι ενεργό κατά τη διάρκεια της ημέρας, έτσι είναι στην πραγματικότητα ένα μεγάλο θηλαστικό που μπορείτε εύκολα να δείτε στον Αμαζόνιο, που είναι ασυνήθιστο δεδομένου ότι πολλά μεγάλα ζώα είναι δύσκολο να δει κανείς στη ζούγκλα."

Ιστορικά, γίγαντας βίδρες κυνηγήθηκαν για τη γούνα τους, προκαλώντας μια τεράστια μείωση του αριθμού τους. Ενώ είναι πλέον θηρεύονται σήμερα, παραμένουν σε κίνδυνο, διότι πολλά από τα υδρόβια οικοτόπων τους (ποτάμια και λίμνες) έχουν υποβαθμιστεί και καταστρέφονται, προκαλώντας τους πληθυσμούς των ψαριών που βασίζονται σε τρόφιμα για να λιγοστεύουν.Είναι πολλές φορές θεωρείται ως οχλήσεις από τον άνθρωπο, κυρίως από τους αλιείς . Είναι, επίσης, απειλούνται από την εξόρυξη χρυσού στην περιοχή, η οποία οδηγεί σε δηλητηρίαση από υδράργυρο. "Επειδή είναι μια κορυφή αρπακτικό, συσσωρεύονται υδράργυρο, επειδή τρώνε τόσο πολύ τα ψάρια," Symington εξήγησε.

Λεοπαρδάλεις Αμούρ είναι άκρως απειλούμενο με ίσως 60 που ζουν σε άγρια ​​κατάσταση και περίπου 200 σε ζωολογικούς κήπους σε όλο τον κόσμο. AP Photo / Don Ryan

Η μοναχική και νυκτόβια Αμούρ λεοπάρδαλη ( Panthera pardus orientalis) είναι ένα από τα πιο απειλούμενα με εξαφάνιση αγριόγατες του κόσμου. Έχει ένα παχύ κίτρινο ή σκουριασμένο πορτοκαλί παλτό με μακριά πυκνά μαλλιά, και μπορεί να ζυγίζει μέχρι 120 κιλά. Μπορεί να πηδήξει πάνω από 19 πόδια , και μπορεί να τρέξει σε ταχύτητες μέχρι και 37 μίλια ανά ώρα.

Σήμερα, βρίσκεται μόνο στη λεκάνη του ποταμού Αμούρ της Ανατολικής Ρωσίας, έχοντας ήδη εξαφανιστεί από την Κίνα και την κορεατική χερσόνησο. Σύμφωνα με το WWF, υπάρχουν περίπου 60 λεοπαρδάλεις Αμούρ αριστερά στην άγρια ​​φύση. Η άγρια ​​γάτα αντιμετωπίζει πολλές απειλές για την επιβίωση του, συμπεριλαμβανομένης της καταπατά τα ανθρώπινα πληθυσμών, λαθροθηρία, και την κλιματική αλλαγή.

Μαύρο-πληρωμένο κουνάβι

Ένα μαύρο-πληρωμένο κουνάβι σέρνεται έξω από λαγούμι του στην κοιλάδα του Aubrey κοντά Seligman, Αριζόνα. Τμήμα AP Photo / Αριζόνα παιχνίδι και ψάρια, George Άντερσον

Ως μέλος της οικογένειας νυφίτσα, το μαύρο-πληρωμένο κουνάβι ( Mustela nigripes ) είναι η μόνη κουνάβι εγγενή στη Βόρεια Αμερική. Έχουν μαύρισμα φορείς, μαύρα πόδια και τα πόδια, μια μαύρη άκρη στην ουρά και μαύρη μάσκα . Είναι πολύ εξειδικευμένη σαρκοφάγα, με τα σκυλιά λιβάδι ισοδυναμεί με περισσότερο από το 90% της διατροφής τους. "Μαύρο-πληρωμένο νυφίτσες εξελίχθηκε με τα σκυλιά λιβάδι, έτσι ώστε να είναι μακρά και σωληνοειδή," Kristy Bly, ανώτερος βιολόγος διατήρησης της άγριας ζωής για τη Βόρεια Πρόγραμμα Great Plains του WWF, είπε Business Insider. "Θα εξελιχθεί να είναι αυτοί οι άγριος μικρά αρπακτικά ζώα και έχουν σχεδιαστεί για να περιηγηθείτε σήραγγες και δήμους."

