Τα μέλη του Rat Pack συναντιούνταν στα καζίνο του Λας Βέγκας και στα σαλόνια του Παλμ Σπρινγκς, κάτω από μια ατμόσφαιρα αχαλίνωτης ανδρικής κυριαρχίας. Σε αυτόν τον κόσμο, ο Peter Lawford, ο Βρετανός ηθοποιός και γαμπρός του John. F. Kennedy, λειτουργούσε συχνά ως ένας ιδιότυπος διαμεσολαβητής. Ο Sinatra, που στο παρελθόν τα είχε «σπάσει» με τον Lawford, τώρα τον έβλεπε σαν το απόλυτο εισιτήριο προς τον κόσμο της πολιτικής. Άρχισε να τον αποκαλεί χιουμοριστικά «Brother-in-Lawford» και τον βοήθησε επαγγελματικα, εξασφαλίζοντάς του ρόλους. Ως αντάλλαγμα, ο Lawford τον γνώρισε στον Kennedy και του εξασφάλισε μια θέση στο γκαλά των Δημοκρατικών.
Σύμφωνα με τι μαρτυρίες της εποχής, ο Lawford εξασφάλιζε γυναίκες για τον Sinatra, και ο Sinatra, γοητευμένος από την προοπτική να γίνει ο εξ απορρήτων φίλος του μελλοντικού προέδρου, προσέφερε τις ίδιες γυναίκες στον Kennedy.
Η γνωριμία της Judith με τον John F. Kennedy έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 1960, στο ξενοδοχείο Σαντς του Λας Βέγκας, κατά τη διάρκεια ενός live των Rat Pack. Ο Sinatra τη σύστησε στον νεαρό και γοητευτικό γερουσιαστή της Μασαχουσέτης. Η έλξη ήταν ακαριαία.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Sinatra, ακολουθώντας ένα σκοτεινό σχέδιο διασύνδεσης, τη σύστησε στον μυστήριο άνδρα με το κωδικό όνομα «Sam Flood», ο οποίος δεν ήταν άλλος από τον Sam Giancana, τον αμείλικτο αρχηγό της μαφίας του Σικάγο. Η Judith Campbell έχει υποστηρίξει ότι ήταν ερωμένη τόσο του Kennedy όσο και του Giancana. Ωστόσο, έχει τονίσει ότι η σχέση της με τον Kennedy ήταν βαθιά προσωπική. Λίγο αργότερα ο Sinatra τη σύστησε στον John Roselli, τον ισχυρότερο μαφιόζο του Λος Άντζελες. Σύμφωνα με πηγές, η Campbell υπήρξε ερωμένη και του Roselli, αν και η ίδια έχει υποστηρίξει ότι ο Roselli ήταν καλός της φίλος.
Το κρεβάτι του προέδρου και τα μυστικά του Λευκού Οίκου
Η σχέση της Judith με τον John F. Kennedy εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα παθιασμένο ειδύλλιο που διήρκεσε περίπου δύο χρόνια. Δεν επρόκειτο για μια περιστασιακή σχέση. Η Judith Campbell έγινε η τακτική επισκέπτρια του προέδρου στον Λευκό Οίκο, εκμεταλλευόμενη τις συχνές απουσίες της Jackie Kennedy στη Φλόριντα.
Οι συναντήσεις τους στο ξενοδοχείο Πλάζα της Νέας Υόρκης διαρκούσαν μέρες, ενώ τα στοιχεία του Λευκού Οίκου αποκάλυψαν αργότερα ότι κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 54 εβδομάδων, η Judith τηλεφώνησε προσωπικά στον Kennedy τουλάχιστον 70 φορές.
