Στο θέμα της σταθερότητας και της εντιμότητας θα παιχτεί το παιχνίδι. Ο Τσίπρας το ξέρει και πετάει το γάντι στον Μητσοτάκη και στη ΝΔ των σκανδάλων και της διαφθοράς.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, δεν έχετε παράπονο. Η Λάουρα δεν μασάει. Πήγε στους Δελφούς και πέρασε πριονοκορδέλα τους επικριτές της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, θυμίζοντας κάτι που όλοι βολικά δείχνουν να έχουν ξεχάσει. Όταν λέω όλοι αναφέρομαι στην κυβέρνηση. Έχουν ξεχάσει το γεγονός ότι εδώ υπάρχει διασπάθιση κοινοτικών κονδυλίων εκατομμυρίων ευρώ για να ταϊστούν ημέτεροι. Έχουν ξεχάσει ότι υπάρχουν τεκμήρια και αυτό που προσπαθούν να πετύχουν είναι να τα ξεχάσουμε κι εμείς. Ωραία; Ωραία…

Επιστρέφει!

Θα αρχίσω όμως ανάποδα. Μετά την Κοβέσι ο Τσίπρας. Το «επιστρέφω» του πρώην πρωθυπουργού – ουδεμία σχέση με το «Επέστρεφε» του Καβάφη στην περιοχή των αναμνήσεων… – ήταν ένα από τα κεντρικά και πολιτικά highlights της χθεσινής μέρας του συνεδρίου των Δελφών. Παρ΄ ότι αρνήθηκε να αποκαλύψει το «πότε θα επιστρέψει» στην κεντρική πολιτική σκηνή, ωστόσο από την αναφορά του προκύπτει ότι η ημερομηνία δεν θα είναι μακρινή! Ηταν ο κλασικός Τσίπρας, ο επικοινωνιακό και ετοιμόλογος και με ισχυρή αίσθηση του χιούμορ. Είναι προφανές ότι η επιστροφή του θα αλλάξει τα δεδομένα….

Ο κ. Βενιζέλος και οι … επισυνδέσεις

Όμως αίσθηση προκάλεσε και ο πληθωρικός πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο οποίος έκανε κάποιες αναφορές, στις οποίες δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή. Και νομίζω ότι χρειάζεται η διερεύνηση τους. Είπε χαρακτηριστικά – σε συνέντευξη του με τον κ. Παύλο Τσίμα – αναφερόμενος στις «νόμιμες επισυνδέσεις» για τον ΟΠΕΚΕΠΕ πως «αυτές οι παρακολουθήσεις οι οποίες έγιναν με αίτημα της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας και διετάχθησαν με αλλεπάλληλα βουλεύματα του Συμβουλίου Εφετών, αλλεπάλληλα βουλεύματα, παρεμπιπτόντως συνέλαβαν τους βουλευτές. Βεβαίως, από ένα σημείο και μετά, επειδή ήταν συστημικό το φαινόμενο των βουλευτών που τηλεφωνούσαν στον πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ (…) ενδεχομένως θα έπρεπε να ζητηθεί άδεια παρακολούθησης των βουλευτών, αλλά το υλικό αυτό συγκεντρώθηκε μεταξύ 2021 και 2022, συγκεντρώθηκε επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας πριν αποκαλυφθεί το σκάνδαλο των υποκλοπών, γινόντουσαν νόμιμες υποκλοπές από άλλο δίαυλο, όχι από την ΕΥΠ, για διακρίβωση εγκλήματος και όχι για λόγους εθνικής ασφαλείας, αυτό δεν μπορούσε να ήταν εν αγνοία της κυβέρνησης εν ευρεία εννοία, κράτησε πολύ καιρό, παρεμβλήθηκαν πάρα πολλοί άνθρωποι, συγκεντρώθηκε ένα υλικό από την Ελληνική Εισαγγελία, ιδρύθηκε μετά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και πήρε ένα υλικό το οποίο είχε συγκεντρωθεί από τις ελληνικές αρχές, δεν είχε παραγγείλει παρακολουθήσεις των στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ και πολύ περισσότερο των βουλευτών η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, γιατί δεν υπήρχε» – πριν το 2021!

