Οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα ανακατεύουν ξανά την τράπουλα στην Κεντροαριστερά - Η ημερομηνία-ορόσημο, οι περιφέρειες-κλειδιά και τι σηματοδοτούν οι παρεμβάσεις Πολάκη - Παππά και η παραίτηση Μπαλτά

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά εισέρχονται στην πιο κρίσιμη και ασταθή περίοδο των τελευταίων ετών και μοιάζει να κινούνται πλέον πάνω σε πολιτική κινούμενη άμμο και τον Αλέξη Τσίπρα να επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, προκαλώντας ήδη ισχυρές δονήσεις σε ολόκληρο τον προοδευτικό χώρο.

Οι εξελίξεις είναι πυκνές, οι συζητήσεις παρασκηνιακές αλλά συνεχείς και το κλίμα τόσο στην Κουμουνδούρου όσο και στην Πατησίων θυμίζει περισσότερο προεκλογική αναμονή νέου πολιτικού φορέα παρά κανονική κομματική λειτουργία.

Ο Τσίπρας, η 26η Μαΐου και οι αναταράξεις σε ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά

Η 26η Μαΐου που ακούγεται πλέον όλο και πιο έντονα ως η πιθανότερη ημερομηνία για την επίσημη ανακοίνωση του νέου πολιτικού εγχειρήματος του Αλ. Τσίπρα, όπως αποκάλυψε προ ημερών το ηλεκτρονικό Βήμα έχει προκαλέσει αναταράξεις σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.

Το κλίμα βάρυνε αισθητά μετά την εκδήλωση στο θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι την περασμένη Δευτέρα. Η εικόνα δεκάδων στελεχών, πρώην υπουργών, βουλευτών και κομματικών παραγόντων να σπεύδουν για να ακούσουν τον Αλ. Τσίπρα ερμηνεύθηκε από πολλούς ως ένα άτυπο προσκλητήριο συσπείρωσης γύρω από τον νέο φορέα που ετοιμάζεται.

Στην πραγματικότητα, για αρκετούς στην Κουμουνδούρου, η παρουσία τόσων στελεχών ισοδυναμούσε με μια έμμεση πολιτική δήλωση μετακίνησης προς το νέο εγχείρημα.

Καχυποψία στην Κουμουνδούρου, οι παρεμβάσεις Πολάκη – Παππά

Η δυσφορία στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον εμφανής. Υπάρχουν στελέχη που θεωρούν αδιανόητο να λειτουργεί ακόμη το κόμμα και ταυτόχρονα βουλευτές και κορυφαία πρόσωπα να εκπέμπουν εικόνα πολιτικής προσχώρησης πριν καν ανακοινωθεί επίσημα νέο σχήμα. Άλλοι, ωστόσο, υποστηρίζουν πως ο Αλ. Τσίπρας παραμένει ιστορικός ηγέτης της παράταξης και άρα η παρουσία δίπλα του δεν μπορεί να εκληφθεί ως αποστασία. Παρ’ όλα αυτά, η καχυποψία κυριαρχεί πλέον στις εσωκομματικές συζητήσεις.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ήρθαν και οι παρεμβάσεις του Παύλου Πολάκη και του Νίκου Παππά, οι οποίοι, αν και δεν λειτουργούν ως κοινό μπλοκ, ζήτησαν ουσιαστικά να συνεδριάσουν άμεσα τα κομματικά όργανα. Ο Π. Πολάκης επικοινώνησε προσωπικά με τον Σωκράτη Φάμελλο ζητώντας σύγκληση της Πολιτικής Γραμματείας, ενώ ο Νίκος Παππάς μίλησε δημόσια για ανάγκη επιτάχυνσης των πολιτικών αποφάσεων και καθαρού στρατηγικού στίγματος.

Στελέχη με γνώση του παρασκηνίου θεωρούν ότι οι δύο αντιλαμβάνονται πως οι εξελίξεις τρέχουν πλέον με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτή που υπολόγιζε η ηγεσία της Κουμουνδούρου και μένει να οριστεί η ημερομηνία συνεδρίασης των οργάνων, σε πρώτη φάση Πολιτικής Γραμματείας και μετά της Κεντρικής Επιτροπής.

