Ο Λάκης Λαζόπουλος που ήταν κοινός στόχος ΕΥΠ και Predator αποκαλύπτει στην Αναστασία Γιάμαλη μιλώντας στο Σέιφ Σπέις του in, τη στιγμή που έλαβε το μολυσμένο sms που έγραφε κάτι που «μόνο η ΕΥΠ μπορούσε να γνωρίζει».

Σε μια σημαντική αποκάλυψη που αποτελεί άλλη μια ισχυρή ένδειξη πως υπήρχε κοινό κέντρο παρακολούθησης, ΕΥΠ και Predator, προχώρησε ο Λάκης Λαζόπουλος, μιλώντας στην Αναστασία Γιάμαλη για την ενότητα Σέιφ Σπέις του in. Υπενθυμίζεται ότι ο γνωστός ηθοποιός και παρουσιαστής έχει βρεθεί και στις δύο λίστες παρακολούθησης, τόσο της ΕΥΠ όσο και του Predator.

Και μπορεί η κυβέρνηση να αρνείται κάθε σχέση της ΕΥΠ με το Predator, μπορεί να επικαλείται το πόρισμα Ζήση επ’ αυτού, ωστόσο τα στοιχεία καταλήγουν σε εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα από αυτό του πρώην αντιεισαγγελέα του Άρειου Πάγου. Όπως λέει ο Λάκης Λαζόπουλος, η παγίδευσή του από το Predator έγινε μια συγκεκριμένη στιγμή και σε ένα μέρος όπου κανείς άλλος -πλην του ίδιου και του γιατρού του, αλλά και της… ΕΥΠ που τον παρακολουθούσε- γνώριζαν πως βρίσκεται εκείνη την ώρα.

-Το όνομά σου ήταν αποδεδειγμένα στα άτομα τα στα οποία το κακόβουλο λογισμικό Predator έφτασε…

-Ήμουν και στην ΕΥΠ. Που εκεί είναι δικαιολογημένο, τέλος πάντων, κυβέρνηση είναι, ό,τι θέλει μπορεί να κάνει.

-Δε γνωρίζω για ποιους λόγους με παρακολουθούσαν, αλλά εν πάση περιπτώσει, το θεωρώ και φυσιολογικό, με την έννοια όπως γίνονται οι παρακολουθήσεις.

-Φυσιολογικό;

-Όχι φυσιολογικό.

-Νομιμοφανές.

-Δηλαδή εντάξει.

Λίγο πριν τον τομογράφο

– Δηλαδή δε με ενοχλεί ότι με παρακολουθούσε η ΕΥΠ. Με ενοχλεί ότι μπήκε και το Predator και το Predator μπήκε σε μια στιγμή στην οποία δεν μπορούσε παρά να ξέρει από την ΕΥΠ. Γιατί εγώ μπήκα μια φορά, μπήκα μία φορά στο νοσοκομείο, δεν το γνώριζε κανείς, παρά μόνο ο γιατρός μου, για ζήτημα ζωής και θανάτου. Εεε, οπότε δεν μπορεί να το ήξερε κανείς. Το ήξεραν μόνο αυτοί που ακούγονται στην ΕΥΠ και ειδοποίησαν επιτόπου. Και μπήκε το Predator τη στιγμή που είμαι μέσα στο νοσοκομείο, λίγο πριν μπω στον μαγνητικό τομογράφο, επειδή μου ήρθε ένα μήνυμα που ήταν αφύσικο να το ξέρουν και ταράχτηκα και το πάτησα.

-Τι έλεγε το μήνυμα, Λάκη;

Το μήνυμα έλεγε, τι είναι αυτά που έχω μάθει για την υγεία σου; Εφημερίδα συντακτών και πάτα το. Πώς το ξέρουν; Εγώ δεν έχω ενημερώσει κανέναν. Έχω ενημερώσει μόνο τον γιατρό μου, ο οποίος έχει έρθει και πηγαίνουμε μυστικά στο νοσοκομείο. Και αυτό το μαθαίνουμε μετά από κάποια χρόνια.

