«Αθλιο και παντελώς ανυπόστατο» χαρακτηρίζει το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Documento ο Νίκος Μαραντζίδης. Διερωτάται δε με νόημα και με τον Τσίπρα να έχει δεσμευθεί για πλήρη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών, αν πίσω από «τον προφανή στόχο της συκοφαντίας, κρύβεται κι ένας ακόμη. Αφού γράφουν ότι ο Τσίπρας έχει δίπλα του πράκτορες, δικαιούμαστε να τον ακούμε για λόγους εθνικής ασφάλειας».

Με τρόπο αιχμηρό, αλλά και μια διαφορετική και ενδιαφέρουσα ανάγνωση πίσω από το προφανές, σχολιάζει ο Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας και σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Documento με τον πηχιαίο τίτλο: «Ο σύμβουλος του Τσίπρα σε μισθοδοσία βρετανικών υπηρεσιών» και υπότιτλους: «Τι είχαν αποκαλύψει οι Anonymous για τη συνεργασία του Νίκου Μαραντζίδη με ΜΚΟ αντιρωσικής προπαγάνδας που χρηματοδοτούνταν από το Φόρεϊν Όφις», «Τι συνδέει τον πρώην πρωθυπουργό με τον εκφραστή του ιστορικού αναθεωρητισμού και σκληρό επικριτή της “πρώτης φοράς Αριστερά”».

Ο κ. Μαραντζίδης δεν παραλείπει να επισημάνει τη «στροφή» του εκδότη της εφημερίδας, την οποία αποδίδει στα έντονα συναισθήματα που δημιουργεί ο Αλέξης Τσίπρας ως πολιτικός, χωρίς να λείπουν οι περιπτώσεις που «παρατηρούνται μεταπτώσεις από την αγάπη στο μίσος», κάτι που, όπως τονίζει, «οδηγεί σε περίεργα και σκοτεινά μονοπάτια».

Φωτίζει όμως και μια άλλη πλευρά που είναι πολύ σοβαρή, διαβάζοντας πίσω από τις λέξεις και το προφανές.

Όλη η δήλωση του Νίκου Μαραντζίδη

«Η φύση των επιστημονικών μου μελετών, μου έχει διδάξει να έχω βαθιά κατανόηση της πολιτικής εχθρότητας και της σκοπιμότητας. Καθώς και γνώση του σε ποιες ακρότητες μπορεί αυτή να φτάσει.

Ένα τέτοιο μονοπάτι φαίνεται ότι έχει πάρει αυτός που σήμερα, θέλοντας να χτυπήσει τον Τσίπρα, αναδεικνύει ένα άθλιο και παντελώς ανυπόστατο πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Documento.

Που ούτε λίγο ούτε πολύ με εμφανίζει ως πράκτορα των Βρετανικών μυστικών υπηρεσιών που συμβουλεύει τον Τσίπρα και άρα και τον ίδιο τον Τσίπρα ως φερέφωνο σκοτεινών ξένων δυνάμεων.

Εντάξει, για μένα θα μπορούσε να είναι άλλο ένα καλαμπούρι, από σκαιός αντικομουνιστής αναβαθμίστηκα. Έγινα Τζειμς Μποντ.

Για την υπόθεση της ΕΛ.Α.Σ όμως, και του Αλέξη Τσίπρα, που η επιστροφή του στην ενεργό πολιτική στοχεύει να γκρεμίσει το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα του Μαξίμου, καθώς και τις παραφυάδες του που παρακολουθούσαν το μισό πολιτικό σύστημα, δημιοσιογράφους, επιχειρηματίες αλλά και πολίτες, δεν είναι ένα αστείο.

Ίσως εκτός από τον προφανή στόχο της συκοφαντίας, να κρύβεται κι ένας ακόμη. Αφού γράφουν ότι ο Τσίπρας έχει δίπλα του πράκτορες, δικαιούμαστε να τον ακούμε για λόγους εθνικής ασφάλειας.

Λέτε να είναι υπερβολική η σκέψη μου; Να μη γίνονται αυτά σε μια ευνομούμενη δημοκρατία; Θα δείξει. Αν και η κυβέρνηση έχει φροντίσει δια νόμου να μην μπορούμε ούτε να μάθουμε πλέον αν μας παρακολουθούν.

