«Αυτό είναι μόνο η αρχή» λέει κορυφαίος επιστήμονας

Ένα απροσδόκητο θέαμα περίμενε τους κατοίκους της πόλης Χανγκτσόου στην Κίνα την Πρωτομαγιά (1/5) καθώς τα πρώτα ρομπότ τροχονόμοι βρίσκονται πλέον στα πόστα τους.

Πρόκειται για 15 έξυπνα ρομπότ διαχείρισης κυκλοφορίας στρατηγικά τοποθετημένα σε βασικές διασταυρώσεις του κέντρου της πόλης. Η αποστολή τους είναι να διαχειρίζονται την κυκλοφορία μη μηχανοκίνητων οχημάτων και πεζών, να παρέχουν οδηγίες και να βοηθούν τους αστυνομικούς, δημιουργώντας ένα νέο μοντέλο «συνεργασίας ανθρώπου-μηχανής».

Είναι προγραμματισμένα για συγκεκριμένες λειτουργίες ανάλογα με την περιοχή που τοποθετούνται. Στη διάσημη γραφική περιοχή της Δυτικής Λίμνης, οι επισκέπτες μπορούν απλώς να πλησιάσουν ένα ρομπότ, να πατήσουν το κουμπί «Θέλω να μιλήσω» στην διαδραστική οθόνη του και να ζητήσουν οδηγίες.

Πέρα από την επιβολή και την υποστήριξη, τα ρομπότ μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν ως τροχονόμοι. Συγκεκριμένα μπορούν να εκτελέσουν οκτώ ξεχωριστές εντολές, όπως «πάμε», «στοπ», «αριστερή στροφή» και «δεξιά στροφή». Αυτό διασφαλίζει ότι τα σήματα τους είναι τέλεια ευθυγραμμισμένα με τα φανάρια, παρέχοντας σαφείς και σαφείς οδηγίες σε οδηγούς και πεζούς.

Σύμφωνα με αξιωματικό της Τροχαίας της Χανγκτσόου, η εισαγωγή των ρομπότ έχει μειώσει σημαντικά τον φόρτο εργασίας των ανθρώπων συναδέλφων τους.

«Αυτό είναι μόνο είναι αρχή» λέει κορυφαίος επιστήμονας της ρομποτικής

Ο Τζιάνγκ Λέι, κορυφαίος επιστήμονας σε κέντρο ρομποτικής, τονίζει ότι η ανάπτυξη τροχονόμων ρομπότ σε πολλές πόλεις σημαίνει κάτι περισσότερο από εμπλοκή στον έλεγχο της κυκλοφορίας και την φωνητική αλληλεπίδραση με τους πολίτες. Σηματοδοτεί μια κρίσιμη στιγμή όπου η ενσωματωμένη Τεχνητή Νοημοσύνη συμμετέχει ενεργά στην διακυβέρνηση των κινεζικών πόλεων.

«Αυτή η τάση υποδηλώνει ότι οι τροχονόμοι ρομπότ είναι μόνο η αρχή, με περισσότερες βιομηχανίες στην Κίνα να είναι έτοιμες να επιταχύνουν τον έξυπνο μετασχηματισμό τους», τόνισε χαρακτηριστικά.

Κάποιοι θεωρούν ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν ξανά το «2015» ως μπαμπούλα. Θα αποτύχουν οικτρά

Αυτή τη στιγμή το βασικό ποιοτικό συμπέρασμα που προκύπτει από όλες τις δημοσκοπήσεις – ακόμη και αυτές που προβάλλει το φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα – είναι ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας αποδοκιμάζει την κυβέρνηση και επιθυμεί πολιτική αλλαγή.

Είναι δε σαφές ότι προσδοκά η πολιτική αλλαγή να γίνει προς μια δημοκρατική και προοδευτική κατεύθυνση. Και στην πραγματικότητα η δυνατότητα αυτή έχει ήδη αρχίσει να καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, τουλάχιστον για όποιον μπορεί να διαβάσει τις πραγματικές τάσεις και να αξιολογήσει τα ποιοτικά ευρήματά τους και δεν εστιάζει -από άγνοια ή από συμφέρον- μόνο στο ποιο κόμμα εμφανίζεται τώρα πρώτο, παραβλέποντας, εκτός των άλλων, ότι οι δημοσκοπήσεις ακόμη δεν «μετρούν» τα νέα κόμματα που ετοιμάζονται, ούτε λαμβάνουν υπόψη τη βεβαιότητα πλέον ότι πάμε σε δύο διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, με τη δεύτερη αντικειμενικά πολύ πιο «διλημματική» και πολωμένη.