-Μου κάνει φοβερή εντύπωση αυτό που μου λες, γιατί είχαμε δείξει και στην εκπομπή τα μηνύματα και ήταν πολύ προσωποποιημένα. Άρα εσύ λες ότι η ΕΥΠ ενημέρωσε ότι υπήρχε κοινό κέντρο;

-Σίγουρα. Δε λέω ότι ενημέρωσε, λέω ότι άκουγαν από την ΕΥΠ ότι περνάω, γιατί ό,τι είπα, το είπα στον γιατρό μου. Θεωρώ ότι είναι αδύνατο να ξέρει ο γιατρός μου την Intellexa να πάρει τηλέφωνο και να τους πει παρακολουθήστε τον. Και εν πάση περιπτώσει, είδα ένα σημείο το οποίο δείχνει και άλλα πράγματα, τα οποία μεταγενέστερα θα τα πούμε. Μάλλον στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελέα θα πάω κι εγώ γιατί εδώ δεν υπάρχει καμία περίπτωση…

-Α, άρα σκέφτεσαι να κινηθείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο;

-Ασφαλώς. Και ελληνικά και ευρωπαϊκά.

-Θα το κάνεις άμεσα;

-Το ελληνικό νομίζω ότι.. με τον κύριο Κεσσέ που μιλάω, μόλις έχει ετοιμάσει αυτά που πρέπει να γίνουν, θα το κάνω.

Τα στοιχεία για το κοινό κέντρο

Υπενθυμίζεται ότι έχουν υπάρξει ουκ ολίγες καταθέσεις στη δίκη των υποκλοπών, που καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα με αυτό που καταθέτει ο κ. Λαζόπουλος. Εν προκειμένω μιλάμε για καταθέσεις που συνοδεύονταν με ισχυρές ενδείξεις πως υπήρχε κοινό κέντρο παρακολούθησης μεταξύ ΕΥΠ και Predator.

Ενδεικτικά αναφέρουμε την φωτογραφία που απεικονίζει αυτοκίνητο της εταιρείας Krikel να βρίσκεται παρκαρισμένο μέσα στο χώρο του ΚΕΤΥΑΚ, Κέντρου που ανήκει στην ΕΥΠ, όπως αποκαλύφθηκε στη δίκη. Κυρίως όμως, αξίζει να υπενθυμίσουμε πως από τους στόχους παρακολούθησης που αποδεδειγμένα ταυτοποίησε η έρευνα της Αρχης Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, ένας στους τρεις αποτελούσε κοινό στόχο ΕΥΠ και Predator. Πιο συγκεκριμένα από τη λίστα των 92 ατόμων, οι 27 αποτέλεσαν κοινό στόχο.

Κι όμως, αυτό δεν αποτέλεσε ικανό στοιχείο ώστε να κινητοποιήσει τον πρώην αντιεισαγγελέα του Άρειου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση όταν έτρεχε την έρευνα των υποκλοπών. Θεωρήθηκε… τυχαίο γεγονός. Ομοίως, όταν ο Χρήστος Σπίρτζης ως τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη του ΣΥΡΙΖΑ (και υπεύθυνος για την ΕΥΠ), είχε καταθέσει ερώτηση για την ΕΥΠ και τις παρακολουθήσεις που επιχειρούσε, ακριβώς πενήντα λεπτά αργότερα δεχόταν στο κινητό του το πρώτο μολυσμένο sms με Predator.

Συν τοις άλλοις, εκκρεμεί το πόρισμα της έρευνας της Οικονομικής Εισαγγελίας για τα εικονικά τιμολόγια της εταιρείας Krikel του Γιάννη Λαβράνου με τα οποία φαίνεται πως αγοράστηκε ο εξοπλισμός παρακολούθησης του Predator.

