Η Τεχεράνη ισχυρίζεται ότι έπληξε σημαντικές εγκαταστάσεις του αμερικανικού ναυτικού στο Μπαχρέιν σε απάντηση στις πρόσφατες αμερικανικές ενέργειες στην περιοχή.

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν προειδοποίησε ότι οι εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου στην περιοχή θα μπορούσαν να μπλοκαριστούν εντελώς σε απάντηση στις προσπάθειες των ΗΠΑ να ελέγξουν το Στενό του Ορμούζ.

Σε ανακοίνωσή τους την Τρίτη, οι Φρουροί της Επανάστασης κατηγόρησαν την Ουάσινγκτον ότι ενεργεί σαν «πειρατές» περιορίζοντας τις ενεργειακές ροές στην περιοχή και προειδοποίησαν ότι άλλες οδοί εξαγωγής που εξυπηρετούν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους θα μπορούσαν να αποκλειστούν ως απάντηση.

«Οι περιφερειακές εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι είτε για όλους είτε για κανέναν», αναφέρει η ανακοίνωση.

Η προειδοποίηση ήρθε καθώς το IRGC ανέλαβε την ευθύνη για νέο πλήγμα σε στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, το οποίο φιλοξενεί τον Πέμπτο Στόλο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και χρησιμεύει ως ένας από τους κύριους ναυτικούς κόμβους της Ουάσινγκτον στον Περσικό Κόλπο.

Σύμφωνα με το IRGC, το πέμπτο κύμα της Επιχείρησης Nasr-2 στόχευσε ένα κέντρο διαχείρισης της NSA, ένα κέντρο διοίκησης και ελέγχου, μεγάλες αποθήκες που περιείχαν στρατιωτικά ανταλλακτικά και εξοπλισμό, και δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων που ανήκαν στον Πέμπτο Στόλο των ΗΠΑ.

Η δήλωση ανέφερε ότι οι εγκαταστάσεις είχαν «καταστραφεί και καταστραφεί» κατά την πρωινή επιδρομή. Ο αμερικανικός στρατός δεν έχει σχολιάσει τον ισχυρισμό.

Η τελευταία προειδοποίηση έρχεται μετά την απόφαση της Τεχεράνης να κηρύξει κλειστό το Στενό του Ορμούζ μέχρι να τερματίσουν οι ΗΠΑ την «παράνομη» στρατιωτική τους επέμβαση στην περιοχή.

Η Ουάσινγκτον έχει δηλώσει ότι οι νέες επιθέσεις της στο Ιράν στοχεύουν στην προστασία της εμπορικής ναυτιλίας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας μέσω του στενού. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει ισχυριστεί ότι η Αμερική έχει πλέον «τον έλεγχο» της πλωτής οδού και θα ενεργήσει ως «φύλακάς» της.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ απείλησε επίσης να κλιμακώσει τις επιθέσεις κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας και γέφυρες, εκτός εάν η Τεχεράνη επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις. Σε συνέντευξή του στο Fox News την Τρίτη, ο Τραμπ αρνήθηκε να αποκλείσει μια χερσαία επιχείρηση, λέγοντας ότι «άλλοι άνθρωποι» θα μπορούσαν να την πραγματοποιήσουν, και αναφέρθηκε ξανά στο νησί Kharg, τον κύριο κόμβο εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν.

Το νησί Kharg χειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών αργού πετρελαίου του Ιράν και έχει επανειλημμένα αναφερθεί από τον Trump ως πιθανός στόχος. Νωρίτερα φέτος, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταλάβουν το νησί «για να πάρουν το πετρέλαιο».

Πηγή:RT

Το ελληνικό δημόσιο σύστημα Υγείας ξύνει... τον πάτο των ευρωπαϊκών δεικτών ● Ελάχιστες νοσοκομειακές κλίνες και κλίνες μακροχρόνιας φροντίδας ανά 100.000 κατοίκους

ΛΛίγα νοσοκομειακά κρεβάτια και ακραία ελάχιστες κλίνες αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας διαθέτει το «καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών». Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Eurostat, σε πείσμα όσων λέει η κυβέρνηση, αποκαλύπτουν ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός».

