του Άρη Χατζηστεφάνου

Αναμένοντας τις λεπτομέρειες του μνημονίου ειρηνευτικής συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν μπορούμε να προχωρήσουμε σε ορισμένες βασικές παρατηρήσεις:

1) Η λήξη των εχθροπραξιών όχι μόνο δεν φέρνει τους αντιμαχόμενους στο Status quo ante – το οποίο από μόνο του θα συνιστούσε πρωτοφανή αποτυχία της αμερικανικής υπερδύναμης – αλλά ενισχύει το κύρος του Ιράν στην περιοχή. Ο Τραμπ αναγκάζεται να «πληρώσει» για να κρατήσει ανοιχτά τα Στενά του Ορμούζ – τα οποία ο ίδιος έκλεισε. Ακόμη και αν δεν υπάρξουν τέλη για τη διέλευση, η Ουάσινγκτον θα αναγκαστεί να άρει βασικές κυρώσεις εναντίον του Ιράν, ενώ αρκετοί μιλούν και για άμεση μεταφορά κεφαλαίων προς την Τεχεράνη, μέσω συμμαχικών χωρών.

2) Τα πολύ επιτυχημένα πλήγματα του Ιράν εναντίον αμερικανικών βάσεων στις χώρες του Περσικού Κόλπου και η αποτυχία του Πενταγώνου να αναχαιτίσει αυτές τις πυραυλικές επιθέσεις επιβεβαιώνουν ότι η φιλοξενία ξένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων, όχι μόνο δεν προσφέρει ασφάλεια, αλλά μετατρέπει τις χώρες σε πιθανούς στόχους. Οι εικόνες των εγκαταλελειμμένων βάσεων και των αμερικανικών στρατιωτών που κρύβονταν σε πολυτελή ξενοδοχεία (μετατρέποντας τα σε ανθρώπινες ασπίδες), είναι σε συμβολικό επίπεδο ανάλογη με την απομάκρυνση των Αμερικανών διπλωματών από την πρεσβεία της Σαϊγκόν μετά την ήττα στο Βιετνάμ.

3) Αποτέλεσμα του προηγούμενου είναι ότι πλήττεται ανεπανόρθωτα η αρχιτεκτονική του πετροδολαρίου – η υπόσχεση των ΗΠΑ ότι θα προστατεύουν τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες και σε αντάλλαγμα αυτές θα ελέγχουν τις τιμές του πετρελαίου, θα αγοράζουν αμερικανικά όπλα και θα διατηρούν το δολάριο σαν μοναδικό μέσο συναλλαγών στην αγορά ενέργειας.

Ομολογουμένως η παρουσία του δολαρίου ως παγκόσμιου νομίσματος δεν απειλείται άμεσα – η τιμή του εκτινασσόταν μαζί με κάθε κλιμάκωση των εχθροπραξιών, αποδεικνύοντας ότι ακόμη θεωρείται ασφαλές καταφύγιο σε περιόδους κρίσης. Η σύγκρουση όμως, έφερε στο προσκήνιο το πετρογουάν και συνέβαλε στην ανάπτυξη ενός παράλληλου συστήματος συναλλαγών πέρα και έξω από το σύστημα του δολαρίου.

4) Όσο σύντομα και εάν επανέλθει η ροή πετρελαίου από τα Στενά του Σουέζ, η διακοπή θα έχει ωθήσει την παγκόσμια αγορά ενέργειας πιο μακριά από τα ορυκτά καύσιμα και πιο κοντά σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπου κυριαρχεί η κινεζική και όχι η αμερικανική βιομηχανία. Μόνο το Μάρτιο του 2026 οι κινεζικές εξαγωγές συστημάτων ηλικιακής ενέργειας διπλασιάστηκαν, ενώ σύμφωνα με τους Financial Times, διεθνείς επενδυτές πραγματοποιήσαν σημαντική στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Πρόκειται για τη δεύτερη ήττα της Pax Americana στην οποία αναφερόταν ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν.

