Πώς το γυμνό σώμα, η πρόκληση και το «περιτύλιγμα» της εικόνας διαμορφώνουν τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην τέχνη και την πορνογραφία

Στις 12 Ιουνίου 1890 γεννιέται στο Τούλν της Αυστρίας ο Έγκον Σίλε, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του αυστριακού εξπρεσιονισμού και μία από τις πιο ανήσυχες, προκλητικές και ανθρώπινες μορφές της ευρωπαϊκής τέχνης του 20ού αιώνα.

Πέθανε το 1918, στα 28 του χρόνια, από την ισπανική γρίπη, λίγες ημέρες μετά τον θάνατο της εγκύου συζύγου του. Ο πρόωρος θάνατός του δεν αποτέλεσε εμπόδιο στο να καθιερωθεί ως ένας από τους εμβληματικούς καλλιτέχνες της βιεννέζικης μοντερνικότητας. Στο έργο του, το σώμα δεν εξιδανικεύεται. Αντίθετα, παραμορφώνεται, εκτίθεται, γίνεται πεδίο επιθυμίας, αμηχανίας και πόνου. Αυτή η ωμή ματιά στο γυμνό και στην ανθρώπινη ευαλωτότητα έκανε τον Σίλε έναν από τους πιο προκλητικούς καλλιτέχνες της εποχής του.

Ο Σίλε εμφανίζεται συχνά δίπλα στον Γκούσταφ Κλιμτ και τον Όσκαρ Κοκόσκα, ως μία από τις μεγάλες μορφές της καλλιτεχνικής Βιέννης των αρχών του αιώνα.

Κλιμτ, Κόκοσκα και Σίλε

Στα «ΝΕΑ» της 7ης Φεβρουαρίου 1989, η Π. Κατημερτζή προανήγγειλε τις εκθέσεις ζωγραφικής του Γκούσταφ Κλιμτ και του Εγκον Σίλε στην Εθνική Πινακοθήκη, ως κεντρικό γεγονός της σειράς εκδηλώσεων «Η Βιέννη χαιρετά την Αθήνα». Το δημοσίευμα τοποθετούσε τον Σίλε ανάμεσα στους κορυφαίους Αυστριακούς ζωγράφους του 20ού αιώνα:

«Ο Κλιμτ, μαζί με τον Κόκοσκα και τον Έγκον Σίλε, θεωρούνται ως οι σπουδαιότεροι Αυστριακοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα […]

»Ο Έγκον Σίλε, (1890-1918) χάθηκε πρόωρα, στην αφάνεια και τη δίνη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σαν ζωγράφος και χαράκτης πρωταγωνίστησε στην εξπρεσιονιστική άνθηση της Βιέννης εκείνης της εποχής. Το έργο του αναγνωρίστηκε μετά θάνατον και σήμερα θεωρείται από τους πιο τραγικούς και ερωτικούς Ευρωπαίους καλλιτέχνες».

«Η Οικογένεια», Έγκον Σίλε, 1918

Η τέχνη του υπήρξε από νωρίς πεδίο αντιπαράθεσης. Το γυμνό σώμα είναι από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία στα έργα του Σίλε. Όχι, όμως, με την «κλασική» ομορφιά ή με εξιδανικευμένο τρόπο, που συναντάται σε πολλά έργα της δυτικής τέχνης.

Ο Σίλε παρουσιάζει το γυμνό ωμό και εύθραυστο, συχνά με άβολο τρόπο. Ζωγράφιζε πολλά γυμνά πορτρέτα και αυτοπορτρέτα με παραμορφωμένα σώματα, πολύ αδυνατισμένα σχεδόν σκελετωμένα, σε στάσεις που αναδεικνύουν ένταση και σωματική αμηχανία.

