To "Όλα είναι δρόμος", είναι ένα ταξίδι από το ροκ στα ρεμπέτικα το χιπ χοπ και την ηλεκτρονική μουσική, από τις Τρύπες και την "ταξιδιάρα ψυχή" στο "σαράβαλο" το "σιγά μη κλάψω" και τις διασκευές του Μάρκου Βαμβακάρη, από έναν μουσικό, ποιητή, ηθοποιό που δεν χρειάζεται συστάσεις και επίθετα καλλωπιστικά, έχει κάνει την κατάθεση του εδώ και χρόνια με τον λόγο και τη στάση του.
Για αυτό ας αφήσουμε τον ίδιο να μιλήσει, έτσι όπως ξέρει και τα λέει με το δικό του μοναδικό τρόπο: 

«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Νεάπολη της δεκαετίας του '60, μια φτωχοσυνοικία -τότε- της Θεσσαλονίκης. Θυμάμαι χαμόσπιτα, αλάνες και γειτονιές ανθρώπων δεμένων μεταξύ τους μέσα στην ανέχεια, να δουλεύουν, να γλεντάνε, να καυγαδίζουν, να μονοιάζουν κι εμείς παιδιά -πολλά παιδιά- ξαμολημένα στους δρόμους να παίζουμε τα καλοκαίρια απ' το πρωί μέχρι το βράδυ, μέχρι να μας μαζέψουν με το ζόρι στο σπίτι. Διακατέχομαι κι εγώ από το σύνδρομο του χαμένου φτωχοπαραδείσου. 

Από μικρός, όταν με ρωτούσανε «τι θέλεις να γίνεις;», σκεφτόμουν πως δεν ήθελα να γίνω τίποτα. Σιγά-σιγά όμως, όσο άκουγα αυτή την υπέροχη μουσική, καταλάβαινα πως ήθελα να ασχοληθώ μαζί της, να αφοσιωθώ σ' αυτήν και να βουτήξω μέσα της. Ήμουν αποφασισμένος και κάπου βαθιά μέσα μου σίγουρος ότι θα τα καταφέρω, παρ' ότι οι αντικειμενικές συνθήκες ήταν όλες σκληρά εναντίον μου. 

Στη Νεάπολη το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’70, υπήρχε μια ζωντανή –ας την πούμε– ροκ μουσική σκηνή. Εκεί γύρω ξεκινήσαμε με τον Καρρά να στήνουμε τις Τρύπες. Η συνέχεια για όσους μας αγάπησαν είναι λίγο πολύ γνωστή. 

Τη δεκαετία '82-'92, με τον Μπάμπη Παπαδόπουλο πλέον στην κιθάρα, πεινώντας και διψώντας, ηχογραφήσαμε τρεις δίσκους και κάναμε αρκετά υπέροχα live σε περιορισμένα αλλά φανατικά ακροατήρια. Παρ' όλα αυτά, έκανα διάφορες δουλειές για να μπορώ να στέκομαι στα πόδια μου και να συνεχίζω: μάζευα σταφύλια στην Κρήτη, σερβιτόρος, DJ, εργάτης, μα πάντα στο βάθος μουσικός με πίστη, συνείδηση και ελπίδα. 

Η φράση του Χένρι Μίλερ «Δεν πρόκειται ποτέ να μείνω μόνος, στη χειρότερη περίπτωση θα 'μαι με το Θεό» με σημάδεψε από έφηβο. Πάντα πορεύομαι με φίλους και φίλοι είναι αυτοί που μαζί κοιτάνε στο ίδιο σημείο του ορίζοντα και πηγαίνουν σκουντουφλώντας προς τα 'κει χαρούμενοι. Ο άντρας που διεγείρει τη δημιουργικότητά μου είναι ο φίλος. Η γυναίκα που διεγείρει τη δημιουργικότητά μου είναι ο έρωτας. Ή μήπως όλα είναι έρωτας; Άντε βγάλε άκρη. 

Αν αγαπάς τη θάλασσα, δεν έχεις καιρό για νοσταλγία και η μουσική είναι θάλασσα. Πώς να βολευτείς σε έναν καναπέ στη μέση του ωκεανού;» 

Mαζί με τον Γιάννη Αγγελάκα στο Θέατρο Βράχων θα παίξουν οι μουσικοί:
Ντίνος Σαδίκης –μπαγλαμά, κιθάρα, Τίτος Καργιωτάκης –ηλεκτρική κιθάρα, πλήκτρα,
Στάθης Αραμπατζής –κιθάρα, Χρήστος Χαρμπίλας –κρουστά 

Τιμή εισιτηρίων: Στη προπώληση 10 ευρώ - στα ταμεία του θεάτρου Βράχων: 12 ευρώ 

Ήταν η μούσα του ευαυτού της και τώρα μούσα μιας ολόκληρης γενιάς γυναικών να ζωγραφίζουν παχιά, μαύρα φρύδια και μουστάκια στα πρόσωπα τους. Έξι δεκαετίες μετά τον θάνατο της Φρίντα Κάλο (Frida Kahlo), τα διακριτικά φλοραλ καπέλα της, τα περίτεχνα φορέματα και η λάμψη του κόκκινου κραγιόν, εξακολουθούν να γοητεύουν πολλούς τους θαυμαστές της.  

