Ο Έπσταϊν αναζητούσε «χαρτιά» για τον Τραμπ πριν από τον θάνατό του – Τι αποκαλύπτουν νέες πληροφορίες για τις τελευταίες του ημέρες

Λίγους μήνες πριν βρεθεί νεκρός στο κελί του το 2019, ο Τζέφρι Έπσταϊν φέρεται να εξερευνούσε τρόπους συνεργασίας με τις αμερικανικές αρχές, ελπίζοντας ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει ευνοϊκότερη μεταχείριση στην υπόθεσή του. Σύμφωνα με αποκαλύψεις των New York Times, ο καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος γυναικών και ανηλίκων χρηματιστής και οι δικηγόροι του είχαν ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας με ομοσπονδιακούς εισαγγελείς, εξετάζοντας το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας ανταλλαγής πληροφοριών.

Στο πλαίσιο αυτών των συζητήσεων, ο Έπσταϊν φέρεται να προσπαθούσε να εντοπίσει στοιχεία ή πληροφορίες που θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα στις αρχές για άλλες υποθέσεις. Όπως προκύπτει από προσωπικές σημειώσεις που επικαλείται η εφημερίδα, είχε ιδιαίτερη εμμονή με τον Ντόναλντ Τραμπ, αναζητώντας οτιδήποτε θα μπορούσε να του δώσει διαπραγματευτικό πλεονέκτημα.

Ωστόσο, οι ίδιες σημειώσεις δείχνουν ότι δεν διέθετε κάποια ουσιαστική πληροφορία εις βάρος του σημερινού προέδρου των ΗΠΑ. Αντίθετα, καταγράφονται κυρίως προσωπικές κρίσεις και υποτιμητικά σχόλια, όπως ότι ο Τραμπ είναι «ένας απόλυτος απατεώνας» και ότι η εικόνα του βασίζεται σε «καπνό και καθρέφτες», ενώ σε άλλο σημείο σημειώνει ότι «δεν είχε ποτέ πραγματικά χρήματα».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Έπσταϊν περνούσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στη φυλακή συναντώντας τους δικηγόρους του και αναζητώντας πιθανούς τρόπους να βελτιώσει τη θέση του απέναντι στη Δικαιοσύνη. Οι συνήγοροί του συζητούσαν με τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας συνεργασίας, μέσω της οποίας θα μπορούσε να προσφέρει πληροφορίες χρήσιμες σε άλλες έρευνες με αντάλλαγμα ευνοϊκότερη μεταχείριση.

Ωστόσο, οι σημειώσεις που άφησε πίσω του δείχνουν ότι δυσκολευόταν να εντοπίσει στοιχεία με πραγματική αξία για τις αρχές. Παράλληλα, φέρεται να αισθανόταν ολοένα και πιο απομονωμένος, καθώς έβλεπε πρώην φίλους και συνεργάτες να απομακρύνονται δημόσια από εκείνον. Σε μία από τις σημειώσεις του περιέγραφε τις συνθήκες κράτησής του ως αφόρητες, γράφοντας ότι ήταν σχεδόν αδύνατο να προετοιμάσει την υπεράσπισή του μέσα στο θόρυβο, τις φωνές και την πίεση της φυλακής.

Στην έκθεση χρονολογίου του «Donald J. Trump and Jeffrey Epstein Memorial Reading Room» στην Ουάσινγκτον, εκτίθεται φωτογραφία του Ντόναλντ Τραμπ, της Μελάνια Τραμπ, του Τζέφρι Έπσταϊν και της Γκισλέιν Μάξγουελ, στις 9 Ιουνίου 2026. Φωτογραφία: REUTERS/Eric Lee.