Όπως αντιλαμβάνεστε πρόκειται για μία διάσταση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ και των τηλεφωνικών υποκλοπών, που δεν έχει γίνει ιδιαίτερα γνωστό. Δηλαδή με απλά λόγια δεν ζήτησε η Ευρωπαική Εισαγγελία τις «νόμιμες επισυνδέσεις», αλλά αυτές έγιναν μετά από αίτημα της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛΑΣ. Απλώς όταν ιδρύθηκε η Ευρωπαική Εισαγγελία και άρχισε να διερευνά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ τα αποτελέσματα των νόμιμων υποκλοπών της παραδόθηκαν! Ενδιαφέρον δεν είναι;

Μήνυμα προς Μαξίμου (1)

Βέβαια η συνέντευξη της κυρίας Λάουρας Κοβέσι ήταν «όλα τα λεφτά». Και θεωρώ πως σε ορισμένα σημεία της αποστέλλει και μηνύματα. Κατ΄ αρχήν προς την κυβέρνηση λέγοντας ότι «Αν κάποιος πιστεύει ότι το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν πήρε τη σωστή απόφαση, πηγαίνετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο και αμφισβητήστε αυτήν την απόφαση. Αν όχι, δεν υπάρχει λόγος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Και σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να πούμε ότι αυτοί οι δύο συνάδελφοι που εργάζονταν για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έκαναν εξαιρετική δουλειά. Είναι εξαιρετικοί εισαγγελείς. Ποιος είναι ο λόγος να μην ανανεωθεί η θητεία τους; Γιατί; Ποιος έχει συμφέρον οι εισαγγελείς που εργάζονται στην υπόθεση Τεμπών στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ να μην ανανεωθούν;». Παρεπιμπτόντως φαίνεται πως; Τελικά προκρίθηκαν … συνετές σκέψεις και πρόκειται να ανανεωθεί η απόσπαση τους – μεταξύ αυτών και της κυρίας Πόπης Παπανδρέου – στην Ευρωπαική Εισαγγελία!

Μήνυμα προς κ. Γεωργιάδη(2)

Εστειλε, επίσης μήνυμα στον φωνασκούντα το τελευταίο διάστημα υπουργό Υγείας κ. Αδωνι Γεωργιάδη λέγοντας ότι «Κανείς στον κόσμο δεν θα με πείσει ότι αυτά αποτελούν μέρος της δουλειάς των πολιτικών»! Κι έκλεισε έτσι όλη αυτή την φιλολογία που αναπτύχθηκε με την άρση της ασυλίας των 13 βουλευτών από τη Βουλή….

Αλλά και για την … «φιλενάδα» της, την κυρία Σοφία Βούλτεψη επεφύλασσε απάντηση η κυρία Κοβέσι. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «Μπορώ να αναφέρω ως παράδειγμα την Ρουμανία, που ήταν ένα διεφθαρμένο κράτος και αυτό άλλαξε – και είμαι ευτυχής γι’ αυτό»! Πάει στον «κουβά» η «μελέτη» περί Μοντεσκιέ και Τσαουσέσκου της κυρίας Βούλτεψη….

Ο κ. Σκέρτσος στο στόχαστρο

Κατά τα άλλα διαπιστώνω ότι ο φίλος μου ο υπουργός Επικρατείας κ. Ακης Σκέρτσος – για μία ακόμη φορά – βρίσκεται στο στόχαστρο – μειοψηφικής ή πλειοψηφικής – μερίδας βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Το επίδικο είναι μία ανάρτηση του κ. Σκέρτσου που επέκρινε το θέμα των πάσης φύσεως ρουσφετιών από τους βουλευτές. Τον χορό  άνοιξε ο κ. Γιάννης Οικονόμου, ακολούθησε ο κ. Στέλιος Πέτσας και – ως βαρύ πυροβολικό – «επέδραμε» ο κ. Μάκης Βορίδης. Ο τελευταίος μάλιστα τόνισε πως «καλό είναι να μη γίνεται κριτική αφ΄ υψηλού». Υπενθυμίζοντας ότι ο υπουργός Επικρατείας είναι διορισμένος από τον πρωθυπουργό. Προκειμένου από το Μέγαρο Μαξίμου να προλάβουν ένα νέο ορυμαγδό καταδικαστικών δηλώσεων βουλευτών, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης … «ένοιωσε την ανάγκη» να δηλώσει πως οι βουλευτές έχουν παρερμηνεύσει τις αναφορές του συναδέλφου του. Ελπίζοντας φυσικά ότι δεν θα επαναληφθούν τα όσα συνέβησαν αμέσως μετά από την ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών….

