ενημέρωση 6:10, 10 September, 2026

Συντάξεις - Περικοπές σε 100.000 συνταξιούχους με σφραγίδα ΝΔ

Το υπουργείο Εργασίας διαρρέει ότι θα υπάρξει παρέμβαση για να αντιμετωπιστούν, προσωρινά και λόγω εκλογών, οι περικοπές που το ίδιο αποφάσισε και προώθησε

Η περίφημη ερμηνευτική εγκύκλιος Τσακλόγλου για τις συντάξεις χηρείας οδήγησε το ΣτΕ σε μια οριστική απόφαση που προβλέπει περικοπή Εθνικής Σύνταξης. Και βέβαια περικοπές επιστροφή ποσών στον ΕΦΚΑ απο 15.000 έως 30.000 ευρώ.

 

Και τώρα τρέχει η κ. Κεραμέως να συμμαζέψει τα ασυμάζευτα, διαρρέοντας ότι δεν θα γίνουν τώρα οι περικοπές. Αλλά μετά τις εκλογές όλα ειναι πιθανά!

 
Το θέμα άνοιξε μετά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου για την αποκαλούμενη «εγκύκλιο Τσακλόγλου», η οποία είχε εκδοθεί το 2021 ερμηνεύοντας τον νόμο Κατρούγκαλου και προέβλεπε ότι ένας συνταξιούχος δεν μπορεί να λαμβάνει περισσότερες από μία εθνικές συντάξεις.

Το υπουργείο Εργασίας διαρρέει ότι θα υπάρξει νομοθετική παρέμβαση για να αντιμετωπιστούν, προσωρινά και λόγω εκλογών, οι περικοπές που το ίδιο αποφάσισε και προώθησε με την εγκυκλιο Τσακλόγλου.

Η διάταξη αφορά περίπου 100.000 δικαιούχους συντάξεων λόγω θανάτου, οι οποίοι σήμερα λαμβάνουν τόσο τη δική τους εθνική σύνταξη όσο και το πλήρες ποσό της σύνταξης χηρείας. Εάν εφαρμοζόταν αυστηρά η σχετική διάταξη, τότε οι συνταξιούχοι αυτοί θα διατηρούσαν μόνο μία εθνική σύνταξη, ενώ από τη δεύτερη σύνταξη θα λάμβαναν αποκλειστικά το ανταποδοτικό τμήμα.

Με άλλα λόγια θα οδηγήσει σε μειώσεις συντάξεων που σε αρκετές περιπτώσεις θα ξεπερνούσαν τα ακόμη και τα 300 ευρώ το μήνα, βυθίζοντας στη φτώχεια 100.000 δικαιούχους συντάξεων χηρείας.

Μέτωπο Σι – Πούτιν κατά ΗΠΑ - Κριτική σε Τραμπ για πυρηνικά, Golden Dome και Μ. Ανατολή

Η συνάντηση Σι–Πούτιν ολοκληρώθηκε με πολιτικές διακηρύξεις υψηλού συμβολισμού, αλλά χωρίς ουσιαστική πρόοδο σε κρίσιμες ενεργειακές συμφωνίες μεταξύ των δύο χωρών

Η Κίνα και η Ρωσία καταδίκασαν τα σχέδια του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την αντιπυραυλική ασπίδα «Golden Dome» («Χρυσός Θόλος») και τη «ανεύθυνη», όπως τη χαρακτήρισαν, πυρηνική πολιτική της Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο κοινής συνόδου κορυφής Πούτιν – Σι, μία εβδομάδα μετά τη συνάντηση του προέδρου Σι Τζινπίνγκ με τον Τραμπ στο Πεκίνο.

Golden dome και πυρηνικά στην κοινή δήλωση Πούτιν – Σι

Η κοινή δήλωση με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν ανέδειξε ότι, ενώ ο Σι επιδιώκει σταθερές και εποικοδομητικές σχέσεις με τον Τραμπ, διαφωνεί θεμελιωδώς μαζί του σε κρίσιμα ζητήματα, όπου η θέση της Κίνας ταυτίζεται στενά με εκείνη της Ρωσίας.