Η σχέση με τον Τραμπ και τα χρόνια της ρήξης

Ο Τζέφρι Έπσταϊν και ο Ντόναλντ Τραμπ γνωρίστηκαν τη δεκαετία του 1980 και για χρόνια κινούνταν στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους στη Νέα Υόρκη και τη Φλόριντα. Η φιλία τους διακόπηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000, με τον Τραμπ να υποστηρίζει αργότερα ότι η ρήξη προκλήθηκε επειδή ο Έπσταϊν στρατολογούσε γυναίκες από το Μαρ-α-Λάγκο για να εργαστούν γι’ αυτόν.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει αρνηθεί κατηγορηματικά οποιαδήποτε γνώση ή εμπλοκή στις παράνομες δραστηριότητες του Έπσταϊν. Παρά ταύτα, η σχέση των δύο ανδρών εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του δημόσιου ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η στάση της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στη δημοσιοποίηση των αρχείων της υπόθεσης.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ηλεκτρονική αλληλογραφία που ήρθε αργότερα στο φως δείχνει ότι ο Έπσταϊν συνέχιζε να ασχολείται έντονα με τον Τραμπ ακόμη και χρόνια μετά τη διακοπή των σχέσεών τους. Σε αρκετές περιπτώσεις παρουσιαζόταν ως άνθρωπος που γνώριζε τον τρόπο σκέψης του τότε προέδρου και προσφερόταν να ερμηνεύσει τις κινήσεις του σε συνομιλητές, μεταξύ των οποίων ο Μπιλ Γκέιτς αλλά και πρόσωπα που συνδέονταν με τη ρωσική κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα, τα σχόλιά του ήταν συχνά ιδιαίτερα επικριτικά. Σε μήνυμα που έστειλε το 2017 στον πρώην υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Λάρι Σάμερς έγραφε ότι «ο κόσμος σας δεν καταλαβαίνει πόσο ανόητος είναι πραγματικά ο Τραμπ». Την ίδια χρονιά έκανε αναφορά στο «πόσο βρόμικος είναι ο Ντόναλντ», ενώ σύμφωνα με το δημοσίευμα είχε πει ήδη από το 2011 στον συγγραφέα Μάικλ Γουλφ ότι ο Τραμπ «ήξερε για τα κορίτσια», όπως μεταδίδει το Forbes.

Παρόλα αυτά, τα emails και τα έγγραφα που εξετάστηκαν δεν περιέχουν στοιχεία που να συνδέουν τον Τραμπ με κάποια παράνομη ενέργεια.

Ένας αστυνομικός κοιτάζει προς το εσωτερικό του «Donald J. Trump and Jeffrey Epstein Memorial Reading Room» καθώς περνά με ποδήλατο έξω από τον χώρο της έκθεσης στην Ουάσινγκτον, στις 9 Ιουνίου 2026. Σύμφωνα με το Institute for Primary Facts, που επιμελείται την έκθεση, η εγκατάσταση περιλαμβάνει περίπου 3,5 εκατομμύρια σελίδες εγγράφων που έχουν δημοσιοποιηθεί από το υπουργείο Δικαιοσύνης και επιχειρεί να αποτυπώσει οπτικά το εύρος της έρευνας γύρω από τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν. Φωτογραφία: REUTERS/Eric Lee.

Νέα στοιχεία για τον θάνατο του Έπσταϊν

Το δημοσίευμα των New York Times δεν περιορίζεται στις επαφές του Έπσταϊν με τους εισαγγελείς, αλλά εξετάζει εκ νέου και τις συνθήκες θανάτου του στη φυλακή του Μανχάταν τον Αύγουστο του 2019.

Παρότι η υπόθεση εξακολουθεί να τροφοδοτεί θεωρίες συνωμοσίας, η εφημερίδα αναφέρει ότι τα στοιχεία που συγκέντρωσε ενισχύουν το συμπέρασμα της αυτοκτονίας.

Σύμφωνα με μαρτυρίες συγκρατουμένων, ο Έπσταϊν είχε εκφράσει στο παρελθόν σκέψεις που παρέπεμπαν σε αυτοκτονικό ιδεασμό. Κρατούμενος που βρισκόταν κοντά στο κελί του ανέφερε ότι άκουσε θορύβους που έμοιαζαν με σκίσιμο υφάσματος το βράδυ του θανάτου του.

Οι New York Times αποκαλύπτουν ακόμη ότι ο τελευταίος συγκρατούμενος του Έπσταϊν είχε προειδοποιήσει το προσωπικό της φυλακής να μην τον αφήσει μόνο στο κελί, εκφράζοντας ανησυχία για την ψυχολογική του κατάσταση. Παρότι υπήρχε σχετική οδηγία να έχει πάντα συγκρατούμενο, το βράδυ του θανάτου του βρέθηκε μόνος, γεγονός που η εφημερίδα θεωρεί μία από τις πιο σοβαρές παραλείψεις των αρχών.

Κανένας από τους κρατούμενους που μίλησαν στους δημοσιογράφους δεν ανέφερε ήχους πάλης, φωνές ή ενδείξεις ότι κάποιο άλλο πρόσωπο εισήλθε στο κελί του.