Η Judith, ωστόσο, παρέμενε αποστασιοποιημένη από το πολιτικό παιχνίδι. Αυτή η έλλειψη φιλοδοξίας εξόργιζε τον Sinatra. Το αποκορύφωμα αυτής της έντασης καταγράφηκε σε μια συγκεκριμένη νύχτα σε ένα πολυτελές κλαμπ. Στο ίδιο τραπέζι κάθονταν ο μελλοντικός πλανητάρχης, ο αρχηγός της μαφίας, ο διασημότερος τραγουδιστής του πλανήτη και δεκάδες άλλοι μουσικοί και ηθοποιοί. Ήταν η απόλυτη συμπύκνωση της αμερικανικής ισχύος.
Η Judith προτιμούσε απλώς να συζητά μαζί τους, αρνούμενη να εκμεταλλευτεί την κατάσταση για να κερδίσει ρόλους ή επιρροή. Ο Sinatra, σε έξαλλη κατάσταση, της έκανε μια άγρια σκηνή μπροστά σε όλους, αποκαλώντας την ανόητη που δεν εξαργύρωνε τη θέση της. Αυτή η συμπεριφορά ήταν ενδεικτική της γενικότερης, συχνά βάναυσης και περιφρονητικής στάσης του Sinatra απέναντι στις γυναίκες, τις οποίες αντιμετώπιζε ως εργαλεία για την επίτευξη των δικών του σκοπών.
Παρά την απροθυμία της, η Judith μετατράπηκε στον απόλυτο δίαυλο επικοινωνίας. Όπως αποκάλυψε η ίδια δεκαετίες αργότερα, μετέφερε προσωπικά απόρρητους φακέλους και μηνύματα ανάμεσα στον Kennedy και τον Giancana.
Πώς η Μαφία εξαγόρασε τις εκλογές;
Η κατηγορία ότι η μαφία βοήθησε τον John F. Kennedy να κερδίσει τις εκλογές του 1960 δεν αποτελεί μια απλή θεωρία συνωμοσίας, αλλά μια από τις πιο τεκμηριωμένες και σκοτεινές σελίδες της αμερικανικής πολιτικής ιστορίας. Η εμπλοκή του οργανωμένου εγκλήματος έγινε σε δύο συγκεκριμένα και κρίσιμα μέτωπα, με πρωτοβουλία του πατέρα του προέδρου, Joseph Kennedy Sr., ο οποίος διατηρούσε παλιές επαφές με τον υπόκοσμο από την εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Σύμφωνα με μεταγενέστερη μαρτυρία της κόρης του Sinatra, Tina, ο Joseph Kennedy ζήτησε από τον Sinatra να προσεγγίσει τον Giancana.
Το πρώτο μεγάλο χτύπημα δόθηκε στις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών στη Δυτική Βιρτζίνια. Ο Kennedy, ένας Καθολικός υποψήφιος, έπρεπε να κερδίσει σε μια βαθιά προτεσταντική πολιτεία για να αποδείξει ότι μπορεί να εκλεγεί.
Η μαφία του Σικάγο, χρησιμοποιώντας την απόλυτη επιρροή της στα εργατικά συνδικάτα των ανθρακωρύχων και διοχετεύοντας τεράστια ποσά σε μετρητά για την εξαγορά τοπικών αξιωματούχων, γύρισε το αποτέλεσμα υπέρ του Kennedy.
Το δεύτερο και καθοριστικό χτύπημα δόθηκε στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1960 στην πολιτεία του Ιλινόις. Η μάχη με τον Richard Nixon κρινόταν στήθος με στήθος. Ο Sam Giancana, ο οποίος είχε υπό τον έλεγχό του τους «μηχανισμούς» των συνδικάτων και των τοπικών κομμάτων στο Σικάγο, επιστράτευσε όλο το οπλοστάσιο του.
Νεκροί εμφανίστηκαν να ψηφίζουν, κάλπες εξαφανίστηκαν και ολόκληρα μπλοκ ψηφοφόρων εξαναγκάστηκαν να στηρίξουν τον Kennedy. Το Ιλινόις βάφτηκε μπλε με μια ελάχιστη διαφορά ψήφων, χαρίζοντας στον Kennedy το κλειδί για τον Λευκό Οίκο. Ο Giancana και οι άνδρες του περίμεναν ότι αυτή η εξυπηρέτηση θα εξαγόραζε την ασυλία τους.