Γεγονότα «δεμένα» με την πολιτική επικαιρότητα της χώρας

«Ο Λάκης Λαζόπουλος βάζει ένα ακόμη θεμέλιο ώστε να κάνει πιο γερή την βάση όσων ισχυρίζονται -ανάμεσα στους οποίους και το Πρωτοδικείο που αποφάσισε να καταδικάσει τους τέσσερις που δεν είναι τόσο ιδιώτες όπως ενδεχομένως θα παρακολουθήσετε- και τεκμηριώνουν το κοινό κέντρο μεταξύ ΕΥΠ και Predator» τόνισε η Αναστασία Γιάμαλη στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» στο MEGA.

Χιλιάδες χρήστες που κάνουν αναζήτηση σε μια νέα διαδικτυακή βάση δεδομένων, η οποία περιέχει τα στοιχεία μελών του ναζιστικού κόμματος, ανακαλύπτουν έκπληκτοι δεσμούς μελών της οικογένειάς τους με το χιτλερικό καθεστώς

Ο Ολαφ Κέντγκεν είναι 64 ετών, γερμανός πολίτης και εμπειρογνώμονας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οποίος ζει και εργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια στη Γαλλία. Μόλις τον περασμένο μήνα, ο Κέντγκεν έμαθε ότι είναι γιος ενός Ναζί. Παρά το έντονο ενδιαφέρον του για την Ιστορία και τα μαθήματά της, ο Κέντγκεν είναι ένας από τους πολλούς Γερμανών που γνώριζαν ελάχιστα για το ναζιστικό παρελθόν της οικογένειάς τους και της συνενοχής της με το καθεστώς του Αδόλφου Χίτλερ. Αυτό άρχισε να αλλάζει στις αρχές Απριλίου, όταν η εφημερίδα Die Zeit λάνσαρε μια διαδικτυακή μηχανή αναζήτησης για τα τεράστια αρχεία του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (NSDAP), καθιστώντας, για πρώτη φορά, εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες όσον αφορά τα μέλη του ναζιστικού κόμματος.

Η Die Zeit ανέφερε ότι η συμμετοχή του κοινού υπήρξε εξαιρετικά υψηλή, γεγονός που αντανακλά το έντονο ενδιαφέρον για την αποκάλυψη θαμμένων οικογενειακών μυστικών, περισσότερα από 80 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι αναζητήσεις φτάνουν τα αρκετά εκατομμύρια και η βάση δεδομένων έχει κοινοποιηθεί «χιλιάδες φορές», με περισσότερα από 1.000 σχόλια αναγνωστών να εμφανίζονται στον ιστότοπο, σύμφωνα με τον Κρίστιαν Στάας, τον συντάκτη της εφημερίδας, ο οποίος δήλωσε στον Guardian: «Δύο πράγματα παίζουν ρόλο εδώ: το πέρασμα του χρόνου και οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες για έρευνα». Μετά το 1945, στην πλειονότητά τους οι Γερμανοί θεωρούσαν τους εαυτούς τους «θύματα», ανέφερε.

Γινόταν ελάχιστη συζήτηση για τη δική τους εμπλοκή, για τον ρόλο τους ως θεατές ή συνεργοί ή για τη γνώση τους περί εγκλημάτων του καθεστώτος. «Τώρα που η γενιά των μαρτύρων πεθαίνει, πολλοί βρίσκουν πιο εύκολο να θέσουν κρίσιμα ερωτήματα και να επαληθεύσουν τις ιστορίες των οικογενειών τους». Στην περίπτωση του Κέντγκεν, ο οποίος ερευνούσε επί 10 χρόνια τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας της χώρας του, η αναζήτηση τον έφερε αντιμέτωπο με τις πράξεις του πατέρα του, Ερνστ, ο οποίος πέθανε όταν ο Κέντκεν ήταν έφηβος και ο γιος δεν είχε καταφέρει να μάθει για το παρελθόν του. «Οταν χάνεις τον πατέρα σου στα 16, προσπαθείς, στο μέτρο του δυνατού, να έχεις μια θετική εικόνα γι’ αυτόν», είπε στον Guardian.