«Γυμνό αυτοπορτρέτο με γκριμάτσα», Έγκον Σίλε, 1910

Πού τελειώνει η ερωτική τέχνη και πού αρχίζει η πορνογραφία;

Είναι η πρόκληση αυτοσκοπός ή τρόπος να φωτιστούν οι σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης;

«ΤΟ ΒΗΜΑ» της 23ης Δεκεμβρίου 1990, δημοσίευε κείμενο του Andrew Graham-Dixon, αναζητώντας απάντηση σε αυτό ακριβώς το ερώτημα:

«Η κοπέλα γονατίζει κάπως παράξενα και γέρνει προς τα εμπρός, στηρίζεται στους αγκώνες κι έχει το κεφάλι μέσα στα χέρια της. Είναι σχεδόν γυμνή, φοράει μαύρες κάλτσες, ένα πουκάμισο και μια φούστα ανασηκωμένη, ώστε να αποκαλύπτει τα γυμνά της οπίσθια. Δεν πρόκειται (ενώ κάλλιστα θα μπορούσε) για την περιγραφή ενός σχεδίου του Έγκον Σίλε με τίτλο “Γονατιστή κοπέλα που στηρίζεται στους αγκώνες” (1917) που εκτίθεται στη Βασιλική Ακαδημία του Λονδίνου, αλλά για την περιγραφή της “Ντόνα”, όπως αυτή εμφανίζεται στη σελίδα 92 του τεύχους του Νοεμβρίου του πορνογραφικού περιοδικού “Men Only”».

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι ο τρόπος με τον οποίο κοιτάζουμε μια εικόνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή παρουσιάζεται:

«Το “περιτύλιγμα” παίζει μεγάλο ρόλο στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την εικόνα. Γνωρίζουμε ότι η “Ντόνα” είναι πορνογραφία γιατί βρίσκεται στο πάνω-πάνω ράφι του περιπτέρου. Όπως γνωρίζουμε – ή νομίζουμε ότι γνωρίζουμε – ότι η γυμνή γυναίκα του Σίλε είναι τέχνη, μόνο και μόνο επειδή βρίσκεται στη Βασιλική Ακαδημία. Δεν έχουν όλοι όμως την ίδια άποψη».

Η δυσκολία να βρεθούν χορηγοί για την έκθεση του Σίλε στο Λονδίνο είχε φέρει ξανά στην επιφάνεια το παλιό ερώτημα:

«Η έκθεση των έργων του Σίλε, και ιδιαίτερα η δυσκολία που συνάντησε η Βασιλική Ακαδημία στο να βρει χορηγούς πρόθυμους να την υποστηρίξουν οικονομικά, ανοίγει για μια φορά ακόμη το ερώτημα: ποια η διαφορά ανάμεσα στην ερωτική τέχνη και την πορνογραφία; Διαφέρουν πράγματι ή μήπως ταυτίζονται; Ασφαλώς διαφέρουν. Γιατί όμως; Η απάντηση δεν είναι τόσο προφανής».

Ο ερωτισμός

Ο Σίλε πράγματι δημιούργησε ερωτικά σχέδια από την πώληση των οποίων – για ένα ορισμένο διάστημα τουλάχιστον – ζούσε αποκλειστικά. Κάποια εποχή, μάλιστα,  πραγματοποίησε την έκδοση μιας συλλογής ερωτικών σχεδίων σε 100 αντίτυπα. Ωστόσο, όπως σημείωνε το δημοσίευμα, αυτό δεν αρκεί για να καταταγεί το έργο του στην πορνογραφία:

«Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι τα έργα του Σίλε είναι πορνογραφία. Το γιατί όμως δεν μπορεί να εξηγηθεί με απλουστευτικές διχοτομήσεις ανάμεσα σε τέχνη και πορνογραφία».

«Η Αγκαλιά», Έγκον Σίλε,1917

Στα έργα του Σίλε, το γυμνό δεν λειτουργεί μόνο ως ερωτικό θέμα. Είναι ένας τρόπος να εκφραστεί η ανθρώπινη έκθεση. Το σώμα δεν είναι ωραιοποιημένο ή προστατευμένο. Είναι πεδίο επιθυμίας, φόβου, μοναξιάς και πόνου:

«Κατά τους δύο τελευταίους αιώνες, η τέχνη σταδιακά σφετερίστηκε τον ρόλο της θρησκείας ως βασικού μάρτυρα του εξαιρετικού, του υπερφυσικού, των σκοτεινών πτυχών της ανθρώπινης ύπαρξης. Όπως έκαναν παλαιότερα οι προφήτες και οι ασκητές, έτσι και ο καλλιτέχνης εξέθεσε τον εαυτό του στα όρια της ανθρώπινης εμπειρίας – στον πόνο, την πείνα, τη φυλακή, την τρέλα -, προκειμένου να μεταφέρει στο κοινό του εκείνο που βρίσκεται πέρα από την καθημερινότητα.

