Στις 2 Μαΐου 2026, ο ΠΟΥ έλαβε ειδοποίηση από το Σημείο Επαφής του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εφεξής αναφερόμενο ως Ηνωμένο Βασίλειο) για τους Εθνικούς Διεθνείς Κανονισμούς Υγείας (2005) (ΔΥΚ) σχετικά με μια συρροή σοβαρών οξέων αναπνευστικών νοσημάτων, συμπεριλαμβανομένων δύο θανάτων και ενός επιβάτη σε κρίσιμη κατάσταση, σε κρουαζιερόπλοιο με ολλανδική σημαία. Στις 2 Μαΐου 2026, εργαστηριακές εξετάσεις που διεξήχθησαν στη Νότια Αφρική επιβεβαίωσαν τη μόλυνση από ιό hanta σε έναν ασθενή που είναι σε κρίσιμη κατάσταση και νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Στις 3 Μαΐου, αναφέρθηκε ένας ακόμη θάνατος. Άλλα τρία ύποπτα κρούσματα παραμένουν στο πλοίο. Μέχρι τις 4 Μαΐου, έχουν αναφερθεί συνολικά επτά (δύο επιβεβαιωμένα και πέντε ύποπτα) κρούσματα, συμπεριλαμβανομένων τριών θανάτων.

Το πλοίο αναχώρησε από την Ουσουάια της Αργεντινής την 1η Απριλίου 2026 και ακολούθησε ένα δρομολόγιο στον Νότιο Ατλαντικό, με πολλαπλές στάσεις σε απομακρυσμένες και οικολογικά ποικιλόμορφες περιοχές, όπως η ηπειρωτική Ανταρκτική, η Νότια Γεωργία, το Νησί Νάιτινγκεϊλ, το Τριστάν ντα Κούνια, η Αγία Ελένη και το Νησί της Αναλήψεως. Η έκταση της επαφής των επιβατών με την τοπική άγρια ​​ζωή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού ή πριν από την επιβίβαση στην Ουσουάια παραμένει απροσδιόριστη. Το πλοίο μεταφέρει συνολικά 147 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 88 επιβατών και 59 μελών πληρώματος. Οι επιβάτες και το πλήρωμα αντιπροσωπεύουν 23 εθνικότητες. Από τις 4 Μαΐου 2026, το πλοίο είναι αγκυροβολημένο στα ανοικτά των ακτών του Πράσινου Ακρωτηρίου.

Σύνοψη υποθέσεων:

Περίπτωση 1: Ένας ενήλικας άνδρας εμφάνισε συμπτώματα πυρετού, πονοκεφάλου και ήπιας διάρροιας στις 6 Απριλίου 2026, ενώ βρισκόταν στο πλοίο. Μέχρι τις 11 Απριλίου, το κρούσμα εμφάνισε αναπνευστική δυσχέρεια και πέθανε επί του πλοίου την ίδια ημέρα. Δεν πραγματοποιήθηκαν μικροβιολογικές εξετάσεις. Η σορός του επιβάτη μεταφέρθηκε από το πλοίο στην Αγία Ελένη (βρετανικό υπερπόντιο έδαφος) στις 24 Απριλίου.

Περίπτωση 2: Μια ενήλικη γυναίκα, η οποία ήταν στενή επαφή του κρούσματος 1, αποβιβάστηκε στην Αγία Ελένη στις 24 Απριλίου 2026 με γαστρεντερικά συμπτώματα. Στη συνέχεια, η κατάστασή της επιδεινώθηκε κατά τη διάρκεια πτήσης προς το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής στις 25 Απριλίου. Αργότερα, κατά την άφιξή της στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στις 26 Απριλίου, απεβίωσε. Στις 4 Μαΐου, το κρούσμα επιβεβαιώθηκε με PCR και είχε μολυνθεί από τον ιό hantavirus. Έχει ξεκινήσει η ιχνηλάτηση των επαφών των επιβατών της πτήσης.

