Την αίτηση σύστασης σωματείου με όνομα «Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο» που είχε κατατεθεί στο Μονομελές Πρωτοδικείο φέρνει στο φως το ΠΑΣΟΚ - Μέλη της διοικούσας επιτροπής ο Πλεύρης και οι δύο κατηγορούμενοι για τον θάνατο του Μαζωνάκη

Οι σχέσεις του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, με τους δύο κατηγορούμενους γιατρούς στην υπόθεση θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, δεν περιορίζονταν μόνο σε παροχή συμβουλών για την υγεία του, αναφέρει το ΠΑΣΟΚ, δημοσιεύοντας την αίτηση σύστασης σωματείου στο Μονομελές Πρωτοδικείο που οι τρεις του εμφανίζονται ως μέλη της προσωρινής πενταμελούς διοικούσας επιτροπής.

Ειδικότερα το ΠΑΣΟΚ σημειώνει ότι πριν ακόμα από την περιπέτεια υγείας του κατά την οποία ο Θάνος Πλεύρης είπε ότι γνώρισε τον γιατρό, Ηλία Θεοδωρόπουλο, που του έδωσε κάποιες συμβουλές διατροφής, ο υπουργός εμφανίζεται να είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου «Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο» μαζί με τον εν λόγω γιατρό και τη σύζυγό του Ιωάννα Γάκα.

«Όμως όπως αποδεικνύεται, η γνωριμία τους είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου “Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο”. Μάλιστα ο κ. Πλεύρης εμφανίζεται να είναι μαζί με τους δύο κατηγορουμένους, τα τρία από τα πέντε μέλη της προσωρινής διοίκησης που από κοινού αιτήθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την επικύρωση του από 3-6-2012 καταστατικού του σωματείου», αναφέρει χαρακτηριστικά το ΠΑΣΟΚ και τονίζει ότι ο Θάνος Πλεύρης οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα.

Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ

Από τις πρώτες μέρες της πολύκροτης υπόθεσης του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη σε ιατρείο που φέρεται να εκτελούσε παράνομες ιατρικές πράξεις, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Πλεύρης, είχε σπεύσει να δηλώσει ότι γνωρίζει τους δυο κατηγορούμενους ιατρούς όταν μετά από προσωπικό πρόβλημα υγείας, είχε αναζητήσει συμβουλές διατροφής.

Έκτοτε –όπως δήλωσε δημόσια – είχε διατηρήσει επικοινωνία και την ημέρα του τραγικού συμβάντος αναζήτησε στο τηλέφωνο τον ιατρό για να πληροφορηθεί τι είχε συμβεί.

Όμως όπως αποδεικνύεται, η γνωριμία τους είναι πολύ προγενέστερη, όταν το 2012 μαζί με το ζευγάρι των γιατρών ήταν στα ιδρυτικά μέλη του σωματείου «Ελληνικό Ιατρονομικό Συμβούλιο».

Μάλιστα ο κ. Πλεύρης εμφανίζεται να είναι μαζί με τους δύο κατηγορουμένους, τα τρία από τα πέντε μέλη της προσωρινής διοίκησης που από κοινού αιτήθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών την επικύρωση του από 3-6-2012 καταστατικού του σωματείου.

Ο υπουργός οφείλει να διευκρινίσει γιατί είπε ψέματα για την χρονολογία της γνωριμίας του μαζί τους και αν ήταν σε γνώση του ότι οι δύο γιατροί εκτελούσαν παράνομες ιατρικές πράξεις*.

Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή και τα ερωτήματα που ανακύπτουν, ζητούν απαντήσεις.

Έναν μήνα μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, η Τεχεράνη εξακολουθεί να ασκεί τη μέγιστη δυνατή πίεση στο Ριάντ, με τους Χούθι να κλιμακώνουν και να πολλαπλασιάζουν τα πλήγματα.

Στην αρχή, η Σαουδική Αραβία έπλεε σε υπερπλεονάσματα αισιοδοξίας καθώς η Συμμαχία με την Τουρκία και το Πακιστάν -και την Αίγυπτο στην αίθουσα αναμονής- από τη σύνθεσή της και μόνο έμοιαζε να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος του σουνιτικού Ισλάμ στην ευρύτερη περιοχή.

Εναν μήνα μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, η Τεχεράνη εξακολουθεί να ασκεί τη μέγιστη δυνατή πίεση στο Ριάντ, με τους Χούθι να κλιμακώνουν και να πολλαπλασιάζουν τα πλήγματα κατά των ενεργειακών υποδομών του.

Την ίδια στιγμή, η Αίγυπτος έχει εγκαταλείψει την αίθουσα αναμονής του ισλαμικού ΝΑΤΟ παίρνοντας αποστάσεις ασφαλείας από τις εν εξελίξει ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή.

Είναι πλέον βέβαιο ότι η υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας πραγματοποιήθηκε υπό το κράτος του πανικού που σκιάζει το σύνολο της ευρύτερης περιοχής από τότε που οι περιφερειακοί σύμμαχοι της Ουάσινγκτον διαπίστωσαν πως οι ΗΠΑ του Τραμπ στερούνται στρατηγικής απέναντι στο Ιράν.

Στο επικοινωνιακό επίπεδο οι ομοτράπεζοι της Μέκκας παγιδεύτηκαν από τη μεγαλόστομη ρητορική τους, που δημιούργησε υπέρμετρες προσδοκίες άμεσης συμπαράστασης στον εταίρο που θα δεχθεί επίθεση τρίτης χώρας.

