Η Σάρον Στόουν υποδέχεται το καλοκαίρι από την πισίνα του σπιτιού της.

Η Σάρον Στόουν δεν φοβάται να φωτογραφηθεί χωρίς ρετούς και να αποκαλύψει την πραγματική εικόνα του σώματος της.

Σάρον Στόουν: Με μπικίνι καλωσορίζει το καλοκαίρι

Η 68χρονη ηθοποιός μοιράστηκε την Παρασκευή 1η Μαΐου με τους ακολούθους της στο Instagram ένα στιγμιότυπο στο οποίο εμφανίζεται να πολύχρωμο μπικίνι σε πισίνα, γράφοντας στη λεζάντα της ανάρτησής της: «Καλοκαίρι προ των πυλών! Καλή Παρασκευή αγαπημένοι μου».

Παράλληλα έχει καλύψει τα μάτια της με πράσινα φύλλα ενώ δεν λείπει το λαμπερό χαμόγελο της.

Η αγάπη της για τη ζωγραφική

Η Σάρον Στόουν μαζί με την υποκρτική συνδυάζει τη ζωγραφική: «Μερικές φορές απλώς πρέπει να πηγαίνω από την πισίνα στη ζωγραφική», είχε γράψει, αποκαλύπτοντας μια πιο καλλιτεχνική πλευρά της καθημερινότητάς της.

Η ηθοποιός ζωγράφιζε σε όλη της τη ζωή. Ως παιδί, παρατήρησε τη θεία της Vonne, η οποία ήταν σπουδαία ζωγράφος και δημιουργούσε τοιχογραφίες στους τοίχους του σπιτιού όπου έμενε ως παιδί.

Η Σάρον Στόουν σπούδασε ζωγραφική στο πανεπιστήμιο και κατά τη διάρκεια της πανδημίας η καλλιτεχνική της δημιουργία έγινε η κύρια δραστηριότητά της και την οδήγησε στο άνοιγμα νέων καλλιτεχνικών καναλιών, μεταφέροντας τα δια βίου δημιουργικά της ένστικτα στον καμβά. Από τότε ζωγραφίζει καθημερινά, από 4 έως 17 ώρες την ημέρα.

Τον Απρίλιο επέστρεψε τηλεοπτικά με τη συμμετοχή της στον τρίτο κύκλο της σειράς Euphoria, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική της παρουσία στον χώρο.

Ο Matthieu Blazy ως (σχετικά φρέσκος) καλλιτεχνικός διευθυντής της Chanel ανακήρυξε επίσημα τη σεζόν ως το καλοκαίρι των εκκεντρικών παπουτσιών.

Από τη στιγμή που ο Matthieu Blazy ανέλαβε τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στη Chanel πέρυσι, το μόνο θέμα συζήτησης είναι το πόσο δημιουργική ιδιοφυΐα είναι. Οι πρώτες του συλλογές εξαντλούνται αμέσως στα καταστήματα υψηλής ραπτικής, καθώς άνθρωποι από όλο τον κόσμο επιθυμούν να φορέσουν τα πατρόν του.

«Όμως, Matthieu, πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσουμε για αυτά τα παπούτσια χωρίς παπούτσια από την επίδειξη Cruise 2027» σχολιάζει η Hedy Philips στο People μιλώντας για τα υποδήματα που έχουν προκαλέσει τη μεγαλύτερη συζήτηση των τελευταίων ετών. Ίσως γιατί δεν μοιάζουν με αυτό που δηλώνουν.

Στις 28 Απριλίου, ο Blazy παρουσίασε τη νέα συλλογή Cruise στο Μπιαρίτζ της Γαλλίας, με την πρώτη σειρά γεμάτη διάσημα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων η Νικόλ Κίντμαν και ο A$AP Rocky. Τα μοντέλα περπάτησαν στην πασαρέλα φορώντας ρούχα με λογότυπα, κλασικές υφές και μια πινελιά φαντασίας, σύμφωνα με τις σημειώσεις της επίδειξης που μοιράστηκε το W.