Η αλήθεια, όπως έμαθε αργότερα, ήταν πιο περίπλοκη. Ο Ερνστ μεγάλωσε σε ένα καθολικό νοικοκυριό της μεσαίας τάξης και ήταν γιος ενός αυστηρού, απόμακρου πατέρα, που είχε πολεμήσει στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κέντγκεν είπε ότι ο παππούς του, Λούντβιχ, είχε ενταχθεί στο ναζιστικό κόμμα, έχοντας την αίσθηση που είχαν πολλοί βετεράνοι: της «τεράστιας ταπείνωσης» με την τιμωρητική συνθήκη των Βερσαλλιών, την οποία και εκμεταλλεύθηκε ο Χίτλερ. Ο Λούντβιχ έγινε μέλος του κόμματος τον Μάιο του 1933, μόλις τέσσερις μήνες μετά την άνοδο των Ναζί στην εξουσία. Ο Κέντγκεν γνώριζε ήδη ότι ο πατέρας του είχε προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αλλά χρειάστηκε να ψάξει στο διαδικτυακό αρχείο για να μάθει ότι ο Ερνστ είχε γίνει επίσης μέλος του κόμματος την ημέρα έναρξης του πολέμου, την 1η Σεπτεμβρίου 1939 – μια «πραγματικά εκπληκτική» αποκάλυψη, όπως την αποκάλεσε ο Κέντκεν, που, όπως ήταν αναμενόμενο, επηρέασε την κατανόησή του για τα κίνητρα και τον χαρακτήρα του πατέρα του. «Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι ήθελε να δραπετεύσει από αυτό το αυταρχικό σπίτι κατατασσόμενος στη Βέρμαχτ [τις ένοπλες δυνάμεις των Ναζί]», ανέφερε στον Guardian. «Τώρα συνειδητοποιώ ότι το κύριο κίνητρό του ήταν μάλλον ιδεολογικό. Πιθανώς, στην ηλικία των 17 ετών, να ήταν πραγματικά πεπεισμένος ότι αυτός ήταν ένας δίκαιος πόλεμος, για το καλό της Γερμανίας και της ανθρωπότητας.Αυτό έχει αλλάξει εντελώς την οπτική μου».

Ο εφιάλτης επιστρέφει

Μεταξύ 1925 και 1945, περίπου 10,2 εκατομμύρια Γερμανοί εντάχθηκαν στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Οι γυναίκες ήταν πάντα μειονότητα στο κόμμα, αλλά ο αριθμός τους αυξήθηκε απότομα μετά την έναρξη του πολέμου, το 1939. Μία από αυτές ήταν η Ιρμγκαρντ Ρόσμπεργκ, η γιαγιά από την πλευρά της μητέρας του Νίκο Κάρστεν. Και όπως έμαθε τον περασμένο μήνα, είχε ενταχθεί στο χιτλερικό κόμμα την 1η Μαΐου 1937. Ο 56χρονος Κάρστεν, μηχανικός περιβάλλοντος, έχει έντονες αναμνήσεις από τη Ρόσμπεργκ και την ένταση που προκαλούσε η παρουσία της στην οικογένεια. «Η μητέρα μου ήταν πάντα σε διαμάχη μαζί της. Δεν συμπαθούσε τη δική της μητέρα λόγω των αυταρχικών τρόπων και των ρατσιστικών σχολίων της», είπε ο Κάρστεν στον Guardian.

«[H Ρόσμπεργκ] σκεφτόταν τον αγαπημένο της σύζυγο, ο οποίος πέθανε πολύ νέος, και δάκρυα άρχιζαν να κυλούν στα μάγουλά της», συνέχισε αναφερόμενος στον παππού του, έναν εύπορο γαιοκτήμονα που ήταν επίσης μέλος του κόμματος. Ο Κάρστεν σημείωσε ότι η άνοδος της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανίας τον ώθησε να ψάξει το παρελθόν της οικογένειάς του. «Με στενοχωρεί πραγματικά (η άνοδος του νεοναζιστικού κόμματος), γιατί αν ακολουθήσεις αυτόν τον ρατσιστικό τρόπο σκέψης, η Iστορία δείχνει ότι θα καταλήξεις στην καταστροφή», είπε.