Η δήλωση ανέφερε ότι το σχέδιο του Τραμπ για το νέο σύστημα αναχαίτισης πυραύλων που εκτείνεται και στο διάστημα, απειλεί τη στρατηγική σταθερότητα σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ άσκησε κριτική στην Ουάσιγκτον για τη λήξη της συνθήκης για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων.

Η συνθήκη έληξε τον Φεβρουάριο, και ο Τραμπ δεν απάντησε στην πρόταση της Μόσχας για παράτασή της κατά έναν χρόνο, μετά από τοποθετήσεις ορισμένων Αμερικανών πολιτικών ότι οι ΗΠΑ πρέπει να αναπτύξουν περαιτέρω το οπλοστάσιό τους για να αντιμετωπίσουν την Κίνα, η οποία υποστηρίζει ότι διαθέτει πολύ μικρότερο πυρηνικό οπλοστάσιο.

Ωστόσο, παρότι εμφανίστηκαν ενωμένοι σε ζητήματα παγκόσμιας ασφάλειας, οι δύο πλευρές δεν κατόρθωσαν να πετύχουν πρόοδο σε ένα ζήτημα που απασχολεί έντονα τη Μόσχα και δεν είναι άλλο από τη συμφωνία για τον νέο αγωγό φυσικού αερίου που θα επέτρεπε στη Ρωσία να υπερδιπλασιάσει τις εξαγωγές της προς την Κίνα.

Ο Σι με τη συνάντηση του με τον Πούτιν, ολοκλήρωσε μια εντυπωσιακή εβδομάδα διπλωματικών επαφών, κατά την οποία συναντήθηκε τόσο με τον ηγέτη του ισχυρότερου στρατηγικού αντιπάλου της Κίνας όσο και με έναν από τους στενότερους εταίρους της.

Καθώς ο Τραμπ επιδιώκει έξοδο από τον πόλεμο με το Ιράν και οι δυνάμεις του Πούτιν παραμένουν σε μεγάλο βαθμό καθηλωμένες στην Ουκρανία, οι σύνοδοι έδωσαν στον Κινέζο ηγέτη την ευκαιρία να παρουσιάσει το Πεκίνο ως πυλώνα παγκόσμιας σταθερότητας και αναντικατάστατο διπλωματικό παίκτη.

Ενώ η συνάντηση με τον Τραμπ επικεντρώθηκε κυρίως στη διαχείριση εντάσεων, η επαφή με τον Πούτιν είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Στόχος ήταν να παρουσιαστεί πρόοδος σε μια σχέση που και οι δύο πλευρές έχουν ήδη χαρακτηρίσει «χωρίς όρια».

Τι συνέβη με τον αγωγό Power of Siberia

Ο Σι και ο Πούτιν, που έχουν συναντηθεί πάνω από 40 φορές, τόνισαν εκ νέου τη στενή σχέση Κίνας–Ρωσίας, την οποία είχαν επισφραγίσει το 2022 με τη σύναψη στρατηγικής εταιρικής συμφωνίας, λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν από τη ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία.

Η Μόσχα είχε αφήσει να εννοηθεί πριν από την επίσκεψη ότι επιδιώκει νέες ενεργειακές συμφωνίες με την Κίνα — τον μεγαλύτερο αγοραστή ρωσικού πετρελαίου — συμπεριλαμβανομένων προμηθειών μέσω αγωγών αλλά και θαλάσσιων μεταφορών.

Ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Αλεξάντερ Νόβακ δήλωσε ότι η Κίνα ενδιαφέρεται για μακροπρόθεσμες προμήθειες ρωσικού πετρελαίου και για αύξηση των ποσοτήτων, οι οποίες, όπως είπε, αυξήθηκαν κατά 10% μέσα σε τέσσερις μήνες.