Οι κύριες απειλές θέτουν σε κίνδυνο αυτά τα μικρά σαρκοφάγα είναι η νόσος (κυρίως η πανούκλα) και η έλλειψη των ενδιαιτημάτων, που ασκήθηκε στις μεγάλο βαθμό επειδή τα σκυλιά λιβαδιών είχαν δηλητηριαστεί για μεγάλο αριθμό ετών, εξαλείφοντας την πηγή τροφής τους σε πολλά από τα ενδιαιτήματά τους. 

"Είναι το είδος του ένα θαύμα που κουνάβια είναι ακόμα μαζί μας," είπε ο Bly. Το μαύρο-πληρωμένο κουνάβι έγινε δύο φορές πιστεύεται ότι είναι εξαφανιστεί, αλλά οι προσπάθειες ανάκαμψης - κυρίως αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία και την επανεισαγωγή στην άγρια ​​φύση - έχουν βοηθήσει να φέρει τα ζώα πίσω από το χείλος της εξαφάνισης. Σήμερα, υπάρχουν περίπου 300-400 μαύρο-πληρωμένο κουνάβια στην άγρια ​​φύση, όλα εκ των οποίων είναι απόγονοι των 18 κουνάβια που ήταν μέρος των προσπαθειών εκτροφής σε αιχμαλωσία στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Προσπάθειες διατήρησης έχουν επίσης συμπεριληφθεί εμβόλιακατά της πανώλης.

Αλεπού του Δαρβίνου

Αλεπού του Δαρβίνου είναι ένα ενδημικό είδος στη Χιλή. //www.flickr.com/photos/56162813@N00/266197818" style="color: rgb(0, 112, 154); position: relative;">Fernando Borquez Borquez / Flickr

Το όνομά του από τον διάσημο επιστήμονα Κάρολος Δαρβίνος, ο οποίος ανακάλυψε το είδος το 1834, αλεπού του Δαρβίνου ( Lycalopex fulvipes ) βρίσκεται μόνο στη Χιλή σε δύο μέρη: το Εθνικό Πάρκο Nahuelbuta και το νησί της Chiloé. Σκούρο χρώμα με κοντά πόδια, αυτό σαρκοφάγα πλάσμα είναι ενεργή ως επί το πλείστον στο λυκόφως και την αυγή.

Αυτά τα σαρκοφάγα πλάσματα θεωρείται ως « ομπρέλα είδη », πράγμα που σημαίνει ότι η προστασία τους και εύκρατο δάσος σπίτια τους βοηθά στη διατήρηση ολόκληρου του οικοσυστήματος. Σύμφωνα με την IUCN, που απειλούνται από την απώλεια ενδιαιτημάτων, το κυνήγι, και μη ιθαγενή είδη, ιδιαίτερα κατοικίδιων σκύλων .

Ratu, ένα 8 χρόνια-old γυναίκα Ρινόκερος της Σουμάτρας, στην Σουμάτρας Rhino Ιερό στο Εθνικό Πάρκο Way Καμπάς, Ινδονησία. REUTERS / Supri

Ως το μοναδικό Ασίας ρινόκερο με δύο κέρατα, οι ρινόκεροι της Σουμάτρας ( Dicerorhinus sumatrensis) είναι η μικρότερη της οικογένειας ρινόκερου, που ζουν σε απομονωμένους θύλακες πυκνής ορεινά δάση στη Μαλαισία, την Ινδονησία και, ενδεχομένως, Μιανμάρ (Βιρμανία). Είναι αναγνωρίσιμα, διότι καλύπτονται με μακριά μαλλιά, το οποίο βοηθά να κρατήσει λάσπη caked στο σώμα τους για να τους δροσίσει και να τους προστατεύει από τα έντομα.