Σε κάθε περίπτωση και όποιες και αν είναι οι προθέσεις τους, επειδή αυτή η υπόθεση δεν αφορά μόνο εμένα, θα προβώ άμεσα σε όσα δικαιώματα ο νόμος προβλέπει απέναντι στους συκοφάντες, προκειμένου να υπερασπιστώ την αλήθεια.

Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας»

Ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει προσχωρήσει στο… «Δεν Πληρώνω»

Ο υπουργός Υγείας βγήκε και με περισσό θράσος ανακοίνωσε ότι τα δάνεια που έχει πάρει η Νέα Δημοκρατία δεν θα αποπληρωθούν ποτέ.

Η εξήγηση που έδωσε για αυτή την απόφανση ήταν ότι η ετήσια κρατική επιχορήγηση που παίρνει η Νέα Δημοκρατία είναι μικρότερη από τα τοκοχρεολύσια που πρέπει να καταβάλει κάθε χρόνο. Υποστήριξε ότι η ΝΔ παίρνει 4 εκατομμύρια, ενώ πρέπει να αποπληρώνει 20 εκατομμύρια. Για να συμπληρώσει ότι «τα χρέη των κομμάτων έχουν μπει στις προβλέψεις ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Για τις τράπεζες δεν είναι πια ζημιά αυτά τα δάνεια. Τα έχουν εξοφλήσει, από την ανακεφαλαιοποίηση».

Και έτσι πρακτικά ο Άδωνις Γεωργιάδης μας εξήγησε πώς η Νέα Δημοκρατία προσχώρησε στο κίνημα «Δεν Πληρώνω».

Ούτε είπε ότι η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών – που έγινε σε τελική ανάλυση με λεφτά του ελληνικού λαού (γιατί και τα δάνεια των Μνημονίων στο τέλος από τα δημόσια έσοδα, δηλαδή τη φορολογία, αποπληρώνονται) – αφορούσε το να μην καταρρεύσουν υπό το βάρος και στρατηγικών κακοπληρωτών, όπως η Νέα Δημοκρατία, δεν σήμαινε ότι εξαφανίστηκαν αυτά τα χρέη.

Και βέβαια μισό δισεκατομμύριο για τη ΝΔ, πολύ περισσότερο ένα δισεκατομμύριο εάν συνυπολογίσουμε και το ΠΑΣΟΚ είναι μεγάλο ποσό. Φανταστείτε όλο αυτό να μπορούσε να δινόταν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή στεγαστικά δάνεια με ευνοϊκούς όρους.

Θα μπορούσε κανείς να συζητήσει ότι επειδή τα κόμματα είναι θεσμοί της δημοκρατίας και επειδή πέρασαν και αυτά οικονομική κρίση, θα μπορούσαν να έχουν μια καλύτερη μεταχείριση. Αλλά αυτό θα απαιτούσε και από αυτά μια άλλη στάση και σεμνότητα και όχι αυτό το «δεν θα πληρώσω, γιατί δεν γουστάρω να πληρώσω».

Και θέλω να τονίσω ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα «δεν γουστάρω να πληρώσω» και όχι ένα «δεν μπορώ να πληρώσω».

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης στις δηλώσεις του παρουσίασε μια εικόνα όπου το μόνο έσοδο της Νέας Δημοκρατίας είναι η κρατική επιχορήγηση και το μόνο έξοδο η αποπληρωμή του χρέους.

Όμως, όλα αυτά τα χρόνια η Νέα Δημοκρατία μια χαρά φάνηκε να έχει έσοδα ώστε να μπορεί να χρηματοδοτήσει αλλεπάλληλες προεκλογικές εκστρατείες, να συντηρήσει έναν μηχανισμό, και να έχει γραφεία και εξοπλισμό.

Και μάλιστα από το 2019 που ανέβηκε στην εξουσία εξασφάλισε και τη δυνατότητα να έχει έναν στρατό από μετακλητούς υπαλλήλους και τη δυνατότητα να «παρκάρει» κομματικά στελέχη σε θέσεις του ευρύτερου δημοσίου τομέα και άρα να μην χρειάζεται να τα μισθοδοτεί για την κομματική δουλειά που κάνουν. Κάτι που ισοδυναμεί με μια έμμεση κρατική επιδότηση.