Κατά την τελευταία επίσκεψη του Πούτιν τον Σεπτέμβριο του 2025, η ρωσική εταιρεία φυσικού αερίου Gazprom ανακοίνωσε ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν το έργο «Power of Siberia 2», έναν αγωγό μήκους 2.600 χιλιομέτρων που ο σχεδιασμός προβλέπει ότι θα μεταφέρει 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως από τη Ρωσία στην Κίνα μέσω Μογγολίας. Η Κίνα έχει δημοσίως αναφερθεί ελάχιστα στο έργο. Αν και ο Σι δήλωσε ότι η συνεργασία στην ενέργεια και στις υποδομές σύνδεσης πόρων πρέπει να αποτελέσει τον «θεμέλιο λίθο» στις σχέσεις Κίνας–Ρωσίας, δεν έκανε καμία αναφορά στον αγωγό.

Κρίσιμα ζητήματα, όπως η τιμολόγηση του φυσικού αερίου, παραμένουν άλυτα και αναλυτές εκτιμούν ότι οι διαπραγματεύσεις μπορεί να διαρκέσουν χρόνια.

Το Κρεμλίνο ανέφερε ότι οι δύο πλευρές έχουν καταλήξει σε μια «ευρεία συνεννόηση ως προς τις παραμέτρους» του έργου, χωρίς όμως να έχουν συμφωνηθεί λεπτομέρειες ή σαφές χρονοδιάγραμμα. Ο Νόβακ δήλωσε ότι Ρωσία και Κίνα οριστικοποιούν συμβάσεις για προμήθειες μέσω του αγωγού.

Οι στόχοι της Κίνας και η ποιότητα των διμερών σχέσεων

Ο Σι δήλωσε ότι οι δύο χώρες πρέπει να εστιάσουν στη μακροπρόθεσμη στρατηγική και να προωθήσουν ένα «πιο δίκαιο και εύλογο» σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης, σύμφωνα με το κινεζικό πρακτορείο Xinhua.

«Οι σχέσεις Κίνας–Ρωσίας έχουν φτάσει σε αυτό το επίπεδο επειδή έχουμε καταφέρει να εμβαθύνουμε την πολιτική αμοιβαία εμπιστοσύνη και τη στρατηγική συνεργασία», δήλωσε ο Σι.

Ο Πούτιν, μετά τις συνομιλίες, ανέφερε ότι οι ρωσοκινεζικές σχέσεις έχουν φτάσει σε «πραγματικά πρωτοφανές επίπεδο και συνεχίζουν να αναπτύσσονται».

Οι δύο πλευρές υπέγραψαν δήλωση για την ενίσχυση του συνολικού στρατηγικού συντονισμού και κοινή διακήρυξη υπέρ ενός πολυπολικού παγκόσμιου συστήματος.

Στην κοινή δήλωση τονίστηκε ότι «η παγκόσμια ατζέντα ειρήνης και ανάπτυξης αντιμετωπίζει νέους κινδύνους και προκλήσεις, με τον κίνδυνο κατακερματισμού της διεθνούς κοινότητας και επιστροφής σε μια «ζούγκλα» στις διεθνείς σχέσεις», σύμφωνα με το Κρεμλίνο. Σύμφωνα με το ανακοινωθέν: «Οι στρατιωτικές επιθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν είναι παράνομες, υπονομεύουν τη σταθερότητα. Οι προσπάθειες ορισμένων κρατών να διαχειριστούν μονομερώς τις παγκόσμιες υποθέσεις, να επιβάλουν τα συμφέροντά τους σε ολόκληρο τον κόσμο και να περιορίσουν την κυρίαρχη ανάπτυξη άλλων χωρών, στο πνεύμα της αποικιοκρατίας, έχουν αποτύχει».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Γιατί ο Μερτς προσπαθεί να.. βάλει την Ουκρανία στην ΕΕ - Το σχέδιό του που προκαλεί αντιδράσεις

Τη δημιουργία ενός ειδικού καθεστώτος «συνδεδεμένου μέλους» για την Ουκρανία, ως ενδιάμεσο βήμα πριν από την πλήρη ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προτείνει ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, επιχειρώντας να δώσει νέα ώθηση στην ευρωπαϊκή πορεία του Κιέβου.

