«Θέλω να αγαπήσω ξανά τη χώρα μου», ανέφερε ολοκληρώνοντας ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο επανέλαβε την επίθεσή του εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη την Κυριακή.
Μιλώντας στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Rise Up, Sing Out: A Concert for the First Amendment», ο ηθοποιός έκανε το πλήθος να φωνάξει «σκάσε πια!» ως απάντηση σε διάφορες δηλώσεις και πολιτικές του σημερινού Αμερικανού προέδρου.
Πυρά του Ρόμπερτ Ντε Νίρο κατά του Ντόναλντ Τραμπ
«Είμαι σχεδόν απόλυτος υποστηρικτής της ελευθερίας του λόγου», είπε ο Ντε Νίρο, «ακόμη και για λόγια που δεν μου αρέσουν, και υπάρχουν πολλά τέτοια. Έτσι, όταν ακούω κάτι που δεν μου αρέσει, χρησιμοποιώ τη δική μου ελευθερία του λόγου για να απαντήσω».
Ο ηθοποιός ανέφερε χαρακτηριστικά: «Όταν ακούω τον Τραμπ να λέει, όπως έκανε πριν από λίγες μέρες, "Δεν σκέφτομαι καθόλου την οικονομική κατάσταση των Αμερικανών, ούτε στο ελάχιστο", λέω "Σκάσε πια!"».
Στην εκδήλωση της Κυριακής, ο Ντε Νίρο έδωσε ένα ακόμη παράδειγμα αυτού που θεωρεί εξωφρενική ηγεσία, λέγοντας: «Την Τετάρτη, ο Τραμπ είπε: "Λατρεύω τον πληθωρισμό"». Στη συνέχεια, ζήτησε από το πλήθος να φωνάξει μαζί του «Σκάσε πια!», κάτι που έκαναν.
Ο Ντε Νίρο συνέχισε: «Ο Τραμπ είπε ότι κέρδισε τις εκλογές του 2020. Έτοιμοι; Σκάσε πια».
«Θέλω πίσω τη χώρα μου»
Ο ηθοποιός, ο οποίος συχνά βρίσκεται σε σύγκρουση με τον Τραμπ, συνέκρινε επίσης τις εκφράσεις πατριωτισμού σήμερα με την ενδοοικογενειακή βία.
«Δεν μου αρέσει να το λέω, αλλά το να αγαπάς τη χώρα μας αρχίζει να ακούγεται σαν ένας/μία κακοποιημένος/-η σύζυγος που λέει ότι αγαπά τον θύτη του», είπε.
Πρόσθεσε: «Δεν μπορώ να αγαπώ μια χώρα που ξεκινά ηλίθιους και απάνθρωπους πολέμους, σκοτώνοντας χιλιάδες αθώους και προκαλώντας έμμεσα το θάνατο και τον πόνο εκατομμυρίων άλλων. Δεν μπορώ να αγαπώ μια χώρα που στερεί την υγειονομική περίθαλψη από εκατομμύρια ανθρώπους και χρησιμοποιεί αυτά τα χρήματα για να πλουτίσει τους φίλους της από τον κύκλο των Τραμπ-Έπσταϊν. Δεν μπορώ να αγαπώ μια χώρα που στέλνει μασκοφόρους οπλισμένους να πυροβολούν πολίτες στους δρόμους, να βασανίζουν τους γείτονές μας και να χωρίζουν οικογένειες».
«Δεν μπορώ να αγαπήσω μια χώρα της οποίας ηγείται ένας ρατσιστής, μισογύνης και ξενοφοβικός τύραννος. Και ας το πω ξεκάθαρα: δεν μπορώ να αγαπήσω τη χώρα της οποίας ηγείται ο Ντόναλντ Τραμπ και το συκοφαντικό του Κογκρέσο», συμπλήρωσε.
Καταλήγοντας, είπε: «Θέλω να αγαπήσω ξανά τη χώρα μου. Θέλω πίσω τη χώρα μου».
Με αφορμή το θάνατό του στις 15 Ιουνίου 1994, ακολουθεί ένα αφιέρωμα στον «Μεγάλο Ερωτικό», που καθοδήγησε την πολιτιστική ταυτότητα της Ελλάδας προς νέες κατευθύνσεις.
Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής και πολιτιστικής σκηνής. Ο Χατζιδάκις, με το πολυσχιδές έργο του, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην τέχνη, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς.