Ο Sinatra αγγίζει την κορυφή
Όταν ο John F. Kennedy έγινε πρόεδρος, ο Sinatra βρέθηκε στην κορυφή. Το «High Hopes» έγινε ο ύμνος της προεκλογικής του εκστρατείας. Ο Sinatra διοργάνωσε το περίφημο εναρκτήριο γκαλά του Kennedy στην Ουάσινγκτον, στις 19 Ιανουαρίου 1961, την παραμονή της ορκωμοσίας.
Για μια σύντομη στιγμή, όλα έμοιαζαν να έχουν κουμπώσει τέλεια. Ο Sinatra είχε το Χόλιγουντ, το Λας Βέγκας, το Rat Pack, την οικογένεια Kennedy μέσω του γαμπρού του, Peter Lawford, προσωπική πρόσβαση στον πρόεδρο και, στο παρασκήνιο, ανθρώπους όπως ο Giancana και ο Roselli. Είχε καταφέρει κάτι φαινομενικά αδύνατο: να βρίσκεται ταυτόχρονα στο κέντρο της αμερικανικής ποπ κουλτούρας, της πολιτικής και του υποκόσμου.
Μόνο που οι Kennedy δεν σκόπευαν να αφήσουν αυτή την ισορροπία να κρατήσει.
Το FBI επισκέπτεται τον πρόεδρο
Ο Robert Kennedy, ο μικρότερος αδελφός του προέδρου, διορίστηκε Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Robert, ένας άνθρωπος με πουριτανική προσήλωση στον νόμο, είχε κηρύξει έναν ανελέητο, προσωπικό πόλεμο κατά του οργανωμένου εγκλήματος. Για εκείνον, ο Sinatra και η παρέα του ήταν ένα μολυσματικό στοιχείο που απειλούσε να καταστρέψει την προεδρία. Πριν το αποτέλεσμα των εκλογών, είχε πολλάκις συμβουλέψει τον αδερφό του ότι αυτή η γειτνίαση με το Rat Pack θα έκανε κακό στην εικόνα του.
Η βόμβα έσκασε όταν ο J. Edgar Hoover, ο πανίσχυρος διευθυντής του FBI, επισκέφθηκε τον πρόεδρο για να του παρουσιάσει τα αποτελέσματα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Οι πράκτορες είχαν καταγράψει τις κλήσεις της Judith Campbell από το σπίτι του Giancana απευθείας στον Λευκό Οίκο. Η αποκάλυψη ότι ο πρόεδρος μοιραζόταν την ίδια ερωμένη με τον νονό του Σικάγο -και πιθανότατα και με άλλους εγκληματίες- ανάγκασε τον Robert Kennedy να θέσει ένα τελεσίγραφο: η σχέση με τον Sinatra έπρεπε να τελειώσει αμέσως. Σύμφωνα με στοιχεία του FBI, το τελευταίο τηλεφώνημα μεταξύ Cambell και JFK σημειώθηκε μόλις λίγες ώρες μετά τη συζήτηση του Hoover με τον πρόεδρο.
Τέλος στη φιλία Sinatra- Kennedy
Ο Kennedy είχε προγραμματίσει να περάσει ένα Σαββατοκύριακο στο σπίτι του Sinatra στο Παλμ Σπρινγκς. Ο Sinatra το είχε πάρει πολύ σοβαρά. Ετοίμασε το σπίτι για την προεδρική επίσκεψη, κατασκεύασε ελικοδρόμιο, εγκατέστησε επιπλέον τηλεφωνικές γραμμές και δημιούργησε τις απαραίτητες υποδομές για τη Μυστική Υπηρεσία. Ήταν έτοιμος να υποδεχθεί τον πρόεδρο με τιμές βασιλέα.