5) Ο πόλεμος έδειξε ότι παρά τον πολεμικό προϋπολογισμό του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να ανανεώνουν σε ικανοποιητικό βαθμό τα αντιβαλλιστικά συστήματα που χρησιμοποιούν οι ίδιες και τα οποία προσφέρουν στους συμμάχους τους. Η ανάγκη μεταφοράς συστημάτων αεράμυνας από την ανατολική Ασία πίσω στη Μέση Ανατολή και η ανάγκη να «δανειστούν» πυραύλους ακόμη και από την Ελλάδα για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας, δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Η αμερικανική πολεμική βιομηχανία βρέθηκε απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει τα απαρχαιωμένα, αλλά πολυάριθμα πυραυλικά συστήματα του Ιράν και κυρίως τα χαμηλού κόστους drones, η αναχαίτιση των οποίων απαιτούσε τη χρήση συστημάτων εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Πόλεμος εναντίον του Ιράν αντί για επίδειξη της αμερικανικής υπεροπλίας, έστειλε το μήνυμα ότι οι ΗΠΑ ξέρουν πολύ καλά να βομβαρδίζουν σχολεία και πλοία που συμμετέχουν σε ασκήσεις, αλλά δεν είναι αήττητες σε μια μεγάλη μάχη.

Όπως εξηγούσε από τις πρώτες εβδομάδες της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης ο Ρίτσαρντ Σίρεφ, πρώην αναπληρωτής ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ, «το Ιράν θα κέρδιζε αν δεν έχανε και οι ΗΠΑ θα έχαναν αν δεν κέρδιζαν». Η κατάληξη του πολέμου αποδείχθηκε πολύ χειρότερη για τους επιτιθέμενους. Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ μαζί με το Ισραήλ – που έχουν το ένα τρίτο των παγκόσμιων δαπανών για πολεμικούς εξοπλισμούς – δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν μια χώρα που βρίσκεται εδώ και δεκαετίες σε καθεστώς εξοντωτικών κυρώσεων δεν είναι απλώς «μη νίκη», είναι καθαρή ήττα.

Οι ΗΠΑ δεν βγήκαν ηττημένες στις διαπραγματεύσεις. Ηττήθηκαν τη στιγμή που αναγκάστηκαν να διαπραγματευτούν.

Πηγή: infowar

ΝΤΕΪΡ ΑΛ-ΜΠΑΛΑ, Λωρίδα της Γάζας (AP) — Ο αριθμός των νεκρών Παλαιστινίων από τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς ξεπέρασε τις 73.000, δήλωσε την Κυριακή το υπουργείο Υγείας της Γάζας, καθώς οι ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται παρά την αδιέξοδη και εύθραυστη εκεχειρία που ισχύει από τον Οκτώβριο.

Το Ισραήλ λέει ότι στοχεύει τη Χαμάς και άλλους μαχητές που αποτελούν απειλή, και σε απάντηση στις παραβιάσεις της εκεχειρίας, συμπεριλαμβανομένων των περιστασιακών επιθέσεων.

Σχεδόν 1.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα από την έναρξη της εκεχειρίας, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας. Πέντε Ισραηλινοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της εκεχειρίας.

Ο αριθμός των νεκρών από την έναρξη του πολέμου ανέρχεται πλέον σε 73.001, σύμφωνα με τον απολογισμό του υπουργείου Υγείας. Πάνω από 173.200 άνθρωποι έχουν τραυματιστεί από την έναρξη του πολέμου στις 7 Οκτωβρίου 2023, μετά την επίθεση υπό την ηγεσία της Χαμάς στο Ισραήλ. Η επίθεση αυτή σκότωσε περίπου 1.200 ανθρώπους και κράτησε 251 ομήρους.

Το υπουργείο Υγείας, μέρος της κυβέρνησης υπό την ηγεσία της Χαμάς, στελεχώνεται από επαγγελματίες υγείας και διατηρεί λεπτομερή αρχεία που θεωρούνται γενικά αξιόπιστα από τις υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες. Δεν κάνει διάκριση μεταξύ αμάχων και μαχητών, αλλά αναφέρει ότι οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν περίπου το ήμισυ όλων των θανάτων.