Πάλι θα αγοράσουμε όπλα…

Εδώ και μέρες κυκλοφορεί μία περίεργη πληροφορία – η οποία αναπαράγεται από εδώ κι από εκεί. Σύμφωνα μ΄αυτήν είναι «επί θύραις» συμφωνία με την Γαλλία – και το «τρίγωνο» συμπληρώνει η Dassault – για την μεταφορά στην Ουκρανία 43 αεροπλάνων Μιράζ και η αντικατάσταση τους με 16 Ραφάλ τα οποία θα αγοράσει η Ελλάδα «κοψοχρονιάς» – λέμε και κανένα αστείο! Δόθηκε αρκετή δημοσιότητα στη σχετική πληροφορία, κι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος την διέψευσε μόλις χθες αφού αναδημοσιεύτηκε σε γαλλικό έντυπο. Επειδή δεν τους έχω καμία εμπιστοσύνη, περιμένω να δω τη συνέχεια με την επίσκεψη του Προέδρου Μακρόν στην Αθήνα. Α, και να μην το ξεχάσω. Οι αναφορές του πρωθυπουργού για την απόκτηση πυρηνικών εργοστασίων θα είναι πάνω στο τραπέζι των συζητήσεων, όπως και η στάθμευση στην Ελλάδα πυρηνικών βομβαρδιστικών. Να σας θυμίσω πάντως την τύχη του τελευταίου – υπουργού εν προκειμένω… – που είχε μεγάλο πάθος με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Ηταν ο μακαρίτης Ακης Τσοχατζόπουλος! Και συνεχίζει να ισχύει το «κανόνια αντί για βούτυρο». Δείτε πόσα έδωσε ο κ. Μητσοτάκης προχθές και πόσα θα δώσει σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς! Αυτά….

Πηγή: in

Όχι, ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να πατήσει το κουμπί για να ξεκινήσει το κόμμα. Εχει πατηθεί προ πολλού. Το «επιστρέφω» στηρίζουν ήδη 18 ομάδες εργασίας που εδώ και καιρό δουλεύουν εντατικά πάνω στο εγχείρημα

Ενδεικτική της κυριαρχίας της εμπορικής επικοινωνίας πάνω στην ενημέρωση είναι η αντίληψη που συναντά κανείς σε πλήθος ρεπορτάζ για το «πώς ξεκινά ένα κόμμα». Κατά βάση αυτό που διαβάζεις δεν αφορά μια πολιτική πρωτοβουλία. Παραπέμπει περισσότερο στο λανσάρισμα ενός νέου προϊόντος, ενός σχήματος σε νυχτερινό μαγαζί με τα ονόματα στη μαρκίζα, στα εγκαίνια ενός πολυκαταστήματος, στην καθέλκυση ενός κρουαζιερόπλοιου, αλλά όχι στην ίδρυση ενός κόμματος. Εξου και όλες οι περιγραφές και οι «αποκαλύψεις» για το πώς «θα πατήσει το κουμπί» ο Τσίπρας.

Τα κόμματα, όμως, δεν είναι «προϊόντα», διαφημιστικές καμπάνιες, όσο και κάποιοι το λησμονούν. Τα κόμματα – τουλάχιστον αυτά που όντως εκπροσωπούν κάτι περισσότερο από την πολιτική φαντασίωση των ιδρυτών τους – αντιπροσωπεύουν πραγματικές δυναμικές μέσα στην κοινωνία. Συμπεριλαμβάνουν κοινωνικές δυνάμεις, συγκροτούν σχέσεις εκπροσώπησης με κομμάτια της κοινωνίας, προκύπτουν μέσα από τα σταυροδρόμια που αναδεικνύονται σε κάθε ιστορική συγκυρία και οργανώνονται για να κάνουν πράξη ένα όραμα για τον τόπο.

Γι’ αυτό ακόμη και όταν έχουν αρχηγούς, πάντα στην πραγματικότητα έχουν προκύψει ως ανάγκη και έχουν συγκροτηθεί «από τα κάτω», από ανθρώπους που είναι μέσα στην κοινωνία και που μεταφράζουν συλλογικά σε πολιτικό πρόγραμμα «την αγωνία αυτού του τόπου για ζωή», όπως αυτή έρχεται κάθε στιγμή στο προσκήνιο.

Μια ιστορική αναλογία, οικεία σε εμάς, είναι αυτή με την Φιλική Εταιρεία. Όλοι μπορεί να γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου ως «στιγμή» της Ελληνικής Επανάστασης, παρότι βέβαια ούτε στην Αγία Λαύρα ξεκίνησε, ούτε εκείνη την ημερομηνία, όμως όλοι ξέρουμε ότι η διεργασία που καταλήγει στον ένοπλο αγώνα ξεκινά καιρό πριν, εκεί που συναντάμε την Φιλική Εταιρεία και τη δράση της «κάτω από τη μύτη» των Οθωμανικών Αρχών.