»Γι’ αυτό και ο Βαν Γκογκ αποτελεί το αρχέτυπο του καλλιτέχνη κατά τη μεταθρησκευτική εποχή. Η ριζοσπαστική ωστόσο αντίληψη για την τέχνη καθώς και ο ρόλος του καλλιτέχνη που ενσάρκωσε ο Βαν Γκογκ θέτουν σοβαρά προβλήματα στη φιλελεύθερη σκέψη και παράδοση της κριτικής σκέψης, η οποία τους παρέσχε την πλήρη της υποστήριξη.

»Η σύγχρονη λατρεία του ριζοσπαστισμού έδωσε την άδεια στον καλλιτέχνη να εξερευνήσει, τουλάχιστον στον κατά φαντασίαν, όλες τις περιοχές της ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που ο καλλιτέχνης, αναδιφώντας στον βυθό της συνείδησης, φέρνει στην επιφάνεια ορισμένα από τα σκοτεινότερα ανθρώπινα ένστικτα. Και το αποτέλεσμα του έργου του μπορεί να προκαλεί – όπως αποδεικνύουν τα έργα του Σίλε – ταραχή ή και ενόχληση στον θεατή».

Η αμηχανία μπροστά στο έργο του

Αυτή η ταραχή είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό της τέχνης του Σίλε. Ο θεατής αντιμετωπίζει κάτι δυσάρεστο. Παρακολουθεί την ανθρώπινη ευαλωτότητα χωρίς φίλτρο:

«Οι παραμορφωμένοι άνδρες, τους οποίους βασανίζουν σαδιστικά οι άρκυιες με τις περίεργες κομμώσεις στα έργα του Φουζέλι, οι ηδονοβλεψίες στα πορνεία του Ντεγκά, τα οστεώδη γυμνά κορίτσια του Σίλε που μοιάζουν ραχιτικά, κάθε άλλο παρά απελευθερώνουν ή φωτίζουν τον θεατή. Αντίθετα, επιβαρύνουν το πνεύμα του με μια μακρά σειρά έμμονες ιδέες που οι καλλιτέχνες προσπαθούν να εξορκίσουν.

»Η εμμονή να διαχωρισθεί η τέχνη από την πορνογραφία πηγάζει κυρίως από την ανησυχία […] Η ερωτική όμως τέχνη δεν μπορεί να αδρανοποιηθεί ή να κριθεί αυθαίρετα αποδεκτή γιατί – απλούστατα – έχει ως αντικείμενο την ανθρώπινη σεξουαλικότητα. Το σεξ αντιπροσωπεύει την τυραννία που ασκούν επάνω στον άνθρωπο τα ενστικτά του. Είναι το όπλο του που χρησιμοποιεί η φύση για να μας φυλακίσει στις φαντασιώσεις, για να μας καταδικάσει σε μια μοναξιά που η αγάπη μπορεί να απαλύνει, αλλά ποτέ να θεραπεύσει».

Στην πραγματικότητα, ο αρθρογράφος καταλήγει, δεν τίθεται ζήτημα σύγκρισης ανάμεσα στο γυμνό του Σίλε και την «Ντόνα» του «Men Only». Η διαφορά τους δεν εξαντλείται σε έναν απλό διαχωρισμό ανάμεσα στην τέχνη και την πορνογραφία.

Η αξία του έργου του βρίσκεται αλλού. Το σώμα γίνεται φορέας μιας βαθύτερης αγωνίας για την ανθρώπινη ύπαρξη:

«Τα εύθραυστα πλάσματα του Σίλε, παγιδευμένα μέσα στον πόνο και την απομόνωση, παραπέμπουν σε μια μεταφορά […] της ανθρώπινης μοίρας: μιας μοίρας που – κατά τον Σίλε – κυριαρχείται από την απόλυτη μοναξιά και τη διαρκή έκθεση στον πόνο».