Το Ισραήλ λέει ότι προσπαθεί να αποφύγει να βλάψει αμάχους και αποδίδει τον θάνατό τους στη Χαμάς επειδή οι μαχητές δρουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Σταματημένη εκεχειρία

Η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που επιτεύχθηκε τον Οκτώβριο, η οποία διεξήχθη με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, έθεσε τέλος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις πλήρους κλίμακας και οδήγησε στην επιστροφή όλων των εναπομεινάντων ομήρων. Ωστόσο, άλλα στοιχεία της συμφωνίας έχουν καθυστερήσει , καθώς η Χαμάς αρνήθηκε να αφοπλιστεί και τα ισραηλινά στρατεύματα προέλασαν στη Γάζα, αντί να αποσυρθούν. Και οι δύο πλευρές κατηγορούν η μία την άλλη ότι παραβιάζουν τη συμφωνία, αλλά λένε ότι εξακολουθεί να ισχύει.

Η πρόοδος σε όλα τα άλλα ζητήματα -συμπεριλαμβανομένης της ανοικοδόμησης, της αποχώρησης των ισραηλινών στρατευμάτων και της εγκαθίδρυσης μιας νέας παλαιστινιακής κυβέρνησης- καθυστερεί λόγω του αδιεξόδου σχετικά με τον αφοπλισμό της Χαμάς, δήλωσε ο κορυφαίος διπλωμάτης που επιβλέπει την εκεχειρία στη Γάζα, Νικολάι Μλαντένοφ .

Ο πόλεμος εκτόπισε το μεγαλύτερο μέρος του παλαιστινιακού πληθυσμού, που ανέρχεται σε πάνω από 2 εκατομμύρια, άφησε μεγάλα τμήματα της επικράτειας σε ερείπια και δημιούργησε εκτεταμένες ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και άλλα βασικά εφόδια, καθώς τα συνοριακά περάσματα με τη Γάζα - όλα εκτός από ένα που ελέγχονταν από το Ισραήλ - έκλεισαν απότομα.

Τουλάχιστον οκτώ ακόμη Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν το Σαββατοκύριακο

Ισραηλινή επιδρομή το απόγευμα της Κυριακής στον καταυλισμό προσφύγων Τζαμπαλίγια στη βόρεια Γάζα σκότωσε τουλάχιστον τέσσερις ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους, σύμφωνα με υγειονομικούς αξιωματούχους στο νοσοκομείο Σίφα, όπου μεταφέρθηκαν τα θύματα. Ένας Ισραηλινός στρατιωτικός αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε ανώνυμα σύμφωνα με τις στρατιωτικές οδηγίες, δήλωσε ότι ο στρατός «χτύπησε τρομοκράτες» στην περιοχή, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν κατέληξαν σε προσωρινή συμφωνία με στόχο τον τερματισμό του πολέμου και το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ .

Υπάρχουν σχέδια για υπογραφή της συμφωνίας την Παρασκευή στην Ελβετία. Ωστόσο, οι προηγούμενες ανακοινώσεις δεν ολοκληρώθηκαν και το περιεχόμενο της συμφωνίας παρέμεινε υπό αμφισβήτηση τη Δευτέρα.

Ακολουθεί ένα χρονοδιάγραμμα των εντάσεων σχετικά με το ατομικό πρόγραμμα του Ιράν:

Πρώτες μέρες

1967 — Το Ιράν αποκτά την κατοχή του ερευνητικού αντιδραστήρα της Τεχεράνης, ο οποίος προμηθεύτηκε από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο του προγράμματος «Atoms for Peace».

1979 — Ο σύμμαχος των ΗΠΑ, Σάχης Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί, άρρωστος σε θάνατο, εγκαταλείπει το Ιράν καθώς αυξάνονται οι λαϊκές διαμαρτυρίες εναντίον του. Ο Αγιατολάχ Ρουχολάχ Χομεϊνί επιστρέφει στην Τεχεράνη και η Ισλαμική Επανάσταση τον φέρνει στην εξουσία. Φοιτητές καταλαμβάνουν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη, ξεκινώντας την 444ήμερη κρίση ομηρίας. Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν τίθεται σε ακινησία υπό διεθνή πίεση.