Πώς σώθηκαν τα αρχεία των Ναζί

Οι λόγοι για την ένταξη στο ναζιστικό κόμμα κυμαίνονταν από ιδεολογικές πεποιθήσεις, όπως παρατηρείται συχνότερα σε εκείνους που έγιναν νωρίς μέλη, έως και οπορτουνισμό μεταξύ όσων εντάχθηκαν αργότερα, οι οποίοι έβλεπαν μια ευκαιρία για επαγγελματική εξέλιξη.Αλλά δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία για Γερμανούς που αναγκάστηκαν από το κόμμα να ενταχθούν ή εγγράφηκαν εν αγνοία τους, όπως ισχυρίστηκαν πολλοί μετά τον πόλεμο. Ενώ ήταν δυνατό να είναι κανείς συνένοχος στα εγκλήματα των Ναζί χωρίς να είναι μέλος του κόμματος, οι ιστορικοί τονίζουν ότι ο εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός των μελών του, του έδινε μια συνεχή αίσθηση νομιμότητας. Το κόμμα διατηρούσε λεπτομερή αρχεία και λίγο πριν το τέλος του πολέμου αφαίρεσε τα αρχεία των μελών –το βάρος τους εκτιμάται σε 50 τόνους χαρτιού– από την έδρα του στο Μόναχο, και τα μετέφερε σε μια επιχείρηση επεξεργασίας χαρτιού έξω από την κατεστραμμένη πόλη. Ο διευθυντής του εργοστασίου, Χανς Χούμπερ, απέτρεψε οριακά την καταστροφή των καρτών των μελών.

Εκείνο το φθινόπωρο οι αμερικανικές δυνάμεις τις μετέφεραν στο κέντρο εγγράφων του Βερολίνου για να βοηθήσουν στη μεταπολεμική διαδικασία αποναζιστικοποίησης. Τη δεκαετία του 1990 οι κάρτες παραδόθηκαν στα γερμανικά ομοσπονδιακά αρχεία, ενώ αντίγραφα σε μικροφίλμ μεταφέρθηκαν στα Εθνικά Αρχεία των ΗΠΑ, τα οποία τα διέθεσαν στο διαδίκτυο στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι αυστηροί γερμανικοί νόμοι περί προστασίας δεδομένων απαιτούν από τις οικογένειες να υποβάλλουν αίτημα στα ομοσπονδιακά αρχεία, κάτι που για καιρό εμπόδιζε πολλούς από τους ενδιαφερόμενους. Αλλά το εργαλείο της Die Zeit έχει πλέον κάνει εύκολη την πρόσβαση στα αμερικανικά αρχεία.

Διαλύονται οι αυταπάτες

Η Σουζάν Μπάγερ, αρχισυντάκτρια στο περιοδικό Spiegel, κυκλοφόρησε πέρυσι ένα βιβλίο με θέμα την αναζήτηση της αλήθειας για τη γενιά των παππούδων και των γιαγιάδων της κατά τη ναζιστική περίοδο. «Οι περισσότεροι Γερμανοί τρέφουν αυταπάτες για τις δικές τους οικογένειες», σημείωσε η ίδια στον Guardian. Συνέχισε τονίζοντας ότι η αναζήτηση του ναζιστικού παρελθόντος της Γερμανίας μάς πληροφόρησε για τους βασικούς εγκληματίες πολέμου. «Αλλά όταν πρόκειται για την ίδια μας την οικογένεια, παραμένει πολύ δύσκολο για πολλούς». Η Μπάγερ επισήμανε ότι οι Ναζί είχαν προσπαθήσει σκόπιμα να οικοδομήσουν τη μεγαλύτερη δυνατή βάση, ώστε να κάνουν τους Γερμανούς, ως έθνος, συνένοχους στα εγκλήματά τους.

