Εμφανίστηκε με την παλαιστινιακή σημαία στη γιορτή για το πρωτάθλημα που κέρδισε η Μπαρτσελόνα. Ο Λαμίν Γιαμάλ, ο δεκαοχτάχρονος μάγος της μπάλας, κέρδισε έτσι τις συμπάθειες εκατομμυρίων ανθρώπων, στη χώρα του και σε όλο τον κόσμο, που δεν μπορούν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στη γενοκτονία. Κέρδισε όμως και την οργίλη καταγγελία της κυβέρνησης του Ισραήλ, που δεν αφήνει τίποτε να πέσει κάτω όσον αφορά τη «δυσφήμηση» του ανθρωπιστικού της έργου στη Γάζα. «Ο Λαμίν Γιαμάλ επέλεξε να υποκινήσει μίσος εναντίον του Ισραήλ, ενώ οι στρατιώτες μας μάχονται την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, μια οργάνωση που σφαγίασε, βίασε και έκαψε εβραϊκά παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένους στις 7 Οκτωβρίου» έγραψε στο X ο ακροδεξιός υπουργός Στρατιωτικών της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Η Ελλάδα βέβαια δεν ακολουθεί την Ισπανία, την Ισλανδία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία και τη Σλοβενία - αυτό έλειπε. Και οι εκπρόσωποι της Eurovision, σε άλλη μια επίδειξη υποκρισίας, ορκίζονται ότι η διοργάνωση δεν έχει σχέση με την πολιτική. Μια ουδέτερη εκδήλωση ψυχαγωγίας και προσέγγισης των λαών είναι, άρα άκυρες οι αντιδράσεις. Παρεμπιπτόντως είναι οι ίδιοι που πριν από λίγα χρόνια, το 2022, ξέχασαν τα περί ψυχαγωγίας και λοιπά και πέταξαν έξω τη Ρωσία, γιατί είχε εισβάλει στην Ουκρανία. Ναι λοιπόν, με τον Γιαμάλ, παρά με τους Γραμματείς της γενοκτονίας και τους Φαρισαίους της υποκρισίας…

Πηγή: efsyn

Το Φεστιβάλ των Καννών απένειμε σήμερα, αιφνιδιαστικά, έναν τιμητικό Χρυσό Φοίνικα στον Αμερικανό σταρ Τζον Τραβόλτα, για το σύνολο του έργου του, λίγη ώρα πριν από την προβολή της πρώτης του σκηνοθετικής απόπειρας.

«Οι ταινίες που προτιμούσα ανέκαθεν στη ζωή μου ήταν πάντα εκείνες που βραβεύτηκαν με τον Χρυσό Φοίνικα. Δεν το πιστεύω, είναι πάνω από τα Όσκαρ», είπε ο ηθοποιός, βουρκωμένος, παραλαμβάνοντας το βραβείο του από τα χέρια του γενικού διευθυντή του φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό.

Η «Νυχτερινή πτήση για το Λος Άντζελες» προβάλλεται εκτός συναγωνισμού, στο τμήμα του φεστιβάλ για τις ταινίες γνωστών δημιουργών που δεν ανταποκρίνονται στα διαγωνιστικά κριτήρια. Παρουσιάζει τις περιπέτειες ενός μικρού αγοριού που ταξιδεύει με την ηθοποιό μητέρα του στην πόλη των Αγγέλων.

Η συνέχεια ωστόσο δεν ήταν η αναμενόμενη: ακολούθησε μια σειρά αποτυχημένων ταινιών –από εμπορική και καλλιτεχνική άποψη– μέχρι τη ρομαντική κωμωδία «Κοίτα ποιος μιλάει» το 1989, που τον επανέφερε στις επιτυχίες. Η πραγματική καλλιτεχνική του αναγέννηση όμως ήρθε το 1994, με το Pulp Fiction του Κουέντιν Ταραντίνο που έκανε αίσθηση στις Κάννες και κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα.

«Μετά το Pulp Fiction μπορούσα πλέον να επιλέγω μόνο τις ταινίες που ήθελα εγώ» είχε δηλώσει σε μια συνέντευξή του το 2018.

Απέσπασε άλλη μια Χρυσή Σφαίρα το 1995 για την κομεντί «Πιάστε τον Κοντό» ενώ δύο χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε με τον Νίκολας Κέιτζ στην κλασική πλέον στο είδος της ταινία δράσης «Αδίστακτα πρόσωπα» του Τζον Γου.

Η ζωή του Τραβόλτα ωστόσο σημαδεύτηκε από τραγωδίες: το 2009 ο γιος του, που έπασχε από επιληπτικές κρίσεις εκ γενετής, πέθανε στα 16 του ενώ η οικογένεια έκανε διακοπές στις Μπαχάμες. Η σύζυγός του, η Κέλι Πρέστον, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 1991, πέθανε επίσης από καρκίνο του μαστού το 2020.

Το Ουέστ Νάιακ είναι ένα προάστιο της Νέας Υόρκης, στην αριστερή όχθη του ποταμού Χάντσον, με πληθυσμό περίπου 3.500 κατοίκων. Ησυχο, ήρεμο, οικογενειακό, «bedroom community», όπως συνηθίζουν να λένε οι Αμερικανοί αυτές τις γειτονιές που είναι ιδανικές για να μεγαλώνεις παιδιά.

Εκεί λοιπόν βρίσκεται ένα ενεργό και ανήσυχο κομμάτι της ελληνικής παροικίας στη Νέα Υόρκη –μακριά από το πολύβουο Κουίνς και την Αστόρια, αλλά πάντα με διάθεση ώστε οι δεσμοί με την ελληνική ιστορία, τον ελληνικό πολιτισμό και τον ελληνικό τρόπο ζωής να μένουν άσβεστοι και αναλλοίωτοι από γενιά σε γενιά.

Ενα τέτοιο κύτταρο της ελληνικής διασποράς είναι το ελληνικό σχολείο της ελληνορθόδοξης εκκλησίας Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Οι μαθητές και οι μαθήτριες, παρά τον μικρό τους αριθμό, ανέλαβαν με ζήλο για πρώτη φορά τη δημιουργία μιας σχολικής εφημερίδας και κάπως έτσι γεννήθηκε «Το Βήμα του Ουέστ Νάιακ», στις σελίδες του οποίου καταγράφουν όψεις της καθημερινότητάς τους, τις απόψεις και τις ανησυχίες τους. Σε κάθε σελίδα είναι φανερή η αγάπη τους για την Ελλάδα, αλλά και η αναγνώριση όσων καλών προσφέρουν οι ΗΠΑ.

Με «Το Βήμα του Ουέστ Νάιακ», το Βήμα της Ομογένειας, η πρωτοβουλία του «Βήματος» σε συνεργασία και υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, περνά, μετά την Ευρώπη και την Ωκεανία, στην αμερικανική ήπειρο, σε μια περιοχή όπου η ελληνική διασπορά είναι πολυπληθής. Θα ακολουθήσουν κι άλλες μαθητικές εφημερίδες τόσο από το βόρειο όσο και από το νότιο κομμάτι της ηπείρου.