Το δίλημμα Φάμελλου: Συμπόρευση ή αυτόνομη πορεία;

Το μεγάλο ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αν το κόμμα θα επιχειρήσει οργανωμένη συμπόρευση με τον νέο φορέα Τσίπρα ή αν θα επιλέξει αυτόνομη πορεία. Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι μόνο η επιστροφή Τσίπρα μπορεί να επαναφέρει ένα πλειοψηφικό ρεύμα απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να οδηγήσει σε ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς. Από την άλλη, υπάρχουν στελέχη που φοβούνται πολιτική εξαφάνιση μέσα σε ένα νέο σχήμα και επιμένουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να διαλυθεί ή να απορροφηθεί.

Πηγές από το περιβάλλον του Σωκράτη Φάμελλου μετέδιδαν από το απόγευμα της Παρασκευής, μετά και την ανεξαρτητοποίηση του Φερχάτ Οζγκιούρ από την Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς και τις πληροφορίες για αντίστοιχες κινήσεις και από άλλους συναδέλφους του, από το ίδιο κόμμα, αλλά και από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η τελευταία Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία πως η μόνη προοπτική είναι η ανασύνθεση και η ενότητα του προοδευτικού χώρου και όχι οι μοναχικές πορείες και η περιχαράκωση. Οι ίδιες πηγές τονίζουν ότι ο πρόεδρος του κόμματος συνεχίζει να υπηρετεί αυτή τη στρατηγική, θεωρώντας πως αποτελεί και κοινωνική απαίτηση.

Ο ίδιος ο Σ. Φάμελλος επιχειρεί να ισορροπήσει σε ένα εξαιρετικά λεπτό πολιτικό σχοινί. Δεν θέλει να εμφανιστεί απέναντι στον Αλ. Τσίπρα, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζει ότι παραμένει πρόεδρος ενός υπαρκτού κόμματος που δεν μπορεί να διαλυθεί από τη μια στιγμή στην άλλη. Έτσι, οι δημόσιες παρεμβάσεις του κινούνται σε χαμηλούς και προσεκτικούς τόνους, με αναφορές στην ανάγκη ενότητας και κοινών πρωτοβουλιών απέναντι στην κυβέρνηση, χωρίς όμως να ανοίγει καθαρά τη συζήτηση περί απορρόφησης ή κατάργησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Πολιτικός σεισμός στη Νέα Αριστερά

Την ίδια ώρα, ακόμη πιο εκρηκτική είναι η κατάσταση στη Νέα Αριστερά. Η ανεξαρτητοποίηση του Οζγκιούρ χθες προκάλεσε πραγματικό πολιτικό σεισμό, καθώς αντιμετωπίζεται όχι ως μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως η πρώτη μεγάλη ρωγμή σε ένα κόμμα που βρίσκεται εδώ και μήνες υπό ασφυκτική πολιτική πίεση λόγω της επικείμενης επιστροφής Τσίπρα.

Στην Πατησίων προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους, όμως πίσω από τις επίσημες δηλώσεις η αγωνία είναι έκδηλη. Το ενδεχόμενο νέων αποχωρήσεων θεωρείται πλέον εξαιρετικά πιθανό, ενώ στα πολιτικά και κοινοβουλευτικά πηγαδάκια ακούγονται ανοιχτά τα ονόματα της Έφης Αχτσιόγλου, του Αλέξη Χαρίτση αλλά και του Νάσου Ηλιόπουλου ως πιθανών συνοδοιπόρων στο νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού.

Το πρόβλημα για τη Νέα Αριστερά δεν είναι μόνο πολιτικό αλλά και αριθμητικό. Μετά την αποχώρηση Οζγκιούρ, η Κοινοβουλευτική Ομάδα αριθμεί πλέον 11 βουλευτές και οποιαδήποτε νέα διαρροή μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θεσμικές εξελίξεις. Η συζήτηση περί διάλυσης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας δεν θεωρείται πλέον ακραίο σενάριο αλλά ορατή πιθανότητα.