«Το έκαναν για να συνεχίσουν οι Γερμανοί να πολεμούν και να φοβούνται την ήττα και την τιμωρία. Αυτός ήταν επίσης ο λόγος που οι Ναζί συγκέντρωναν τους Εβραίους σε δημόσιους χώρους. Από αυτή την άποψη, σχεδόν κάθε Γερμανός με προγόνους που έζησαν κατά τη ναζιστική εποχή οφείλει να υποθέσει ότι η οικογένειά του είχε, με κάποιο τρόπο, εμπλακεί», τόνισε η Μπάγερ στον Guardian. Ο Λούις Λέβιταν, ψυχολόγος που έχει ερευνήσει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του Ολοκαυτώματος στους επιζώντες και στους απογόνους τους, θεωρεί ότι τα σκοτεινά μυστικά σε πολλές γερμανικές οικογένειες είχαν αφήσει συχνά αόρατα σημάδια. Τόνισε όμως ότι η αναμέτρηση με το παρελθόν είναι συχνά απελευθερωτική για τους απογόνους.

Δήλωσε χαρακτηριστικά στο εβδομαδιαίο περιοδικό της Die Zeit: «Μια ψυχολογική κληρονομιά αόριστου άγχους, μιας ασαφούς αίσθησης ταυτότητας και ασυνείδητης αφοσίωσης μπορεί να ριζώσει. Η σιωπή είναι ένα δηλητήριο που συνεχίζει να προκαλεί τραύμα. Οσο περισσότερο διαρκεί, τόσο πιο βαριά γίνεται».

«Ποτέ ξανά»

Ο Κέντγκεν, ο οποίος ανακάλυψε και άλλους πέντε Ναζί συγγενείς του, είπε ότι μπορεί να κάνει μόνο εικασίες για το κίνητρο του πατέρα του να ενταχθεί στο χιτλερικό κόμμα μετά από χρόνια «απίστευτης κατήχησης» στο σπίτι και το σχολείο. Παραδέχτηκε μάλιστα πως δεν μπορεί να αποκλείσει ότι και ο ίδιος θα είχε κάνει τις ίδιες επιλογές υπό παρόμοια πίεση. Πρόσθεσε ότι η σημερινή εργασία του ως συμβούλου ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Συμβούλιο της Ευρώπης βασίζεται στο μεταπολεμικό δόγμα «ποτέ ξανά». «Η ευρωπαϊκή συνεργασία ώστε να αποτρέψουμε να συμβεί ξανά κάτι τέτοιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα», τόνισε στον Guardian. 

Σύμφωνα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, μια σημαντική αποδυνάμωση του Ιράν ή μια ριζική αλλαγή εξουσίας θα σήμαινε την κατάρρευση της Χεζμπολάχ, της Χαμάς και των ανταρτών Χούθι της Υεμένης από το κίνημα Ανσάρ Αλλάχ.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 11 Μαΐου. /TASS/. Το Ισραήλ δεν θα συμφωνήσει να σταματήσει τις εχθροπραξίες εναντίον της σιιτικής πολιτοφυλακής Χεζμπολάχ στον Λίβανο για χάρη του τερματισμού του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν, δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σε συνέντευξή του στο CBS News .

Όταν ρωτήθηκε αν το Ισραήλ θα συμφωνούσε να σταματήσει τις εχθροπραξίες εναντίον της Χεζμπολάχ στο πλαίσιο μιας ειρηνευτικής συμφωνίας με το Ιράν, ο Νετανιάχου απάντησε «όχι». Ωστόσο, απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα αν το Ισραήλ θα συμφωνούσε να σταματήσει να πολεμά τη Χεζμπολάχ αν το απαιτούσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Ταυτόχρονα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξέφρασε την πεποίθησή του ότι εάν το Ιράν αποδυναμωθεί σημαντικά ή υποστεί μια ριζική αλλαγή εξουσίας, αυτό θα σήμαινε την κατάρρευση της Χεζμπολάχ, της Χαμάς και των ανταρτών Χούθι της Υεμένης από το κίνημα Άνσαρ Αλλάχ.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών απάντησε λέγοντας ότι η Ευρώπη θα ήταν στρατόπεδο συγκέντρωσης χωρίς τη νίκη της Σοβιετικής Ένωσης επί της ναζιστικής Γερμανίας.