Οι περιπτώσεις 1 και 2 είχαν ταξιδέψει στη Νότια Αμερική, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής, πριν επιβιβαστούν στο κρουαζιερόπλοιο την 1η Απριλίου 2026.

Περίπτωση 3: Ένας ενήλικας άνδρας παρουσιάστηκε στον γιατρό του πλοίου στις 24 Απριλίου 2026 με εμπύρετη ασθένεια, δύσπνοια και σημάδια πνευμονίας. Στις 26 Απριλίου, η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Μεταφέρθηκε ιατρικά από την Ascension στη Νότια Αφρική στις 27 Απριλίου, όπου νοσηλεύεται επί του παρόντος σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Οι εργαστηριακές εξετάσεις σε ένα εκτεταμένο πάνελ αναπνευστικών παθογόνων ήταν αρνητικές. Ωστόσο, οι εξετάσεις αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) επιβεβαίωσαν τη μόλυνση από ιό hantavirus στις 2 Μαΐου 2026. Η ορολογία, η αλληλούχιση και η μεταγονιδιωματική βρίσκονται σε εξέλιξη.

Περίπτωση 4: Μια ενήλικη γυναίκα, με συμπτώματα πνευμονίας, απεβίωσε στις 2 Μαΐου 2026. Η έναρξη των συμπτωμάτων ήταν στις 28 Απριλίου, με πυρετό και γενική αίσθηση αδιαθεσίας.

Οι αρχές των συμβαλλόμενων κρατών που εμπλέκονται στη διαχείριση του συμβάντος μέχρι σήμερα – Πράσινο Ακρωτήριο, Ολλανδία, Ισπανία, Νότια Αφρική και Ηνωμένο Βασίλειο – έχουν ξεκινήσει συντονισμένα μέτρα αντιμετώπισης, όπως:

• Συνεχής συνεργασία μεταξύ του ΠΟΥ και των Εθνικών Σημείων Επαφής του ΔΥΚ του Πράσινου Ακρωτηρίου, της Ολλανδίας, της Νότιας Αφρικής, της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, για τη διασφάλιση της έγκαιρης ανταλλαγής πληροφοριών και του συντονισμού των δράσεων αντιμετώπισης.
• Ο ΠΟΥ κοινοποίησε πληροφορίες σχετικά με τα γεγονότα με τα Εθνικά Σημεία Επαφής του ΔΥΚ παγκοσμίως.
• Στους επιβάτες έχει δοθεί η συμβουλή να τηρούν τη μέγιστη δυνατή φυσική απόσταση και να παραμένουν στις καμπίνες τους, όπου είναι δυνατόν.
• Διεξάγονται επιδημιολογικές έρευνες για τον προσδιορισμό της πηγής έκθεσης.
• Το Εθνικό Σημείο Επαφής του ΔΥΚ της Αργεντινής κοινοποίησε τους καταλόγους επιβατών και πληρώματος στα Εθνικά Σημεία Επαφής του ΔΥΚ των αντίστοιχων χωρών, ανάλογα με την εθνικότητα κάθε ατόμου.
•  Σύμφωνα με τη Συμφωνία Εργασίας μεταξύ της Γραμματείας της Ομάδας Επείγουσας Ιατρικής Επέμβασης (EMT) του ΠΟΥ και του Κέντρου Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών της ΕΕ (ERCC ) , η Γραμματεία της EMT ξεκίνησε επίσημες συζητήσεις για την υποστήριξη της κλινικής διαχείρισης και της ιατρικής εκκένωσης συμπτωματικών επιβατών.
• Έχει παρασχεθεί υλικοτεχνική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής δειγμάτων.
• Εργαστηριακές εξετάσεις και επιβεβαίωση της λοίμωξης από ιό hantavirus έχουν διεξαχθεί στο Εθνικό Ινστιτούτο Μεταδοτικών Νοσημάτων (NICD) της Νότιας Αφρικής. Η ορολογία, η αλληλούχιση και η μεταγονιδιωματική βρίσκονται σε εξέλιξη.
• Επιπλέον, με την υποστήριξη του ΠΟΥ, αποστέλλονται εργαστηριακά δείγματα από συμπτωματικούς επιβάτες στο Ινστιτούτο Παστέρ του Ντακάρ στη Σενεγάλη για εξετάσεις.
• Ο ΠΟΥ έχει ενεργοποιήσει τον τριεπίπεδο συντονισμό και υποστηρίζει τις εθνικές αρχές στην εφαρμογή μέτρων δημόσιας υγείας που βασίζονται στον κίνδυνο και είναι τεκμηριωμένα, σύμφωνα με τις διατάξεις του Διεθνούς Κώδικα Υγείας (ΔΚΥ) και τα σχετικά έγγραφα τεχνικής καθοδήγησης του ΠΟΥ.