Το αφήγημα της σταθερότητας έφερε ξανά ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη που έδωσε στον Νίκο Χατζηνικολάου. Επί της ουσίας όμως απέφυγε να απαντήσει σε πολλά θέματα, είτε δεν κατάφερε να δώσει πειστικές απαντήσεις.

Έκρυβε εκπλήξεις η συνέντευξη που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Antenna; Η απάντηση είναι όχι και η αλήθεια είναι ότι δεν πιέστηκε και ιδιαίτερα. Ειδικά στο κεφάλαιο «κράτος δικαίου» και στο θέμα των υποκλοπών, ο… σκόπελος ξεπεράστηκε με δύο ερωτήσεις που έδωσαν απλώς στον πρωθυπουργό την ευκαιρία να επαναλάβει το πάγιο αφήγημά του ότι δεν έχει καμία σχέση με το θέμα και πως έχει επιληφθεί επ’ αυτού η δικαιοσύνη.

Η αλήθεια είναι ότι καθ΄όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ο πρωθυπουργός ακολούθησε μια κλασική, όσο και ασφαλή στρατηγική που βασίστηκε σε τρεις άξονες. Ο πρώτος ήταν ότι για άλλη μια φορά πρόβαλε την εικόνα της σταθερότητας και της διαχείρισης εμφανίζοντας τον εαυτό του ως την προσωποποίηση της πρώτης και την καλύτερη επιλογή για τη δεύτερη.

Ο δεύτερος αφορούσε τη συζήτηση και πως τη μετέφερε από τα επιμέρους προβλήματα, παρουσιάζοντας τη συνολική εικόνα της χώρας. Ο τρίτος που είχε να κάνει εν πολλοίς με τη διαφάνεια και τα σκάνδαλα, εστίασε στο να αποφύγει την προσωποποίηση των ευθυνών και να μιλά γενικότερα για τις δομικές παθογένειες του κράτους.

Ακρίβεια και αυξήσεις

Ας πάρουμε για παράδειγμα το ζήτημα της ακρίβειας. Ο κ. Μητσοτάκης δεν μας έκανε σοφότερους με τις απαντήσεις του. Απέδωσε το φαινόμενο σε μια αόριστη, συνολική αύξηση των τιμών απ’ την πανδημία και μετά, σημειώνοντας  ότι «δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα». Σε ό,τι αφορά τη μεγαλύτερη αύξηση του πληθωρισμού στη χώρα, την απέδωσε στους φόρους των καυσίμων, η τιμή των οποίων αυξήθηκε λόγω πολέμου στο Ιράν.

Ωστόσο, όταν ρωτήθηκε γιατί δεν μειώνει τον ΦΠΑ σε καύσιμα και τρόφιμα, εκεί έβαλε μπροστά την Ευρώπη και τους στόχους της Οικονομίας. «Δεν θα επιτρέψω να ξεφύγω από τους στόχους», είπε, την ώρα που ανέφερε πως αναγνωρίζει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει μερίδα της ελληνικής κοινωνίας να τα βγάλει πέρα.

Από εκεί και πέρα όποιος περίμενε κάτι καινούργιο, ένα μέτρο για παράδειγμα ανάσχεσης της ακρίβειας, δεν είπε κάτι. Αντιθέτως, επανέλαβε το κυβερνητικό αφήγημα περί αύξησης του κατώτατου μισθού επί των ημερών του, των επιδομάτων κλπ. Ξεκαθάρισε επίσης ότι δεν είναι στις προθέσεις του να επαναφέρει τον 13ο μισθό.

Μητσοτάκης και εκκλησία

Επιπρόσθετα επισήμανε πως γιατροί και στρατιωτικοί έχουν δει αυξήσεις και φοροαπαλλαγές. Για τον εργάτη, τον εποχικό εργαζόμενο, τον υπάλληλο δεν είπε τίποτε. Και όχι μόνο δεν είπε, αλλά έχει ενδιαφέρον το πως δικαιολόγησε την υπέρογκη αύξηση του μισθού των μητροπολιτών. «Ήταν το αίτημα της Εκκλησίας της Ελλάδας και κρίναμε ότι ήρθε η ώρα να το ικανοποιήσουμε. Ήταν μια κίνηση αξιοπρέπειας προς την Εκκλησία», είπε χαρακτηριστικά.