Πρωτοπόρος στη σύνθεση και βαθιά στοχαστικός στις απόψεις του, κατάφερε να γεφυρώσει την ελληνική, λαϊκή παράδοση με τις ευρωπαϊκές μουσικές τάσεις, ενώ παρέμεινε πάντα πιστός στις δικές του αρχές, αποφεύγοντας τις ευκολίες της εποχής. Από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την διεθνή του καταξίωση και την πολυσήμαντη πολιτική του στάση, ο Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος συνθέτης, αλλά κι ένας άνθρωπος που καθοδήγησε την πολιτιστική ταυτότητα της Ελλάδας προς νέες κατευθύνσεις.
Από το αρχείο Elena's Diary
Παιδικά χρόνια
O Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1925 στην Ξάνθη, σε μια οικογένεια με ευρύ πολιτιστικό υπόβαθρο. Ο πατέρας του ήταν νομικός σύμβουλος σε καπνοβιομηχανίες. Το πάθος του για τη μουσική το κληρονόμησε από τη μητέρα του. Όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1938, η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, και από τότε ο Μάνος άρχισε να αναπτύσσει τις μουσικές του ικανότητες. Σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών, άρχισε να μαθαίνει πιάνο, ενώ στα επόμενα χρόνια έπαιζε επίσης βιολί και ακορντεόν.
Παράλληλα με τη μουσική του εκπαίδευση, ο Χατζιδάκις ενδιαφέρθηκε για τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και την ποίηση, επηρεασμένος από τις μορφές του Καβάφη και του Ελύτη. Η παιδική του ηλικία και η πρώιμη νεότητά του χαρακτηρίστηκαν από έντονη καλλιτεχνική περιέργεια, κάτι που διαμόρφωσε την κατοπινή του πορεία.
Πρώτες δημιουργίες
Την ίδια περίοδο συνδέθηκε με άλλους καλλιτέχνες και διανοούμενους, ηλικιακά μεγαλύτερους από αυτόν, μεταξύ των οποίων ήταν οι ποιητές Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Σικελιανός και ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης. Κατά την τελευταία περίοδο της Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της Ε.Π.Ο.Ν., όπου γνώρισε τον Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίον σύντομα ανέπτυξε ισχυρή φιλία.
Το 1944, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ξεκίνησε να συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο σε ηλικία μόλις 19 ετών, γράφοντας μουσική για θεατρικές παραστάσεις. Εκεί γνωρίστηκε με την σπουδαία ηθοποιό Κατίνα Παξινού, με την οποία ανέπτυξε ισχυρή φιλία. Η θεατρική του καριέρα ξεκίνησε να αναπτύσσεται γρήγορα και απέκτησε φήμη ως συνθέτης που έφερε νέα πνοή στο ελληνικό θέατρο. Το 1946 αρχίζει να γράφει μουσική για τον κινηματογράφο, με την ταινία «Αδούλωτοι Σκλάβοι» που σκηνοθέτησε ο Βίων Παπαμιχάλης με πρωταγωνίστρια, σε πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση, την Έλλη Λαμπέτη.
Οι πρώτες συνθέσεις του Χατζιδάκι ήταν για παραστάσεις του Καρόλου Κουν, το 1948. Η μουσική του για το θέατρο είχε ως κύριο χαρακτηριστικό την έντονη χρήση παραδοσιακών ελληνικών ρυθμών και μελωδιών, συνδυασμένων με σύγχρονα στοιχεία της ευρωπαϊκής μουσικής.
Ο σταθμός του ρεμπέτικου και η επίδρασή του
Το 1949, ο 23χρονος τότε Μάνος Χατζιδάκις έδωσε μια ιστορική διάλεξη για το ρεμπέτικο τραγούδι, μια μουσική φόρμα που εκείνη την εποχή θεωρείτο υποδεέστερη και περιθωριακή. Ο Χατζιδάκις, όντας από τους πρώτους που το μελέτησαν ανθρωπολογία, υποστήριξε ότι το ρεμπέτικο ήταν η αληθινή λαϊκή μουσική της Ελλάδας και συνέβαλε στη γενικότερη αποδοχή του. Αυτή η προσέγγιση προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και ξεκίνησε έναν διάλογο γύρω από την αξία του λαϊκού τραγουδιού. Μετά τη διάλεξη ακολούθησε συναυλία με τον Μάρκο Βαμβακάρη και τη Σωτηρία Μπέλλου.