Οι New York Times αναφέρουν ακόμη ότι ο Έπσταϊν είχε γράψει σημειώσεις με περιεχόμενο παρόμοιο με εκείνο του φερόμενου αποχαιρετιστήριου σημειώματός του. Σε μία από αυτές εξέφραζε την άποψη ότι προκαλούσε πόνο τόσο στον εαυτό του όσο και στους ανθρώπους γύρω του και αναρωτιόταν γιατί όσοι αγαπούσε έπρεπε να υποφέρουν εξαιτίας των δικών του προβλημάτων.

Η έρευνα αποκαλύπτει ακόμη ότι υπήρχαν επανειλημμένες ενδείξεις πως ο Έπσταϊν σκεφτόταν να βάλει τέλος στη ζωή του ήδη από τις πρώτες εβδομάδες της κράτησής του. Σύμφωνα με μαρτυρία του πρώτου συγκρατούμενού του, Νίκολας Ταρταλιόνε, ο Έπσταϊν τον είχε ρωτήσει ευθέως πώς μπορεί να κατασκευαστεί ένας βρόχος, ενώ σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις φέρεται να τον εντόπισε να προσπαθεί να δέσει σεντόνι στα κάγκελα του κελιού και να κρύβει έναν αυτοσχέδιο βρόχο κάτω από το στρώμα του. Ο ίδιος συγκρατούμενος υποστήριξε ότι είχε ενημερώσει τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, χωρίς ωστόσο να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στις προειδοποιήσεις του.

Παράλληλα, οι χειρόγραφες σημειώσεις που άφησε πίσω του αποτυπώνουν την απόγνωσή του για την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει. Σε μία από αυτές έγραφε ότι προκαλούσε «μόνο πόνο» στον εαυτό του και στους άλλους, ενώ αναρωτιόταν γιατί οι άνθρωποι που αγαπούσε έπρεπε να υποφέρουν εξαιτίας των δικών του προβλημάτων. Σύμφωνα με τους New York Times, οι σημειώσεις αυτές συνθέτουν την εικόνα ενός ανθρώπου που βρισκόταν σε έντονη ψυχολογική πίεση και εμφάνιζε σαφή σημάδια αυτοκτονικού ιδεασμού τις τελευταίες εβδομάδες της ζωής του.

Χειρόγραφα σημειώματα επισκεπτών κρέμονται σε έκθεμα του «Donald J. Trump and Jeffrey Epstein Memorial Reading Room» στην Ουάσινγκτον, στις 9 Ιουνίου 2026. Φωτογραφία: REUTERS/Eric Lee.

Τα κενά στην επιτήρηση

Η έρευνα φωτίζει επίσης μια σειρά από παραλείψεις που φαίνεται να δημιούργησαν τις συνθήκες υπό τις οποίες ο Έπσταϊν μπόρεσε να δώσει τέλος στη ζωή του.

Τη νύχτα του θανάτου του βρισκόταν μόνος στο κελί του, παρότι κανονικά θα έπρεπε να έχει συγκρατούμενο. Επιπλέον, του είχε επιτραπεί να διατηρεί περισσότερα σεντόνια και λευκά είδη από όσα προβλέπονταν από τους κανονισμούς της φυλακής. Την ίδια στιγμή, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι που είχαν βάρδια δεν πραγματοποίησαν τους απαιτούμενους ελέγχους με τη συχνότητα που όριζαν οι διαδικασίες.

Κατά την εκτίμηση της εφημερίδας, τα στοιχεία αυτά συνθέτουν μια εικόνα που καθιστά την αυτοκτονία την πιθανότερη εξήγηση για τον θάνατο του Έπσταϊν, παρά τις επίμονες θεωρίες περί δολοφονίας που εξακολουθούν να κυκλοφορούν επτά χρόνια μετά την υπόθεση.

*Με πληροφορίες από: The New York Times, Forbes, Κεντρική Φωτογραφία: Ο βουλευτής των Δημοκρατικών από τη Φλόριντα, Τζάρεντ Μόσκοβιτς, κρατά φωτογραφία που απεικονίζει τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ μαζί με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Έπσταϊν, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Εποπτείας και Λογοδοσίας της Βουλής των Αντιπροσώπων στο Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον, στις 10 Ιανουαρίου 2024. Φωτογραφία: REUTERS/Kevin Lamarque.

Ο Θανάσης Αυγερινός αποκαλύπτει και αποκαλύπτεται ενόψει της μάχης των επερχόμενων εθνικών εκλογών. Ο δημοσιογράφος που μετακόμισε από τη Μόσχα στην Αθήνα για να αναλάβει καθήκοντα εκπροσώπου Τύπου του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» μιλά για όλους και για όλα και εξηγεί τι είναι αυτό που τον έπεισε να συστρατευθεί με τη Μαρία Καρυστιανού.