Αύγουστος 2002 — Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών και μια ιρανική αντιπολιτευτική ομάδα αποκαλύπτουν τις μυστικές εγκαταστάσεις εμπλουτισμού πυρηνικού ούρου του Ιράν στη Νατάνζ.

Ιούνιος 2003 — Η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία εμπλέκουν το Ιράν σε πυρηνικές διαπραγματεύσεις.

Οκτώβριος 2003 — Το Ιράν αναστέλλει τον εμπλουτισμό ουρανίου υπό διεθνή πίεση.

Φεβρουάριος 2006 — Το Ιράν ανακοινώνει ότι θα επανεκκινήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου μετά την εκλογή του σκληροπυρηνικού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία αποχωρούν από τις αδιέξοδες διαπραγματεύσεις.

Ιούνιος 2009 — Οι αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές του Ιράν οδήγησαν στην επανεκλογή του Αχμαντινετζάντ παρά τις κατηγορίες για νοθεία, πυροδοτώντας διαμαρτυρίες γνωστές ως Πράσινο Κίνημα και βίαιη καταστολή από την κυβέρνηση.

Οκτώβριος 2009 — Υπό τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, οι ΗΠΑ και το Ιράν ανοίγουν ένα μυστικό κανάλι επικοινωνίας για μηνύματα στο σουλτανάτο του Ομάν.

Ιούλιος 2012 — Αμερικανοί και Ιρανοί αξιωματούχοι πραγματοποιούν μυστικές πρόσωπο με πρόσωπο συνομιλίες στο Ομάν.

Ιούλιος 2015 — Οι παγκόσμιες δυνάμεις και το Ιράν ανακοινώνουν μια μακροπρόθεσμη, ολοκληρωμένη πυρηνική συμφωνία που περιορίζει τον εμπλουτισμό ουρανίου από την Τεχεράνη σε αντάλλαγμα για την άρση των οικονομικών κυρώσεων.

Η πυρηνική συμφωνία καταρρέει

8 Μαΐου 2018 — Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποσύρει μονομερώς τις ΗΠΑ από την πυρηνική συμφωνία, αποκαλώντας την «χειρότερη συμφωνία που έχει υπογραφεί ποτέ». Λέει ότι θα πετύχει καλύτερους όρους σε νέες διαπραγματεύσεις για να σταματήσει την ανάπτυξη πυραύλων του Ιράν και την υποστήριξη των περιφερειακών πολιτοφυλακών. Αυτές οι συνομιλίες δεν θα πραγματοποιηθούν κατά την πρώτη του θητεία.

8 Μαΐου 2019 — Το Ιράν ανακοινώνει ότι θα αρχίσει να αποσύρεται από τη συμφωνία. Ακολουθεί μια σειρά από περιφερειακές επιθέσεις στην ξηρά και στη θάλασσα, για τις οποίες αποδίδεται στην Τεχεράνη.

3 Ιανουαρίου 2020 — Μια αμερικανική επιδρομή με μη επανδρωμένο αεροσκάφος στη Βαγδάτη σκοτώνει τον στρατηγό Κασέμ Σουλεϊμανί, τον αρχιτέκτονα των πολέμων δι' αντιπροσώπων της Τεχεράνης στη Μέση Ανατολή.

8 Ιανουαρίου 2020 — Σε αντίποινα για τη δολοφονία του Σουλεϊμανί, το Ιράν εξαπολύει μπαράζ πυραύλων σε στρατιωτικές βάσεις στο Ιράκ, όπου σταθμεύουν χιλιάδες Αμερικανοί και Ιρακινοί στρατιώτες. Περισσότεροι από 100 Αμερικανοί στρατιωτικοί υπέστησαν τραυματικές εγκεφαλικές κακώσεις, σύμφωνα με το Πεντάγωνο. Καθώς το Ιράν προετοιμάζεται για αντεπίθεση, οι Φρουροί της Επανάστασης καταρρίπτουν ένα ουκρανικό επιβατικό αεροπλάνο λίγο μετά την απογείωση από το διεθνές αεροδρόμιο της Τεχεράνης, φέρεται να το μπερδεύουν με αμερικανικό πύραυλο κρουζ. Και οι 176 επιβαίνοντες σκοτώνονται.