Αν και ο Χατζιδάκις αργότερα διαφοροποιήθηκε από την καθαρά λαϊκή μουσική, συνέχισε να υποστηρίζει πως η λαϊκή μουσική θα έπρεπε να ενσωματώνεται σε πιο λόγιες φόρμες και να αναδεικνύει την πλούσια παράδοση της ελληνικής κουλτούρας.
Η μεγάλη καταξίωση
Στις αρχές τις δεκαετίας του '50, η αείμνηστη Μαρίκα Κοτοπούλη ανέθεσε στον Χατζιδάκι τη σύνθεση της μουσικής για τις «Χοηφόρους» (1950) από την «Ορέστεια» του Αισχύλου. Η συνεργασία αυτή ήταν η απαρχή της ενασχόλησης του Χατζιδάκι με το αρχαίο δράμα («Μήδεια», «Κύκλωψ», «Βάκχες», «Εκκλησιάζουσες», «Λυσιστράτη», «Όρνιθες»). Το 1950 ο Χατζιδάκις συνεργάστηκε με τον Άγγελο Σικελιανό προκειμένου να συνθέσει τη μουσική για την τελευταία τραγωδία του ποιητή «Ο θάνατος του Διγενή».
Αλλά η μεγάλη καταξίωση ξεκινά από το 1955. Ο Χατζιδάκις συνθέτει ασταμάτητα για το θέατρο και τον κινηματογράφο, όπου γνώρισε μεγάλη δημοφιλία με ταινίες όπως η Στέλλα του Μιχάλη Κακογιάννη, το Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο του Αλέκου Σακελάριου και Ο δράκος του Νίκου Κούνδουρου.
Το 1959 πήρε το πρώτο βραβείο στο Α΄ Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ. για το τραγούδι «Κάπου υπάρχει η αγάπη μου», που ερμήνευσε η Νάνα Μούσχουρη. Την επόμενη χρονιά θα ξανακέρδιζε το βραβείο για δύο τραγούδια του: το «Κυπαρισσάκι» και την «Τιμωρία», πάλι με τη Νάνα Μούσχουρη. Απέσπασε το βραβείο για τη μουσική του στο Ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
Την ίδια περίοδο, έγραψε «Τα παιδιά του Πειραιά» για το Ποτέ την Κυριακή και συνέθεσε μουσική για τα θεατρικά έργα «Ευρυδίκη» του Jean Anouilh, «Το γλυκό πουλί της νιότης» του Tennessee Williams, «Ο θάνατος του Διγενή» του Άγγελου Σικελιανού, «Η τύχη της Μαρούλας» του Δημητρίου Κορομηλά και για πολλές ταινίες. Ανάμεσά τους οι: Μανταλένα, Η Αλίκη στο ναυτικό, Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος, Η κυρία δήμαρχος, Το κλωτσοσκούφι, Ραντεβού στην Κέρκυρα κ.ά.
Διεθνής καριέρα και Όσκαρ
Το 1960, η διεθνής αναγνώριση του Μάνου Χατζιδάκι έφτασε στο αποκορύφωμά της με τη βράβευση του με Όσκαρ για το τραγούδι "Τα παιδιά του Πειραιά" από την ταινία Ποτέ την Κυριακή του Jules Dassin. Ωστόσο, δεν παρέστη στην τελετή απονομής και το αγαλματίδιο του εστάλη αργότερα ταχυδρομικώς στην Ελλάδα. «Για μένα το Όσκαρ δεν αποτελεί στεφάνωμα μιας σταδιοδρομίας αλλά το αληθινό μου ξεκίνημα. Μπορεί ένα απλό τραγούδι να μου έφερε το Όσκαρ. Οι φιλοδοξίες μου όμως και οι υποχρεώσεις μου δεν σταματούν σε αυτό…», θα πει αργότερα. «Τα παιδιά του Πειραιά» έφεραν στην Ελλάδα το δεύτερο Όσκαρ, δεκαπέντε χρόνια μετά την Κατίνα Παξινού και το δικό της Όσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία Για ποιον χτυπά η καμπάνα.
Η επιτυχία αυτή τον έκανε παγκοσμίως γνωστό, και του έδωσε την ευκαιρία να συνθέσει μουσική και για άλλες διεθνείς παραγωγές. Το συγκεκριμένο τραγούδι έγινε σύμβολο της μεταπολεμικής Ελλάδας και ακουγόταν παντού στον κόσμο.