Αυτό που τράβηξε γρήγορα τα βλέμματα όλων, όμως, ήταν τα μοναδικά παπούτσια που περιλάμβαναν μόνο μια κάλυψη για τη φτέρνα και δύο μικρά κορδόνια γύρω από τον αστράγαλο για να τα κρατάει στη θέση τους. Όλο το υπόλοιπο πόδι ήταν γυμνό –ημιξυπόλυτο.

Αυτά τα παπούτσια ξεπερνούν τα όρια που έχουν θέσει μέχρι τώρα τα περισσότερα παπούτσια, καθώς στερούνται περίπου τα τρία τέταρτα της σόλας. Ουσιαστικά, πάνω από το μισό του ποδιού σας έρχεται σε πλήρη επαφή με το έδαφος

Διακοπές, η λέξη-κλειδί

Αυτά τα παπούτσια ξεπερνούν τα όρια που έχουν θέσει μέχρι τώρα τα περισσότερα παπούτσια, καθώς στερούνται περίπου τα τρία τέταρτα της σόλας. Ουσιαστικά, πάνω από το μισό του ποδιού σας έρχεται σε πλήρη επαφή με το έδαφος.

Μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι αυτή η συλλογή προορίζεται για όσους χρησιμοποιούν τη λέξη «διακοπές» ως μεσαίο όνομα, για τους οποίους τα παπούτσια είναι ένα μέσο διασκέδασης και όχι μια απλή αναγκαιότητα.

Στην πασαρέλα, αυτά τα σανδάλια συνδυάστηκαν με φορέματα σε στυλ γοργόνας με πούλιες και σκουλαρίκια σαν κοχύλια REUTERS/Vincent West

Ωστόσο…

Στην πασαρέλα, αυτά τα σανδάλια συνδυάστηκαν με φορέματα σε στυλ γοργόνας με πούλιες και σκουλαρίκια σαν κοχύλια, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να είναι το όνειρο κάθε λουόμενης.

«Αλλά και πάλι, αναρωτιέμαι για τη θερμοκρασία. Έχετε πατήσει ποτέ στην άμμο τον Αύγουστο; Ποτέ στη ζωή μου δεν έτρεξα πιο γρήγορα από όταν προσπάθησα να φτάσω από το πεζοδρόμιο στη θάλασσα στο Ντέιτονα Μπιτς της Φλόριντα, ξυπόλητη -και μιλάμε μόνο για τη Φλόριντα. Η άμμος σε πιο ζεστά κλίματα πρέπει να είναι διαβολική για το γυμνό δέρμα» παρατηρεί η Hedy Philips στο People και συνεχίζει:

«Το μόνο μέρος όπου πραγματικά νιώθω ότι θα φορούσα ένα τέτοιο ζευγάρι παπούτσια (εκτός από το σπίτι μου για μερικές χαριτωμένες φωτογραφίες) είναι στο δροσερό γρασίδι του σπιτιού μου στο Midwest.

»Θα προστάτευε τις φτέρνες μου, ενώ τα δάχτυλά μου θα διασκέδαζαν. Αλλά δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι στις μικρές πόλεις ξοδεύουν χρήματα για Chanel για να παίζουν στο γρασίδι. (Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι το κάνουν, και τους υποστηρίζω). Ωστόσο, όλοι ζούμε με τα Crocs και τις Havaianas μας».

Μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι αυτή η συλλογή προορίζεται για όσους χρησιμοποιούν τη λέξη «διακοπές» ως μεσαίο όνομα, για τους οποίους τα παπούτσια είναι ένα μέσο διασκέδασης και όχι μια απλή αναγκαιότητα

Μπράβο!

«Εντάξει, ρεαλιστικά μιλώντας, καταλαβαίνω ότι αυτά τα υποδήματα αποτελούν μέρος της φαντασίωσης της συλλογής. Δεν χρειάζεται τα πάντα να βασίζονται στην πρακτικότητα, γιατί αυτή είναι η ομορφιά της μόδας» συμπληρώνει η Hedy Philips και καταλήγει:

«Για άλλη μια φορά, ο Blazy κατάφερε να δημιουργήσει κάτι που έχει γίνει θέμα συζήτησης, φέρνοντας τη Chanel στο επίκεντρο του zeitgeist ως οίκο μόδας που είναι επίκαιρος, μοντέρνος και ξεφεύγει σαφώς από τα καθιερωμένα».