Η επιστολή

Σε επιστολή του προς τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο Μερτς αναγνωρίζει ότι η κανονική διαδικασία ένταξης δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σύντομα, λόγω των θεσμικών δυσκολιών, των χρονοβόρων διαδικασιών κύρωσης και των πολιτικών επιφυλάξεων που εξακολουθούν να υπάρχουν σε αρκετά κράτη-μέλη.

Για τον λόγο αυτό, εισηγείται μια πιο ευέλικτη μορφή ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης, η οποία θα επιτρέψει στην Ουκρανία να αποκτήσει ουσιαστικότερο ρόλο στην ΕΕ ακόμη και πριν από την πλήρη ένταξη.

Σύμφωνα με την πρόταση, η Ουκρανία θα αποκτούσε πρόσβαση στους βασικούς ευρωπαϊκούς θεσμούς — το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο — χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου ή δική της εκπροσώπηση σε επίπεδο χαρτοφυλακίων. Παράλληλα, θα μπορούσε να συμμετέχει σταδιακά σε προγράμματα και χρηματοδοτικά εργαλεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παράθυρο για βοήθεια από ρωσική επίθεση

Κεντρικό στοιχείο της πρωτοβουλίας αποτελεί η δυνατότητα του Κιέβου να ζητά βοήθεια από τα κράτη-μέλη σε περίπτωση νέας ρωσικής επίθεσης, μέσω του άρθρου 42 παράγραφος 7 των ευρωπαϊκών συνθηκών.

Η διάταξη αυτή θεωρείται από αρκετούς ως ευρωπαϊκό αντίστοιχο του άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, αν και αφήνει στα κράτη μεγαλύτερη ευελιξία ως προς το είδος της βοήθειας που θα προσφέρουν, από στρατιωτική και οικονομική στήριξη έως ιατρική ή διπλωματική υποστήριξη.

Ο Μερτς προτείνει επίσης τη δημιουργία ενός «μηχανισμού επαναφοράς», ο οποίος θα επιτρέπει την αναστολή του ειδικού καθεστώτος εάν η Ουκρανία υποχωρήσει σε ζητήματα κράτους δικαίου, θεμελιωδών δικαιωμάτων ή μεταρρυθμίσεων. Όπως σημειώνει, η πρόταση θα προσέφερε στο Κίεβο «ένα ουσιαστικό ισοδύναμο της ένταξης», χωρίς να εγκαταλείπεται η προοπτική της πλήρους συμμετοχής στην ΕΕ.

Επιφυλάξεις

Η πρωτοβουλία παρουσιάστηκε επίσημα λίγες εβδομάδες μετά την άτυπη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στην Κύπρο, όπου ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε ζητήσει επιτάχυνση της ενταξιακής διαδικασίας, απορρίπτοντας κάθε μορφή «συμβολικής» συμμετοχής.

Παρά τις επιφυλάξεις αρκετών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ο Μερτς θεωρεί ότι η ειδική αυτή σχέση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ισχυρό πολιτικό μήνυμα στήριξης προς την Ουκρανία, αλλά και ως εργαλείο σταθερότητας για ολόκληρη την Ευρώπη.

Η στάση της Ουγγαρίας

Την ίδια στιγμή, οι πολιτικές εξελίξεις στην Ουγγαρία φαίνεται να διευκολύνουν το κλίμα. Ο νέος πρωθυπουργός Πέτερ Μάγιαρ εμφανίζεται πιο θετικός απέναντι στην ευρωπαϊκή πορεία της Ουκρανίας σε σχέση με τον προκάτοχό του Βίκτορ Όρμπαν, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο άρσης του ουγγρικού βέτο για την έναρξη των πρώτων διαπραγματευτικών κεφαλαίων.

Εφόσον υπάρξει πρόοδος στις επαφές Βουδαπέστης και Κιέβου, η Ουκρανία θα μπορούσε να ανοίξει το πρώτο διαπραγματευτικό πακέτο ήδη στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου στις Βρυξέλλες.