Τα πρόσωπα που κλειδώνουν στο κόμμα Τσίπρα – Το ιδιότυπο πολιτικό rotation

Παράλληλα, πληροφορίες του Βήματος, αναφέρουν ότι στο υπό διαμόρφωση κόμμα Τσίπρα έχουν ήδη αρχίσει να «κλειδώνουν» πρόσωπα και εκλογικές περιφέρειες. Οι ίδιες πληροφορίες μιλούν για ένα ιδιότυπο πολιτικό rotation, με μετακινήσεις προσώπων σε νέες εκλογικές έδρες. Η Έφη Αχτσιόγλου φέρεται να προορίζεται για την Α’ Αθηνών, ο Νάσος Ηλιόπουλος για τη Δυτική Αττική, ενώ για τον Αλέξη Χαρίτση ακούγεται η Β’ Αθηνών. Πρόκειται για κινήσεις που δείχνουν ότι ο σχεδιασμός βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς εισέρχεται σε περίοδο βίαιων ανακατατάξεων. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά μοιάζουν να παρακολουθούν την πολιτική καταιγίδα να πλησιάζει, την ώρα που ο «τυφώνας Τσίπρας» επιστρέφει αποφασισμένος να αλλάξει ξανά τον χάρτη του προοδευτικού χώρου και να διεκδικήσει εκ νέου πρωταγωνιστικό ρόλο στο παιχνίδι της εξουσίας.

Η αιχμηρή επιστολή-παραίτηση του Αριστείδη Μπαλτά

Σε αυτό το κλίμα ιδιαίτερη σημασία έχει η χθεσινή παραίτησή του Αριστείδη Μπαλτά από το Πολιτικό Γραφείο της Νέας Αριστεράς.

Με μία αιχμηρή επιστολή, ο Αρ. Μπαλτάς εκ των θεωρητικών του χώρου, τονίζει χαρακτηριστικά πως το Πολιτικό Γραφείο του κόμματος, στην χθεσινή του συνεδρίαση, «απέδειξε με μια ακόμη ‘αφορμή’ ότι δεν είναι σε θέση να προστατεύσει τη σοβαρότητα της λειτουργίας του», καθώς «διέρρευσε από τους κόλπους του», όπως σημειώνει, «μια υποτιθέμενη ‘είδηση’ που με περιλαμβάνει ονομαστικά».

Υπογραμμίζει, μάλιστα, πως «μια τέτοια διαρροή στην ιδιαίτερα λεπτή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η ΝεΑρ εξυπηρετεί εμφανώς πολιτικά ιδιοτελείς σκοπούς και πολύ σαφείς εσωκομματικές στοχεύσεις, υπονομεύοντας τη θεσμική λειτουργία την οποία το όργανο οφείλει να υπηρετεί. Ιδιαζόντως σε συνθήκες όπως οι παρούσες».

Σε υψηλές θερμοκρασίες 35 βαθμών Κελσίου, τα υβριδικά οχήματα εμφάνισαν αύξηση κατά 12%.

Η τελευταία μελέτη της AAA δείχνει ότι οι ακραίες θερμοκρασίες μειώνουν την απόδοση, την αυτονομία και αυξάνουν το λειτουργικό κόστος για τα ηλεκτρικά οχήματα (EV) και τα υβριδικά. Οι ερευνητές εξέτασαν έξι οχήματα σε  χαμηλές, μέτριες και υψηλές θερμοκρασίες για να εξετάσουν πώς αποδίδουν τα ηλεκτρικά συστήματα μετάδοσης κίνησης υπό μη ιδανικές συνθήκες. Αυτές οι πληροφορίες έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τους καταναλωτές να κατανοήσουν καλύτερα πώς η θερμοκρασία μπορεί να επηρεάσει την απόδοση του οχήματος.

Τα ηλεκτρικά οχήματα είναι αποτελεσματικά σε μέτριες θερμοκρασίες, αλλά χάνουν σημαντική αυτονομία στο κρύο», δήλωσε ο Greg Brannon, διευθυντής μηχανικής και έρευνας αυτοκινήτων στην AAA. «Το περιμέναμε αυτό από την προηγούμενη έρευνά μας, αλλά μας εξέπληξε η μείωση της οικονομίας καυσίμου κατά 23% για τα υβριδικά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Οι οδηγοί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το κλίμα, το κόστος ενέργειας και τα πρότυπα οδήγησης όταν επιλέγουν ένα όχημα που ταιριάζει καλύτερα στον τρόπο ζωής τους».