Ακόμη όμως και όσοι εμμονικά επιμένουν να αποφεύγουν ή να απορρίπτουν αυτήν την ανάγνωση των δημοσκοπικών ευρημάτων, ουσιαστικά προδίδονται από τις αντιδράσεις τους. Είναι εμφανές ότι το ενδεχόμενο πολιτικής αλλαγής ήδη πανικοβάλλει όλα εκείνα τα πολιτικά και μιντιακά «συστήματα» και «υποσυστήματα» που επί της ουσίας δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Που θα ήθελαν είτε να παραμείνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην εξουσία με τους σημερινούς όρους, είτε, επειδή πλέον ξέρουν πολύ καλά ότι η αυτοδυναμία είναι πια άπιαστο όνειρο για τη Νέα Δημοκρατία, μια «κυβέρνηση συνεργασίας» που θα εξασφαλίσει ότι η χώρα θα παραμείνει στη σημερινή ρότα. Αδιαφορώντας ασφαλώς για το γεγονός ότι ο σημερινός δρόμος είναι για τους πολλούς αδιέξοδος.

Εξού και καταφεύγουν στο δοκιμασμένο εργαλείο χειραγώγησης στον φόβο. Αν δεν μπορείς να πείσεις πάντα μπορείς να τρομάξεις τους πολίτες για να απορρίψουν την οποιαδήποτε πολιτική αλλαγή. Γνωρίζουν καλά και εκμεταλλεύονται δεόντως ότι η προηγούμενη δεκαετία στη μνήμη αρκετών ανθρώπων έμεινε σαν μια τραυματική εμπειρία. Ανθρώπων που δεν θέλουν να ζήσουν ξανά την κρίση, το να χάνουν τη δουλειά και τα σπίτια τους, την επίπονη προσπάθεια να ορθοποδήσουν.

Ξεθάβουν, λοιπόν, τον μπαμπούλα του «2015». Και επιστρέφουν σε όλη τη ρητορική και τη μυθολογία για το πώς η τότε κυβέρνηση παραλίγο να ρίξει τη χώρα στα βράχια, για το τεράστιο κόστος που είχαν οι επιλογές της, για το πόσο καλύτερα θα ήταν η χώρα εάν δεν είχε υπάρξει το πλατύ κίνημα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές του 2015, για να μην αναφερθώ σε όλα τα αφηγήματα για την «κωλοτούμπα». Και το κάνουν παρότι πια έχουμε πολύ περισσότερα δεδομένα στη διάθεσή μας: από τα πρακτικά της Σύσκεψης των Πολιτικών Αρχηγών, που το in αποκάλυψε, μέχρι πολύ αναλυτικές μαρτυρίες, όπως αυτή του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα. Εχουμε επίσης και τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα εκείνης της περιόδου, που δείχνουν ότι υπήρξε βελτίωση σε κρίσιμους δείκτες την περίοδο 2015-2019, – με τη σύγκριση να μην ευνοεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη-, αλλά και το ίδιο το γεγονός ότι τότε ήταν που βγήκε η χώρα από τα Μνημόνια και ότι το 2019 η εξουσία παραδόθηκε με το χρέος ρυθμισμένο και ένα αξιοσέβαστο «χρηματοδοτικό μαξιλάρι».