Στο ίδιο μήκος κύματος και η Danya Issawi σχολιάζει στο The Cut: «Όπως και να έχει, μπράβο στον Blazy που καινοτόμησε στον τομέα των υποδημάτων με τρόπους που πριν ήταν αδιανόητοι και άφησε τους οπαδούς της Chanel με το στόμα ανοιχτό».

Δείτε ολόκληρο το σόου Chanel Cruise 2026/27

Πώς οργανώνεται και μορφοποιείται, με αφετηρία το κείμενο των 5, η κριτική των «γαλάζιων» βουλευτών προς την κυβέρνηση. Μεγάλη αναστάτωση στο Μαξίμου, αλλά και σαφής διάθεση Μητσοτάκη να στείλει στην Κ.Ο. το μήνυμα ότι «δεν συγκυβερνάμε».

Όλο και πιο εκρηκτικό γίνεται το κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Όπως πληροφορείται το in, το κοινό άρθρο των 5 στα «ΝΕΑ», με την ευθεία και σφοδρή κριτική στο μοντέλο της 7ετούς διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους», προκάλεσε έντονο εκνευρισμό, μεγάλη αναστάτωση και κινητικότητα στο Μαξίμου, το οποίο αιφνιδιάστηκε από την ανοιχτή επιστολή, μία εβδομάδα πριν από την επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ.

Καταλογίζουν στο Μαξίμου ότι αυτό επέλεξε τη δημοσιότητα

Αιφνιδιασμός που διαφάνηκε και από την αποστροφή του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο προσυνέδριο στο Ναύπλιο, όπου θέλησε, μεταξύ άλλων, να αναφερθεί στην επικείμενη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και να πει ότι «τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών», επιδιώκοντας έτσι να στείλει το μήνυμα στους βουλευτές του να μην ασκούν την κριτική τους δημόσια.

Βέβαια από το περιβάλλον των 5 «γαλάζιων» βουλευτών, απαντούν ότι αποφάσισαν να τοποθετηθούν δημόσια, προχωρώντας σε αξιολόγηση ενός μοντέλου διακυβέρνησης 7 ετών, γιατί δημόσια επέλεξε να ανοίξει ο πρωθυπουργός και το Μαξίμου τη συζήτηση περί «ασυμβίβαστου υπουργού και βουλευτή», καθώς και τη συζήτηση περί σαρωτικής αλλαγής των εκλογικών περιφερειών, σημαντικής μείωσης των βουλευτικών εδρών και μερικής κατάργησης του σταυρού προτίμησης, εντείνοντας ακόμα περισσότερο το αίσθημα απαξίωσης απέναντι στον ρόλο του βουλευτή από το Μαξίμου, που έχει συσσωρευτεί στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ όλα αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους».

Η προηγούμενη πρωτοβουλία της ομάδας των 5

Μάλιστα το κοινό άρθρο των 5 δεν είναι η πρώτη πρωτοβουλία αυτής της ομάδας βουλευτών, αφού οι τέσσερις από τους πέντε (Ανδρ. Κατσανιώτης, Γ. Οικονόμου, Ξ. Μπαραλιάκος, Θ. Ζεμπίλης) είχαν συναντηθεί στις 23 Ιουνίου 2025 με τον τότε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα προκειμένου να του θέσουν το θέμα του Ελαιοκομικού Μητρώου και των δυσκολιών που δημιουργούνται για τους παραγωγούς σχετικά με τις δηλώσεις συγκομιδής ελαιόκαρπου. Στο άρθρο των 5 προστέθηκε και ο βουλευτής Γ. Παππάς.