Η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, απάντησε στον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος επέκρινε τον Σλοβάκο πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίτσο για την παρουσία του στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης στη Μόσχα.

Ο Μερτς δήλωσε ότι «λυπάται βαθιά» για το ταξίδι του Φίκο και ισχυρίστηκε ότι δεν αντανακλά την «κοινή άποψη» της ΕΕ, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στη Στοκχόλμη το Σάββατο.

«Θα μιλήσουμε μαζί του για αυτήν την ημέρα στη Μόσχα σήμερα», είπε. «Γιορτάζουμε την Ημέρα της Ευρώπης εδώ στη Στοκχόλμη σήμερα. Και αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό».

Κληθείσα να σχολιάσει τα σχόλια του Μερτς, η Ζαχάροβα υποστήριξε ότι η σύγχρονη Ευρώπη δεν θα υπήρχε χωρίς τη σοβιετική θυσία που οδήγησε στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας το 1945.

«Δεν θα υπήρχε Ημέρα της Ευρώπης χωρίς τη νίκη του σοβιετικού λαού. Θα υπήρχε μόνο ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης με θαλάμους αερίων», είπε σε συνέντευξή της στο RIA Novosti αργότερα την ίδια ημέρα.

Η εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι παρά τις πολυάριθμες προσπάθειες «να τους σώσουν», τα έθνη της ΕΕ «αναδιοργανώνονται πάντα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης».

Ο Φίτσο, ο οποίος αντιτίθεται εδώ και καιρό στη στάση των Βρυξελλών απέναντι στη Μόσχα, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο και των αντιρωσικών κυρώσεων, ήταν ο μόνος ηγέτης της ΕΕ που παρευρέθηκε αυτοπροσώπως στις εορταστικές εκδηλώσεις για την Ημέρα της Νίκης φέτος.

Παρά το γεγονός ότι η Λιθουανία και η Λετονία αρνήθηκαν την πρόσβαση του αεροσκάφους του στον εναέριο χώρο τους, ο Σλοβάκος ηγέτης επέμεινε ότι θα εξακολουθούσε να ταξιδεύει στη Ρωσία, λέγοντας ότι τα κράτη της Βαλτικής δεν θα τον εμπόδιζαν να αποτίσει φόρο τιμής σε εκείνους που απελευθέρωσαν τη Σλοβακία από τη ναζιστική κατοχή.

Μετά το επίσημο μέρος της εκδήλωσης, ο Φίτσο είχε συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και αρκετούς ανώτερους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, του αναπληρωτή πρωθυπουργού Αλεξάντρ Νόβακ και του βοηθού του προέδρου Γιούρι Ουσακόφ.

Ο Πούτιν επαίνεσε την «ακλόνητη στάση του Φίτσο στη διατήρηση της ιστορικής αλήθειας σχετικά με τα γεγονότα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τον ρόλο του Κόκκινου Στρατού στην απελευθέρωση της Ευρώπης από τον Ναζισμό» και τόνισε τη συμβολή των Σλοβάκων μαχητών της αντίστασης στην ήττα της ναζιστικής Γερμανίας.

Ο Ρώσος πρόεδρος ευχαρίστησε επίσης τη Σλοβακία για τη διατήρηση των σοβιετικών μνημείων πολέμου και των τόπων ταφής, σημειώνοντας ότι σύντομα αναμένονται τα επίσημα εγκαίνια ενός στρατιωτικού νεκροταφείου του Κόκκινου Στρατού στο Μιχάλοβτσε.

Πηγή: RT