Τον γνωστό δημοσιογράφο Θανάση Αυγερινό φιλοξενεί στο 7ο επεισόδιο του Σέιφ Σπέις για το in η Αναστασία Γιάμαλη. Μιλάει για την Μαρία Καρυστιανού, την προσχώρηση του στο κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», εξηγεί πως πήρε την απόφαση να περάσει από τη δημοσιογραφία στην πολιτική, ενώ αποκαλύπτει και άγνωστες πτυχές της ζωής του στη Ρωσία από τα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης ως την εποχή του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ο γνωστός δημοσιογράφος ξεσπά κατά όσων επιχειρούν να τον ταυτίσουν με τον Πούτιν λέγοντας χαρακτηριστικά πως «οι επικριτές του είναι ικανοί να αποδώσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία στο γεγονός πως την ίδια περίοδο ο ίδιος μετακόμισε δίπλα στο υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας».

Πηγαίνει όμως και ένα βήμα παρακάτω λέγοντας πως «ο ίδιος μεταφέρει την άποψη του ρωσικού λαού» ενώ εκμυστηρεύεται πως «αν ήταν Ρώσος μάλλον δεν θα ψήφιζε τον Πούτιν».

Ο Θανάσης Αυγερινός όμως μίλησε και για τα πρώτα χρόνια του στην Μόσχα. Ο ίδιος λέει για πρώτη φορά πως έφτασε στη Μόσχα με στόχο να σπουδάσει μαρξισμό-λενινισμό, ενώ αποκαλύπτει πως είχε υπάρξει στόχος των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που ήθελαν να τον απελάσουν.

«Μεταμφιεζόμουν και ζουσα με αντικλείδια για να μην με βρει η σοβιετική αστυνομία» λέει χαρακτηριστικά εξηγώντας πως «έζησα δύο χρόνια χωρίς άδεια παραμονής στη Σοβιετική Ένωση, με έψαχνε η αστυνομία, η KGB, διάφορες τέτοιες».

«Είναι κωμικό να με χαρακτηρίζουν ρωσικό δάκτυλο στο κόμμα της Καρυστιανού» προσθέτει και συμπληρώνει με νόημα πως «χρειαζόμαστε μια γυναίκα πρωθυπουργό».

Όσον αφορά το τι τον παρακίνησε να μπει στη πολιτική, ο ίδιος ήταν κατηγορηματικός λέγοντας πως είναι τα Τέμπη. «Τα Τέμπη με παρακίνησαν να εμπλακώ στη πολιτική» είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «το κόμμα θέλει να ενώσει».

Ξεκαθάρισε ωστόσο πως «δεν θα συνεργαστούν με το παλιό και το διεφθαρμένο» ενώ ξεκαθάρισε πως το κόμμα δεν θα πορευτεί πάνω στην διάκριση δεξιάς και Αριστεράς, τονίζοντας πως «ο κοινωνικός πατριωτισμός είναι αυτός που τον εκπροσωπεί».

Πηγή: in

«H νέα αυτή εφαρμογή, μόνο νέα δεν είναι, καθώς πρόκειται για μια επικοινωνιακού χαρακτήρα αναβάθμιση του e-Katanalotis και μια ομολογία της κυβέρνησης πως είναι απλά παρατηρητής σε ό,τι αφορά την ακρίβεια», τόνισε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, Άννα Παπαδοπούλου

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ, Άννα Παπαδοπούλου, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως οι πολίτες «δεν τρώνε το κουτόχορτο της Νέας Δημοκρατίας».

Στη συζήτηση που είχε και με εκπροσώπους άλλων κομμάτων στην εκπομπή Kontra 24, η εκπρόσωπος της Συμπαράταξης αναφέρθηκε στην ατομική ευθύνη την οποία επικαλέστηκε ο εκπρόσωπος της ΝΔ στο πάνελ, με αφορμή τη νέα εφαρμογή PosoKanei, και υπογράμμισε πως η νέα αυτή εφαρμογή, μόνο νέα δεν είναι, καθώς πρόκειται για μια «επικοινωνιακού χαρακτήρα» αναβάθμιση του e-Katanalotis.

«Σε ότι αφορά την ακρίβεια, στην πραγματικότητα είναι μια ομολογία ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι απλά ο παρατηρητής. Διότι σοφότερους η συγκεκριμένη πλατφόρμα δεν πρόκειται να μας κάνει. Η αξία που θα είχε ένα τέτοιο εργαλείο, που είναι σημαντικό, θα ήταν να παρακολουθεί τις τιμές όχι μόνο στο ράφι και στο πώς καταλήγουν», σημείωσε.