Οι φόβοι του Μαξίμου

Το Μαξίμου βέβαια βλέπει τους πέντε βουλευτές, που προέρχονται από το κομμάτι της παραδοσιακής ΝΔ, και εκτός του ότι φοβάται μια γενικευμένη εξέγερση «γαλάζιων» βουλευτών, παρατηρεί και άλλο ένα στοιχείο που του προκαλεί έντονη ανησυχία:

Σημειώνεται ότι ο Γιάννης Οικονόμου είναι καραμανλικών καταβολών, αλλά και με διαδρομή στο πλευρό της Ντόρας Μπακογιάννη (της οποίας υπήρξε στενός συνεργάτης στη Δημοκρατική Συμμαχία), προτού αναλάβει θέσεις ευθύνης επί Κυριάκου Μητσοτάκη στο κόμμα της ΝΔ και στην κυβέρνηση, όπου διετέλεσε και κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Οι ομάδες βουλευτών που διαμορφώνονται

Αλλά το κοινό άρθρο των 5 έχει ήδη προκαλέσει ισχυρές δονήσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος και ήδη έμπειρα κοινοβουλευτικά στελέχη παρατηρούν ότι πυροδοτεί τη διαμόρφωση τριών διαφορετικών ομάδων εντός της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Στην πρώτη ομάδα κατατάσσονται οι 5 και πολύ περισσότεροι ακόμα βουλευτές που εκφράζονται από την κίνηση αυτή και από την κριτική που διατυπώνεται στο άρθρο.

Η δεύτερη, είναι η κυβερνητική ομάδα. H ομάδα, δηλαδή, των βουλευτών που συντάσσονται πλήρως με το Μαξίμου και που βλέπουν το κοινό άρθρο ως ευθεία επίθεση στο πρωθυπουργικό Κέντρο.

Και η τρίτη, είναι η ομάδα των βουλευτών που, από φωνές στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, αποκαλούνται οι «ενδιάμεσοι». Σε αυτήν την ομάδα κατατάσσονται οι βουλευτές που διαφωνούν μεν με την κίνηση αυτή καθεαυτή της ανοιχτής κριτικής μέσω του άρθρου και όχι μέσω της διατύπωσής της απευθείας στα κομματικά όργανα -ενώ κάποιοι δεν συμφωνούν και με την ευθεία κριτική στο ίδιο το μοντέλο διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους»- όμως δίνουν δίκιο στον πυρήνα της κριτικής των 5, δηλαδή στην ουσία των όσων καταγγέλλονται ως αρνητικά πεπραγμένα του «επιτελικού κράτους».

Η στάση του Μαξίμου

Από την πλευρά του μεγάρου Μαξίμου, από τη μία αντιλαμβάνεται ότι αν πάει σε μετωπική σύγκρουση με τους διαφωνούντες βουλευτές, τότε θα βυθίσει το κόμμα στην εσωστρέφεια, αλλά από την άλλη επιμένει και στην υπεράσπιση των πεπραγμένων του και των επιλογών του έναντι της κριτικής των βουλευτών του.

Σε αυτή τη λογική επιχειρεί να ισορροπήσει και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος από τη μία προσπαθεί να κάνει «μασάζ» στους βουλευτές του, αλλά από την άλλη επιμένει και να μην αναγνωρίζει επί της ουσίας οποιαδήποτε βάση στην κριτική που εκείνοι ασκούν στα πεπραγμένα και τη λειτουργία του «επιτελικού κράτους».

Οι πρωθυπουργικές δηλώσεις

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο, από τη μία θέλησε να μιλήσει για τον «τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αναβάθμιση του ρόλου του εκλεγμένου εκπροσώπου κάθε περιφέρειας» και για τη συμμετοχή «που θέλουμε του βουλευτή στο πώς μπορεί να αγωνιστεί για την ανάπτυξη και την προκοπή της περιοχής του», αλλά από την άλλη θέλησε να πει ότι «το επιτελικό κράτος αφορά εμάς, αφορά την εκτελεστική εξουσία, όχι την νομοθετική εξουσία. Άλλες οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης, άλλες οι υποχρεώσεις της Βουλής. Αυτά είναι καθορισμένα με απόλυτη σαφήνεια από το Σύνταγμα».