Δεν είναι τυχαίο ότι επιστρατεύεται το έργο δύο δημοσιογράφων, που κάποτε όχι μόνο έκαναν επίδειξη επιλεκτικής ανάγνωσης της ιστορίας, παρουσιάζοντας τα γεγονότα με τρόπο που απλώς να εξωραΐζει τη στάση της Τρόικας, αλλά αναφορές στο βιβλίο τους αποτέλεσαν τη μαγιά της συκοφαντίας ότι η «Συμφωνία των Πρεσπών» δεν ήταν μια θαρραλέα, ιδεολογικά συνεπής, πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα, αλλά αποτέλεσμα συναλλαγής με τους δανειστές. Το αριστοτεχνικά φιλοτεχνημένο με ωτακουστές ανώνυμους ευρωπαίους αξιωματούχους σενάριο τους, που υπονοεί ότι πρόκειται για τη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά δεν την ονομάζει, υιοθέτησε ως αδιάσειστο στοιχείο απόδειξης της συναλλαγής ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναλαμβάνοντας να τελειώσει τη δουλειά.

Στην πραγματικότητα όλο αυτό που δρομολογείται και οι τοποθετήσεις «ειδικών» και δημοσιολογούντων θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα ξαναζεσταμένο «Βάστα Σόιμπλε». Είναι η τοποθέτηση όλων εκείνων που επί της ουσίας παρουσίασαν ως «ευρωπαϊσμό» την υποταγή στις καταστροφικές πολιτικές των δανειστών σε μια από τις χειρότερες στιγμές της «Ενωμένης Ευρώπης». Είναι η τοποθέτηση αυτών που αρνήθηκαν συστηματικά να συζητήσουν για τις αιτίες που η χώρα έφτασε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, ακριβώς γιατί αυτές αφορούν ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης από το οποίο, όμως, οι ίδιοι αποκόμισαν αρκετά. Είναι η τοποθέτηση όλου εκείνου του συστήματος που αντιμετώπισε με απαξία και περιφρόνηση την αγωνία και τους αγώνες μιας ολόκληρης κοινωνίας, αλλά και το γεγονός ότι αυτή η κοινωνία στο δημοψήφισμα ακολούθησε τον δρόμο του «ΟΧΙ», παρά την πρωτοφανή ιδεολογική τρομοκρατία που έκαναν οι ίδιοι που σήμερα κραδαίνουν τον μπαμπούλα του «2015».

Όμως, πλανώνται πλάνην οικτράν εάν νομίζουν ότι αυτού του είδους τα επικοινωνιακά τερτίπια θα έχουν κάποια πραγματική απήχηση στην ελληνική κοινωνία. Καταρχάς, γιατί πλέον έχει μια πολύ πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση εκείνων των γεγονότων, οπότε δύσκολα μπορεί να πείσει η ρητορική ότι «φτάσαμε στο χείλος της καταστροφής». Κυρίως, όμως, αυτό που δεν αντιλαμβάνονται όσοι επενδύουν σε αυτή τη στρατηγική είναι ότι αυτή τη στιγμή την ελληνική κοινωνία δεν την απασχολεί πια ο «μπαμπούλας» του 2015, αλλά ο εφιάλτης του 2027. Γιατί η ελληνική κοινωνία έχει αντιληφθεί ότι αυτό που της προσφέρουν είναι μια ανάπτυξη «με πήλινα πόδια» και ημερομηνία λήξεως, αφού ο βασικός μοχλός το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει και η τωρινή κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο, την ώρα που η χώρα κατρακυλάει σε όλους τους δείκτες πραγματικής σύγκλισης με την ΕΕ.

Πηγή: in

Το αυξανόμενο κόστος ενέργειας πιέζει τη βιομηχανία της Ένωσης και την ωθεί περαιτέρω πίσω από τους παγκόσμιους ανταγωνιστές, προειδοποίησε ο Pierre Wunsch.

Η ΕΕ «δεν είναι ανταγωνιστική» έναντι των παγκόσμιων αντιπάλων της, καθώς το υψηλό κόστος ενέργειας επιβαρύνει τη βιομηχανία της ένωσης, προειδοποίησε ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας του Βελγίου, Πιερ Βουνς. 

Σε συνέντευξή του στους Financial Times που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, ο Wunsch δήλωσε ότι οι ενεργοβόροι τομείς της ΕΕ βρίσκονται υπό αυξανόμενη πίεση, καθώς το μπλοκ αγωνίζεται να διατηρήσει την παραγωγή εν μέσω του συνεχώς υψηλότερου κόστους ενέργειας μετά την πανδημία Covid, τη σύγκρουση στην Ουκρανία και τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν. 