Μπορεί η καριέρα του να ήταν στο απόγειό της, ωστόσο, ο Χατζιδάκις εκείνη την περίοδο είχε χρέη στην εφορία και γι' αυτό επέλεξε να παραμείνει στην Αμερική μετά το Όσκαρ. Έζησε εκεί για 6 χρόνια και συνέθεσε μουσική για παραστάσεις μπαλέτου αλλά και για τον κινηματογράφο. Το 1966 ανεβαίνει στο Μπρόντγουεϊ η θεατρική διασκευή του Ποτέ την Κυριακή, με τίτλο Ίλια Ντάρλινγκ. Το έργο του άρχισε να συνδυάζει περισσότερες επιρροές από την αμερικανική τζαζ, την ποπ αλλά και την ροκ, παρ' όλα αυτά διατηρούσε πάντα τον ελληνικό πυρήνα του.
Η επιστροφή στην Ελλάδα και το ωριμότερο έργο του
Η επιστροφή του στην Αθήνα το 1972 σηματοδοτεί την πιο ώριμη καλλιτεχνική του περίοδο. Εκείνη τη χρονιά ολοκληρώνει την ηχογράφηση του εμβληματικού κύκλου τραγουδιών «Ο Μεγάλος Ερωτικός».
Το διάστημα 1975-1982 συμπίπτει με αυτό που ο Χατζιδάκις σκωπτικά αποκαλούσε «υπαλληλική περίοδο» της ζωής του. Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον διόρισε διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, διευθυντή του κρατικού ραδιοσταθμού Τρίτο Πρόγραμμα και αναπληρωτή γενικό διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Η λαμπρή θητεία του στο Τρίτο Πρόγραμμα (1975-1982) αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς στην ελληνική ραδιοφωνία για την υψηλή ποιότητα και την ποικιλία των εκπομπών, αλλά και των πολιτιστικών εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις.
Η προσωπική του ζωή και οι πολιτικές του θέσεις
Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ένας άνθρωπος με έντονες και δημόσιες απόψεις, όχι μόνο για την τέχνη, αλλά και για την πολιτική και την κοινωνία. Ήταν ανοιχτά αντιδικτατορικός κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών, και πολλές από τις απόψεις του τον έβαλαν σε αντιπαράθεση με την εξουσία. Μετά την πτώση της χούντας, τοποθετήθηκε σε διάφορες σημαντικές θέσεις στο ελληνικό πολιτιστικό τοπίο, όπως καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ.
Σχετικά με τα πιστεύω του θα πει: «Είμαι δημοκράτης αστός, ουμανιστής και αναθεωρητής της δεξιάς. Ποτέ δεν υπήρξα αντικομμουνιστής. Εγώ περιέχω και τον αριστερό. Ο αριστερός όμως δεν με περιέχει.»
Ο θετός του γιος θα πει: «Ο Χατζιδάκις δεν ήταν δεξιός, έτσι δήλωναν οι άλλοι. Τόσα χρόνια μετά, ξέρουμε όλοι την αιτία. Δεν θα μπορούσε να 'χει αποφύγει όλο αυτόν τον μεταπολεμικό διπολισμό, ο οποίος είχε ρίζες στον εμφύλιο. Ο ίδιος διεκδικούσε ελεύθερη σκέψη και δράση και σ' έναν μεγάλο βαθμό το πέτυχε. Ήθελε να είναι ένας ελεύθερος πολίτης κι ήξερε πως δεν ήταν εύκολο αυτό. Οι απόψεις και οι ιδέες του ήταν ανατρεπτικές, όχι όμως με την έννοια της αναρχίας όπως την εκλαμβάνουμε σήμερα, μιας κατάστασης «χύμα» που τα καίει και τα διαλύει όλα. Πίστευε στην ανατροπή οποιουδήποτε συντηρητικού, δογματικού και υποκριτικού στοιχείου».
Στην προσωπική του ζωή, ο Χατζιδάκις κρατούσε χαμηλό προφίλ για τα προσωπικά του θέματα. Πολλοί αναφέρουν ότι ήταν μοναχικός άνθρωπος, με βαθύτατα συναισθήματα και σχέσεις που κρατούσε μακριά από τη δημοσιότητα. Η σεξουαλικότητά του ήταν θέμα που ποτέ δεν έκρυψε, αν και δεν συζητούσε συχνά δημόσια.