Αυτή βέβαια δεν λογίζεται ως απάντηση ενός καλού διαχειριστή, αλλά ενός πολιτικού. Και μάλιστα ενός πολιτικού που στο προηγούμενο ερώτημα για την ακρίβεια είχε εμφανιστεί ως «διαχειριστής» που πρέπει να ελέγχει τα οικονομικά -γι’ αυτό και δεν μπορεί να μειώσει τον ΦΠΑ- επειδή δεν θέλει να «φύγει από τους στόχους». Σε κάθε περίπτωση ο κ. Μητσοτάκης δεν εξήγησε γιατί έπρεπε να ικανοποιήσει τώρα, σε προεκλογική περίοδο, το αίτημα της Εκκλησίας.

Για τα σκάνδαλα

Ο κ. Μητσοτάκης δέχθηκε αρκετές ερωτήσεις για τα Τέμπη, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το σκάνδαλο με τις πολεοδομίες κλπ. Στην περίπτωση των Τεμπών πέρασε στην αντεπίθεση μιλώντας για το αφήγημα της συγκάλυψης που «κατέρρευσε» και για τις θεωρίες περί «ξυλόλιου». Ωστόσο όταν ρωτήθηκε ευθέως αν κάποιος πρέπει να τιμωρηθεί, εκεί δεν απάντησε το ίδιο άμεσα.

Για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είπε ότι δεν προτίθεται να επικαλεστεί τη διαχρονικότητα των παθογενειών, την ώρα που στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, η γραμμή της ΝΔ ήταν ακριβώς αυτή. Να υποστηρίζει δηλαδή ότι το σκάνδαλο είναι διαχρονικό και όχι γαλάζιο. Σε κάθε περίπτωση ομολόγησε πως η κυβέρνηση απέτυχε στα 7 χρόνια να διαχειριστεί επαρκώς το θέμα.

Το θέμα των υποκλοπών κράτησε λίγο. Ο κ. Μητσοτάκης δεν ρωτήθηκε για τις αποκαλύψεις σχετικά με τον Ταλ Ντίλιαν και τα όσα ο επικεφαλής της Intellexa έχει πει δείχνοντας την ΕΥΠ και το Μαξίμου. Στις ερωτήσεις που έγιναν επανέλαβε ότι η κυβέρνηση αναγνώρισε τα κενά, υπήρξαν παραιτήσεις και παρέπεμψε ξανά στη δικαιοσύνη.

Για Καραμανλή και Σαμαρά

Ο κ. Μητσοτάκης έχει δεχθεί κριτική και απ’ τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, περισσότερο απ’ τον Μεσσήνιο πολιτικό την ώρα μάλιστα που οι φήμες τον θέλουν να ιδρύει κόμμα και να κατεβαίνει στις εκλογές. Για πρώτη φορά εδώ ο πρωθυπουργός εξέφρασε μια συγκαλυμμένη αγωνία σε αυτό το ενδεχόμενο και πως πραγματικά θέλει να το αποφύγει. Τα λόγια του ήταν χαρακτηριστικά:

«Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι ο άνθρωπος αυτός θα κάνει κάτι που θα ζημιώσει την παράταξη που του έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία και τον έκανε πρωθυπουργό», είπε, ενώ προηγουμένως σημείωνε πως με βάση τα όσα έχουν συμβεί «δεν ήταν λάθος η διαγραφή Σαμαρά».

Αυτό που φάνηκε απ’ όσα είπε είναι ότι δεν έχει καμία πρόθεση να ανοίξει μια συζήτηση που στην περίπτωση Καραμανλή θα έχει και εσωκομματικό αντίκτυπο, σε μια περίοδο που έχουν αρχίσει να μετράμε αντίστροφα για τις εκλογές.