Η φορολογική δικαιοσύνη στο επίκεντρο του προγράμματος της ΕΛΑΣ

Αναφορικά με τα μέτρα στήριξης της κοινωνίας τα οποία καταθέτει η ΕΛΑΣ, η κυρία Παπαδοπούλου τόνισε πως ένα από τα σημαντικότερα στα οποία θα σταθεί στο άμεσο μέλλον η Συμπαράταξη, θα είναι αυτό της φορολογικής δικαιοσύνης.

Τέλος, σχολιάζοντας τις δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, αναφορικά με τις συντάξεις, οι οποίες δεν θα εξασφαλίζουν επαρκές εισόδημα στους συνταξιούχους, επισήμανε πως θα πρέπει πρώτα να τεθεί το ερώτημα για το πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Κυρίως όμως, τόνισε η Άννα Παπαδοπούλου, θα πρέπει να απαντηθεί αυτό: «Γιατί μεταφέρεται η ευθύνη για ακόμη μία φορά στον πολίτη, στον συνταξιούχο, ο οποίος καλείται να αναλάβει αυτός το ρίσκο μιας επένδυσης;».

Η ώθηση της Ρωσίας προς το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από την ανταλλαγή επιθέσεων σε βάθος που τραβούν την προσοχή των μέσων ενημέρωσης.

Για τα μέσα ενημέρωσης, το κύριο θέμα της φετινής στρατιωτικής εκστρατείας άνοιξης-καλοκαιριού είναι η ανταλλαγή επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα νέα από το μέτωπο υποχωρούν στο παρασκήνιο. Αυτό είναι εν μέρει κατανοητό: η σύγκρουση βρίσκεται τώρα στον πέμπτο χρόνο της και η κατάληψη μιας ακόμη μικρής πόλης δεν είναι συναρπαστική είδηση ​​για τα μέσα ενημέρωσης. Χρειάζονται κάτι νέο για να γράψουν.

Οι επιθέσεις σε βάθος, ωστόσο, δεν θα καθορίσουν την έκβαση της σύγκρουσης. Η μοίρα της θα σφραγιστεί στο πεδίο της μάχης. Ο στρατός που θα αρχίσει να καταρρέει πρώτος, χάνοντας την ικανότητα να κρατάει έδαφος, θα χάσει τον πόλεμο. 

Αρκετά σημαντικά γεγονότα, τα οποία είχαμε προβλέψει στις αρχές του έτους, βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη: ο Ρωσικός Στρατός διεξάγει δύο στρατηγικές επιχειρήσεις (στα μέτωπα Κονσταντινόβκα-Κραματόρσκ και Ορέχοβο-Ζαπορόζιε), καθώς και μια τρίτη, βοηθητική αλλά πολύ σημαντική επιχείρηση για την επέκταση της ζώνης ελέγχου του κατά μήκος των «παλαιών» ρωσο-ουκρανικών συνόρων.

Σήμερα, θα εξετάσουμε τον κύριο άξονα: μέσω της Κονσταντινόβκα προς το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ, τα οποία ο Ρωσικός Στρατός πλησιάζει από τρεις κατευθύνσεις. Εδώ τελειώνουν οι μάχες για δύο μεγάλες πόλεις και όπου, στα μέσα Ιουνίου, εξασφαλίστηκε μια σημαντική και δύσκολη γραμμή κατά μήκος της κορυφογραμμής Ντόνετς. 

Λίμαν: Βόρεια του Σεβέρσκι Ντόνετς

Το Λίμαν είναι μια πόλη με προπολεμικό πληθυσμό 20.000 κατοίκων και έναν από τους μεγαλύτερους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Ουκρανίας. Η πόλη καταλήφθηκε αρχικά χωρίς σημαντικές μάχες στην αρχή της ρωσικής επιχείρησης και στη συνέχεια χάθηκε εξίσου γρήγορα κατά τη διάρκεια της επίθεσης του ουκρανικού στρατού στο Χάρκοβο τον Σεπτέμβριο του 2022.