Και ύστερα, δύο ημέρες πριν από την άφιξη του Kennedy, ο Peter Lawford κλήθηκε να του μεταφέρει τα νέα. Ο πρόεδρος δεν θα έμενε μαζί του. Θα έμενε στο σπίτι του Bing Crosby.
Ο Crosby ήταν Ρεπουμπλικανός.
Για τον Sinatra, η προσβολή ήταν εντελώς προσωπική. Σε κατάσταση αμόκ, πήρε μια βαριοπούλα και άρχισε να σπάει ο ίδιος το τσιμέντο του ελικοδρομίου. Ο Lawford εκδιώχθηκε διά παντός από το Rat Pack, και οι Δημοκρατικοί έγιναν «κόκκινο πανί» για τον τραγουδιστή, ο οποίος στράφηκε οριστικά προς το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Η ετυμηγορία του υποκόσμου και το τέλος του δράματος
Η σχέση του Sinatra με τη μαφία ήταν ένα κοινό μυστικό που γνώριζε ακόμα και ο απλός κόσμος. Πάνω στη σκηνή του καζίνο Σαντς, τα αστεία έπεφταν βροχή. Ο Dean Martin ή ο Sammy Davis Jr. πετούσαν συχνά ατάκες όπως: «Ας πούμε τώρα και για τα καλά που κάνει η μαφία», με τον Sinatra να απαντά χαμογελώντας «Ουδέν σχόλιο».
Ωστόσο, πίσω από τις κλειστές πόρτες, η οργή του υποκόσμου ξεχείλιζε. Σε μια από τις πιο συγκλονιστικές συνομιλίες που κατέγραψαν οι κοριοί του FBI, οι δύο κορυφαίοι μαφιόζοι, John Roselli και Sam Giancana, συζητούσαν για την προδοσία των Kennedy. Ο Roselli, αποτυπώνοντας την απόλυτη απαξίωση της πολιτικής ηγεσίας απέναντι στον καλλιτέχνη, είπε: «Ο Kennedy φέρθηκε στον Sinatra σαν να ήταν πόρνη. Έτσι κάνουν αυτοί, σε πηδάνε, σε πληρώνουν και στο τέλος σε πετάνε».
Το χειρότερο ήταν ότι ο Sinatra δεν έχασε μόνο τους Kennedy. Έχασε και την αξιοπιστία του απέναντι στη Μαφία. Οι υποκλοπές του FBI καταγράφουν τη δυσαρέσκεια του Giancana και των συνεργατών του. Σε μία συνομιλία, άνθρωποι του κύκλου του συζητούν ακόμη και το ενδεχόμενο να στραφούν εναντίον του Sinatra. Ο άνθρωπος που είχε λειτουργήσει ως γέφυρα είχε γίνει ξαφνικά άχρηστος και στις δύο όχθες.
Η ιστορία αυτή δεν άφησε νικητές. Ο John F. Kennedy δολοφονήθηκε στο Ντάλας το 1963, ο Robert Kennedy είχε την ίδια τύχη το 1968, και ο Sam Giancana δολοφονήθηκε στο σπίτι του το 1975, λίγες μέρες πριν καταθέσει στην περίφημη Επιτροπή Church, που ερευνούσε τις μυστικές επιχειρήσεις της CIA και τα σχέδια δολοφονίας του Fidel Castro. Η Judith Campbell (πλέον Exner) κατέθεσε ενώπιον της Επιτροπής Church. Επιπλέον, εξέδωσε το 1977 το βιβλίο My Story, όπου περιέγραψε τη σχέση της με τον Kennedy και τις επαφές της με τον υπόκοσμο.
Η Judith παντρεύτηκε το 1975 τον γκόλφερ Dan Exner αλλά χώρισαν το 1988. Έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της φοβισμένη για τη ζωή της, φυλάσσοντας τα αρχεία της κάτω από το κρεβάτι της και έχοντας ένα πιστόλι κάτω από το μαξιλάρι της, μέχρι που πέθανε από καρκίνο το 1999.