Με άλλα λόγια θέλησε να στείλει το μήνυμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ ότι οι βουλευτές δεν συγκυβερνούν μαζί με την κυβέρνηση, στην οποία δεν μετέχουν.

Φυσικά η πρωθυπουργική αυτή στάση μόνο κατευνασμό της δυσαρέσκειας και της οργής στο εσωτερικό της ΝΔ δεν έχει φέρει και τώρα οι διαφωνούντες βουλευτές στρέφουν το βλέμμα στις επικείμενες συνεδριάσεις των κομματικών οργάνων. Πρώτος σταθμός η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις 7 Μαΐου, δεύτερος σταθμός το συνέδριο στις 15-17 Μαΐου. Και ήδη «γαλάζιοι» βουλευτές προετοιμάζονται για να πάρουν τον λόγο και να διατυπώσουν τη σφοδρή κριτική που ασκούν στο Μαξίμου.

Η χώρα έχει ανάγκη μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που να εκπροσωπεί την κοινωνική πλειοψηφία. Το μανιφέστο του Ινστιτούτου Τσίπρα συνεισφέρει στον αναγκαίο διάλογο θέτοντας τη βάση.

Σε πείσμα της προσπάθειας της κυβέρνησης να πείσει ότι «ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο», η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα είναι σε μια αδιέξοδη και καθοδική πορεία.

Η όποια αναπτυξιακή δυναμική υπήρχε φαίνεται να εξαντλείται και το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης θα επιφέρει σοβαρή επιβράδυνση. Οι ανισότητες οξύνονται και οι ονομαστικές αυξήσεις των μισθών ακυρώνονται από τον πληθωρισμό. Το «επιτελικό κράτος» εξελίσσεται σε «κράτος-συμμορία» και οι θεσμοί περνούν μια βαθιά κρίση, την ώρα που η διαφθορά εξελίσσεται σε μέθοδο διακυβέρνησης. Η εξωτερική πολιτική δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε χώρο για αυτοδύναμη πορεία της χώρας ή για πολιτική αρχών και πρωτίστως προσπαθεί να «εξυπηρετήσει» τους συμμάχους χωρίς ποτέ να τους ασκεί κριτική. Η χώρα κατρακυλάει εντός της Ευρώπης με την πραγματική σύγκλιση να παραμένει πολύ μακρινός στόχος, οι επενδύσεις που προσελκύονται είναι κυρίως μη παραγωγικές και η δημόσια ερευνητική υποδομή της χώρας υπονομεύεται προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων που εμπορεύονται αμφίβολης ποιότητας «πτυχία».

Πάνω από όλα αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν προσφέρεται άλλο όραμα από τη συνέχιση της σημερινής κατάστασης, δηλαδή μιας συνθήκης που απλώς αποκαρδιώνει τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και πρωτίστως τους εργαζομένους και τη μεσαία τάξη και δεν προσφέρει πραγματικό μέλλον στη νεολαία. Μιας συνθήκης που απλώς υπόσχεται μια διαρκώς καθοδική πορεία για τη χώρα, εξασφαλίζοντας μόνο κάποια «μεγάλα συμφέροντα» που θα συνεχίσουν να κερδοσκοπούν.

Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αποκαλυπτικό για τα πραγματικά όρια της σημερινής αντιπολίτευσης, η οποία μπορεί να καταγγέλλει τη μία ή την άλλη κυβερνητική επιλογή ή να αναδεικνύει το πολύ σοβαρό πρόβλημα διαφθοράς ή την υπονόμευση του κράτους δικαίου, όμως την ίδια στιγμή δεν διατυπώνει επί της ουσίας πειστική εναλλακτική πρόταση. Εκφράζει αιτήματα ή συνθήματα που μεταφράζουν την αποδοκιμασία της κοινωνίας, όχι όμως και μια πρόταση διακυβέρνησης που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε μια πραγματικά διαφορετική πορεία.