Η Φιλική Εταιρεία δεν φτιάχτηκε από «ήρωες». Ούτε καν από πολέμαρχους. Από ανήσυχους εμπόρους, εμπνευσμένους σε μεγάλο βαθμό από τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης και του Διαφωτισμού δημιουργήθηκε, που με προσοχή και μυστικότητα διαμόρφωσαν ένα πλατύ δίκτυο που περιλάμβανε όλους όσους με βάση αυτά τα ιδανικά ήθελαν μια ελεύθερη πατρίδα, με ένα Σύνταγμα που να εγγυάται τις βασικές ελευθερίες και δικαιώματα και που ήταν διατεθειμένοι να πολεμήσουν: εμπόρους, ιερωμένους, οπλαρχηγούς, καραβοκύρηδες ακόμη και κοτζαμπάσηδες. Ήταν αυτή η «υπόγεια» δουλειά που επέτρεψε όταν ήρθε η ώρα και ένοπλοι να υπάρχουν και πόροι και ένα ευρύ δίκτυο ανθρώπων έτοιμων να συμμετέχουν στον ξεσηκωμό. Ένα δίκτυο που δεν «φαινόταν», αλλά όταν ήρθε η ώρα έκανε τη διαφορά.

Πρώτα από όλα γιατί σε αντίθεση με την εύκολη «επικοινωνιακή» αντίληψη της πολιτικής, που συχνά συγχέει την πολιτική διεργασία με τη μεταγραφική περίοδο στο ποδόσφαιρο – δηλαδή ποιος θα πάει που και με ποιον, με τι όρους, κ.λπ.–, αυτό που συμβαίνει συνδέεται πολύ περισσότερο με την αγωνία να διαμορφωθεί ένας σχηματισμός που να απαντάει σε μια ιστορική ανάγκη για τη χώρα: και αυτή δεν είναι άλλη από την ύπαρξη ενός πολιτικού σχηματισμού που να εκπροσωπεί τους εργαζομένους, τα λαϊκά στρώματα, τη μεσαία τάξη και να μπορεί να προτείνει μια σύγχρονη εκδοχή προοδευτικής δημοκρατικής πολιτικής που να βγάλει τη χώρα από τα νεοφιλελεύθερα αδιέξοδα του «υπαρκτού μητσοτακισμού».

Μόνο που για να φτιαχτεί ένας τέτοιος σχηματισμός απαιτείται πρώτα από όλα πολιτική κατεύθυνση και πρόγραμμα, που θα αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά μιας «ιδρυτικής διακήρυξης», αλλά και τη βάση εναλλακτικού σχεδίου διακυβέρνησης. Αυτό ακριβώς κάνει ένα ευρύ φάσμα από ομάδες που δουλεύουν αποκεντρωμένα και εστιασμένα, ώστε να υπάρξει πρόγραμμα γειωμένο και άρτια επεξεργασμένο. Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 18 ομάδες αυτή τη στιγμή δουλεύουν πάνω σε όλες τις πτυχές του προγράμματος που θα ανακοινωθεί με την ιδρυτική διακήρυξη. Δουλεύουν επισταμένως, συχνά τα μέλη μίας ομάδας δεν γνωρίζουν ποιες και ποιοι συμμετέχουν στις υπόλοιπες, και το επίδικο είναι ακριβώς η παραγωγή στρατηγικής. Σε μια πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα συλλογική προσπάθεια παραγωγής πολιτικού λόγου, την ώρα που άλλα κόμματα είτε απλώς κάνουν copy-paste από παλιές διακηρύξεις ή κάνουν το πρόγραμμα outsourcing σε κάθε λογής «ομάδες συμφερόντων».

Με τον ίδιο τρόπο φτιάχνεται και ο «μηχανισμός»: με ένα σύνολο πρωτοβουλιών που διαμορφώνουν πανελλαδικό ιστό και εξασφαλίζουν ότι υπάρχει η όρεξη, το μεράκι και η διάθεση προσφοράς. Φροντίζουν να εκπροσωπούνται όλες οι βασικές κοινωνικές κατηγορίες, αλλά και να κινητοποιηθούν – και αυτό είναι πολύ σημαντικό – άνθρωποι, που η επίσημη πολιτική μέχρι σήμερα τους απωθούσε να συμμετέχουν και να συνεισφέρουν με τη γνώση και την εμπειρία τους. Γιατί τα κόμματα φτιάχνουν ιστορικές δυναμικές όταν σε αυτά συμμετέχουν τα καλύτερα μυαλά κάθε γενιάς και όχι τα πιο κυνικά, που διαλέγουν την πολιτική γιατί είναι ο «εύκολος δρόμος» για να «κάνουν δουλίτσες» (αυτό ακριβώς που σήμερα πληρώνει ακριβά η κυβερνητική παράταξη και έχει οδηγήσει στην ηθική της κατάπτωση).

