το νέο μεγάλο κλέψιμο των χρημάτων;

Το ψηφιακό ευρώ, αναμένεται να αποτελέσει ένα σύγχρονο μέσο πληρωμής, σχεδιασμένο να καλύπτει τις ανάγκες όλων των Ευρωπαίων πολιτών στην ψηφιακή εποχή όπως αναφέρει η ΤτΕ

Στο δρόμο προς το ψηφιακό ευρώ κινείται σταθερά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχοντας ορίσει συγκεκριμένα ορόσημα που θα οδηγήσουν στην έκδοσή του και στην κυκλοφορία του από το 2029 με κύριο χαρακτηριστικό τις offline πληρωμές. Νωρίτερα και για διάστημα ενός έτους το ψηφιακό ευρώ θα τεθεί σε πιλοτική κυκλοφορία. Οι offline πληρωμές με το ψηφιακό ευρώ σημαίνουν ότι δεν θα υπάρχει ψηφιακό αποτύπωμα της συναλλαγής των καταναλωτών γεγονός που εξασφαλίζει την απαιτούμενη ιδιωτικότητα, ώστε να καταστεί ανταγωνιστικό απέναντι στα μετρητά.

Σήμερα η όλη διαδικασία έχει περάσει από τη φάση του σχεδιασμού σε αυτήν της τεχνικής υλοποίησης του εγχειρήματος, όπως προκύπτει από το ειδικό κεφάλαιο για τα βήματα προς το ψηφιακό ευρώ που περιλαμβάνεται στην έκθεση του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος που παρουσιάστηκε την προηγούμενη Δευτέρα.

Πρόκειται, σύμφωνα με το ΑΠΕ,  για την τρίτη φάση που περιλαμβάνει το διάστημα Οκτώβριος 2025-Σεπτέμβριος 2027 το οποίο επικεντρώνεται στην περαιτέρω ανάπτυξη και επιχειρησιακή προετοιμασία του ψηφιακού ευρώ. Οι τρεις άξονες εργασίας περιλαμβάνουν: α) την προώθηση της τεχνικής ετοιμότητας με την ανάπτυξη της υποδομής και των προτύπων, β) την προετοιμασία πιλοτικών δοκιμών και γ) τη στενότερη συνεργασία με φορείς της αγοράς για την οριστικοποίηση του εγχειριδίου κανόνων. Η φάση αυτή είναι κρίσιμη, δεδομένου ότι συνιστά τη γέφυρα μεταξύ σχεδιασμού και πρακτικής εφαρμογής, με την επιδίωξη να διασφαλιστεί ότι το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί με ασφάλεια, αξιοπιστία και ευρεία αποδοχή σε όλη την ευρωζώνη.

1. Η φάση διερεύνησης (Οκτώβριος 2020-Οκτώβριος 2023): Η πρώτη φάση επικεντρώθηκε στην εξέταση της σκοπιμότητας και στον καθορισμό των βασικών χαρακτηριστικών του ψηφιακού ευρώ, ορίζοντας και τις θεμελιώδεις αρχές για την υιοθέτηση και χρήση του: μέγιστη προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών, προσβασιμότητα και ευκολία στη χρήση για όλες τις κοινωνικές ομάδες και διασφάλιση ότι το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί συμπληρωματικά προς τα μετρητά. Η φάση ολοκληρώθηκε επιτυχώς με την έγκριση ενός ισχυρού στρατηγικού πλαισίου, ανοίγοντας τον δρόμο για τα επόμενα βήματα.

2. Η φάση προετοιμασίας (Νοέμβριος 2023-Οκτώβριος 2025): Η περίοδος αυτή σηματοδότησε τη μετάβαση από τη θεωρητική διερεύνηση στον πρακτικό σχεδιασμό. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το Ευρωσύστημα εργάστηκε για τον προσδιορισμό των λειτουργικών και τεχνικών χαρακτηριστικών του ψηφιακού ευρώ, τη διερεύνηση πιλοτικών λύσεων και τη συνεργασία με τράπεζες και άλλους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών. Ορόσημο της δεύτερης φάσης αποτέλεσε η πρώτη έκδοση του εγχειριδίου κανόνων (Rulebook) για το ψηφιακό ευρώ, η οποία αποτυπώνει τους βασικούς κανόνες χρήσης και λειτουργίας του, καθώς και τους ρόλους και τις υποχρεώσεις όλων των συμμετεχόντων στο οικοσύστημα του ψηφιακού ευρώ. Το εγχειρίδιο αυτό, η επεξεργασία του οποίου βρίσκεται σε εξέλιξη, λειτουργεί ως κοινό πλαίσιο αναφοράς, ενισχύοντας τη διαφάνεια, τη συνέπεια, τη νομική ασφάλεια και το στιβαρό πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης.