Για να μην αναφερθούμε στο ότι χάρη στη διαχείριση της κρατικής δαπάνης έχει «ταΐσει» ένα φιλοκυβερνητικό μιντιακό οικοσύστημα που ούτως ή άλλως της εξασφαλίζει θετική δημοσιότητα.

Την ίδια στιγμή εκτός από τις πανάκριβες προεκλογικές εκστρατείες υπήρξαν και όλες οι ακριβές προεκλογικές εκστρατείες των υποψηφίων του κόμματος. Όμως, όλο αυτό σημαίνει και μεγάλα ποσά χρημάτων.

Υποθέτουμε ότι όλα αυτά καταβλήθηκαν από μέλη και φίλους του κόμματος, από αυτούς που δίνουν μια συνδρομή μέχρι αυτούς που μπορούν να καταβάλουν μια μεγάλη χορηγία. Και μάλιστα η Νέα Δημοκρατία διατηρεί μεγάλο κομματικό μηχανισμό σε όλη την Ελλάδα, εάν κρίνουμε και από την πορεία προς το πρόσφατο συνέδριό της.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η Νέα Δημοκρατία και οι υποψήφιοί της έχουν σημαντικά έσοδα και άρα τα χρήματα που εισέρχονται στο κόμμα είναι πολύ περισσότερα από τα χρήματα της κρατική επιχορήγησης.

Επομένως, με μια άλλη διαχείριση και προτεραιοποίηση όλων αυτών των συνδρομών και δωρεών προς το κόμμα, μια χαρά θα μπορούσε η Νέα Δημοκρατία να καλύπτει ένα σημαντικό μέρος από το κόστος αποπληρωμής του χρέους της. Σε τελική ανάλυση, δεν είναι καλή εικόνα για μια κυβέρνηση που ζητά δημοσιονομική πειθαρχία, ως κόμμα να είναι… μπαταχτσής.

Βάσει των δεδομένων, καθίσταται σαφές ότι η Νέα Δημοκρατία δεν αναγκάζεται να μην αποπληρώνει το μεγάλο χρέος της, αλλά είναι επιλογή της. Επιλέγει δηλαδή να χρησιμοποιεί αυτά τα χρήματα για να κάνει προεκλογικές εκστρατείες.

Μόνο που με αυτόν τον τρόπο αποτυπώνει μια περιφρόνηση προς τους πολίτες που σε τελική ανάλυση αναλαμβάνουν να καλύψουν το χρέος της άμεσα και έμμεσα.

Προφανώς και είναι πλευρά της δημοκρατίας τα κόμματα να επιχορηγούνται, γιατί με αυτόν τον τρόπο μειώνεται η εξάρτησή τους από «χορηγούς». Αρκεί βεβαίως τα κόμματα να αντιλαμβάνονται ότι η κρατική επιχορήγηση, ως δημοκρατικός θεσμός, συνεπάγεται λογοδοσία και ευθύνη.

Μόνο που αντί για λογοδοσία και ευθύνη, από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας βλέπουμε περιφρόνηση. Γιατί ουσιαστικά ο Άδωνις Γεωργιάδης μας λέει ότι η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να παίρνει χρήματα πάνω, κάτω και δίπλα από το τραπέζι για να κάνει πανάκριβες προεκλογικές εκστρατείες, θα συνεχίσει να εκμεταλλεύεται όλες τις έμμεσες μορφές επιχορήγησης του κόμματος που δίνουν πρακτικές όπως οι μετακλητοί υπάλληλοι, θα συνεχίσει να εισπράττει την ετήσια κρατική επιχορήγηση, θα συνεχίσουν οι βουλευτές της να λαμβάνουν την βουλευτική αποζημίωση, αλλά το χρέος που έχει τελικά θα το φορτώσει στην κοινωνία.

Κοντολογίς, ένα βαθιά αντιδημοκρατικό «στην υγειά των κορόιδων».

Πηγή: in

Τι αναφέρει η σχετική έκθεση που καλύπτει την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2025 και αφορά 21 χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις.

Η σεξουαλική βία ως τακτική πολέμου, βασανιστηρίων, τρομοκρατίας και πολιτικής καταστολής αυξήθηκε δραματικά το 2025, σύμφωνα με τη 17η ετήσια έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τη σεξουαλική βία που συνδέεται με συγκρούσεις, την οποία παρουσίασε η Ειδική Αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα, Πραμίλα Πάτεν.