Πρόκειται για ένα από τα πλέον απειλούμενα ρινόκερων στον κόσμο, μαζί με τον ρινόκερο της Ιάβας, με ίσως μόνο 220-275 Σουμάτρας ρινόκεροι αριστερά στον κόσμο , σύμφωνα με το WWF. Σε μεγάλο βαθμό απειλείται από τη λαθροθηρία, είναι, όπως και οι άλλοι ρινόκεροι, θηρεύονται για τα κέρατα τους. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο πληθυσμός είναι σταθερή και μόνο δύο σε αιχμαλωσία θηλυκά έχουν αναπαραχθεί σε τα τελευταία 15 χρόνια .

Λευκό-rumped όρνιο

Ένα λευκό-rumped όρνιο που φέρουν κοντά σε νερό. Deepak sankat / Wikimedia Commons

Ένα από τα τρία άκρως απειλούμενο είδος γύπα, το λευκό-rumped όρνιο ( Gyps bengalensis)έχει υποστεί ό, τι χαρακτηρίζει το IUCN ως " καταστροφική πτώση " σε όλη την ινδική υποήπειρο, σε σημείο που είναι ιδιαίτερα απειλούνται με εξαφάνιση. Πάνω από το 99% του πληθυσμού έχει εξαφανιστεί από το 1980, καθιστώντας την ταχύτερη μείωση οποιουδήποτε είδους πουλιού που έχει καταγραφεί στην ιστορία , σύμφωνα με την Μητέρα Δίκτυο Φύση.

"Γύπες είναι σε πραγματικά, πραγματικά άσχημο τρόπο", είπε ο Τέιλορ από την IUCN. "Αλλά παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα." Στην Ινδία, οι γύπες έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον καθαρισμό τα λείψανα των νεκρών αγελάδων και με αυτό τον τρόπο, ο Taylor εξηγεί, είχαν δηλητηριαστεί επειδή καταπιεί τη δικλοφενάκη ζωικού κεφαλαίου των ναρκωτικών από το πτώματα ζώων. Η απώλεια των γυπών, ως αποτέλεσμα αυτού του φαρμάκου είχε αποτέλεσμα υπερχείλιση, Scientific American εκθέσεις, αυξάνοντας τον αριθμό των άγριων σκύλων, καθώς επίσης και τη διάδοση της νόσου  στον άνθρωπο.

Είδος μυρμηκοφάγου

Μια παγκολίνος απελευθερώνεται στο φυσικό περιβάλλον από υπαλλήλους Φυσικών Πόρων Οργανισμού Διατήρησης σε ένα δάσος διατήρηση στη Sibolangit, την Ινδονησία, την 1η Μαρτίου, 2013. Φωτογραφία AP / Jefri Tarigan

Βρέθηκαν σε δάση και λιβάδια , πανγκολίνους είναι μοναχικά, νυκτόβια πλάσματα με λέπια που καλύπτουν το σώμα τους και μακριά κολλώδη γλώσσα για να slurp μέχρι τα μυρμήγκια και οι τερμίτες. Είναι περίπου το μέγεθος ενός σπιτιού γάτα, και να κοιτάξουμε λίγο σαν αγκινάρες στα πόδια. Όταν φοβισμένος, θα υπερασπιστούν τους εαυτούς τους από τροχαίο επάνω σε μια μπάλα.

Αυτά τα πλάσματα, που βρέθηκε στην Ασία και την Αφρική, είναι απειλούμενα επειδή είναι όλο και περισσότερο τα θύματα του εγκλήματος άγριας ζωής για το κρέας και κλίμακες τους.Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με το CNN, που πιστεύεται ότι είναι η περισσότερο διακινούμενη θηλαστικό στον κόσμο . Εκτιμάται ότι 100.000 συλλαμβάνονται κάθε χρόνο .

Ένα 4-5 μηνών θηλυκό Saola στην Απογραφή Δασών & Σχεδιασμού Ινστιτούτο βοτανικό κήπο στο Ανόι, Βιετνάμ David Hulse / WWF

Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά Μάιο του 1992, η Saola ( Pseudoryx nghetinhensis) είναι συχνά αποκαλείται το «ασιατικό μονόκερο." Είναι μια σπάνια-δει, απειλούμενο θηλαστικό.Στην πραγματικότητα, είναι τόσο σπάνια (και έτσι φευγαλέα) ότι οι επιστήμονες έχουν δει μόνο στα άγρια ​​τέσσερις φορές , σύμφωνα με το WWF, προκαλώντας μας να γνωρίζουμε πολύ λίγα για το πλάσμα.