Το καρδιοπνευμονικό σύνδρομο από ιούς Hantavirus (HCPS), επίσης γνωστό ως πνευμονικό σύνδρομο από ιούς Hantavirus (HPS), είναι μια ζωονόσος, ιογενής αναπνευστική νόσος που προκαλείται από ιούς hantavirus του γένους Orthohantavirus , οικογένεια Hantaviridae , τάξη Bunyavirales . Έχουν εντοπιστεί περισσότερα από 20 ιικά είδη εντός αυτού του γένους. Στην Αμερική, ο ιός Sin Nombre είναι η κυρίαρχη αιτία του HPS στη Βόρεια Αμερική, ενώ ο Orthohantavirus andesense είναι υπεύθυνος για τις περισσότερες περιπτώσεις στη Νότια Αμερική.

Η ανθρώπινη λοίμωξη από τον ιό Hantavirus αποκτάται κυρίως μέσω επαφής με τα ούρα, τα κόπρανα ή το σάλιο μολυσμένων τρωκτικών ή αγγίζοντας μολυσμένες επιφάνειες. Η έκθεση συνήθως συμβαίνει κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων όπως ο καθαρισμός κτιρίων με προσβολές από τρωκτικά, αν και μπορεί επίσης να συμβεί κατά τη διάρκεια καθημερινών δραστηριοτήτων σε περιοχές με έντονη μόλυνση. Τα ανθρώπινα κρούσματα αναφέρονται συχνότερα σε αγροτικές περιοχές, όπως δάση, χωράφια και αγροκτήματα, όπου υπάρχουν τρωκτικά, και οι πιθανότητες έκθεσης είναι μεγαλύτερες. Το HPS χαρακτηρίζεται από πονοκέφαλο, ζάλη, ρίγη, πυρετό, μυαλγία και γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος, ακολουθούμενα από αιφνίδια εμφάνιση αναπνευστικής δυσχέρειας και υπότασης. Τα συμπτώματα του HPS εμφανίζονται συνήθως 2-4 εβδομάδες μετά την αρχική έκθεση στον ιό. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ήδη από μία εβδομάδα έως και οκτώ εβδομάδες μετά την έκθεση.

Οι λοιμώξεις από ιό Hantavirus είναι σχετικά σπάνιες παγκοσμίως. Το 2025 (μέχρι την 47η επιδημιολογική εβδομάδα), στην Περιφέρεια της Αμερικής, οκτώ χώρες ανέφεραν 229 κρούσματα και 59 θανάτους με CFR 25,7%. [1] Στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, αναφέρθηκαν 1885 μολύνσεις από ιό Hantavirus το 2023 (0,4 ανά 100.000), σηματοδοτώντας το χαμηλότερο ποσοστό που παρατηρήθηκε μεταξύ 2019 και 2023. [2] Στην Ανατολική Ασία, ιδιαίτερα στην Κίνα και τη Δημοκρατία της Κορέας, ο αιμορραγικός πυρετός με νεφρικό σύνδρομο (HFRS) από ιό Hantavirus εξακολουθεί να ευθύνεται για πολλές χιλιάδες κρούσματα ετησίως, αν και η συχνότητα εμφάνισης έχει μειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι λοιμώξεις από ιούς Hantavirus σχετίζονται με ποσοστό θνησιμότητας <1–15% στην Ασία και την Ευρώπη και έως 50% στην Αμερική. Ενώ δεν υπάρχει ειδική θεραπεία ούτε εμβόλια για λοιμώξεις από ιούς Hantavirus, η έγκαιρη υποστηρικτική φροντίδα και η άμεση παραπομπή σε μονάδα με πλήρη ΜΕΘ μπορούν να βελτιώσουν την επιβίωση.