Όπως ανέφερε, η έκθεση καλύπτει την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2025 και αφορά 21 χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις. «Στην καρδιά της, αυτή η έκθεση αφορά τον ανθρώπινο πόνο των επιζώντων και των κοινοτήτων που ζουν υπό τη σκιά του πολέμου», τόνισε, καλώντας να μη λησμονηθούν οι άμαχοι «από το Σουδάν έως το Νότιο Σουδάν, τη ΛΔ Κονγκό, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, την Αϊτή, τη Μιανμάρ και αλλού».

Πολύ μεγαλύτερος ο πραγματικός αριθμός

Η Πάτεν σημείωσε ότι το 2025 τα τεκμηριωμένα περιστατικά ανήλθαν σε 9.788, αριθμός που «έχει υπερδιπλασιαστεί» σε σχέση με το προηγούμενο έτος, όταν είχαν καταγραφεί 4.617 περιπτώσεις. Κατά την ίδια, οι αριθμοί της έκθεσης πρέπει να εκλαμβάνονται «όχι ως η πλήρης εικόνα, αλλά ως ένδειξη ενός πολύ ευρύτερου μοτίβου παραβιάσεων που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αθέατο και υποκαταγεγραμμένο».

Η έκθεση καταγράφει ακραία σωματική βία που συχνά συνοδεύει τη σεξουαλική βία, συμπεριλαμβανομένων δολοφονιών θυμάτων έπειτα από βιασμό, καθώς και περιστατικών αυτοκτονίας θυμάτων. Τα θύματα, μεταξύ των οποίων και άτομα με αναπηρίες, κυμαίνονταν σε ηλικία από 1 έως 70 ετών.

Σύμφωνα με την Πάτεν, κρατικοί και μη κρατικοί δρώντες στοχοποίησαν αμάχους με βιασμούς, ομαδικούς βιασμούς, απαγωγές και σεξουαλική δουλεία, ενώ μη κρατικές ένοπλες ομάδες, οργανωμένες εγκληματικές ομάδες, οντότητες υπό κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και διεθνικά εγκληματικά δίκτυα χρησιμοποίησαν τη σεξουαλική βία ως μέσο ελέγχου εδαφών και πληθυσμών.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε περιστατικά απαγωγών και εμπορίας ανθρώπων, στο πλαίσιο των οποίων βιασμοί, ομαδικοί βιασμοί και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας διαπράχθηκαν κυρίως από μη κρατικούς ένοπλους δρώντες στο Μάλι, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, το Σουδάν και τη Συρία.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε περιστατικά απαγωγών και εμπορίας ανθρώπων, στο πλαίσιο των οποίων βιασμοί, ομαδικοί βιασμοί και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας διαπράχθηκαν κυρίως από μη κρατικούς ένοπλους δρώντες στο Μάλι, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν, το Σουδάν και τη Συρία.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης μοτίβα σεξουαλικής βίας σε χώρους κράτησης, κυρίως κατά ανδρών και αγοριών, ως μορφή βασανιστηρίων για ταπείνωση και απόσπαση πληροφοριών, με αναφορές στη Λιβύη, τη Μιανμάρ, το Ισραήλ, τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, την Ουκρανία, τη Ρωσική Ομοσπονδία και την Υεμένη.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αντιμετώπισαν αυξημένο κίνδυνο στοχευμένης δίωξης και παρενόχλησης σε σειρά συγκρουσιακών περιβαλλόντων, ενώ εκτοπισμένες και προσφύγισσες γυναίκες και κορίτσια βρέθηκαν αντιμέτωπες με ιδιαίτερα αυξημένους κινδύνους σε απομακρυσμένες και παραμεθόριες περιοχές.

Στο παράρτημα της έκθεσης περιλαμβάνονται 77 μέρη, η πλειονότητα των οποίων είναι μη κρατικοί δρώντες. Νέες καταχωρίσεις αποτελούν τρεις μη κρατικοί δρώντες που δραστηριοποιούνται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό -τα ένοπλα στοιχεία Wazalendo, οι Forces nationales de Libération και η Mai Mai du groupe armé de l’Union des Patriotes pour la Libération du Congo- καθώς και δύο κρατικοί δρώντες.