Αυτό οφείλεται σαφώς και στο γεγονός ότι οι σημερινοί σχηματισμοί της αντιπολίτευσης βρίσκονται σε κρίση αδυνατώντας να είναι προγραμματικά εργαστήρια για ένα διαφορετικό τρόπο διοίκησης και άσκησης της εξουσίας  ικανό να βγάλει τη χώρα από τα σημερινά αδιέξοδα.

Σε ένα τέτοιο δυστοπικό τοπίο αποκτά ξεχωριστή σημασία το προγραμματικό κείμενο που έδωσε στη δημοσιότητα το Ινστιτούτο Τσίπρα, με τίτλο «Η κυβερνώσα Αριστερά της νέας εποχής».

Πρώτα από όλα γιατί αποφεύγει τον πειρασμό μιας γενικόλογης γλώσσας που υπακούει περισσότερο στην επικοινωνία και πολύ λιγότερο στην ουσία.

Δεύτερο, γιατί περιγράφει την πραγματική πρόκληση, δηλαδή την ανάγκη να υπάρξει μια σύγχρονη κυβερνώσα Αριστερά, δηλαδή μια πολιτική δύναμη που να έχει καθαρές θέσεις υπέρ της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας και ταυτόχρονα να είναι έτοιμη να ασκήσει την κυβερνητική εξουσία και να μην περιοριστεί απλώς στη διαμαρτυρία.

Τρίτον, γιατί δείχνει ποιες είναι οι πολιτικές δυνάμεις και τα ιδεολογικά ρεύματα που θα πρέπει σήμερα να βρουν τον τρόπο να συνεννοηθούν και να αποτελέσουν μια σύγχρονη δημοκρατική και προοδευτική παράταξη: η σοσιαλδημοκρατία, η ριζοσπαστική και κινηματική αριστερά και η οικολογία.

Τέταρτον, γιατί επιμένει ταυτόχρονα στην ανάγκη της βαθιάς αλλαγής και του μετασχηματισμού και ταυτόχρονα στην επίγνωση ότι αυτό απαιτεί και έναν ρεαλισμό.

Πέμπτο, γιατί προσπαθεί να χαράξει έναν διαφορετικό αναπτυξιακό δρόμο για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, όπου οι διαφορετικές πλευρές, από την αναδιανομή εισοδήματος και την έμφαση σε επενδύσεις σε κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας μέχρι την Πράσινη Μετάβαση και την αναμέτρηση με τις μεγάλες προκλήσεις της ψηφιακής εποχής, ενσωματώνονται σε μια συνολική οπτική που στο κέντρο της έχει τους εργαζομένους, την αγροτιά και την μεσαία τάξη δηλαδή τις κοινωνικές δυνάμεις που μοχθούν και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω από όλα αυτό το μανιφέστο έχει αξία γιατί προσπαθεί να επαναφέρει στο επίκεντρο την πραγματική πολιτική. Να υπενθυμίσει ότι πολιτική σημαίνει συγκεκριμένες αξίες και όχι απλώς τεχνοκρατική αργκό, εντυπωσιακούς «αριθμούς» και επιλογές που τις υπαγορεύουν οι «αγορές». Αξίες όπως η κοινωνική ισότητα, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, μην παραλείποντας να υπενθυμίσει ότι χρειάζεται και μια πραγματική αποκατάσταση της δημοκρατίας της χώρας, που βάναυσα έχει προβληθεί από το μη-ήθος της σημερινής κυβέρνησης.

Προφανώς και ένα τέτοιο μανιφέστο δεν θα μπορούσε να είναι πλήρες. Αυτό θα απαιτήσει έναν ευρύτερο διάλογο με την κοινωνία, με τα κοινωνικά κινήματα, με το επιστημονικό δυναμικό της χώρας, αλλά και την υγιή επιχειρηματικότητα και αξιοποίηση της συλλογικής εμπειρίας και γνώσης που έχουν. Όμως, κάνει το κρίσιμο πρώτο αποφασιστικό βήμα, για να μπορέσει να γίνει η συζήτηση πάνω στις πραγματικές της βάσεις. Και με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία και την αγωνία της.

Πηγή: in