Ειδικότερα, σε υψηλές θερμοκρασίες 35 βαθμών Κελσίου, τα υβριδικά οχήματα εμφάνισαν αύξηση κατά 12% στην κατανάλωση καυσίμου, ενώ τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα παρουσίασαν πτώση 10,4% στην ενεργειακή αποδοτικότητα και μείωση 8,5% στην αυτονομία σε σύγκριση με τις συνθήκες μέτριας θερμοκρασίας.

Η πρόκληση για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι να κερδίσει τις εκλογές. Είναι να ξαναγίνει μια μεγάλη κεντροδεξιά, λαϊκή, δημοκρατική παράταξη

Η δημιουργία της Νέας Δημοκρατίας ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πήρε έναν πολιτικό χώρο, αυτό της ελληνικής δεξιάς, που κουβαλούσε βαριά ιστορία, με αρκετές μελανές σελίδες, από τον Διχασμό, τη στήριξη αυταρχικών και αντιδημοκρατικών λογικών (από τον Μεταξά έως τη Δικτατορία των Συνταγματαρχών), τη μετεμφυλιακή βία και καταστολή, και του έδωσε τη δυνατότητα να είναι ένα σύγχρονο δημοκρατικό, θεσμικό, κεντροδεξιό κόμμα.

Προφανώς χρειάστηκε τα πρώτα χρόνια να πετύχει δύσκολες ισορροπίες και να συμπεριλάβει πολλές φωνές (τα κόμματα εξουσίας άλλωστε είναι εξορισμού πολυσυλλεκτικά) αλλά κατάφερε να τραβήξει διαχωριστικές γραμμές απέναντι και στον μετεμφυλιακό αντικομμουνισμό (άλλωστε πήρε εξαρχής την πρωτοβουλία να νομιμοποιήσει την κομμουνιστική αριστερά στη μεταπολίτευση) και τις χουντικές παραδόσεις, ενώ με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό προσπάθησε να δώσει έμφαση στο κοινωνικό πρόσωπο.

Προφανώς στα χρόνια που ακολούθησαν η Νέα Δημοκρατία εξελίχθηκε. Όταν εμφανίστηκαν οι νεοφιλελεύθερες ιδέες το κόμμα αυτό θα είναι ο βασικός φορέας υποδοχής, ιδίως υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, όμως το αρχικό τίμημα ήταν μεγάλο, εάν σκεφτούμε πόσο θριαμβευτικά πήρε την εξουσία το 1990 και πώς την έχασε το 1993. Γι’ αυτό και πάντα υπήρχε στο εσωτερικό της και η αγωνία για έμφαση σε ένα κοινωνικό πρόσωπο, σε μια ικανότητα να μην είναι απλώς η παράταξη της αγοράς.

Μέχρι τότε η Νέα Δημοκρατία είχε εφαρμόσει Μνημόνια (και είχε πληρώσει το κόστος για αυτό) αλλά αυτό είχε περισσότερο το χαρακτήρα μιας αναγκαστικής επιλογής. Ωστόσο, σταδιακά στην ελληνική δημόσια σφαίρα είχε αρχίσει να διαμορφώνεται ένα ιδεολογικό ρεύμα, αρκετοί το χαρακτήρισαν χρησιμοποιώντας τον όρο «Ακραίο Κέντρο», που θεωρούσε θετικές και αναγκαίες τις πολιτικές των Μνημονίων, που επικροτούσε αυτή η βίαιη και αυταρχική νεοφιλελεύθερη πολιτική. Το ρεύμα αυτό είχε απήχηση μέσα στη Νέα Δημοκρατία αλλά κυρίως δυνάμωνε εκτός αυτής – η δημιουργία του Ποταμιού ήταν ένα παράδειγμα, για να μην αναφερθούμε στις μετατοπίσεις στελεχών που είχαν ξεκινήσει από το ΠΑΣΟΚ.

Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη σταδιακά υιοθετεί αυτή την ταυτότητα. Πίσω από την επίκληση του «Κέντρου» βρισκόταν ένας σκληρός νεοφιλελευθερισμός, που συχνά δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί και αντικομμουνιστικούς τρόπους απέναντι στις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και να εργαλειοποιεί ζητήματα – πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η πολεμική του Κυριάκου Μητσοτάκη ενάντια στην Συμφωνία των Πρεσπών παρότι ιστορικά και η οικογένειά του και το ρεύμα που εκπροσωπούσε ήταν υπέρ ενός συμβιβασμού στο θέμα του ονόματος. Καθόλου τυχαία η λογική της συναίνεσης ή του διαλόγου εγκαταλείπεται, με αποτέλεσμα το παράδοξο η Νέα Δημοκρατία να έχει ψηφίσει το Τρίτο Μνημόνιο, αλλά επειδή αυτό το εφάρμοζε μια εχθρική κυβέρνηση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ να αρνείται υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη την παραμικρή συναίνεση.

Την ίδια στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης εισάγει ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης, αυτό που ονομάζει «επιτελικό κράτος», που συγκεντρώνει όλες τις ουσιαστικές αποφάσεις στα χέρια του Πρωθυπουργού και του στενού μηχανισμού γύρω του. Η συγκέντρωση αυτή εξουσίας, όπως πληροφορηθήκαμε το 2022, γινόταν και με αθέμιτους τρόπους, δηλαδή μέσα από την παρακολούθηση ακόμη και κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών, πρώτα μέσω ΕΥΠ και στη συνέχεια μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Αυτή η διεργασία στην πράξη σταδιακά παραγκώνιζε όχι μόνο στελέχη (ουσιαστικά απαιτούσε από βουλευτές αλλά ακόμη και υπουργούς να δίνουν διαρκώς εχέγγυα «νομιμοφροσύνης» στο Μέγαρο Μαξίμου) αλλά και πλευρές της ίδιας της ταυτότητας της Νέας Δημοκρατίας. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τρόπος που η σταδιακή μετατόπιση σε μια ενδοτική πολιτική απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό δημιουργούσε πραγματικές εντάσεις μέσα στο κόμμα. Αντίστοιχα, η αποτυχία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει προβλήματα, όπως η ακρίβεια, με εμμονή σε αποτυχημένες νεοφιλελεύθερες συνταγές, ερχόταν σε σύγκρουση με όσους επέμεναν στην ανάγκη μια μεγάλη λαϊκή παράταξη να έχει και κοινωνικό πρόσωπο.

Αποκορύφωμα όλων των μετατοπίσεων ο τρόπος που μέσα από το επιτελικό κράτος διαμορφώθηκε και μια νέου τύπου διαπλοκή. Από τη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι την κατανομή και διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης, διαμορφώθηκε ένα νέο πρότυπο όπου επιχειρήσεις ενισχύονται επιλεκτικά, ενίοτε εκτινάσσονται από την ανυπαρξία στην εντυπωσιακή κερδοφορία, όμως με την υποχρέωση να «ξεχρεώσουν» την ενίσχυση πρωτίστως μέσω της δημιουργίας ενός φιλοκυβερνητικού μηντιακού οικοσυστήματος. Ο συμβολισμός ότι επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη ένας αριθμός κομματικών στελεχών αμείβονταν μέσω ιδιωτικής εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων αυτών που θα συγκροτήσουν τη διαβόητη «Ομάδα Αλήθειας», είναι ενδεικτικός. Το ίδιο και το γεγονός ότι μπορεί κανείς να ανιχνεύσει εύκολα τις διαδρομές ανάμεσα στην ευνοϊκή μεταχείριση επιχειρήσεων και την πολιτική τοποθέτηση μέσων ενημέρωσης.