Σύμφωνα με τον Wunsch, η ΕΕ δεν καταφέρνει να προσαρμοστεί σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, επικαλούμενη τις προστατευτικές πολιτικές των ΗΠΑ και τις κινεζικές επιδοτήσεις, προειδοποιώντας ότι το μπλοκ χάνει την ικανότητά του να διαμορφώνει τα παγκόσμια πρότυπα.  

Η ΕΕ «απλώς δεν είναι ανταγωνιστική, αυτό είναι όλο», πρόσθεσε. 

Οι επιπτώσεις από τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις έχουν ήδη αναγκάσει την Ένωση να περιορίσει τις πολιτικές της για την πράσινη ενέργεια λόγω ανησυχιών για την ασθενή ανάπτυξη, δήλωσε ο Wunsch. 

Ο Επίτροπος Ενέργειας της ΕΕ, Νταν Γιόργκενσεν, προειδοποίησε ότι η ΕΕ αντιμετωπίζει παρατεταμένη αβεβαιότητα καθώς η ενεργειακή της κρίση επιδεινώνεται, με τα κράτη μέλη να πληρώνουν πλέον σημαντικά περισσότερα για τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων.  

Η ΕΕ αντιμετωπίζει τις επιπτώσεις της απόφασής της να διακόψει τους ενεργειακούς δεσμούς με τη Ρωσία μετά την κλιμάκωση της ουκρανικής σύγκρουσης, παράλληλα με το κόστος των πολιτικών της για την πράσινη μετάβαση. 

Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει προσθέσει πιέσεις στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, οδηγώντας σε υψηλότερες τιμές πετρελαίου και αυξάνοντας το κόστος καυσίμων για τους καταναλωτές παγκοσμίως. Η ΕΕ, η οποία εισάγει περίπου το 75% των καυσίμων αεροσκαφών της από τη Μέση Ανατολή, έχει πληγεί σοβαρά από τη διακοπή του Στενού του Ορμούζ, μιας βασικής διαδρομής που διαχειρίζεται περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου.  

Οι τελευταίες εξελίξεις ώθησαν ορισμένους πολιτικούς της ΕΕ να εντείνουν τις εκκλήσεις τους για επανεξέταση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.  

Τον Ιανουάριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επανέλαβε τον στόχο της για σταδιακή κατάργηση των ρωσικών ορυκτών καυσίμων έως το 2027. Ωστόσο, οι χώρες της ΕΕ φέρονται να έχουν αυξήσει τις εισαγωγές ρωσικού LNG κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους.  

Ο απεσταλμένος του Κρεμλίνου, Κίριλ Ντμίτριεφ, προειδοποίησε ότι η ΕΕ κινδυνεύει με αποβιομηχάνιση υπό τους «ρωσοφοβικούς πολιτικούς» και ότι οι δυτικές κυβερνήσεις τελικά θα αναγκαστούν να αναζητήσουν ανανεωμένη πρόσβαση στη ρωσική ενέργεια.

Πηγή: RT

Οι Βρυξέλλες πρόκειται να ανακοινώσουν σχέδια για την κατασκευή μαζικών κόμβων υπολογιστών, ενώ οι επικριτές τονίζουν ότι σχεδόν δεν υπάρχει εγχώρια βιομηχανία τεχνητής νοημοσύνης που να τους χρησιμοποιεί.

Το σχέδιο της ΕΕ να δαπανήσει πάνω από 20 δισεκατομμύρια ευρώ (23,5 δισεκατομμύρια δολάρια) σε γιγαεργοστάσια τεχνητής νοημοσύνης έχει προκαλέσει έντονη κριτική πριν από την επίσημη έναρξή του, καθώς νομοθέτες και ειδικοί αμφισβητούν εάν υπάρχει πραγματική ζήτηση για τις εγκαταστάσεις.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, περιέγραψε για πρώτη φορά το σχέδιο τον Φεβρουάριο του 2025 ως την απάντηση της ΕΕ σε μεγάλης κλίμακας έργα πληροφορικής των ΗΠΑ. Περιλαμβάνει την κατασκευή τεσσάρων ή πέντε μεγάλων εγκαταστάσεων, με επίσημη πρόσκληση υποβολής προτάσεων που έχει οριστεί για την άνοιξη.