Όλα αυτά σημαίνουν ότι κανένα κουμπί δεν θα πατηθεί, γιατί πολύ απλά η διεργασία έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Και όταν ανακοινωθεί δεν θα είναι μια προσωπική αρχηγική πρωτοβουλία, που θα καλέσει την κοινωνία να ακολουθήσει. Αυτό που θα ανακοινωθεί θα εκπροσωπεί ένα νέο ιστορικό ρεύμα, μια τομή, με γερές ρίζες μέσα στην ελληνική κοινωνία.

Δεν θα πρόκειται απλώς για μια «πολιτική πρόταση», αλλά για πρόταση αλλαγής σελίδας στην πορεία του τόπου. Γιατί το στοίχημα σήμερα δεν είναι απλώς η επιστροφή σε κάποιες πολιτικές ρίζες, αλλά το να διατυπωθεί ως πολιτική μια ιστορική εναλλακτική πορεία. Με τον τρόπο που το έκανε η Φιλική Εταιρεία όταν έθεσε επί τάπητος το ζήτημα της διαμόρφωσης έθνους-κράτους, όπως το έκανε ο Βενιζέλος στις αρχές του 20ου αιώνα όταν έθεσε την πρόκληση του να γίνει η χώρα πραγματικά σύγχρονη, όπως το έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου με το αίτημα της αλλαγής βάζοντας τέλος στον Εμφύλιο. Με τον τρόπο που το χρειαζόμαστε σήμερα εάν θέλουμε να αποφύγουμε τον κατήφορο προς μια χώρα χαμηλών προσδοκιών, ένα μεγάλο οικόπεδο για επενδυτές δεύτερης διαλογής, χωρίς όραμα και χωρίς ελπίδα.

Αυτοί που γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις ήδη υπογραμμίζουν ότι ο πήχης μπαίνει ψηλά σε σχέση με την στράτευση σε μια τέτοια συλλογική προσπάθεια. Γι’ αυτό και όσοι επιχείρησαν να εφαρμόσουν δοκιμασμένες πρακτικές πολιτικού παραγοντισμού είδαν αμέσως να ανακαλούνται στον πάγκο, ορισμένοι να στέλνονται και στην εξέδρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Φόρουμ των Δελφών απέπνεε τη σιγουριά ενός ανθρώπου που όχι μόνο έχει κυβερνήσει αλλά και – κυρίως – ξέρει πώς πρέπει να κυβερνήσει τώρα, όχι μόνο λόγω του ηγετικού χαρίσματος, που ομολογουμένως έχει, αλλά κυρίως γιατί έχει επίγνωση ότι πατάει πάνω σε μια διεργασία που όντως θα του εξασφαλίσει τα «όπλα» να κυβερνήσει με έναν τρόπο που θα μπορέσει να «ξεκολλήσει» τη χώρα από τα σημερινά αδιέξοδα.

Και δεν είναι τυχαίο ότι ήδη μη δημοσιοποιημένες δημοσκοπήσεις, αυτές που δεν αναπαράγουν τη «μαγική εικόνα» μιας κυβερνητικής παντοδυναμίας σε «εκτιμήσεις ψήφου» παραλείποντας τα κόμματα που στην πραγματικότητα ήδη υπάρχουν ακόμη και εάν δεν έχουν επισήμως ανακοινωθεί, ήδη κάνουν σαφές ότι γύρω από το «κόμμα Τσίπρα» καταγράφεται εκλογική δυναμική που το φέρνει στη δεύτερη θέση, ακόμη και χωρίς να έχει ανακοινώσει πρόγραμμα και όνομα και χωρίς φυσικά να έχει βγάλει από την τωρινή «συνωμοτική συνθήκη» τον πλατύ και συγκροτημένο μηχανισμό της σύγχρονης «Φιλικής Εταιρείας». Πράγμα που προμηνύει ότι το τοπίο όταν γίνουν αυτές οι αναγκαίες κινήσεις θα είναι ριζικά διαφορετικό και ο πραγματικός πολιτικός συσχετισμός θα έχει ήδη ανατραπεί και θα μιλάμε για νέα συνθήκη.

Κατά συνέπεια ας μην αγωνιούν οι διάφοροι καλοθελητές πότε και πώς θα «πατήσει το κουμπί» ή θα «κόψει την κορδέλα». Γιατί στην πραγματικότητα η ανατροπή έχει ήδη ξεκινήσει. Ακόμη και εάν δεν γίνεται ορατή.