Πέρυσι, το μέτωπο πλησίασε ξανά το Λιμάν. Οι ενεργές μάχες για την πόλη ξεκίνησαν στα μέσα Μαΐου 2026 και σε λιγότερο από ένα μήνα, η ομάδα δυνάμεων της Ρωσίας «Δύση» είχε σχεδόν εκκαθαρίσει πλήρως την αστική περιοχή. Μέχρι τις 18 Ιουνίου, οι μάχες ήταν ήδη σε εξέλιξη στο κέντρο του Λιμάν, κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό και τη βιομηχανική ζώνη Κομουνάλναγια. Ο ουκρανικός στρατός εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι οι νότιες συνοικίες βρίσκονται υπό τον έλεγχό του, αλλά οι αναφορές από το έδαφος ενδέχεται να καθυστερήσουν.

Στις 17 Ιουνίου, μια αεροπορική βόμβα τριών τόνων ακύρωσε τη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Seversky Donets, τη μόνη χερσαία οδό ανεφοδιασμού για τις εναπομείνασες ουκρανικές δυνάμεις στο Liman. Φαίνεται ότι τα απομεινάρια της φρουράς επιχειρούν μια οργανωμένη αποχώρηση από το Liman, πράγμα που σημαίνει ότι οι μάχες για την πόλη έχουν εισέλθει στο τελικό τους στάδιο.

Ωστόσο, η επίθεση στα πλευρά του Λίμαν συνεχίζεται. Τον Απρίλιο-Μάιο, δημιουργήθηκε ένα προγεφύρωμα στη νότια όχθη του ποταμού Σεβέρσκι Ντόνετς κοντά στο Σβιατογκόρσκ. Ορισμένες αναφορές δείχνουν ότι ρωσικές ομάδες εφόδου έχουν εισέλθει στην Μπρουσόβκα, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν αποδείξεις ελέγχου της περιοχής. Αυτό φέρνει την πρώτη γραμμή πολύ κοντά στο Σλαβιάνσκ: μετά την κατάληψη του Λίμαν, το Σλαβιάνσκ θα απέχει λιγότερο από 10 χλμ. από το μέτωπο. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ίδια μικρή απόσταση θα παραμείνει μέχρι την κύρια οδό ανεφοδιασμού του Σλαβιάνσκ και του Κραματόρσκ: την εθνική οδό M-03 προς το Ιζιούμ. Στον σύγχρονο πόλεμο, αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό μέρος της θα βρίσκεται υπό συνεχή έλεγχο πυρός. 

Αναγνωρίζοντας τη σημασία του μετώπου του Λιμάν, οι ουκρανικές δυνάμεις επιχειρούν να εξαπολύσουν αντεπιθέσεις. Στα τέλη Μαΐου, ουκρανικές ομάδες εφόδου εντοπίστηκαν στην περιοχή Γιάμπολ, αλλά έκτοτε δεν έχουν υπάρξει νέα. Προφανώς, δεν κατάφεραν να εδραιώσουν τη θέση τους εκεί.

Ράι-Αλεξαντρόβκα: Πάνω προς την κορυφογραμμή Ντόνετς

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές, αυτό το μέτωπο παρέμεινε ενεργό καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Από τον Φεβρουάριο έως τον Μάιο, ομάδες εφόδου από την ομάδα δυνάμεων «Νότου» προέλασαν κατά μήκος ενός ευρέος μετώπου από το Σεβέρσκ μέχρι την ψηλή κορυφογραμμή των βουνών κιμωλίας κοντά στο Ράι-Αλεξαντρόβκα. Το έδαφος προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ δύσκολο (τα βουνά κιμωλίας έχουν ύψος έως και 100 μέτρα) και η άμυνα ενισχύεται από το κανάλι Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς, γνωστό από τις μάχες για το γειτονικό Τσάσοφ Γιαρ. Ωστόσο, αυτή η κατεύθυνση είναι κρίσιμη, καθώς ανοίγει μια άμεση διαδρομή προς το Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. 

Μαχητές από την ομάδα δυνάμεων του «Νότου» προέλαυναν σε αυτή τη γραμμή για αρκετές εβδομάδες και τώρα η άμυνά της φαίνεται να έχει καταρρεύσει σαν ντόμινο. Στις 2 Ιουνίου, διασχίστηκε το κανάλι και δημιουργήθηκε ένα προγεφύρωμα κοντά στην Τιχόνοβκα (που επεκτάθηκε στη γειτονική Μαλινόφκα στις 17 Ιουνίου). Στις 15 Ιουνίου, οι ρωσικές δυνάμεις έφτασαν στον σημαντικό οικισμό Κορσουνόφκα στις όχθες του Σεβέρσκι Ντόνετς. Και τέλος, στις 18 Ιουνίου, στο χωριό Ράι-Αλεξαντρόβκα (με πληθυσμό 1.000 προπολεμικά άτομα) - το κύριο αμυντικό κέντρο του ουκρανικού στρατού σε αυτόν τον τομέα.