Εκλογές

Μιλώντας για τις εκλογές, το αφήγημα του Μαξίμου επενδύει στο σενάριο της μίας Κυριακής. Απορρίπτει δηλαδή επί της ουσίας όλες τις δημοσκοπήσεις που δεν δίνουν αυτοδυναμία στην κυβέρνηση και παράλληλα προτάσσει την ανυπαρξία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την οποία ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήρισε «θίασο». Συνδυαστικά στέλνει το μήνυμα πως το δίλημμα των εκλογών θα είναι για μία Κυριακή και αφορά στο αν η χώρα θα έχει στιβαρή κυβέρνηση (της ΝΔ) ή αν θα επιλέξει την περιπέτεια των λοιπών κομμάτων.

Επ ευκαιρία ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να δεχθεί τον οποιονδήποτε εκβιασμό και να αποχωρήσει από τη θέση του πρωθυπουργού σε περίπτωση που θέσει τέτοιο όρο ένα κόμμα με το οποίο θα υπάρχει προοπτική κυβερνητικής συνεργασίας. «Οι πολίτες εκλέγουν κυβέρνηση και πρωθυπουργό, ψηφίζουν γι΄αυτόν», είπε, καταρρίπτοντας έτσι κάθε σενάριο που έχει ακουστεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Για τους πολιτικούς του αντιπάλους

Μάλλον με περίσσια αλαζονεία αναφέρθηκε στους αντιπάλους του. Για παράδειγμα στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα χρησιμοποίησε το επιχείρημα του… διπλώματος. «Εσάς αν σας πάρουν τρεις φορές το δίπλωμα, μπορείτε να οδηγήσετε άλλο αυτοκίνητο; Η απάντηση είναι όχι. Του κ. Τσίπρα τρεις φορές “τού πήραν το δίπλωμα” οι Έλληνες πολίτες και τώρα φτιάχνει ένα καινούργιο κόμμα, θέλει να οδηγήσει ένα καινούργιο αυτοκίνητο, αλλά είναι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας. Έτσι δεν είναι;», ανέφερε.

Από την άλλη συνέδεσε το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού εμμέσως πλην σαφώς με τα κινήματα διαμαρτυρίας της «πάνω και κάτω πλατείας». Πρόσθεσε δε, πως αν και είναι αρχή ακόμα, ότι η κα Καρυστιανού δείχνει να στερείται βασικών γνώσεων ενός πολιτικού αρχηγού.

Τα ήρεμα νερά

Συμπερασματικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πήγε να απολογηθεί για τα προβλήματα της κυβέρνησής του, αλλά να υπερασπιστεί το αφήγημα ότι η Ελλάδα προχωρά παρά τα προβλήματα και ότι μόνο η δική του διακυβέρνηση μπορεί να εγγυηθεί σταθερότητα. Βέβαια, όταν οι ερωτήσεις ήταν «δύσκολες» οι ελιγμοί ήταν επίσης δεδομένοι, ώστε να μην απαντήσει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στην αρχή της συνέντευξης ρωτήθηκε ευθέως αν απέτυχαν τα «ήρεμα νερά» στα ελληνοτουρκικά. Η απάντηση ήταν «κοιτάξτε τι έχει πετύχει η Ελλάδα στα εθνικά θέματα…».

«Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο με την ακρίβεια» τονίζει στο ΟΤ Forum ο Αλέξης Τσίπρας και θέτει την αντιμετώπισή της ως πρώτη προτεραιότητα. Οι πέντε κοστολογημένες και επεξεργασμένες προγραμματικές προτάσεις που καταθέτει για άμεση βελτίωση της ζωής των πολιτών και αποκατάσταστης της σταθερότητας και της εντιμότητας.

Δέσμη πέντε μέτρων πρώτης προτεραιότητας, με έντονη αναπτυξιακή δυναμική, ρίχνει στο τραπέζι ο Αλέξης Τσίπρας ανοίγοντας τα χαρτιά του για τις προϋποθέσεις διαμόρφωσης μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης στο μεταβαλλόμενο πολιτικό τοπίο.