Πηγή: in

Το in παρουσιάζει δύο διαφημιστικά φυλλάδια που αποδίδονται στην εταιρεία - πρωταγωνιστή των υποκλοπών, Intellexa, τα οποία απευθύνονται στις «αρχές επιβολής του νόμου» και φορείς ασφάλειας και πληροφοριών, επιβεβαιώνοντας τα λεγόμενα του Ταλ Ντίλιαν ότι η εταιρεία συνεργάζεται μόνο με κυβερνήσεις και Αρχές επιβολής του νόμου και αυξάνοντας τα επιβαρυντικά στοιχεία για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον τότε δεξί χέρι του, ανιψιό και γενικό γραμματέα πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη

Νέα στοιχεία έρχονται να προστεθούν για τη συνεργασία της Intellexa με «Αρχές επιβολής του νόμου», πέραν των πολλαπλών παραδοχών του ιδρυτή της, Ταλ Ντίλιαν, που ταρακούνησαν το πολιτικό σκηνικό στη χώρα και έθεσαν, για ακόμη μια φορά, το Μέγαρο Μαξίμου και τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο επίκεντρο για το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων.

Επιπλέον τεκμήρια προκύπτουν από δύο εταιρικά φυλλάδια που αποδίδονται στην Intellexa, που διαφημίζουν τα προϊόντα της με σαφή στόχευση προς «αρχές επιβολής του νόμου» καθώς και φορείς ασφάλειας και πληροφοριών.

Σύμφωνα με υλικό που έχει στη διάθεσή του το in, το πρώτο θεματικό έντυπο εκτυπώθηκε τον Ιούνιο του 2021 από γραφιστική εταιρεία με έδρα το Μαρούσι, στο πλαίσιο της συμμετοχής της Intellexa στο συνέδριο ISS World. Το δεύτερο αφορά την παρουσίαση του κατασκοπευτικού λογισμικού Helios -παραλλαγή του Predator- και εκτυπώθηκε από εταιρεία με έδρα το Παλαιό Φάληρο, η οποία δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στον γραφιστικό σχεδιασμό. Με την τελευταία εταιρεία η Intellexa Limited BVI (που έδρευε στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους) είχε συνάψει και σύμβαση εμπιστευτικότητας. Και τα δύο έντυπα είναι στην αγγλική γλώσσα.

Στην Αθήνα η κύρια έδρα της Intellexa

Στο πρώτο έντυπο αναφέρεται ότι οι βασικές εγκαταστάσεις της Intellexa βρίσκονται σε Αθήνα και Παρίσι. Υπενθυμίζεται ότι στη γαλλική πρωτεύουσα δραστηριοποιήθηκε η εταιρεία Nexa, η οποία έχει κατηγορηθεί για πωλήσεις συστημάτων παρακολούθησης σε αυταρχικά καθεστώτα και έχει χαρακτηριστεί, σύμφωνα με ρεπορτάζ των Reporters United, ως «αναντικατάστατος συνεργάτης» του Ταλ Ντίλιαν.

Ωστόσο, στην παρουσίαση του συστήματος Helios γίνεται αναφορά σε κύρια έδρα της Intellexa στην Αθήνα, χωρίς καμία μνεία στο Παρίσι, όπως προκύπτει και από το σχετικό έγγραφο που παρουσιάζει το in.

Στον μαύρο κύκλο η αναφορά για τη βάση της Intellexa στην Αθήνα από την παρουσίαση του Helios

Λύσεις για υπηρεσίες πληροφοριών και επιβολής του νόμου

Στο πρώτο έντυπο περιλαμβάνεται συνοπτική παρουσίαση των προϊόντων της Intellexa, τα οποία -όπως αναφέρεται- εκτείνονται από εργαλεία συλλογής και ανάλυσης δεδομένων έως πλατφόρμες διαχείρισης υποθέσεων και ερευνών, αξιοποιώντας, μεταξύ άλλων, τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης και υπηρεσίες κυβερνοάμυνας.

Κομβικό στοιχείο των αναφορών αποτελεί η σαφής στόχευση προς αρχές επιβολής του νόμου. Όπως αναφέρεται στο «η Intellexa παρέχει ολοκληρωμένες τεχνολογικές λύσεις αιχμής, με επίκεντρο τις επιχειρήσεις, για την κάλυψη των αναγκών των Υπηρεσιών Πληροφοριών», διευκρινίζοντας ότι «από τη συλλογή μαζικών δεδομένων σε εθνικό επίπεδο έως τις στοχευμένες κυβερνοεπιχειρήσεις, το ευρύ χαρτοφυλάκιο προϊόντων μας υποστηρίζει τους οργανισμούς πληροφοριών στην εκπλήρωση της αποστολής τους, μέσω μιας υπερσύγχρονης πλατφόρμας ερευνών και εργαλείων συλλογής και ανάλυσης».