Η ταχύτητα των γεγονότων υποδηλώνει ότι οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να αντεπιτεθούν προς αυτή την κατεύθυνση, επομένως στερούνται το μόνο μέσο για να επιβραδύνουν ή να σταματήσουν την ρωσική προέλαση. 

Ο επόμενος στόχος είναι η πόλη Νικολάγιεφκα (προπολεμικός πληθυσμός 14.000), περίπου 3 χλμ. από το Ράι-Αλεξαντρόβκα. Η Νικολάγιεφκα αποτελεί μέρος του οικισμού Σλαβιάνσκ-Κραματόρσκ, μιας δορυφορικής πόλης του Σλαβιάνσκ. Από εκεί ξεκινά η διώρυγα Σεβέρσκι Ντόνετς-Ντονμπάς.

Ωστόσο, οι μάχες για τη Νικολάγιεφκα είναι απίθανο να ξεκινήσουν μέχρι να καταληφθεί το Λίμαν και να εκκαθαριστεί η βόρεια όχθη του Σεβέρσκι Ντόνετς σε αυτήν την περιοχή. Ο λόγος για αυτό είναι σαφώς ορατός στον χάρτη.

Πλησιάζοντας την Κονσταντινόβκα

Η Κονσταντινόβκα, με τον προπολεμικό πληθυσμό των 78.000 κατοίκων, είναι η μεγαλύτερη πόλη που κατέλαβε ο ρωσικός στρατός μετά την απελευθέρωση της Μαριούπολης τον Μάιο του 2022. 

Το παράδειγμα της Κονσταντίνοφκα δείχνει ξεκάθαρα πώς μοιάζει μια μάχη πόλης για τον Ρωσικό Στρατό. Πρώτα και κύρια, υπάρχουν ενεργές μάχες για τα πλευρά. Ο στόχος είναι η περικύκλωση της πόλης και η διασφάλιση του ελέγχου της πυρός στις κύριες γραμμές επικοινωνίας. Αυτό είναι ένα αποφασιστικό βήμα που εξασφαλίζει την επιτυχία: μόλις μια πόλη περικυκλωθεί, για τον εχθρό παύει να είναι ένα ισχυρό αμυντικό οχυρό και γίνεται πρόβλημα. Για τον ανεφοδιασμό της φρουράς, την παράδοση πυρομαχικών και την εκτέλεση εναλλαγών, πρέπει να διατηρούνται οι οδοί ανεφοδιασμού. Όσο μεγαλύτερη είναι η φρουρά, τόσο περισσότερα εφόδια χρειάζεται και τόσο ευρύτεροι πρέπει να είναι οι διάδρομοι μεταφοράς.

Επομένως, όσο περισσότερο αντέχει ο στρατός εντός της περικυκλωμένης πόλης, τόσο μεγαλύτερες είναι οι απώλειές του - μέσα στην ίδια την πόλη (ως αποτέλεσμα αεροπορικών επιθέσεων και επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη), κατά μήκος του «δρόμου του θανάτου» που οδηγεί σε αυτήν και, το πιο σημαντικό, λόγω των προσπαθειών διάσπασης της περικύκλωσης με αντεπιθέσεις.

Η πιο λογική λύση για την ουκρανική πλευρά θα ήταν να εκκενώσουν τη φρουρά και να μην θυσιάσουν στρατιώτες σε μια μάταιη προσπάθεια να κρατήσουν την καταδικασμένη πόλη. Ωστόσο, σε στρατιωτικό πλαίσιο, αυτό είναι αδύνατο: αν εγκαταλείψουν την Κονσταντίνοφκα, η Ντρουζκόφκα θα υποστεί την ίδια μοίρα· και αν υποχωρήσουν από την Ντρουζκόφκα, θα εκθέσουν το Κραματόρσκ, και ούτω καθεξής. 

Οι ρωσικές δυνάμεις ολοκλήρωσαν την ευρεία ημι-περικύκλωση της Κωνσταντινόφκα τον Μάρτιο. Στη συνέχεια, για περίπου δύο μήνες, η προέλαση εδώ ήταν ελάχιστη και μπορεί να φαινόταν σαν η ρωσική επίθεση στην Κωνσταντινόφκα να είχε σταματήσει.