Η λαϊκή κουλτούρα στο προσκήνιο
Η αισθητική του Χατζιδάκι ήταν μοναδική και ξεχώριζε από τις σύγχρονες του τάσεις. Ήταν υποστηρικτής της «καθαρής» μουσικής, που απέφευγε τις υπερβολές και τη φλυαρία, και πίστευε στη διατήρηση της αίσθησης του μέτρου και της αρμονίας. Είχε βαθιά αγάπη για την ελληνική παράδοση, αλλά πάντα την πάντρευε με τη διεθνή μουσική σκηνή, δημιουργώντας έναν ήχο που ήταν τόσο ελληνικός όσο και παγκόσμιος.
Όσον αφορά το λαϊκό τραγούδι, είχε μια πολύπλοκη σχέση μαζί του. Δε ξεχνούσε πως εκείνος ήταν αστός κι άρα απλώς παρατηρητής του λαϊκού.
«Και για να εξηγηθούμε, όταν λέω κάτι λαϊκό δεν το εννοώ και για τον Λαό. Κατά σύμπτωση, ο Λαός κάθε άλλο παρά λαϊκός είναι. Τα μπουζούκια, οι μπαγλαμάδες και οι ζουρνάδες είναι η συνήθειά του. Εμένα μ΄ ενδιαφέρουν εκείνες οι λίγες, οι μοναδικές του στιγμές που ζει, χωρίς καλά-καλά να καταλαβαίνει, την αλήθεια του. Είναι οι στιγμές που είναι σκέτα άνθρωπος, χωρίς τη βία του Χρόνου, χωρίς την αγωνία του Χώρου, χωρίς τη φθορά της Τάξης του» σχολίασε ο ίδιος.
Παρότι στήριξε το ρεμπέτικο και τις λαϊκές φόρμες στις αρχές της καριέρας του, αργότερα απομακρύνθηκε από αυτές, θεωρώντας ότι το λαϊκό τραγούδι είχε αρχίσει να αλλοιώνεται. Ήταν επικριτικός απέναντι στη μουσική βιομηχανία, που συχνά χαρακτήριζε ως «βιοτεχνία».
Τα τελευταία χρόνια ενός τεράστιου συνθέτη
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Μάνος Χατζιδάκις συνέχισε να δημιουργεί και να παρεμβαίνει στον δημόσιο διάλογο για την τέχνη και την πολιτική. Το 1985 ίδρυσε την Ορχήστρα των Χρωμάτων, μια προσπάθεια να αναδείξει νέους καλλιτέχνες και να προωθήσει τη σύγχρονη μουσική. Παράλληλα, το έργο του συνέχισε να επηρεάζει γενιές καλλιτεχνών και να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή.
Από το αρχείο Elena's Diary
Ο Μάνος Χατζιδάκις πέθανε στις 15 Ιουνίου 1994, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά που συνεχίζει να επηρεάζει την ελληνική μουσική και το πολιτιστικό τοπίο της χώρας. Η επιρροή του στον τρόπο, με τον οποίο οι Έλληνες αντιλαμβάνονται την τέχνη, την κουλτούρα και την πολιτική, παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανή. Για εκείνον το τραγούδι δεν ήταν μέσο έκφρασης αλλά πράξη ερωτική.
«Πιστεύω», θα έγραφε «στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας».
Κατά την εμφάνισή τους στην πρεμιέρα της νέας ταινίας Spider-Man, ο Tom Holland πόζαρε έχοντας προστατευτικά το χέρι του γύρω από τη Zendaya, ενώ εκείνη επέλεξε ένα εντυπωσιακό μαύρο στράπλες φόρεμα με ψηλό σκίσιμο.
Η Zendaya και ο Tom Holland πραγματοποίησαν μία από τις σπάνιες κοινές δημόσιες εμφανίσεις τους, κλέβοντας τις εντυπώσεις στο φωτογραφικό κάλεσμα για το Spider-Man: Brand New Day στη Μαδρίτη. Μάλιστα, πρόκειται για την πρώτη τους κοινή εμφάνιση μετά το γάμο τους, τον οποίο επέλεξαν να κρατήσουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το ζευγάρι, που παραμένει ιδιαίτερα αγαπητό στο κοινό, έδειχνε πιο ευτυχισμένο και δεμένο από ποτέ, καθώς ξεκίνησε την προωθητική περιοδεία της νέας ταινίας του κινηματογραφικού franchise.