2 Ιουλίου 2020 — Μια μυστηριώδης έκρηξη διαλύει ένα εργοστάσιο παραγωγής φυγοκεντρητών στο πυρηνικό εργοστάσιο εμπλουτισμού του Ιράν στο Νατάνζ. Το Ιράν κατηγορεί το Ισραήλ για την επίθεση.

6 Απριλίου 2021 — Το Ιράν και οι ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Τζο Μπάιντεν ξεκινούν έμμεσες διαπραγματεύσεις στη Βιέννη σχετικά με τον τρόπο αποκατάστασης της πυρηνικής συμφωνίας. Αυτές οι συνομιλίες, και άλλες μεταξύ της Τεχεράνης και ευρωπαϊκών χωρών, δεν καταλήγουν σε καμία συμφωνία.

11 Απριλίου 2021 — Μια δεύτερη επίθεση μέσα σε ένα χρόνο στοχεύει τον πυρηνικό σταθμό Νατάνζ του Ιράν, και πάλι πιθανότατα πραγματοποιήθηκε από το Ισραήλ.

16 Απριλίου 2021 — Το Ιράν ξεκινά τον εμπλουτισμό ουρανίου έως και 60% — την υψηλότερη καθαρότητά του που έχει καταγραφεί ποτέ και ένα τεχνικό βήμα από τα επίπεδα οπλικής ποιότητας του 90%.

24 Φεβρουαρίου 2022 — Η Ρωσία ξεκινά την ολοκληρωτική εισβολή της στην Ουκρανία. Η Μόσχα τελικά θα καταλήξει να βασίζεται σε ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη που μεταφέρουν βόμβες στη σύγκρουση, καθώς και σε πυραύλους.

17 Ιουλίου 2022 — Ένας σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Καμάλ Χαράζι, λέει ότι το Ιράν είναι τεχνικά ικανό να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα, αλλά δεν έχει αποφασίσει αν θα την κατασκευάσει.

Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή μαίνονται

7 Οκτωβρίου 2023 — Μαχητές της Χαμάς από τη Λωρίδα της Γάζας εισβάλλουν στο Ισραήλ, σκοτώνοντας περίπου 1.200 ανθρώπους και παίρνοντας ομήρους 251 άλλους, ξεκινώντας τον πιο σφοδρό πόλεμο που έχει συμβεί ποτέ μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς. Το Ιράν, το οποίο έχει εξοπλίσει τη Χαμάς, προσφέρει υποστήριξη στους μαχητές. Οι περιφερειακές εντάσεις κλιμακώνονται.

19 Νοεμβρίου 2023 — Οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, που υποστηρίζονται εδώ και καιρό από το Ιράν, καταλαμβάνουν το πλοίο Galaxy Leader, ξεκινώντας μια μηνιαία εκστρατεία επιθέσεων σε πλοία μέσω του διαδρόμου της Ερυθράς Θάλασσας, την οποία το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ περιγράφει ως την πιο έντονη μάχη που έχει δει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι επιθέσεις αντικατοπτρίζουν τις τακτικές που χρησιμοποιούσε προηγουμένως το Ιράν.

14 Απριλίου 2024 — Το Ιράν εξαπολύει μια άνευ προηγουμένου άμεση επίθεση στο Ισραήλ, εκτοξεύοντας πάνω από 300 πυραύλους και επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Το Ισραήλ, σε συνεργασία με έναν διεθνή συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, αναχαιτίζει μεγάλο μέρος των εισερχόμενων πυρών.

19 Απριλίου 2024 — Μια ύποπτη ισραηλινή επιδρομή έπληξε ένα σύστημα αεράμυνας κοντά σε ένα αεροδρόμιο στο Ισφαχάν του Ιράν.