Στύβοντας την Κονσταντινόβκα 

Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια αυτών των δύο μηνών, από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, ο Ρωσικός Στρατός επιτύγχανε τον κύριο στόχο της επίθεσής του: την εξάντληση της ουκρανικής φρουράς και των γραμμών ανεφοδιασμού της, και την απόκρουση των ουκρανικών πλευρικών αντεπιθέσεων (τουλάχιστον 15 επιχειρήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου). Χωρίς την εμπειρία επίθεσης και τις δυνατότητες αεροπορίας και πυροβολικού του Ρωσικού Στρατού, οι ουκρανικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση να διεξάγουν διαρκείς επιθετικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να υφίστανται σημαντικές απώλειες χωρίς να επιτυγχάνουν τον στόχο τους. Έτσι, έχοντας περάσει στην άμυνα, οι μαχητές της ομάδας δυνάμεων «Νότια» έπρεπε απλώς να περιμένουν μέχρι ο εχθρός να εξαντληθεί και να μην μπορεί πλέον να κρατήσει το μέτωπο με αντεπιθέσεις.

Αυτό συνέβη στα μέσα Μαΐου. Μέσα σε λίγες μέρες, η άμυνα της Ουκρανίας στο νότιο τμήμα της Κονσταντίνοφκα - μια τεράστια περιοχή με πολυώροφα κτίρια κατοικιών - κατέρρευσε. Επιπλέον, σε σύγκριση με τα πλευρά, ουσιαστικά δεν υπήρχαν μάχες μέσα στην πόλη: η ουκρανική φρουρά ήταν μέχρι τότε τόσο εξαντλημένη που δεν ήταν σε θέση να προβάλει οργανωμένη αντίσταση. Αεροφωτογραφίες της Κονσταντίνοφκα παρέχουν επίσης έμμεσες αποδείξεις γι' αυτό: σε σύγκριση με το Μπαχμούτ, η πόλη παρουσιάζει πολύ λιγότερες καταστροφές. Αυτό οφείλεται εν μέρει στη χρήση όπλων ακριβείας, τα οποία δεν στοχεύουν μεγάλες περιοχές, και εν μέρει στην εξάντληση της άμυνας, η οποία απλώς κατέρρευσε κάποια στιγμή.

Μέχρι τα τέλη Μαΐου, η τεράστια βιομηχανική ζώνη της Κωνσταντινόφκα είχε εκκαθαριστεί. Αυτή η περιοχή, στο μέγεθος του Αζόφσταλ, έπεσε μέσα σε λίγες μέρες, αν και σε καλύτερες εποχές, θα μπορούσε να αντέξει για μήνες. Στις αρχές Ιουνίου, τα απομεινάρια της φρουράς αποκόπηκαν εντελώς - αυτή ήταν η δεύτερη μεγάλης κλίμακας περικύκλωση του Ρωσικού Στρατού (το λεγόμενο «καζάνι») πρόσφατα, μετά το Μίρνογκραντ. Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, μονάδες της 28ης, 100ής και 156ης Ταξιαρχίας των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, καθώς και το 49ο Τάγμα Εφόδου, περικυκλώθηκαν. Οι προσπάθειες διάσπασης της περικύκλωσης, που έγιναν γύρω στις 13 Ιουνίου, ήταν ανεπιτυχείς και τα απομεινάρια της φρουράς της Κωνσταντινόφκα ήταν καταδικασμένα. 

Η ουκρανική πλευρά αναγνωρίζει επίσης τη σοβαρότητα της κατάστασης. Η πύλη Deepstate γράφει ότι στην Κονσταντινόβκα, ο ρωσικός στρατός χρησιμοποιεί την ίδια τακτική που είχε χρησιμοποιήσει στο Ποκρόφσκ. «Ως αποτέλεσμα, κατέλαβαν το Ποκρόφσκ και εμείς [οι AFU] χάσαμε πολλούς άνδρες».

***

Παραπάνω, εξετάσαμε τρεις κατευθύνσεις από τις οποίες διεξάγεται η επίθεση στο Σλαβιάνσκ και το Κραματόρσκ. Δύο από αυτές τις κατευθύνσεις (Λιμάν και Κονσταντινόβκα) καταδεικνύουν τις τακτικές των επιχειρήσεων αστικής επίθεσης που τελειοποιήθηκαν από τον Ρωσικό Στρατό, ενώ η τρίτη (Ράι-Αλεξαντρόβκα) δείχνει την τέχνη της εκτέλεσης σύνθετων επιχειρήσεων σε ανώμαλο έδαφος, συμπεριλαμβανομένης της αναρρίχησης σε γκρεμούς ύψους 100 μέτρων και της διάσχισης εμποδίων σε βαθιά νερά για την εξασφάλιση του ελέγχου των περιοχών.  

Πηγή: RT