Η χώρα μας παραμένει αισθητά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που διαμορφώνεται στις 507 νοσοκομειακές κλίνες ανά 100.000 κατοίκους αφού διαθέτει μόλις 423. Την ίδια ώρα τραγική είναι η εικόνα που αφορά τους ασθενείς που χρήζουν αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας, όπου η χώρα μας καταγράφει τις χαμηλότερες επιδόσεις στην Ευρώπη, με μόλις 20 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους την ώρα που η Ολλανδία καταγράφει 1.390 κλίνες!

Οι αριθμοί αναδεικνύουν τα αποτελέσματα των πολιτικών υποβάθμισης του δημόσιου συστήματος Υγείας και Πρόνοιας στην χώρα μας που εφαρμόζονται διαχρονικά, αλλά και την αδήριτη ανάγκη για ουσιαστική ενίσχυση των νοσοκομείων και των δομών αποκατάστασης και μακροχρόνιας φροντίδας.

Μακροχρόνια φροντίδα

Ο μεγαλύτερος αριθμός κλινών μακροχρόνιας φροντίδας σε μονάδες νοσηλείας και λοιπές μονάδες κλειστής φιλοξενίας καταγράφηκε στην Ολλανδία με 1.390 ανά 100.000 κατοίκους, με τη Σουηδία (1.298), το Βέλγιο (1.249), τη Μάλτα (1.222) και τη Φινλανδία (1.202) να καταγράφουν τα αμέσως υψηλότερα ποσοστά.

Στις περισσότερες από τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., ο αριθμός των κλινών μακροχρόνιας φροντίδας ξεπέρασε τις 500 ανά 100.000 κατοίκους, αλλά ήταν χαμηλότερος από 1.200 ανά 100.000 κατοίκους. Ακολουθούν η Κύπρος, η Λετονία, η Ρουμανία και η Πολωνία που είχαν μεταξύ 225 και 351 κλινών ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ο χαμηλότερος αριθμός κλινών καταγράφηκε στην Πορτογαλία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, με 94, 26 και 20 ανά 100.000 κατοίκους, αντίστοιχα.

Ο μεγαλύτερος αριθμός κλινών μακροχρόνιας φροντίδας σε μονάδες νοσηλείας και λοιπές μονάδες κλειστής φιλοξενίας καταγράφηκε στην Ολλανδία με 1.390 ανά 100.000 κατοίκους, με τη Σουηδία (1.298), το Βέλγιο (1.249), τη Μάλτα (1.222) και τη Φινλανδία (1.202) να καταγράφουν τα αμέσως υψηλότερα ποσοστά.

Στις περισσότερες από τις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., ο αριθμός των κλινών μακροχρόνιας φροντίδας ξεπέρασε τις 500 ανά 100.000 κατοίκους, αλλά ήταν χαμηλότερος από 1.200 ανά 100.000 κατοίκους. Ακολουθούν η Κύπρος, η Λετονία, η Ρουμανία και η Πολωνία που είχαν μεταξύ 225 και 351 κλινών ανά 100.000 κατοίκους, ενώ ο χαμηλότερος αριθμός κλινών καταγράφηκε στην Πορτογαλία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, με 94, 26 και 20 ανά 100.000 κατοίκους, αντίστοιχα.

απο το  Zaraliks 

Η Δικαιοσύνη πρέπει να ανοίξει ξανά την υπόθεση των υποκλοπών και επιτέλους να καλέσει τα πολιτικά πρόσωπα που είναι υπεύθυνα

Η υπόθεση των υποκλοπών είναι μια ανοιχτή πληγή ως προς τη λειτουργία της δημοκρατίας και ως προς το κύρος των θεσμών που έχουν ευθύνη να την προασπίσουν.

Πλέον γνωρίζουμε τι συνέβη. Το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και το «δεξί του χέρι», ο «αντ’ αυτού» Γρηγόρης Δημητριάδης, αποφάσισαν ότι «επιτελικό κράτος» σημαίνει να παρακολουθούνται υπουργοί, δικαστικοί, ανώτατοι αξιωματικοί, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, και επιχειρηματίες. Σε πρώτη φάση το έκαναν μέσω της ΕΥΠ και «νόμιμων επισυνδέσεων» και μετά και με χρήση παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού, Predator, το οποίο προμηθεύτηκε το ελληνικό κράτος από την εταιρεία Intellexa.