31 Ιουλίου 2024 — Ο Ισμαήλ Χανίγιε, ηγέτης της Χαμάς, δολοφονείται κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Τεχεράνη μετά την ορκωμοσία του μεταρρυθμιστή προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν. Το Ισραήλ αναλαμβάνει αργότερα την ευθύνη για τη δολοφονία.

27 Σεπτεμβρίου 2024 — Ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σκοτώνει τον ηγέτη της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, στον Λίβανο.

1 Οκτωβρίου 2024 — Το Ιράν εξαπολύει τη δεύτερη άμεση επίθεσή του στο Ισραήλ, αν και ένας συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και το Ισραήλ καταρρίπτουν τους περισσότερους πυραύλους.

16 Οκτωβρίου 2024 — Το Ισραήλ σκοτώνει τον ηγέτη της Χαμάς, Γιαχία Σινβάρ, στη Λωρίδα της Γάζας.

26 Οκτωβρίου 2024 — Το Ισραήλ επιτίθεται ανοιχτά στο Ιράν για πρώτη φορά, χτυπώντας συστήματα αεράμυνας και εγκαταστάσεις που σχετίζονται με το πυραυλικό του πρόγραμμα.

Ο Τραμπ επιστρέφει και αγγίζει

20 Ιανουαρίου 2025 — Ο Τραμπ ορκίζεται για τη δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος.

7 Φεβρουαρίου 2025 — Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, λέει ότι οι προτεινόμενες συνομιλίες με τις ΗΠΑ «δεν είναι έξυπνες, σοφές ή αξιότιμες».

7 Μαρτίου 2025 — Ο Τραμπ λέει ότι έστειλε επιστολή στον Χαμενεΐ ζητώντας μια νέα πυρηνική συμφωνία με την Τεχεράνη.

15 Μαρτίου 2025 — Ο Τραμπ εξαπολύει έντονες αεροπορικές επιδρομές εναντίον των ανταρτών Χούθι στην Υεμένη, των τελευταίων μελών του αυτοαποκαλούμενου «Άξονα Αντίστασης» του Ιράν, ικανών για καθημερινές επιθέσεις.

7 Απριλίου 2025 — Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν θα πραγματοποιήσουν άμεσες συνομιλίες στο Ομάν. Το Ιράν λέει ότι θα είναι έμμεσες συνομιλίες.

12 Απριλίου 2025 — Ο πρώτος γύρος συνομιλιών μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ πραγματοποιείται στο Ομάν, ο οποίος ολοκληρώνεται με την υπόσχεση για διεξαγωγή περισσότερων συνομιλιών, μετά την «σύντομη» μεταξύ τους συνάντηση του απεσταλμένου των ΗΠΑ για τη Μέση Ανατολή, Στιβ Γουίτκοφ, και του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί.

19 Απριλίου 2025 — Ο δεύτερος γύρος συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν πραγματοποιείται στη Ρώμη.

26 Απριλίου 2025 — Το Ιράν και οι ΗΠΑ συναντώνται στο Ομάν για τρίτη φορά, αλλά οι διαπραγματεύσεις περιλαμβάνουν συνομιλίες σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων για πρώτη φορά.

11 Μαΐου 2025 — Το Ιράν και οι ΗΠΑ συναντώνται στο Ομάν για έναν τέταρτο γύρο διαπραγματεύσεων ενόψει του ταξιδιού του Τραμπ στη Μέση Ανατολή .

23 Μαΐου 2025 — Το Ιράν και οι ΗΠΑ συναντώνται στη Ρώμη για έναν πέμπτο γύρο συνομιλιών, με το Ομάν να λέει ότι οι διαπραγματεύσεις σημείωσαν «κάποια αλλά όχι οριστική πρόοδο».

Ξεκινά ο πόλεμος Ιράν-Ισραήλ

9 Ιουνίου 2025 — Το Ιράν δηλώνει ότι δεν θα αποδεχθεί την πρόταση των ΗΠΑ για το πυρηνικό πρόγραμμα.