Όμως, όλη αυτή η διεργασία ήταν στην πραγματικότητα και μια ανοιχτή πληγή στη Νέα Δημοκρατία. Η συγκέντρωση εξουσίας και οι νέες διαδρομές της διαπλοκής αποξένωναν στελέχη και μέλη. Η ταύτιση πια της Νέας Δημοκρατίας με τα σκάνδαλα, γινόταν ανυπόφορη για όσα στελέχη και μέλη κατανοούν τη σημασία της ηθικής ακεραιότητας στην πολιτική. Η ισχυροποίηση στελεχών και ανθρώπων, που συχνά απέκτησαν πριν πολύ λίγα χρόνια την κομματική ταυτότητα, αλλά τώρα είναι έως και «επίσημοι διάδοχοι», για αρκετούς ανθρώπους με δεκαετίες στην κομματική δουλειά φαντάζει ως υφαρπαγή της παράταξης, το ίδιο και η υπερπροβολή στελεχών με προέλευση από σχηματισμούς της ακροδεξιάς.

Γνωρίζω καλά ότι στα κόμματα εξουσίας όπως η Νέα Δημοκρατία, η εξουσία είναι το συγκολλητικό στοιχείο και παράγοντας συνοχής. Σε αντίθεση με κόμματα αντιπολίτευσης, όπως είναι πολλοί σχηματισμοί της Αριστεράς όπου πολύ συχνά έχουμε εσωκομματική πάλη. Όμως, αυτό έχει και την αντίστροφη πλευρά. Σήμερα, η πολιτική, οργανωτική και ηθική μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζεται να της στοιχίσει την εξουσία.  Γιατί εάν η Νέα Δημοκρατία έχει μπροστά της μια εκλογική συντριβή, αυτό έχει να κάνει με τα σκάνδαλα που βαραίνουν ολοένα και περισσότερο στη συνείδηση της κοινωνίας, με το κύμα ακρίβειας, τη στεγαστική κρίση, τα προβλήματα στο ΕΣΥ και κάθε τι άλλο που γεννά ανασφάλεια στους πολίτες, με τα Τέμπη και την άρνηση πραγματικής ανάληψης ευθύνης για το πώς ευρωπαϊκοί πόροι σπαταλιούνταν αντί να γίνουν άκρως απαραίτητες για την ασφάλεια των μεταφορών υποδομές, συνολικά με οτιδήποτε κάνει έναν ψηφοφόρο της ΝΔ να σκέφτεται ακόμη και αυτός ότι η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Γι’ αυτό είναι ακριβώς η προοπτική απώλειας της εξουσίας που σήμερα οξύνει τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, ακόμη και εάν δεν πρόκειται να εκφραστούν όλα αυτά πολύ ανοιχτά. Όμως, όσο περνάει ο καιρός το φαινόμενο θα εντείνεται.

Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με το εάν και σε ποιο βαθμό θα ενεργοποιηθεί το ένστικτο επιβίωσης εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας, παρότι όταν ένας βουλευτής αισθάνεται ότι θα χάσει την έδρα του εξαιτίας των επιλογών της ηγεσίας εύλογο είναι να αρχίσει να σκέφτεται την ανάγκη αυτή να αλλάξει. Πάνω από όλα έχουμε να κάνουμε με την αγωνία μιας μεγάλης λαϊκής παράταξης, που αισθάνεται ότι χάνει την ψυχή της και την ταυτότητά της, άρα και την ικανότητα να κοιτάει στα μάτια το ακροατήριό της και την ελληνική κοινωνία συνολικά.

Όπως ακριβώς η χώρα έχει ανάγκη μια μεγάλη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, έτσι έχει και ανάγκη για μια μεγάλη δημοκρατική κεντροδεξιά παράταξη. Για να μπορεί να διατηρεί έναν δημοκρατικό πολιτικό κορμό με κόμματα που θα εναλλάσσονται στην εξουσία, για να έχει πολιτική αντιπαράθεση στη βάση προγραμμάτων και αρχών στη βάση μιας κοινής θεσμικής αντίληψης, για να υπάρχουν συναινέσεις εκεί που υπάρχουν, αλλά και εναλλαγές στην εξουσία, με όρους κανονικότητας. Κοντολογίς για να έχουμε μια δημοκρατία που μπορεί, όντως, να κάνει τη δουλειά της, μέσα σε εποχές δύσκολες και με μεγάλες προκλήσεις.

Ξέρω ότι στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας όλα αυτά θα επικαθοριστούν από το άνοιγμα της προεκλογικής περιόδου, ή τους διάφορους συμβολισμούς σε σχέση με την εκλογή στα όργανα. Όμως, ξέρω ότι μεταξύ αυτών που αγωνιούν όντως για το μέλλον της παράταξης (και όχι απλώς επειδή έχουν «δουλίτσες» σε εξέλιξη), αυτή είναι η συζήτηση που γίνεται.