ότι δεν πρόκειται να μιλήσει για να προστατεύσει, μεταξύ άλλων, τις μυστικές υπηρεσίες. Κοντολογίς τι άλλο είναι αυτό από έμμεση ομολογία ότι είχε υπάρξει προμήθεια και χρήση του παράνομου λογισμικού.

Παρ’ όλα αυτά τα στοιχεία, και πολλά άλλα που έχουν έρθει στο φως, η κυβέρνηση έχει επίμονα υποστηρίξει ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο υποκλοπών που να την αφορά και έχει χρησιμοποιήσει την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία ως μπλόκο σε οποιαδήποτε προσπάθεια διερεύνησης σε επίπεδο κοινοβουλευτικού ελέγχου, φτάνοντας μέχρι του σημείου να μην επιτρέπει την πρόσκληση του Ταλ Ντίλιαν και του Γρηγόρη Δημητριάδη στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Από τη μεριά της, η δικαιοσύνη, τουλάχιστον ως προς το ανώτατο επίπεδό της, δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αφού δύο φορές αρχειοθέτησε την υπόθεση ως προς τα πολιτικά πρόσωπα και σημαντικό μέρος των εμπλεκόμενων. Την πρώτη φορά, όταν το διαβόητο πια πόρισμα Ζήση αποφάνθηκε ότι η υπόθεση αφορούσε απλώς κάποιους ιδιώτες, οι οποίοι για κάποιον άγνωστο λόγο παρακολούθησαν κάποιους πολιτικούς, δημοσιογράφους και στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας. Τη δεύτερη φορά, όταν ύστερα από τη δίκη των «ιδιωτών», όπου το δικαστήριο που τους καταδίκασε ουσιαστικά ζήτησε να διευρυνθεί η έρευνα και σε άλλα πρόσωπα που εμπλέκονται, υπήρξε και πάλι η άρνηση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου να ανοίξει την υπόθεση.

Τώρα, όμως, έχουμε και άλλα στοιχεία. Και ενώ η συνέντευξη του Γρηγόρη Δημηητριάδη ήταν μια έμμεση παραδοχή, πρωτίστως μέσω της επιμονής ότι δεν πρόκειται να μιλήσει για το θέμα, τα πράγματα είναι πολύ πιο σαφή με την επιλογή του Ταλ Ντίλιαν να καταθέσει σε Ισραηλινό δικαστήριο αγωγή σε βάρος του Θ. Κουκάκη, θύματος του Predator, στην οποία ρητά επικαλείται ότι ο ίδιος πούλησε απολύτως νόμιμα το Predator στο ελληνικό κράτος και ότι για τη χρήση του ευθύνονται οι ελληνικές αρχές και όχι ο ίδιος. Ας προσθέσουμε σε αυτά ότι στη δίκη των «ιδιωτών» επίσης αποκαλύφθηκαν στοιχεία για το πώς δόθηκε άδεια για την εξαγωγή του Predator από τις ελληνικές αρχές και πιο συγκεκριμένα τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών και σημερινό γενικό διευθυντή της Νέας Δημοκρατίας Γιάννη Σμυρλή. Και βέβαια υπάρχει και το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να ανοίξει ξανά η υπόθεση.

Και εδώ μια μικρή υποσημείωση: βγαίνουν διάφορα φιλοκυβερνητικά τρολ και επιμένουν ότι αφού ο Ντίλιαν λέει ότι όλα έγιναν από το κράτος, κακώς θεωρείται σημαντική η απόφαση που καταδίκασε σε βαριές ποινές τους «ιδιώτες». Πρόκειται περί χαζού σοφίσματος που παραβλέπει δύο παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι προφανώς οι ιδιώτες που έβαλαν πλάτη στη λειτουργία του Predator έχουν ευθύνη. Η δεύτερη είναι ότι το δικαστήριο αυτούς είχε να δικάσει, αυτούς καταδίκασε και για αυτό ακριβώς το λόγο η ίδια η απόφασή του ουσιαστικά είχε και ένα αίτημα να ανοίξει συνολικά η υπόθεση και να διωχθούν και άλλα πρόσωπα. Και βέβαια, ήταν η ορθή απόφαση να επιβάλει αυστηρές καταδίκες κάνοντας τους «ιδιώτες» να αρχίσουν να μιλούν, ακριβώς επειδή δεν είναι διατεθειμένοι να γίνουν τα εξιλαστήρια θύματα για κυβερνητικές αποφάσεις και επιλογές. Δηλαδή, σοφά έπραξε και επιτέλεσε το καθήκον του το πλημμελειοδικείο. Με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υπάρχει ζήτημα.