Οι περιβαλλοντικοί και οικολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν τους πληθυσμούς των τρωκτικών μπορούν να επηρεάσουν εποχικά τις τάσεις των ασθενειών. Δεδομένου ότι οι δεξαμενές του ιού hantavirus είναι τα δασικά τρωκτικά, η μετάδοση μπορεί να συμβεί όταν οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με τα ενδιαιτήματα των τρωκτικών.

Αν και ασυνήθιστο, έχει αναφερθεί περιορισμένη μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο του HPS λόγω του ιού των Άνδεων σε κοινοτικά περιβάλλοντα που περιλαμβάνουν στενή και παρατεταμένη επαφή. Δευτερογενείς λοιμώξεις μεταξύ εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης έχουν καταγραφεί προηγουμένως σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αν και παραμένουν σπάνιες.

Ο ΠΟΥ αξιολογεί επί του παρόντος τον κίνδυνο για τον παγκόσμιο πληθυσμό από αυτό το συμβάν ως χαμηλό και θα συνεχίσει να παρακολουθεί την επιδημιολογική κατάσταση και να ενημερώνει την αξιολόγηση κινδύνου καθώς θα είναι διαθέσιμες περισσότερες πληροφορίες.

Ο ΠΟΥ συμβουλεύει τα Κράτη Μέρη που εμπλέκονται σε αυτό το συμβάν να συνεχίσουν τις προσπάθειες ανίχνευσης, διερεύνησης, αναφοράς, διαχείρισης κρουσμάτων, ελέγχου λοιμώξεων και διαχείρισης της δημόσιας υγείας επί του πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων υγιεινής του πλοίου, σε στενό συντονισμό με τον φορέα εκμετάλλευσης του μεταφορικού μέσου, για την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων που προκαλούνται από ιούς hantavirus.

Στο πλαίσιο της τρέχουσας έξαρσης, οι επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος θα πρέπει να εφαρμόζουν συχνή υγιεινή των χεριών, να παραμένουν σε εγρήγορση για συμπτώματα Hantavirus και να παρακολουθούν ενεργά τα συμπτώματα για 45 ημέρες. Το πλήρωμα πρέπει να διασφαλίζει επαρκή καθαρισμό περιβάλλοντος (αποφεύγοντας το στεγνό σκούπισμα) και αερισμό στο πλοίο. Οι επιβάτες και τα μέλη του πληρώματος που εμφανίζουν συμπτώματα θα πρέπει να ενημερώνουν τους επαγγελματίες υγείας επί του πλοίου και να αυτοαπομονώνονται. Εάν υπάρχουν αναπνευστικά συμπτώματα, να εφαρμόζουν τους κανόνες αναπνευστικής εθιμοτυπίας και να φορούν ιατρική μάσκα.

Η επαγρύπνηση μεταξύ των ταξιδιωτών, του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται στην εφαρμογή μέτρων υγιεινής των πλοίων, ή άλλου προσωπικού που επιστρέφει από περιοχές όπου είναι γνωστό ότι υπάρχει ιός hantavirus, καθώς και σε μεταφορικά μέσα που ασχολούνται με τον οικοτουρισμό σε ταξίδι από και μέσω αυτών των περιοχών, είναι απαραίτητη.

Η έγκαιρη αναγνώριση ύποπτων κρουσμάτων, η άμεση απομόνωση και η συνεπής τήρηση των συνιστώμενων μέτρων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων παραμένουν απαραίτητες για την προστασία του προσωπικού υγειονομικής περίθαλψης.