Αραβική τρόικα

Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Εμιράτα ματαίωσαν στο πάρα πέντε την προγραμματισμένη για χθες Τρίτη επίθεση των ΗΠΑ σε στόχους στο Ιράν.

Οι τρεις μοναρχίες του Κόλπου, σύμφωνα με τον Τραμπ, επικαλέστηκαν τη μεγάλη πρόοδο στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν που έχει καταγραφεί τις τελευταίες μέρες. Ετσι ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται ότι διέταξε τη ματαίωση των βομβαρδισμών υιοθετώντας την αποδιδόμενη στους τρεις παρέμβαση.

Η παρέμβασή τους σώζει τα προσχήματα για τη σε καθημερινή πλέον βάση αντιφατική και αλληλοαναιρούμενη ρητορική του Τραμπ. Αλλωστε το ερώτημα για την αντοχή σε νέα πλήγματα δεν αφορά το Ιράν αλλά τους τρεις συμμάχους των ΗΠΑ.

Ως προς τις παρενέργειες της επανάληψης των βομβαρδισμών, είναι βέβαιο ότι οι διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους με την Τεχεράνη θα συνεχιστούν.

Να θυμίσουμε ότι οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στο Βιετνάμ κράτησαν πέντε χρόνια με ταυτόχρονους σφοδρούς βομβαρδισμούς.

Μέχρι στιγμής όλα δείχνουν ότι το Ιράν εξακολουθεί να έχει ως σημείο αναφοράς την εγκατάλειψη του πυρηνικού του προγράμματος με αντάλλαγμα την πλήρη άρση των κυρώσεων.

Η καρδιά του προβλήματος είναι η αποδοχή του Ιράν από ΗΠΑ-Ισραήλ ως περιφερειακής δύναμης με επιρροές και συμμάχους. Με άλλα λόγια, το Ισραήλ έχει πρόβλημα με τις περιφερειακές φιλοδοξίες της Τεχεράνης, με ή χωρίς πυρηνικά όπλα.

Η ανατροπή του Ασαντ στα τέλη του 2024 στέρησε το Ιράν από τον πιο στενό και πολύτιμο σύμμαχό του στην περιοχή: τη Συρία. Χωρίς παρουσία στη Συρία, το Ιράν πολύ δύσκολα μπορεί να στηρίζει τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Σε ό,τι αφορά την Υεμένη, η πιο πιθανή εξέλιξη θα είναι η συνεγγύηση Ιράν-Σαουδικής Αραβίας για την παράταση του σημερινού στάτους κβο.

Το πιο σημαντικό ερώτημα για τις μεταπολεμικές γεωπολιτικές ισορροπίες είναι το μέλλον του Ιράκ, όπου μετά την ανατροπή του Σαντάμ είναι βαρύνουσες η επιρροή και η παρουσία της Τεχεράνης.

Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Εμιράτα ενισχύονται από το κλάδεμα της περιφερειακής ισχύος του Ιράν, σε καμιά όμως περίπτωση δεν θα επιθυμούσαν τη μετατροπή της χώρας σε ακυβέρνητη πολιτεία κατά το πρότυπο της Συρίας και της Λιβύης.

Τα δραματικά γεγονότα στη Μέση Ανατολή την τελευταία τριετία έκαναν δυσδιάκριτη τη σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων Ριάντ-Τεχεράνης.

Το μέλλον του μεταπολεμικού Ιράν διχάζει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς και τα κράτη της περιοχής.

Μέχρι στιγμής τίποτε δεν δείχνει ότι ο αποσχιστικός εθνικισμός των μειονοτήτων θα δημιουργήσει ένα κενό στις περιφερειακές ισορροπίες το οποίο θα προσπαθήσουν να καλύψουν παλαιές αλλά και νέες περιφερειακές δυνάμεις.

Αν μη τι άλλο, το νέο τοπίο στη Μέση Ανατολή δεν θα προκαλέσει αλλαγές καθεστώτων.

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0