Στην ίδια παρουσίαση γίνεται λόγος για «κορυφαία συμμαχία στον τομέα των πληροφοριών», με ολοκληρωμένο χαρτοφυλάκιο τεχνολογιών και λύσεων που απευθύνονται σε υπηρεσίες πληροφοριών και αρχές επιβολής του νόμου διεθνώς. Αντίστοιχη κατεύθυνση αποτυπώνεται και στο έντυπο για το σύστημα Helios, όπου υπογραμμίζεται η παροχή «υψηλής ποιότητας, υπερσύγχρονων λύσεων πληροφοριών» προς τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι «νόμιμες υποκλοπές»

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η αναφορά στο πρώτο έντυπο περί «νόμιμων υποκλοπών». Το συγκεκριμένο στοιχείο ενισχύει περαιτέρω την εικόνα συνεργασίας με κρατικές αρχές, δεδομένου ότι… ιδιώτες δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν «νόμιμες υποκλοπές».

«Η Intellexa παρέχει στρατηγικούς αισθητήρες εθνικής εμβέλειας για τη συλλογή μαζικών δεδομένων και την ανάλυση όλων των επικοινωνιών των συνδρομητών. Οι λύσεις περιλαμβάνουν μια πλατφόρμα στοχευμένων νόμιμων υποκλοπών, συμβατών με όλους τους τύπους παρόχων δικτύου, μαζί με έναν ανιχνευτή IP υψηλής χωρητικότητας για τη μαζική ανάλυση της κίνησης του δικτύου», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Πηγή: in

Ο νομπελίστας φυσικός David Gross σοκάρει. Πυρηνικά όπλα και Τεχνητή Νοημοσύνη απειλούν να αφανίσουν την ανθρωπότητα μέσα στα επόμενα 35 χρόνια.

Η αναζήτηση μιας ενιαίας θεωρίας που θα εξηγεί όλες τις θεμελιώδεις δυνάμεις του σύμπαντος αποτελεί ίσως το απόλυτο, αιώνιο Ιερό Δισκοπότηρο της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον βραβευμένο με Νόμπελ φυσικό David Gross, το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επίτευξη αυτού του τεράστιου επιστημονικού άλματος δεν είναι η εγγενής πολυπλοκότητα των μαθηματικών ή η έλλειψη τεχνολογίας, αλλά κάτι πολύ πιο ανατριχιαστικό: ο ίδιος ο χρόνος που απομένει στην ανθρωπότητα. Σε μια εξαιρετικά αποκαλυπτική συνέντευξη, ο Gross κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, εκτιμώντας με μαθηματική ψυχραιμία ότι οι πιθανότητες να καταφέρει το είδος μας να επιβιώσει αλώβητο για τα επόμενα 50 χρόνια είναι δραματικά, ίσως και μηδαμινά, μικρές.

Από την καρδιά του ατόμου στα όρια του χωροχρόνου

Η πορεία του Gross προς την κορυφή της παγκόσμιας επιστήμης ξεκίνησε δειλά στα 13 του χρόνια, όταν του έκαναν δώρο ένα βιβλίο εκλαϊκευμένης επιστήμης με την υπογραφή του ίδιου του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Αυτή η αρχική σπίθα τον οδήγησε να αφιερώσει τη ζωή του στην κατανόηση των δομικών λίθων του σύμπαντος. Το 2004, η προσπάθειά του ανταμείφθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την ανάπτυξη της αρχής της «ασυμπτωτικής ελευθερίας».

Ωστόσο, το μεγάλο, άλυτο αίνιγμα παρέμενε η τέταρτη δύναμη: η βαρύτητα. Στην προσπάθειά του να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, ο Gross άφησε πίσω του τον ατομικό πυρήνα και στράφηκε στη Θεωρία των Χορδών. Στόχος του είναι να κατανοήσει τη φύση του χωροχρόνου στις πιο ακραίες, αδιανόητα μικροσκοπικές κλίμακες του σύμπαντος —συγκεκριμένα στην κλίμακα Planck. Σε αυτό το επίπεδο, οι ίδιες οι παραδοσιακές έννοιες του χώρου και του χρόνου καταρρέουν και η βαρύτητα μετατρέπεται σε μια κυρίαρχη, απρόβλεπτη δύναμη.

Η αληθινή απειλή: Μετρώντας αντίστροφα για την Αποκάλυψη

Παρά το άσβεστο πάθος του για τα μυστήρια της δημιουργίας, ο Gross σήμερα δηλώνει εμμονικά απασχολημένος με ένα πολύ πιο γήινο, σκοτεινό και άμεσο πρόβλημα: την επιβίωση του είδους μας. Όταν ρωτήθηκε ευθέως αν πιστεύει ότι σε 50 χρόνια θα έχουμε επιτέλους στα χέρια μας μια ενοποιημένη θεωρία της φυσικής, η απάντησή του έκοψε την ανάσα: «Περνάω ένα μέρος του χρόνου μου προσπαθώντας να πω στον κόσμο ότι οι πιθανότητες να ζει σε 50 χρόνια είναι πάρα πολύ μικρές».