Κατά την εμφάνισή τους τη Δευτέρα 15 Ιουνίου, ο Tom Holland πόζαρε έχοντας προστατευτικά το χέρι του γύρω από τη Zendaya, ενώ εκείνη επέλεξε ένα εντυπωσιακό μαύρο στράπλες φόρεμα με ψηλό σκίσιμο. Τα χαμόγελα και η άνεση μεταξύ τους δεν πέρασαν απαρατήρητα, σε μια κοινή εμφάνιση που ενθουσίασε τους θαυμαστές τους.
Οι δύο ηθοποιοί συνεργάζονται στο σύμπαν του Spider-Man από το 2017, όταν πρωταγωνίστησαν στο Spider-Man: Homecoming ως Peter Parker και MJ αντίστοιχα. Μέσα από τη συνεργασία τους γεννήθηκε και η σχέση τους, η οποία ξεκίνησε αρχικά ως φιλία κι εξελίχθηκε σε κάτι ερωτικό, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Παρότι στηρίζουν έμπρακτα ο ένας την καριέρα του άλλου, αποφεύγουν συνήθως να ποζάρουν μαζί σε μεγάλες εκδηλώσεις.
Ο ίδιος ο Tom Holland είχε εξηγήσει αυτή τη στάση σε συνέντευξή του στο Men's Health τον Ιανουάριο του 2025, λέγοντας: «Δεν είναι η δική μου στιγμή, είναι η δική της στιγμή και αν εμφανιστούμε μαζί, τότε η προσοχή στρέφεται σε εμάς ως ζευγάρι».
Τον ίδιο μήνα, το Us Weekly επιβεβαίωσε τον αρραβώνα τους, αφού η Zendaya εμφανίστηκε στις Χρυσές Σφαίρες του 2025 φορώντας ένα εντυπωσιακό διαμαντένιο δαχτυλίδι στο αριστερό της χέρι. Ο Holland δεν είχε παραστεί στην τελετή.
Έναν χρόνο αργότερα, οι φήμες περί μυστικού γάμου άρχισαν να φουντώνουν όταν ο επί χρόνια στιλίστας της Zendaya, Law Roach, δήλωσε στα Actor Awards του 2026 ότι «ο γάμος έχει ήδη γίνει». Λίγες εβδομάδες αργότερα, στα Όσκαρ του 2026, επέμεινε στα λεγόμενά του, λέγοντας χαρακτηριστικά στο Extra: «Είπα αυτό που είπα».
Η Zendaya, πάντως, απέφυγε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις φήμες όταν εμφανίστηκε στο Jimmy Kimmel Live! τον Μάρτιο. «Δεν έχω δει τίποτα από όλα αυτά», σχολίασε γελώντας.
Όταν ρωτήθηκε αν συγγενείς ή φίλοι παρασύρθηκαν από τις φωτογραφίες που δημιουργήθηκαν με τεχνητή νοημοσύνη και παρουσίαζαν δήθεν στιγμές από τον γάμο τους, απάντησε: «Πολύς κόσμος τις πίστεψε, ενώ εγώ απλώς κυκλοφορούσα κανονικά στην καθημερινότητά μου. Μου έλεγαν: "Θεέ μου, οι φωτογραφίες του γάμου σου είναι υπέροχες!". Και εγώ απαντούσα: "Αγάπη μου, είναι φτιαγμένες με AI! Δεν είναι αληθινές!"».
H ηθοποιός arg;otera μίλησε πιο ανοιχτά για το έντονο ενδιαφέρον που δείχνει το κοινό για την προσωπική της ζωή, σε επεισόδιο του podcast The New York Times’ Modern Love.
«Νιώθω ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη, σχεδόν προσωπική επένδυση του κόσμου στη σχέση μου», ανέφερε. «Καταλαβαίνω ότι είμαι δημόσιο πρόσωπο και το ίδιο ισχύει και για εκείνον. Ξέρω επίσης ότι μεγαλώσαμε μπροστά στα μάτια του κοινού και ότι πρωταγωνιστήσαμε σε ταινίες όπου οι χαρακτήρες μας ερωτεύονται ο ένας τον άλλον. Το καταλαβαίνω πραγματικά και δεν θέλω να το απορρίπτω λέγοντας "μείνετε έξω από τη ζωή μου" ή κάτι τέτοιο».
Η Zendaya τόνισε ακόμη ότι είναι «ένας πολύ ιδιωτικός άνθρωπος» και πως επιλέγει προσεκτικά ποια κομμάτια της ζωής της μοιράζεται δημόσια και ποια κρατά αποκλειστικά για τον εαυτό της και τον Tom Holland.