Τι καταγγέλλει η έκθεση για το Ισραήλ

Μεταξύ των νέων κρατικών καταχωρίσεων περιλαμβάνονται οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας. Σύμφωνα με την Πάτεν, η σχετική αφήγηση αναφέρεται στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις, την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών δυνάμεων Keter, και την αντιτρομοκρατική μονάδα Yamam της αστυνομίας, βάσει «αξιόπιστων πληροφοριών» που δείχνουν συνεχιζόμενα μοτίβα βιασμού και άλλων μορφών σεξουαλικής βίας, με αύξηση του αριθμού των επαληθευμένων περιστατικών το 2025.

Η έκθεση αναφέρει ότι ο ΟΗΕ επαλήθευσε 31 περιπτώσεις, κυρίως σε χώρους κράτησης αλλά και σε σημεία ελέγχου και κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων, κατά 14 ανδρών, 7 γυναικών, 9 αγοριών και 1 κοριτσιού από τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη.

Η Πάτεν ανέφερε ότι με βάση την παράγραφο 35 της έκθεσης, οι παραβιάσεις περιλάμβαναν βιασμούς, μεταξύ άλλων με αντικείμενα, ομαδικούς βιασμούς, απόπειρες βιασμού, σωματική βία στα γεννητικά όργανα, περιστατικά στοχευμένων πυροβολισμών στα γεννητικά όργανα, άγγιγμα του στήθους και των γεννητικών οργάνων, σωματική έρευνα και έρευνα των σωματικών κοιλοτήτων που διενεργήθηκαν χωρίς προφανή λόγο ασφαλείας, αναγκαστική γυμνότητα και απειλές βιασμού.

«Αυτό εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο σεξουαλικής βίας κατά Παλαιστινίων, η οποία χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων και ως μορφή βασανιστηρίων. Οι περιορισμοί στην πρόσβαση οδήγησαν σε καθυστέρηση στην επαλήθευση των περιπτώσεων. Ως εκ τούτου, 13 από αυτές τις περιπτώσεις σημειώθηκαν το 2025, ενώ 18 το 2024 και το 2023», ανέφερε.

Όπως σημείωσε, οι παραβιάσεις αυτές σημειώθηκαν κυρίως κατά την κράτηση και ανάκριση, σε δώδεκα διαφορετικούς χώρους, «σε κλίμα ατιμωρησίας». Πρόσθεσε ότι η ισραηλινή πλευρά απέρριψε τόσο την προειδοποίηση περί πιθανής καταχώρισης όσο και το περιεχόμενο της έκθεσης.

Στις 24 Νοεμβρίου 2025 απέστειλε επιστολή στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ισραήλ, επαναλαμβάνοντας την ετοιμότητα του γραφείου της να παράσχει τεχνική υποστήριξη στις ισραηλινές αρχές για την εφαρμογή των προληπτικών μέτρων που περιγράφει ο Γενικός Γραμματέας. «Δεν έλαβα απάντηση στην επιστολή μου. Ούτε κοινοποιήθηκαν πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή οποιουδήποτε από αυτά τα μέτρα» ανέφερε.

Η Πάτεν πρόσθεσε ότι «μόνο μετά την κοινοποίηση του τμήματος της έκθεσης που αφορούσε τη χώρα στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ισραήλ στις 13 Μαρτίου 2026, η Κυβέρνηση απάντησε στις 31 Μαρτίου απορρίπτοντας οποιαδήποτε μορφή σεξουαλικής βίας κατά Παλαιστίνιων και υπέβαλε επίσης ένα έγγραφο στο οποίο περιγράφονται οι νόμοι, οι πολιτικές και οι οδηγίες που ισχύουν εντός των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, της Υπηρεσίας Φυλακών, της Αστυνομίας και της Υπηρεσίας Ασφαλείας, καθώς και η εκπαίδευση του προσωπικού, επιπλέον του νομικού πλαισίου που διέπει την κράτηση».

«Η υποβολή δεν περιείχε πληροφορίες σχετικά με οποιαδήποτε ολοκληρωμένη έρευνα, δίωξη ή καταδίκη για υποθέσεις σεξουαλικής βίας» τόνισε.