Και τα δύο αρσενικά και θηλυκά saolas έχουν δύο παράλληλες κέρατα στο κεφάλι τους, έχουν άσπρα σημάδια στο πρόσωπό τους και το είδος του μοιάζουν με αντιλόπες (αν και στην πραγματικότητα είναι ξαδέλφια των βοοειδών). Ζουν μόνο στα δάση της Annamite βουνά στο Βιετνάμ και το Λάος. Σύμφωνα με την IUCN, τα saolas απειλούνται από το κυνήγι και το συνεχιζόμενο κατακερματισμό των οικοτόπων τους , ως αποτέλεσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, όπως η κατασκευή δρόμων.

Vaquita

Μια Vaquita στον Κόλπο της Καλιφόρνιας. Paula Olson, NOAA / Wikimedia Commons

Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1958, η Vaquita ( Phocoena κόλπων ), επίσης γνωστή ως η φώκαινα Κόλπο της Καλιφόρνια, είναι ο μικρότερος κητωδών - μια τάξη ζώα που περιλαμβάνουν φάλαινες, δελφίνια και φώκαινες. Μακρά Μόνο περίπου πέντε πόδια, αυτή η φώκαινα έχει ένα γκρι σώμα, ένα απαλό γκρι ή λευκή κοιλιά, ένα σκοτεινό μπάλωμα γύρω από τα μάτια της , και σκούρα μπαλώματα που σχηματίζουν μια γραμμή από το στόμα του για να θωρακικά πτερύγια του.

Όπως σπανιότερο θαλάσσιο θηλαστικό στον κόσμο, η Vaquita βρίσκεται στην άκρη της εξαφάνισης: Σύμφωνα με τη Διεθνή Επιτροπή για την ανάκτηση της Vaquita, μόνο περίπου 60 από αυτά τα ζώα παραμένουν . Αυτό σηματοδοτεί μια μείωση 40% του πληθυσμού τους από το 2014. Αυτά τα λίγα φώκαινες είναι συχνά συλλαμβάνονται και πνίγηκε στα απλάδια δίχτυα που χρησιμοποιούνται από παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες εντός του Κόλπου του Μεξικού στην Καλιφόρνια, σύμφωνα με το WWF. Επειδή υπάρχουν τόσο λίγοι αριστερά και περιορίζονται σε μια τέτοια μικρή περιοχή, που μπορεί επίσης να είναι ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή , όπως του πλανήτη θερμοκρασίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη διαθεσιμότητα και των βιοτόπων τους όρους διατροφής τους.

Περουβιανή μαύρη αράχνη μαϊμού

Μαύρο πιθήκους αράχνη που τρέφονται με moldering ξύλο από μια τρύπα σε ένα νεκρό δέντρο στο Εθνικό Πάρκο Μανού, το Περού. André Bärtschi / WWF

Βρέθηκε στην ανατολική Νότια Αμερική βόρεια του ποταμού Αμαζονίου, η  περουβιανή μαύρη αράχνη μαϊμού ( Ateles chamek) ξοδεύει μεγάλο μέρος του χρόνου του στο κουβούκλιο του τροπικού δάσους. Τρώτε κυρίως φρούτα, αυτές οι μαϊμούδες αποτελούν ουσιαστικό μέρος του τροπικού δάσους οικοσύστημα, παίζοντας ένα ρόλο στη διασπορά των σπερμάτων.

Επίσης γνωστό ως πιθήκους κόκκινο-που αντιμετωπίζουν ή Γουιάνα αράχνη , ο πληθυσμός τους πιστεύεται ότι έχει μειωθεί κατά τουλάχιστον 50% τα τελευταία 45 χρόνια , σύμφωνα με την IUCN. Απειλούνται από το κυνήγι, τον κατακερματισμό και την καταστροφή των τροπικών σπίτια τροπικό δάσος τους.