«Το αντιλαμβάνομαι όλο αυτό, αλλά έχω και τα δικά μου όρια σχετικά με το τι θέλω να συζητώ και τι επιλέγω να μοιράζομαι», εξήγησε. Παράλληλα ξεκαθάρισε ότι οι δυο τους δεν προσπαθούν να «κρυφτούν από τον κόσμο».
Όπως είπε, στόχος τους είναι να προστατεύουν ορισμένες πολύτιμες στιγμές της ζωής τους. «Θέλουμε να διατηρούμε κάποια πράγματα μόνο για εμάς. Να μπορούμε να κρατάμε αυτή τη χαρά μέσα στον δικό μας κύκλο, στους ανθρώπους που αγαπάμε και στην οικογένειά μας».
Στην εκδήλωση της Νίκαιας το λόγο παίρνουν πρώτα οι πολίτες, αισιόδοξα μηνύματα ενόψει του τελευταίου κύματος δημοσκοπήσεων του Ιουνίου
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει βάλει ήδη ψηλά τον πήχη για την ΕΛΑΣ και στοχεύει ήδη για τη νίκη στις επόμενες κάλπες.
Η δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις δίνει ώθηση στα σχέδιά του να δημιουργήσει συνθήκες για μια αμφίρροπη αναμέτρηση στις επόμενες εκλογές.
Στο συνέδριο του Οικονομικού Ταχυδρόμου ο κ. Τσίπρας έδειξε ότι έχει έναν και μόνο αντίπαλο, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Θα απαντά σε όλες τις προκλήσεις και μάλιστα με τρόπο που θα αναδεικνύει την ισχυρή δόση αλαζονείας που διατρέχει τον πρωθυπουργό όταν μιλά για τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Η αντιπαράθεση για το από ποιόν θα έπρεπε να είχαν αφαιρέσει το δίπλωμα οδήγησης απέδειξε ότι η μεταξύ τους αντιπαράθεση μόλις άρχισε και ότι πλέον δεν μετρούν οι νίκες ή ήττες, αλλά το βεβαρυμμένο ιστορικό στην παραβίαση του κώδικα, όχι οδικής κυκλοφορίας, αλλά του Κράτους Δικαίου.
«Τώρα μιλάνε οι πολίτες»
Απόψε θα πραγματοποιηθεί η πρώτη τυπικά κομματική εκδήλωση της ΕΛΑΣ μετά την επισημοποίησή της.
Το σκηνικό που στήθηκε στην εκδήλωση της νεολαίας στο κέντρο της Αθήνας λίγες ημέρες πριν την εκδήλωση του Θησείου με τον κ. Τσίπρα να ακούει πρώτα τους νέους και μετά εκείνος να παίρνει το λόγο για να δώσει απαντήσεις θα επαναληφθεί και στη Νίκαια απόψε στην πλατεία Οσίας Ξένης.
«Τώρα Μιλάμε» Νίκαια: Η ΕΛ.Α.Σ ανοίγει τον διάλογο με την κοινωνία» είναι ο τίτλος της εκδήλωσης και σύμφωνα με την Αμαλίας θα ακολουθηθεί ένα νέο μοντέλο επικοινωνίας και περιοδειών έξω από τα στερεότυπα όλο το επόμενο διάστημα.
Το μήνυμα που θέλει να περάσει η Αμαλίας είναι σαφές και στόχος είναι να αναδείξει τη μεγάλη διαφορά από τη μια πλευρά τον πρωθυπουργό να μιλά σε συστημένα ακροατήρια για σταθερότητα για να κρύψει την σκανδαλώδη στήριξη στις ελίτ, όπως σημειώνουν, και από την άλλη πλευρά η ΕΛΑΣ να δίνει φωνή πρώτα στους εργαζόμενους και κάθε παραγωγική τάξη που υφίσταται τις επιπτώσεις της πολιτικής της ΝΔ.
Την εναλλακτική εκδήλωση της Νίκαιας θα συντονίσει και θα παρουσιάσει ο γνωστός παρουσιαστής Θανάσης Πάτρας, ένας από τους 300 που έβαλαν την υπογραφή τους στην ιδρυτική διακήρυξη.
Θετικός οιωνός
Η επικοινωνιακή τακτική πάντως, που έχει επιλέξει το επιτελείο της Αμαλίας, δείχνει να βγαίνει μέχρι τώρα.