Για να γίνει κατανοητό πόσο διαφέρει η ρητορική από την πραγματικότητα, αρκεί να θυμηθούμε ότι οι τρεις της Μέκκας διαβεβαίωναν απλόχερα πως η ρήτρα αυτόματης αλληλεγγύης θα είναι μια λέξη προς λέξη μετάφραση του σχετικού άρθρου του Καταστατικού Χάρτη του ΝΑΤΟ.

Κάθε διαφοροποίηση που δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να βρεθεί πάλι σε συγκυβέρνηση με τη Δεξιά, κάνει μεγάλη ζημιά στην παράταξη.

Tοποθετήθηκε δημόσια η Αννα Διαμαντοπούλου για την αντιπαράθεση Δουδωνή-Φλωρίδη με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση. Και ο τρόπος που τοποθετήθηκε δεν αφήνει απλώς υποψίες, αλλά δημιουργεί βεβαιότητα για τα εντός του ΠΑΣΟΚ.

«Οπου υπάρχουν διαφορές δεν φταίει μόνο ένας», είπε. Ξεκαθαρίζοντας δε ότι δεν θα συνεχίσει «το σώου μεταξύ ανθρώπων που βρέθηκαν στον ίδιο χώρο, αλλά έκαναν διαφορετικές επιλογές», στάθηκε με επιδεικτικά «ευγενείς» τόνους στις αιτιάσεις της Ν.Δ. για τις θέσεις του κόμματός της πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Με αποτέλεσμα, που φυσικά με την εμπειρία της γνώριζε και μπορούμε βάσιμα να πούμε ότι επιδίωκε, να μένει η εντύπωση ότι είναι σε εντελώς διαφορετική λογική από το ΠΑΣΟΚ. Ή εν πάση περιπτώσει από μια ομάδα της ηγεσίας του.

Το θέμα συνεπώς που ανέκυψε δεν είναι η ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Φλωρίδη, αλλά η αντιπαράθεση στις κορυφές του ΠΑΣΟΚ, που δικαιώνει την εκτίμηση ότι αυτό έχει σήμερα δύο ψυχές. Μία που βρίσκεται απέναντι στη Ν.Δ. και αποκλείει κάθε εξέλιξη συνεργασίας μαζί της. Και μία που όχι μόνο δεν αποκλείει τέτοιου είδους εξέλιξη, αλλά την προετοιμάζει κιόλας. Οταν η υπεύθυνη στρατηγικού και πολιτικού σχεδιασμού παίρνει ίσες αποστάσεις σε μια σύγκρουση με ένα επίλεκτο εκπρόσωπο του σκληρού πυρήνα του συστήματος Μητσοτάκη, ξεπερνάει τη μεταπήδησή του από το ΠΑΣΟΚ στη Δεξιά, μιλώντας απλώς για «άλλες επιλογές», και χαρακτηρίζει τη σύγκρουση «σώου», τότε κάτι ανησυχητικό υπάρχει στο βασίλειο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πολύ ανησυχητικό θα λέγαμε.

Στο ΠΑΣΟΚ, στα ηγετικά του κλιμάκια τουλάχιστον, ξέρουν, ή θα έπρεπε να ξέρουν, πόσο ακριβά τους κόστισε η συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. του Σαμαρά τα χρόνια των μνημονίων. Ξέρουν επίσης, ή θα έπρεπε να ξέρουν, πόσο τους κοστίζει η μετακόμιση μιας μεγάλης ομάδας επωνύμων του κόμματος στα ρετιρέ του Μητσοτάκη και στους αρμούς του επιτελικού του κράτους. Δεν είναι δυνατόν συνεπώς, μ’ αυτό το τραυματικό ιστορικό, να μην ξέρουν, ή να μην καταλαβαίνουν, πόση ζημιά κάνει κάθε είδους ρωγμή στην αντιδεξιά τους στρατηγική. Κάθε διαφοροποίηση που δίνει την εντύπωση ότι δεν αποκλείεται να βρεθούν πάλι σε συγκυβέρνηση με τη Δεξιά. Κάθε στάση που καλλιεργεί την υποψία να ψηφίσουν οι πολίτες κατά της Δεξιάς και να δουν την ψήφο τους μετά τις εκλογές να αθροίζεται στη στήριξη της Δεξιάς.

Αποκλείει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κάθε πιθανότητα προοδευτικής συμπόρευσης, αλλά από τον δικό της χώρο αναδύεται η υποψία ότι δεν αποκλείουν συμπόρευση με τη Ν.Δ. Το αναπαράγει συστηματικά η δημόσια στάση κορυφαίων στελεχών τους: όχι προς τα αριστερά, ίσως προς τα δεξιά. Το κόστος όμως, μιας και είναι της μόδας οι κοστολογήσεις, μιας τέτοιας ανησυχητικά διφορούμενης στάσης, ή ακόμα χειρότερα μιας φαλκίδευσης της προοδευτικής ψήφου, δεν αφορά μόνο, ούτε κυρίως, το ΠΑΣΟΚ. Αφορά τη χώρα και το μέλλον της. Αυτό που σίγουρα αφορά το ΠΑΣΟΚ είναι να ξεκαθαρίσει το πρόβλημα με τις δύο ψυχές του, πριν είναι αργά…

Πηγή: efsyn