Όλα αυτά δεν αφορούν απλώς κάποια «εμμονή», ούτε κάποιο αντιπολιτευτικό γινάτι. Οι υποκλοπές από το Μέγαρο Μαξίμου ήταν μια ακραία περίπτωση παραβίασης βασικών κανόνων που οφείλουν να διέπουν μια φιλελεύθερη δημοκρατία, που λειτουργεί με κανόνες κράτους δικαίου.

Εάν δεν διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση, εάν δεν μάθουμε ποιοι, πότε και γιατί πήραν τις κρίσιμες αποφάσεις, εάν δεν βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες του νόμου όσοι δεν τήρησαν τη νομιμότητα, τότε θα υπάρχει διαρκώς μια βαριά σκιά πάνω από τη δημοκρατία μας.

Και αυτή η σκιά θα είναι ότι αυτοί που έχουν την πολιτική εξουσία, αυτοί που ασκούν τη διακυβέρνηση, δεν κρίνονται με τα ίδια κριτήρια που κρίνονται όλοι οι άλλοι πολίτες. Δεν ισχύουν για αυτούς ούτε το Σύνταγμα, ούτε οι νόμοι. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και να εξασφαλίζουν ατιμωρησία.

Προφανώς και ως ένα βαθμό οι πολίτες ήδη το πιστεύουν αυτό δυστυχώς. Όμως, το να εμπεδωθεί στη συνείδησή τους ότι έτσι λειτουργούν σήμερα οι δημοκρατίες, θα είναι ένα μεγάλο πλήγμα. Γιατί το μήνυμα που θα έχουν πάρει είναι ότι αρκεί να αποκτήσεις αρκετή ισχύ και εξουσία ώστε να μην σε αγγίζουν οι νόμοι. Μόνο που αυτό θα τους κάνει να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στη δημοκρατία αλλά και στο κράτος δικαίου. Και εάν πιστέψουν ότι οι πολιτικοί κυρίως έχουν κυνισμό και όχι πρόγραμμα ή ιδεολογία, τότε θα είναι πολύ πιο επιρρεπείς στη ρητορική της Ακροδεξιάς, που διαρκώς επαναλαμβάνει το «όλοι ίδιοι είναι» για να πείσει ότι είναι η πραγματική εναλλακτική.

Αυτό εξηγεί γιατί αυτή η υπόθεση δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει στο αρχείο. Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: πολιτικά η Νέα Δημοκρατία είναι δεδομένο ότι θα πληρώσει το κόστος των υποκλοπών στις εκλογές. Θα είναι ένας από τους λόγους που θα χάσει την εξουσία. Ως προς αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.

Μόνο που δεν αρκεί η πολιτική τιμωρία. Πιο σωστά: δεν πρέπει η λειτουργία των εκλογών να είναι το πεδίο όπου θα αποδίδεται δικαιοσύνη για μια θεσμική παραβατικότητα που θα έπρεπε να μπορεί να αντιμετωπιστεί στο επίπεδο των θεσμών και πρωτίστως της δικαιοσύνης. Οι πολίτες πρέπει να ψηφίζουν κυρίως για να επιλέγουν αυτόν που θα κυβερνήσει καλύτερα και όχι ως υποκατάστατο των ποινικών διώξεων που δεν άσκησαν τα δικαστήρια.

Γι’ αυτό τον λόγο έχει σημασία η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της θεσμικής ευθύνης που έχει από το ίδιο το Σύνταγμα και τους νόμους και να κάνει τη δουλειά της, για να δικαιολογήσει την ανεξαρτησία που σωστά διαθέτει και η οποία τίθεται υπό αίρεση όταν φαντάζει ευθυγραμμισμένη με την κυβέρνηση, αν όχι χειραγωγημένη από αυτήν. Γιατί όπως έχει γραφτεί συχνά: δεν πρέπει να καταλήξουν να πιστέψουν οι πολίτες ότι επειδή στους στόχους των υποκλοπών περιλαμβάνονταν και δικαστικοί, αυτό σημαίνει ότι έκτοτε η κυβέρνηση «τους κρατάει». Με απλά λόγια μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ακουστεί ξανά το «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας».

Πηγή: in