Σε αντίθεση με τη σχετική «σταθερότητα» του Ψυχρού Πολέμου, όπου η ισορροπία του τρόμου μοιραζόταν ανάμεσα σε δύο μόνο υπερδυνάμεις, σήμερα το παγκόσμιο σκηνικό είναι εφιαλτικά χαοτικό. Εννέα διαφορετικές χώρες διαθέτουν πυρηνικά οπλοστάσια. Οι ιστορικές συνθήκες ελέγχου των εξοπλισμών έχουν διαλυθεί, τα όπλα γίνονται όλο και πιο ανεξέλεγκτα, και τα ενεργά πολεμικά μέτωπα διατηρούν την παγκόσμια γεωπολιτική ένταση στα ύψη.

Η τεχνητή νοημοσύνη ως καταλύτης της καταστροφής

Ένα από τα πιο ανησυχητικά, ίσως και τρομακτικά, σημεία της προειδοποίησής του αφορά την άμεση εμπλοκή της Τεχνητής Νοημοσύνης στα στρατιωτικά συστήματα λήψης αποφάσεων. Ο Gross επισημαίνει με έμφαση ότι η ταχύτητα των σύγχρονων όπλων είναι τέτοια, που οι παγκόσμιες στρατιωτικές ηγεσίες θα μπουν αναπόφευκτα στον πειρασμό να παραδώσουν τον έλεγχο των πυρηνικών αποφάσεων αποκλειστικά σε αλγόριθμους.

Όταν οι αρχηγοί κρατών έχουν στη διάθεσή τους μόλις 20 λεπτά για να αποφασίσουν αν θα εξαπολύσουν εκατοντάδες πυρηνικούς πυραύλους ως αντίποινα σε μια υποτιθέμενη επίθεση, η πλήρης μεταβίβαση της ευθύνης στην Τεχνητή Νοημοσύνη (για χάρη της αστραπιαίας αντίδρασης) φαντάζει δυστυχώς ως η μόνη «λειτουργική» επιλογή. Εδώ ακριβώς, όμως, κρύβεται η απόλυτη παγίδα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, όσοι ασχολούνται έστω και λίγο με την τεχνητή νοημοσύνη γνωρίζουν ότι τα συστήματα αυτά είναι επιρρεπή σε μοιραία λάθη και συχνά έχουν «παραισθήσεις» (hallucinations), κατασκευάζοντας δεδομένα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ένα τέτοιο «τεχνικό σφάλμα», όταν ελέγχει το πυρηνικό οπλοστάσιο της Γης, θα αποτελούσε την οριστική ταφόπλακα του είδους μας.

Ο Gross πιστεύει ότι ίσως αυτή να είναι και η πιο πειστική εξήγηση για το περίφημο Παράδοξο του Φέρμι —γιατί δηλαδή, σε ένα αχανές σύμπαν, δεν έχουμε έρθει ποτέ σε επαφή με άλλους νοήμονες πολιτισμούς. Η απάντηση είναι σκοτεινή και απλή: οι προηγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί πιθανότατα αυτοκαταστρέφονται πριν προλάβουν να επικοινωνήσουν, μόλις φτάσουν στο επίπεδο της πυρηνικής ικανότητας και της αυτοματοποίησης.

Υπάρχει ακόμα ελπίδα;

Παρά το ζοφερό και ασφυκτικό τοπίο που σκιαγραφεί, ο επιστήμονας δεν παραδίδεται στην απόλυτη μοιρολατρία. Υπενθυμίζει πώς η επιστημονική κοινότητα κατάφερε στο παρελθόν, με επίμονο αγώνα, να πείσει τον κόσμο για τον πραγματικό, απτό κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής. Η απειλή των πυρηνικών όπλων είναι ένα απολύτως ανθρωπογενές πρόβλημα. Είναι εργαλεία που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι, και άρα είμαστε εμείς —θεωρητικά τουλάχιστον— αυτοί που έχουμε τη δύναμη να τα σταματήσουμε. Η λύση ξεκινά από την αποκατάσταση της διπλωματίας και τη δέσμευση σε νέες, αυστηρές συνθήκες αφοπλισμού.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο αν θα μπορέσουμε ποτέ, ως νοήμονα όντα, να κατανοήσουμε τα βαθύτερα μυστικά του χωροχρόνου. Το πραγματικό, υπαρξιακό ερώτημα είναι αν θα προλάβουμε να ξεπεράσουμε τα ίδια μας τα σκοτάδια και να επιβιώσουμε από τα ίδια μας τα δημιουργήματα, πριν το ρολόι της ιστορίας μηδενίσει οριστικά.

Πηγή: Live Science