O Αλέξης Τσίπρας, από το ΟΤ Forum δείχνει την πολιτική κατεύθυνση και θέτει προτεραιότητες

Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος σε σταθερή τιμή για όλους. Δημόσιος φορέας κοινωνικής διαχείρισης στεγαστικών δανείων. Δωρεάν μετακίνηση σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη για όλες και όλους πλην των τουριστών. Κατάργηση πανελλαδικών εξετάσεων και ένταξη των καθηγητών και δασκάλων στο ειδικό μισθολόγιο και αύξηση των μισθών σε νοσηλευτές και γιατρούς είναι τα επεξεργασμένα και κοστολογημένα μέτρα που θέτει σε προτεραιότητα ο πρώην πρωθυπουργός δίνοντας το στίγμα των πολιτικών που θέλει να εφαρμόσει.

Οι προτεραιότητες που θέτει ο Αλέξης Τσίπρας: Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος – Στέγαση

Από το 7ο OT FORUM, στο ιστορικό Παλαιό Καπνεργοστάσιο, ο Αλέξης Τσίπρας κλήθηκε να απαντήσει: Ποιες είναι εκείνες οι πέντε πολιτικές που θα εφαρμόσετε; Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας;

Το δεύτερο μέτρο που θέτει ως προτεραιότητα ο πρώην πρωθυπουργός είναι το ζήτημα της στέγης κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια. «Όλοι λένε ότι ξεφορτώθηκαν οι τράπεζες τα κόκκινα δάνεια. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Διότι η άλλη μισή είναι ότι τα δάνεια συνεχίζουν να τα έχουν φορτωμένα οι πολίτες-δανειολήπτες στις πλάτες τους. Τα funds αγόρασαν σχετικά χαμηλά στο 20%-30% της αξίας και ζητάνε από τους πολίτες να πληρώσουν στο 80%-90%. Έχουμε μελετήσει, έχουμε σχεδιάσει ένα δημόσιο φορέα κοινωνικής διαχείρισης των στεγαστικών δανείων, αλλά ταυτόχρονα κι έναν δημόσιο φορέα που θα έχει αντικείμενο τη στεγαστική πολιτική. Θα περάσουν σε αυτόν το δημόσιο φορέα όλα τα αναξιοποίητα ακίνητα του Δημοσίου και το απόθεμα των ακινήτων» ανέφερε ο Αλ. Τσίπρας.

Και συνέχισε αναλύοντας το σχέδιο για τα funds ώστε το δημόσιο να μην προχωράει σε τρομακτικά υψηλές απαιτήσεις και πλειστηριασμούς, αλλά να δίνεται η δυνατότητα στο δανειολήπτη να αγοράσει αυτός στη χαμηλή τιμή, δίνοντας ουσιαστικές ρυθμίσεις, μακροχρόνιες χαμηλές δόσεις, πολλά χρόνια αποπληρωμής (…). «Είναι ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός που έρχεται να λύσει ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα και να ακολουθήσει μια πολιτική η οποία στηρίζει την κοινωνία», σημείωσε ο Αλ. Τσίπρας.

Δωρεάν μετακίνηση με τα ΜΜΜ για όλους – Κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων – Αυξήσεις σε δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευτές

Το τρίτο μέτρο που αξιολογεί ως σημαντικό, χωρίς υψηλό δημοσιονομικό κόστος, αφορά το δωρεάν δικαίωμα στη μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς (πλην των τουριστών) στα μεγάλα αστικά κέντρα, σε όλους τους πολίτες του λεκανοπεδίου Αττικής, της Θεσσαλονίκης.

Το τέταρτο αφορά τη νέα γενιά και μοιάζει ώριμο για να εφαρμοστεί. Αφορά την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. «Το είχαμε νομοθετήσει, το κατήργησε ο κύριος Μητσοτάκης. Νομίζω είναι συλλογική αποτυχία ως κοινωνία να κρατάμε ένα ψυχοφθόρο για την νέα γενιά σύστημα, μόνο και μόνο επειδή είναι αδιάβλητο και δεν μπορούμε να παραδώσουμε τίποτα πιο αδιάβλητο απ’ αυτό στις επόμενες γενιές. Πιστεύω λοιπόν ότι έχουμε σχεδιάσει ένα μοντέλο εισαγωγής, το οποίο θα μπορέσει να δώσει μία άλλη αντίληψη για το τι είναι μάθηση, τι είναι γνώση και ποιες δυνατότητες θα δίνονται σε όλα τα παιδιά να έχουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όχι μονάχα στα παιδιά από τα υψηλά κοινωνικά στρώματα», ανέφερε ο Αλ. Τσίπρας.