12 Ιουνίου 2025 — Το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας διαπιστώνει ότι το Ιράν δεν συμμορφώνεται με τις πυρηνικές του υποχρεώσεις. Το Ιράν απαντά ανακοινώνοντας ότι έχει κατασκευάσει και θα ενεργοποιήσει μια τρίτη εγκατάσταση πυρηνικού εμπλουτισμού.

13 Ιουνίου 2025 — Το Ισραήλ ξεκινά τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν. Σε διάστημα 12 ημερών, πλήττει πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καθώς και άλλες κυβερνητικές εγκαταστάσεις.

22 Ιουνίου 2025 — Οι ΗΠΑ επεμβαίνουν στον πόλεμο, επιτιθέμενες σε τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

23 Ιουνίου 2025 — Το Ιράν απαντά στην επίθεση των ΗΠΑ στοχεύοντας μια στρατιωτική βάση στο Κατάρ που χρησιμοποιείται από αμερικανικά στρατεύματα, προκαλώντας περιορισμένες ζημιές.

24 Ιουνίου 2025 — Ο Τραμπ ανακοινώνει κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο.

25 Ιουλίου 2025 — Ιρανοί και Ευρωπαίοι διπλωμάτες πραγματοποιούν συνομιλίες στην Κωνσταντινούπολη σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

8 Αυγούστου 2025 — Η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο προειδοποιούν το Ιράν σε επιστολή τους ότι θα εφαρμόσει εκ νέου τις κυρώσεις του ΟΗΕ εάν δεν υπάρξει «ικανοποιητική λύση» στην πυρηνική αντιπαράθεση έως τις 31 Αυγούστου.

28 Αυγούστου 2025 — Η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο δηλώνουν ότι έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία για την «επαναφορά» των κυρώσεων του ΟΗΕ κατά του Ιράν.

9 Σεπτεμβρίου 2025 — Το Ιράν και ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας καταλήγουν σε συμφωνία σχετικά με την πιθανή έναρξη επιθεωρήσεων, αλλά παραμένουν ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή της.

19 Σεπτεμβρίου 2025 — Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αρνείται να σταματήσει τις κυρώσεις «ανάκτησης» κατά του Ιράν.

26 Σεπτεμβρίου 2025 — Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ απορρίπτει την προσπάθεια της τελευταίας στιγμής της Κίνας και της Ρωσίας να σταματήσει η «επανάσταση».

28 Σεπτεμβρίου 2025 — Ο ΟΗΕ επαναφέρει τις κυρώσεις «ανανέωσης» στο Ιράν, αποκλείοντας οποιαδήποτε διπλωματική ενέργεια της τελευταίας στιγμής.

Νέες διαδηλώσεις συγκλονίζουν το Ιράν

28 Δεκεμβρίου 2025: Ξεσπούν διαμαρτυρίες σε δύο μεγάλες αγορές στο κέντρο της Τεχεράνης, μετά την πτώση της ισοτιμίας του ιρανικού ριάλ σε ιστορικό χαμηλό — 1,42 εκατομμύρια ριάλ ανά δολάριο ΗΠΑ — επιδεινώνοντας την πληθωριστική πίεση και ωθώντας προς τα πάνω τις τιμές των τροφίμων και άλλων καθημερινών αναγκών.

3 Ιανουαρίου 2026: Ο Χαμενεΐ λέει ότι «οι ταραξίες πρέπει να πάρουν τη θέση τους», σε αυτό που θεωρείται ως πράσινο φως για τις δυνάμεις ασφαλείας να αρχίσουν να καταστέλλουν πιο επιθετικά τις διαδηλώσεις.

8 Ιανουαρίου 2026: Μετά από ένα τηλεφώνημα του εξόριστου πρίγκιπα διαδόχου του Ιράν , πλήθος ανθρώπων φωνάζει από τα παράθυρά τους και βγαίνει στους δρόμους σε πανεθνικές διαμαρτυρίες. Η κυβέρνηση απαντά μπλοκάροντας το διαδίκτυο και τις διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις για να αποκόψει τη χώρα από εξωτερική επιρροή. Μια επακόλουθη καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας σκοτώνει χιλιάδες και βλέπει δεκάδες χιλιάδες να συλλαμβάνονται.