Η αμφίρροπη μάχη που προέβλεψε ο κ. Τσίπρας για τη πρώτη Κυριακή των εκλογών πατά πάνω στα δημοσκοπικά ευρήματα τα οποία μέσα σε λίγα 24ωρα έφεραν την ΕΛΑΣ στη δεύτερη θέση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να εξακολουθεί να παραμένει πολύ μακριά από την αυτοδυναμία.
Σύμφωνα με πληροφορίες και οι μετρήσεις που τρέχουν όλο αυτό το διάστημα μετά το πρώτο κύμα της δημιουργίας του νέου κόμματος δείχνουν την ΕΛΑΣ να μην καταγράφει απώλειες ούτε και να επηρεάζεται από τη συζήτηση που γίνεται σε συνθήκες πολιτικής παρακμής στο πρώην κόμμα του.
Η δημόσια συζήτηση των τελευταίων ημερών δηλαδή, για το ποιους από τον ΣΥΡΙΖΑ και αν θα τους πάρει στο νέο κόμμα ο κ. Τσίπρας, δεν φαίνεται να έχει αντίκτυπο στην ΕΛΑΣ ενώ ιδιαίτερα θετικά είναι και τα σημάδια από την επαρχία όπου καταγράφηκαν εξίσου σημαντικές απώλειες στις προηγούμενες εκλογές.
Ας περιμένουν
Σημαντικό ρόλο πάντως στο να μην τσαλακωθεί η προσπάθεια για ανανέωση στο νέο κόμμα από την αναστάτωση που επικρατεί στην Κουμουνδούρου έπαιξε και το γεγονός ότι μετά την απόφαση για πολιτική στήριξη στην ΕΛΑΣ που αποφάσισε ο ΣΥΡΙΖΑ, πολύ γρήγορα έφυγε και το μήνυμα ότι τα νέα όργανα του κόμματος θα στελεχωθούν αποκλειστικά με νέα πρόσωπα.
Η κίνηση αυτή είχε στόχο να βάλει ισχυρά αναχώματα στην διαδρομή Κουμουνδούρου – Αμαλίας και κυρίως να φρενάρει βεβιασμένες κινήσεις που θα έδινα την αίσθηση ότι δημιουργείται ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ.
Το σήμα που εκπέμπεται είναι αυτό της αναμονής μέχρι τουλάχιστον το τέλος του μήνα όταν και θα συνεδριάσει πανηγυρικά το νέο ανώτατο όργανο που έφτιαξε ο κ. Τσίπρας, το Εθνικό Συμβούλιο, που θα αποτελείται ως επί το πλείστο από τα πρόσωπα που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη της ΕΛΑΣ.
Στο μέτωπο των πρώην συντρόφων του πάντως επικρατεί μεγάλη νευρικότητα κυρίως μεταξύ εκείνων που θέλουν να περάσουν στο νέο σχήμα της ΕΛΑΣ ή θέλουν να δώσουν από τώρα το στίγμα στους ψηφοφόρους τους ότι και εκείνοι θα συμπαραταχθούν με τον κ. Τσίπρα.
«Ως μέλη και στελέχη του κόμματος, έχουμε ιστορική ευθύνη να ξεπεράσουμε τους φοβικούς δισταγμούς και να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα» γράφει σε άρθρο της στο Βήμα της Κυριακής η Όλγα Γεροβασίλη απευθυνόμενη κυρίως στους συντρόφους της στο ΣΥΡΙΖΑ και συστήνοντας ουσιαστικά ψυχραιμία και να κάνουν όλοι ένα βήμα πίσω.
Η κατάσταση με τους πρώην συντρόφους παραπέμπει στον τίτλο της ταινίας «ας περιμένουν οι γυναίκες», μόνο που εδώ υπομονή θα πρέπει να κάνουν μέχρι το Σεπτέμβριο οι σύντροφοι.
Ο Αλέξης Τσίπρας στο μυαλό του εκτός από την οργανωτική συγκρότηση της ΕΛΑΣ έχει και τη ΔΕΘ και στην πορεία αυτή δεν θα αφήσει τίποτε να διαταράξει την πορεία του και το σχέδιό του. Οι μετρήσεις του Σεπτεμβρίου θα είναι και οι πιο καθοριστικές καθώς θα απέχουν μια ανάσα από τις επόμενες εκλογές.