Η βασίλισσα των selfie

Η μεγαλύτερη μούσα της Kahlo ήταν ο εαυτός της καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της, ζωγραφίζοντας έναν μεγάλο αριθμό αυτοπροσωπογραφιών και απεικονίζοντας προσωπικές εμπειρίες της. Από αποβολές εγκυμοσύνης μέχρι τον οδυνηρό τραυματισμό που είχε στην πλάτη, ο θεατής παίρνει μια γεύση από τον σκοτεινό κόσμο της Kahlo.

Η ίδια είπε κάποτε: «Ζωγραφίζω τον εαυτό μου επειδή συνήθως είμαι τόσο μόνη, και επειδή ο εαυτός μου είναι ένα θέμα που ξέρω καλύτερα από κάθε άλλο»

Σε μια εποχή των selfie, θα μπορούσαν τα πορτρέτα την Kahlo να μας πουν κάτι για την ανάγκη των ανθρώπων να μοιράζονται την εικόνα τους με άλλους;

Είχε πει μια φορά σε κάποιον φίλο της: «Σου δίνω αυτή τη ζωγραφιά, έτσι ώστε να μην νιώθω τόσο μόνη».

Μια ζωή λιγότερο συνηθισμένη

Η συνεχής γοητεία της Kahlo δεν οφείλεται μόνο στα έργα της, αλλά και σε μια έντονη ζωή που έζησε στην πόλη του Μεξικού το 1907.

Ένα τροχαίο ατύχημα που είχε στα χρόνια της εφηβείας, της άφησε προβλήματα στην πλάτη για την υπόλοιπη ζωή της. Όπως και πολλές από τις αυτοπροσωπίες της απεικονίζουν το σώμα της να ταλαιπωρείται από τον πόνο, σε άλλη να φοράει περιδέραιο από αγκάθια και σε άλλη να υπάρχει ένα ελάφι τρυπημένο από βέλη.

Ο γάμος της με τον Μεξικανό ζωγράφο Diego Rivera – 21 χρόνια μεγαλύτερος της, ήταν ταραχώδης. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο το 1939 και ξαναπαντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα.

Και οι δυο είχαν εξωσυζυγικές σχέσεις, με την πιο γνωστή, αυτή της Kahlo, με τον Leon Trotsky, ο οποίος ήταν εξόριστος στο Μεξικό.

Μέσα από τη ζωή της

Η Kahlo πέθανε λίγο μετά τα 47α γενέθλια της στο La Casa Azul, όπου είχε γεννηθεί. Πλέον, λειτουργεί ως μουσείο και προσελκύει ετησίως χιλιάδες τουρίστες.

Σήμερα, οι πίνακες της πωλούνται για το ποσό των 5,6 εκατομμυρίων δολαρίων.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν απεικονίζονται άνθρωποι που εμπνεύστηκαν από το έργο αλλά και την ίδια την προσωπικότητα της Frida Kahlo. Έχει δημιουργηθεί φωτογραφική συλλογή με κύρια έμπνευση την Kahlo, πολλές γυναίκες έχουν εμπνευστεί σχετικά με τον φεμινισμό από τη ζωή της, και έχουν γίνει κατά καιρούς διαγωνισμοί με την καλύτερη μεταμφίεση ως Frida Kahlo.

Πηγή : tvxs

Πάνω στη γούνα ήμερων και άγριων ζώων εμφανίζονται διάφορα γενετικά σημάδια που προκαλούν τις περισσότερες φορές έκπληξη στους ιδιοκτήτες τους αλλά και σε όσους τα βλέπουν. Από μουστάκια και καρδούλες μέχρι φρύδια και ανθάκια, το τρίχωμα χρωματίζεται αλλά και μαρκάρεται περίεργα. Πρωτότυπα μοτίβα στο σώμα ή στο πρόσωπο δεν μένουν ασχολίαστα και… απαρατήρητα!

Το γαλάζιο είναι το χρώμα που ενισχύει την ηρεμία, τη γαλήνη και την ευχαρίστηση, γι΄αυτό όταν βρισκόμαστε κοντά στη θάλασσα γεμίζουμε θετικά συναισθήματα. Απέραντο γαλάζιο, τιρκουάζ νερά, βαθύ μπλε του ωκεανού αλλά και πρασινογάλαζες ακτές μαγνητίζουν τα βλέμματα και γίνονται αυτόματα τόποι που θά ΄θελες να επισκεφθείς. Για τους αμετανόητους εραστές του μπλε, λοιπόν, αλλά και για εκείνους που ξέρουν να ονειρεύονται, μια βουτιά στα πιο γαλανά νερά είναι αρκετή (ή μήπως όχι;)!

1. Ταϊλάνδη

2. Νέα Ζηλανδία

3. Μαλδίβες

4. Ισλανδία

5. Σάντα Μόνικα

6. Ελλάδα (Εγκρεμνοί)

7. Τουρκία

8. Μαλδίβες

9. Ελλάδα (Ναυάγιο)

10. Πουκέτ

11. Χαβάη

12. Μαλδίβες

13. Ελλάδα (Βαϊδοκοιλιά)

14. Ινδία

15. Ανταρκτική