13 Ιανουαρίου 2026: Ο Τραμπ λέει ότι ακύρωσε οποιεσδήποτε συναντήσεις με τους Ιρανούς και υπόσχεται ότι η απροσδιόριστη «βοήθεια είναι καθ' οδόν».

26 Ιανουαρίου 2026: Το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln και τρία συνοδευτικά πολεμικά πλοία φτάνουν στη Μέση Ανατολή εν μέσω απειλών του Τραμπ για επίθεση.

3 Φεβρουαρίου 2026: Ένα μαχητικό αεροσκάφος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ καταρρίπτει ένα ιρανικό drone που πλησίαζε το Lincoln στην Αραβική Θάλασσα. Ιρανικά σκάφη ταχείας επίθεσης επιχειρούν να σταματήσουν ένα πλοίο με αμερικανική σημαία στο Στενό του Ορμούζ.

6 Φεβρουαρίου 2026: Το Ιράν και οι ΗΠΑ πραγματοποιούν έμμεσες πυρηνικές συνομιλίες στο Ομάν , με την παρουσία και του επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης του αμερικανικού στρατού.

17 Φεβρουαρίου 2026: Το Ιράν και οι ΗΠΑ πραγματοποιούν συνομιλίες στη Γενεύη, ενώ η Τεχεράνη λέει ότι έχει κλείσει προσωρινά το Στενό του Ορμούζ, το στενό στόμιο του Περσικού Κόλπου από το οποίο διέρχεται το ένα πέμπτο όλου του εμπορίου πετρελαίου.

26 Φεβρουαρίου 2026: Το Ιράν και οι ΗΠΑ πραγματοποιούν έναν ακόμη γύρο συνομιλιών στη Γενεύη, καθώς η Αμερική συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο στόλο πολεμικών αεροσκαφών και αεροσκαφών στη Μέση Ανατολή εδώ και δεκαετίες.

Ο πόλεμος του Ιράν

28 Φεβρουαρίου 2026: Το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες εξαπολύουν πόλεμο στο Ιράν, σκοτώνοντας τον Χαμενεΐ στις πρώτες στιγμές της σύγκρουσης.

9 Μαρτίου 2026: Το Ιράν διορίζει τον Αγιατολάχ Μοτζτάμπα Χαμενεΐ , γιο του εκλιπόντος ανώτατου ηγέτη, ως τον νέο ανώτατο ηγέτη της χώρας.

7 Απριλίου 2026: Ανακοινώνεται μια εύθραυστη εκεχειρία στον πόλεμο του Ιράν, με τις συνομιλίες να συνεχίζονται. Το Ισραήλ δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις.

8 Απριλίου 2026: Το Ισραήλ βομβαρδίζει την πρωτεύουσα του Λιβάνου, Βηρυτό, σκοτώνοντας πάνω από 300 ανθρώπους σε μια επίθεση που διήρκεσε 10 λεπτά.

11 Απριλίου 2026: Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζ. Ντ. Βανς ηγείται αμερικανικής αντιπροσωπείας στην Ισλαμαμπάντ , όπου συναντάται με ιρανική ομάδα με επικεφαλής τον πρόεδρο του κοινοβουλίου Μοχάμεντ Μπαγκέρ Καλιμπάφ , στις υψηλότερα άμεσες συνομιλίες μεταξύ των δύο εθνών από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Οι συνομιλίες τερματίζονται μετά από 21 ώρες χωρίς συμφωνία.

31 Μαΐου 2026: Η χερσαία εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο αποτελεί τη βαθύτερη εισβολή της εδώ και πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα.

Αφού ο Μητσοτάκης θεωρεί «άλμα λογοδοσίας και δημοκρατικής ευθύνης» την ψηφιακή μεταρρύθμιση, γιατί δεν βλέπουμε πουθενά τις συμβάσεις για το Predator;