Η διάγνωση του HPS γίνεται με ορολογικό έλεγχο για IgM ή αυξανόμενους τίτλους αντισωμάτων IgG χρησιμοποιώντας ενζυμική ανοσοδοκιμασία (ELISA) ή με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης αντίστροφης μεταγραφάσης (RT-PCR) για την ανίχνευση ιικού RNA.

Σε περιβάλλοντα υγειονομικής περίθαλψης, θα πρέπει να εφαρμόζονται τυπικές προφυλάξεις* για όλους τους ασθενείς, συμπεριλαμβανομένης της υγιεινής των χεριών, του καθαρισμού του περιβάλλοντος και του ασφαλούς χειρισμού αίματος και σωματικών υγρών. Εκτός από τις τυπικές προφυλάξεις, θα πρέπει να εφαρμόζονται προφυλάξεις που βασίζονται στη μετάδοση για τη διαχείριση ύποπτων ή επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Οι τυπικές προφυλάξεις σε συνδυασμό με τις προφυλάξεις που βασίζονται στη μετάδοση κατά τη στενή επαφή θεωρούνται επαρκείς. Για διαδικασίες που παράγουν αερολύματα, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται αερομεταφερόμενες προφυλάξεις. [3]

Όταν υπάρχει υποψία για HPS, οι ασθενείς θα πρέπει να μεταφέρονται αμέσως σε τμήμα επειγόντων περιστατικών ή μονάδα εντατικής θεραπείας για στενή παρακολούθηση και υποστηρικτική αντιμετώπιση.

Η αρχική αντιμετώπιση θα πρέπει να περιλαμβάνει υποστηρικτική φροντίδα με αντιπυρετικά και αναλγητικά, όπως απαιτείται. Για επιβεβαιωμένο ιό hantavirus, τα αντιβιοτικά δεν ενδείκνυνται συνήθως. Ωστόσο, πριν από την οριστική διάγνωση (και η βακτηριακή λοίμωξη αποτελεί διαγνωστική πιθανότητα) ή εάν υπάρχει υποψία για επιπρόσθετη βακτηριακή λοίμωξη, μπορεί να είναι κατάλληλα εμπειρικά αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Η κλινική αντιμετώπιση βασίζεται κυρίως στην προσεκτική χορήγηση υγρών, την αιμοδυναμική παρακολούθηση και την αναπνευστική υποστήριξη. Δεδομένης της ταχείας εξέλιξης του HCPS, η στενή παρακολούθηση και η έγκαιρη μεταφορά στη ΜΕΘ είναι κρίσιμες για πιο σοβαρές περιπτώσεις. Μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός, σχολαστικός έλεγχος όγκου και αγγειοσυσπαστικά. Για σοβαρή καρδιοπνευμονική ανεπάρκεια, η εξωσωματική μηχανική οξυγόνωση μπορεί να είναι σωτήρια. Σε σοβαρές περιπτώσεις νεφρικής δυσλειτουργίας, μπορεί να απαιτηθεί αιμοκάθαρση.

Παρόλο που η ριμπαβιρίνη έχει δείξει αποτελεσματικότητα έναντι του αιμορραγικού πυρετού με νεφρικό σύνδρομο που προκαλείται από hantavirus, δεν έχει δείξει αποτελεσματικότητα για το HCPS και δεν έχει άδεια ούτε για θεραπεία ούτε για προφύλαξη από το πνευμονικό σύνδρομο hantavirus. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ειδική αντιιική θεραπεία εγκεκριμένη για το HCPS.

Οι προσπάθειες ευαισθητοποίησης για τη δημόσια υγεία θα πρέπει να επικεντρωθούν στη βελτίωση της έγκαιρης ανίχνευσης, στη διασφάλιση της έγκαιρης θεραπείας και στη μείωση των κινδύνων έκθεσης. Τα προληπτικά μέτρα θα πρέπει να αντιμετωπίζουν την επαγγελματική και την οικοτουριστική έκθεση, να δίνουν έμφαση στις τυπικές και στις μεταδοτικές πρακτικές πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων και να περιλαμβάνουν στρατηγικές ελέγχου τρωκτικών. Οι περισσότερες συνήθεις τουριστικές δραστηριότητες ενέχουν μικρό ή καθόλου κίνδυνο έκθεσης σε τρωκτικά ή τα περιττώματά τους.