Πηγή: in

Το μπλοκ θα μειώσει τις εισαγωγές χάλυβα κατά το ήμισυ, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει αρνητικά τη βιομηχανία της Ουκρανίας.

Μια πρόταση της ΕΕ για δραστική μείωση της ποσόστωσης εισαγωγής χάλυβα, ως απάντηση στην παγκόσμια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και τη συρρίκνωση της τοπικής παραγωγής, θα βλάψει το Κίεβο, δήλωσαν Ουκρανοί κατασκευαστές και αξιωματούχοι στους Financial Times.

Η ποσόστωση αναμένεται να μειωθεί κατά 47% την 1η Ιουλίου και η ΕΕ θα επιβάλει πρόσθετο δασμό 50% σε οποιεσδήποτε εισαγωγές χάλυβα άνω του ποσού αυτού. Σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ, ο νέος κανονισμός αποσκοπεί στην προστασία των τοπικών κατασκευαστών και στην αντιμετώπιση των «αρνητικών επιπτώσεων που σχετίζονται με το εμπόριο» της παγκόσμιας πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας στην αγορά χάλυβα. Η αύξηση των εισαγωγών έχει ήδη κοστίσει χιλιάδες θέσεις εργασίας στα ευρωπαϊκά χαλυβουργεία, αναγκάζοντας τους κατασκευαστές να λειτουργούν με μειωμένη παραγωγική ικανότητα.

Η μείωση της ποσόστωσης αναμένεται να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την Ουκρανία, η οποία έχει αναδειχθεί σε σημαντικό προμηθευτή χάλυβα στην ΕΕ. Ενώ το Κίεβο έχει συνάψει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την ΕΕ, η νέα ποσόστωση θα ισχύει για όλους τους εμπορικούς εταίρους για τη συμμόρφωση με τους κανόνες του ΠΟΕ.

«Θα καταστρέψουν εντελώς κάθε πιθανότητα των ουκρανικών εταιρειών να παραδώσουν τα προϊόντα τους στην ευρωπαϊκή αγορά», δήλωσε στους Financial Times ο Aleksandr Vodoviz, ανώτερο στέλεχος της χαλυβουργικής και μεταλλευτικής εταιρείας Metinvest Group.

Η ΕΕ βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το Κίεβο και περίπου 20 άλλους εμπορικούς εταίρους σχετικά με έναν προτιμησιακό συντελεστή κατανομής της μειωμένης ποσόστωσης, δήλωσαν στην εφημερίδα ανώνυμοι Ουκρανοί αξιωματούχοι. Παρά την προφανή επιθυμία της ΕΕ να μετριάσει τον αντίκτυπο στην Ουκρανία, αρχικά πρότεινε μείωση των εισαγωγών κατά 70% σε σύγκριση με πέρυσι. Ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφερε ποσόστωση 713.000 τόνων στο Κίεβο, τελικά πούλησε περίπου 2,65 εκατομμύρια τόνους στην Ένωση, η οποία ήταν η κύρια αγορά χάλυβα της Ουκρανίας.

Η εκτιμώμενη απώλεια εσόδων από τις εξαγωγές χάλυβα κυμαίνεται γύρω στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ (1,26 δισεκατομμύρια δολάρια), σύμφωνα με τις πηγές των Financial Times. Η απότομη πτώση είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει περαιτέρω τον πιεσμένο προϋπολογισμό της Ουκρανίας, ο οποίος εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την ξένη βοήθεια και τα δάνεια εν μέσω της σύγκρουσης με τη Ρωσία. Τους τελευταίους μήνες, το Κίεβο έχει πιεστεί να αυξήσει περαιτέρω τους φόρους και να προβεί σε δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις από τους κύριους οικονομικούς του υποστηρικτές, την ΕΕ και το ΔΝΤ, οι οποίοι έχουν συνδέσει τις αλλαγές με υποσχέσεις για περισσότερη ξένη βοήθεια.

Πηγή: RT