Οι περιπτώσεις στον ουκρανικό πόλεμο

Η δεύτερη νέα κρατική καταχώριση αφορά τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας, βάσει επαληθευμένων από τον ΟΗΕ πληροφοριών για συνεχιζόμενα μοτίβα βιασμού και άλλων μορφών σεξουαλικής βίας, κυρίως κατά Ουκρανών αιχμαλώτων πολέμου και πολιτών κρατουμένων. Το 2025, ο ΟΗΕ επαλήθευσε 310 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας συνδεόμενης με συγκρούσεις, μεταξύ των οποίων βιασμό, ομαδικό βιασμό, ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων, ηλεκτροσόκ και ξυλοδαρμούς στα γεννητικά όργανα, με θύματα 280 άνδρες, 26 γυναίκες και τέσσερα κορίτσια.

Σύμφωνα με την έκθεση, 52 από αυτές τις περιπτώσεις διαπράχθηκαν το 2025, κυρίως κατά ανδρών αιχμαλώτων πολέμου και πολιτών κρατουμένων, ενώ οι υπόλοιπες είχαν τεκμηριωθεί το 2025 αλλά αφορούσαν την περίοδο από τον Φεβρουάριο του 2022 έως τον Δεκέμβριο του 2024.

Πτώση περιστατικών στη Λ.Δ. του Κονγκό

Παρά τη συνολικά ζοφερή εικόνα, η έκθεση καταγράφει και μια θετική εξέλιξη: την πτωτική τάση των επαληθευμένων από τον ΟΗΕ περιστατικών σεξουαλικής βίας που αποδίδονται στην Εθνική Αστυνομία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό κατά την τελευταία πενταετία.

Η Πάτεν συνέδεσε την εξέλιξη αυτή με τη συνεχιζόμενη εποικοδομητική συνεργασία της κυβέρνησης της ΛΔ Κονγκό με την εντολή της και με τη δέσμευση των εθνικών αρχών για την αντιμετώπιση της σεξουαλικής βίας σε συγκρούσεις. Ο Γενικός Γραμματέας, όπως είπε, έχει εκφράσει την πρόθεση να αφαιρέσει την Εθνική Αστυνομία του Κονγκό από το παράρτημα της έκθεσης στον επόμενο κύκλο αναφοράς, εφόσον διατηρηθούν η μείωση των περιστατικών και η εφαρμογή προληπτικών μέτρων.

Κλείνοντας, η Ειδική Αντιπρόσωπος του ΓΓ ΟΗΕ υπογράμμισε ότι οι παραβιάσεις αυτές «δεν είναι ούτε μεμονωμένες ούτε περιορισμένες σε λίγα πλαίσια», αλλά έχουν «παγκόσμια κλίμακα» και «καταστροφικό αντίκτυπο».

Όπως τόνισε, η απάντηση της διεθνούς κοινότητας δεν πρέπει να βασίζεται σε «πολιτική πόζα, επιλεκτική αγανάκτηση ή προκαθορισμένες αφηγήσεις», αλλά στα δικαιώματα, τις ανάγκες και την αξιοπρέπεια των θυμάτων, των επιζώντων και των κοινοτήτων που έχουν ανάγκη από «θεραπεία και ελπίδα».

Πηγή: efsyn

Ο Ραφαέλ Γκρόσι πρόσθεσε: «Η επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά».

ΜΟΣΧΑ, 31 Μαΐου. /TASS/. Ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) Ραφαέλ Γκρόσι εξέφρασε τις ανησυχίες του σε σχέση με την επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος εναντίον του κτιρίου τουρμπίνας του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής Ζαπορόζιε (ZNPP), ανέφερε ο οργανισμός στο X.

«Ο Γενικός Διευθυντής Ραφαέλ Γκρόσι εκφράζει σοβαρή ανησυχία για το αναφερόμενο περιστατικό, το οποίο θα έθετε σε κίνδυνο τόσο τους 7 απαραίτητους πυλώνες για τη διασφάλιση της πυρηνικής ασφάλειας κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, όσο και τις 5 συγκεκριμένες αρχές για την προστασία του Ζενιγγικού Πυρηνικού Σταθμού, οι οποίες αναφέρουν σαφώς ότι «δεν πρέπει να υπάρξει καμία επίθεση κανενός είδους από ή εναντίον» του σταθμού», σημείωσε η ΔΟΑΕ.

«Η επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις είναι σαν να παίζεις με τη φωτιά», δήλωσε ο Γκρόσι, τον οποίο επικαλείται η υπηρεσία.