Ως πέμπτο σημαντικό μέτρο που μπορεί να αλλάξει την καθημερινότητα των ανθρώπων, θέλησε να δώσει βάρος σε κάποιες συγκεκριμένες κατηγορίες, στους γιατρούς, τους νοσηλευτές του ΕΣΥ και στους καθηγητές και στους δασκάλους μας.

Δημιουργήθηκε από τα υπολείμματα κολλαγόνου που ανακαλύφθηκαν στο μηριαίο οστό ενός T-Rex στη Μοντάνα, στις ΗΠΑ, πριν από 25 χρόνια.

Mια τσάντα από δέρμα που δημιουργήθηκε από κύτταρα Τυραννόσαυρου Ρεξ δημοπρατείται την Πέμπτη το βράδυ στο Hôtel Drouot στο Παρίσι από τον οίκο Giquello, ο οποίος εκτιμά την αξία αυτού του «μοναδικού κομματιού» στα 300.000 ως 500.000 ευρώ.

Η τσάντα αυτή, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν την άνοιξη στο Άμστερνταμ, δημιουργήθηκε από τα υπολείμματα κολλαγόνου που ανακαλύφθηκαν στο μηριαίο οστό ενός T-Rex στη Μοντάνα, στις ΗΠΑ, πριν από 25 χρόνια.

«Τα τελευταία χρόνια, κατορθώσαμε να έχουμε τεχνικές, βιοτεχνολογίες με τις οποίες μπορούμε να δώσουμε εντολή σε μια καλλιέργεια κυττάρων να κατασκευάσει, εντός εισαγωγικών, στο εργαστήριο, πραγματικό δέρμα T-Rex», είχε εξηγήσει πρόσφατα στο AFP ο Ιάκοπο Μπριάνο, παλαιοντολόγος ο οποίος συμμετέχει στην πώληση.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του, ο οίκος δημοπρασιών Drouot, όπου θα τεθεί σε δημοπρασία η τσάντα σήμερα στις 18:00, αναφερόταν σε «ένα προϊόν πρωτοφανές στην ιστορία των ειδών πολυτελείας» και σε ένα «επιστημονικό επίτευγμα» που επιτρέπει τη δημιουργία δέρματος «χωρίς καμία προσφυγή σε εκτροφή ζώων».

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «το δέρμα από κύτταρα ανοίγει έναν νέο δρόμο: αυτόν μιας αποκλειστικότητας που δεν βασίζεται πλέον στην αφαίρεση του δέρματος από ζώα ούτε στην εντατική εκτροφή ζώων».

Σύμφωνα με τον Ιάκοπο Μπριάνο, το υλικό αυτό διαφέρει από το βίγκαν δέρμα, που δημιουργείται από πλαστικό. «Εδώ ξεκινάμε από μια κυτταρική καλλιέργεια, έτσι πρόκειται 100% για δέρμα. Και ταυτοχρόνως, αυτό προέρχεται από ένα ζώο που εξαφανίστηκε πριν από 67 εκατομμύρια χρόνια!», βεβαιώνει.

Καθώς δεν υπάρχει προηγούμενο, ο Αλεξάντρ Ζικελό, ο οίκος του οποίου διοργανώνει τη δημοπρασία, εξηγεί ότι χρειάστηκε «να επινοήσει μια τιμή», η οποία θα πρέπει να αντανακλά ταυτοχρόνως το ύψος των απαραίτητων επενδύσεων για τη δημιουργία της τσάντας αυτής και τη σπανιότητά της.

«Τριακόσιες χιλιάδες ευρώ, είναι εντούτοις πολλά χρήματα. Συνάμα πρόκειται για ένα μοναδικό πράγμα στον κόσμο. Επομένως, καθώς το σπάνιο είναι ακριβό, ιδού το αποτέλεσμα», είχε δηλώσει στο AFP.