Ωστόσο, το έργο έχει αντιμετωπίσει αντιδράσεις από τους νομοθέτες. «Κανείς δεν μπορούσε να μου εξηγήσει ποια είναι η επιχειρηματική σκοπιμότητα που σχεδιάζουν με αυτά τα γιγαεργοστάσια», δήλωσε ο Γερμανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων Σεργκέι Λαγκοντίνσκι.

«Μίλησα με κάποιους που λένε: "χρειαζόμαστε απλώς περισσότερη υπολογιστική ισχύ στην Ευρώπη". Αλλά μετά, όταν τους ρωτάω, "γιατί;" λένε, "δεν έχει σημασία, απλώς χρειαζόμαστε περισσότερη υπολογιστική ισχύ"», ανέφερε ο Λαγκοντίνσκι, σύμφωνα με το Politico.

Δεν είναι επίσης σαφές από ποιον θα χρησιμοποιηθούν οι εγκαταστάσεις, σύμφωνα με τη Νικολέτα Κιόσοφσκα, βοηθό έρευνας σε ένα think tank με έδρα τις Βρυξέλλες. Περιέγραψε τα σχεδιαζόμενα κέντρα δεδομένων ως «καθεδρικούς ναούς στην έρημο», σημειώνοντας ότι η Ευρώπη διαθέτει μόνο μία εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης ικανή να χρησιμοποιήσει τέτοια υποδομή - τη γαλλική νεοσύστατη εταιρεία Mistral, η οποία ήδη κατασκευάζει τα δικά της κέντρα δεδομένων.

Ένας εκπρόσωπος της Επιτροπής υπερασπίστηκε το σχέδιο υποστηρίζοντας ότι η Ευρώπη απαιτεί κυριαρχία στον τομέα των υπολογιστών για να αποφύγει την εξάρτηση από άλλες ηπείρους.

Ο σκεπτικισμός έρχεται εν μέσω ευρύτερων ανησυχιών για τις παγκόσμιες υπερβολικές δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη. Η Alphabet, η Amazon, η Meta και η Microsoft φέρονται να σχεδιάζουν να δαπανήσουν συνολικά 725 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης.

Ωστόσο, ο Γκάρι Μάρκους, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, χαρακτήρισε τις σχεδιαζόμενες δαπάνες ως τη «μεγαλύτερη λανθασμένη κατανομή κεφαλαίων στην ιστορία». Ο αναλυτής τεχνολογίας Εντ Ζίτρον σημείωσε επίσης ότι τα οικονομικά των κέντρων δεδομένων «δεν βγάζουν νόημα» δεδομένου ότι οι περισσότερες νεοσύστατες επιχειρήσεις τεχνητής νοημοσύνης είναι ασύμφορες και η πλειονότητα των συμφωνιών πίστωσης για κέντρα δεδομένων έχει αξιολογηθεί ως «junk grade».

Εν τω μεταξύ, οι καταναλωτές εκφράζουν επίσης την οργή τους για την παγκόσμια κρίση των τσιπ που πυροδοτήθηκε από τα υπερβολικά σχέδια ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης.

«Ο λόγος για τον οποίο η RAM έχει γίνει τέσσερις φορές πιο ακριβή είναι ότι μια τεράστια ποσότητα RAM που δεν έχει ακόμη παραχθεί αγοράστηκε με ανύπαρκτα χρήματα για να εγκατασταθεί σε GPU που επίσης δεν έχουν ακόμη παραχθεί, προκειμένου να τοποθετηθούν σε κέντρα δεδομένων που δεν έχουν ακόμη κατασκευαστεί, με την υποστήριξη υποδομών που μπορεί να μην εμφανιστούν ποτέ, για να ικανοποιηθεί η ζήτηση που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει και για να επιτευχθεί κέρδος που είναι μαθηματικά αδύνατο», υπέθεσε ο μηχανικός λογισμικού Jatin K Malik.

Πηγή: RT