Η πιθανότητα μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε περιοχές όπου ενδημούν οι ιοί των Άνδεων και ενδεχομένως άλλοι ιοί χανταϊών της Νότιας Αμερικής.

Άτομα που συμμετέχουν σε υπαίθριες δραστηριότητες όπου είναι γνωστή η ενδημική μετάδοση, όπως η επίσκεψη σε αγροτικές περιοχές, η κατασκήνωση ή η πεζοπορία, θα πρέπει να λαμβάνουν προφυλάξεις για την ελαχιστοποίηση της πιθανής έκθεσης σε μολυσματικά υλικά.

Οι παρεμβάσεις επικοινωνίας σχετικά με τον κίνδυνο και η εμπλοκή της κοινότητας θα πρέπει να δίνουν προτεραιότητα στη διαφανή, έγκαιρη και πολιτισμικά κατάλληλη επικοινωνία, με στόχο την ευαισθητοποίηση σχετικά με τους κινδύνους μετάδοσης του ιού hantavirus -ιδίως την έκθεση σε περιττώματα τρωκτικών σε ενδημικές περιοχές- και την προώθηση πρακτικών προληπτικών συμπεριφορών, όπως η ασφαλής αποθήκευση τροφίμων, η αποφυγή επαφής με τρωκτικά, οι μέθοδοι υγρού καθαρισμού (όχι στεγνό σκούπισμα) και ο κατάλληλος αερισμός. Οι στρατηγικές εμπλοκής της κοινότητας θα πρέπει να περιλαμβάνουν τοπικούς ηγέτες και εργαζόμενους σε επαγγέλματα υψηλού κινδύνου για την από κοινού ανάπτυξη και διάδοση εξατομικευμένων μηνυμάτων, την αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης και την ενίσχυση της έγκαιρης αναζήτησης φροντίδας.

Η επιτήρηση για τα τρωκτικά υψηλής πυκνότητας (HPS) θα πρέπει να ενσωματωθεί σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό σύστημα επιτήρησης και να περιλαμβάνει κλινικά, εργαστηριακά και περιβαλλοντικά στοιχεία. Συνιστάται επίσης η εφαρμογή ολοκληρωμένων στρατηγικών περιβαλλοντικής διαχείρισης με στόχο τη μείωση των πληθυσμών τρωκτικών.

*Οι τυπικές προφυλάξεις αναφέρονται σε ένα σύνολο πρακτικών που εφαρμόζονται για τη φροντίδα των ασθενών, ανεξάρτητα από την κατάσταση της λοίμωξης (υποψία ή επιβεβαίωση), σε οποιονδήποτε χώρο παρέχονται υπηρεσίες υγείας. Αυτές οι πρακτικές στοχεύουν στην προστασία τόσο των επαγγελματιών υγείας όσο και των ασθενών και περιλαμβάνουν την υγιεινή των χεριών, τη χρήση ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού, την αναπνευστική υγιεινή και την εθιμοτυπία κατά του βήχα, τον ασφαλή χειρισμό αιχμηρών αντικειμένων, τις ασφαλείς πρακτικές ένεσης, τη χρήση αποστειρωμένων εργαλείων και εξοπλισμού και τον καθαρισμό του νοσοκομειακού περιβάλλοντος και του περιβάλλοντος. Προσαρμοσμένο από το «Τυπικές προφυλάξεις για την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων: aide-memoire» - ΠΟΥ, 2022. Διαθέσιμο στη διεύθυνση https://www.who.int/publications/i/item/WHO-UHL-IHS-IPC-2022.1  

Ο ΠΟΥ συμβουλεύει να μην εφαρμοστεί κανένας ταξιδιωτικός ή εμπορικός περιορισμός με βάση τις τρέχουσες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με αυτό το συμβάν.