Τα πλεονεκτήματα από την δημιουργία του ψηφιακού ευρώ, όπως τα καταγράφει η Τράπεζα της Ελλάδος, είναι τα ακόλουθα:

-Το ψηφιακό ευρώ, αναμένεται να αποτελέσει ένα σύγχρονο μέσο πληρωμής, σχεδιασμένο να καλύπτει τις ανάγκες όλων των Ευρωπαίων πολιτών στην ψηφιακή εποχή.

– Θα είναι προσβάσιμο σε όλους τους πολίτες της ζώνης του ευρώ, οι οποίοι θα μπορούν να το αποκτούν και να το χρησιμοποιούν με ίσους όρους.

– Θα γίνεται καθολικά αποδεκτό για πληρωμές σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ και υπό προϋποθέσεις και σε άλλες χώρες, εντός ή εκτός της ΕΕ.

– Θα αξιοποιεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό υφιστάμενες υποδομές και τεχνικά πρότυπα για την αποδοχή και τον διακανονισμό του, ελαχιστοποιώντας το κόστος προσαρμογής της αγοράς.

-Θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό στο ευρωπαϊκό τοπίο πληρωμών, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτηση από μη ευρωπαϊκούς παρόχους.

– Θα εισαγάγει νέες δυνατότητες χρήσης, όπως οι εκτός σύνδεσης (offline) πληρωμές.

– Θα ωθήσει τις τράπεζες και τους λοιπούς παρόχους υπηρεσιών πληρωμών να αναπτύξουν νέα προϊόντα σε συνδυασμό με το ψηφιακό ευρώ.

– Θα λειτουργεί με τα πλέον απαιτητικά πρότυπα ασφάλειας και εντός αυστηρού πλαισίου προστασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών.

“Το ψηφιακό ευρώ έχει ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον της Ευρώπης, καθώς ενισχύει τη νομισματική κυριαρχία στη ζώνη του ευρώ και την ανθεκτικότητα του ευρωπαϊκού χώρου πληρωμών. Προσφέρει μια αξιόπιστη δημόσια εναλλακτική λύση σε χρήμα κεντρικής τράπεζας έναντι των διαθέσιμων ιδιωτικών μέσων πληρωμών και στηρίζει την καινοτομία. Παράλληλα, συμβάλλει στη χρηματοοικονομική ένταξη, παρέχοντας τη δυνατότητα σε όλους τους πολίτες να συμμετέχουν στην ψηφιακή οικονομία” καταλήγει η Τράπεζα της Ελλάδος στην παρουσίασή της για το ψηφιακό ευρώ.

Ο πόλεμος διατρέχει το έργο του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (1930-2022) σαν μια ανεξέλεγκτη και τραυματική δύναμη που διαπερνά τα καλλιτεχνικά χαρακώματα του 20ού αιώνα - Μια νέα έκθεση το φωτίζει.

Η έκθεση «Fraternity of Metaphors» συγκεντρώνει περισσότερα από 300 εκθέματα στο La Virreina της Βαρκελώνης, αφιερωμένα στον σκηνοθέτη και στην επίδραση που άσκησαν στο έργο του οι ένοπλες συγκρούσεις σε περιοχές όπως η Ισπανία, η Παλαιστίνη και η Βοσνία. Ο πόλεμος διατρέχει το έργο του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (1930-2022) σαν μια ανεξέλεγκτη και τραυματική δύναμη που διαπερνά τα καλλιτεχνικά χαρακώματα του 20ού αιώνα.

«Μερικές φορές, εμφανίζεται ως εικονογραφικό θέμα ή μοτίβο» σχολιάζει η Elsa Fernández Santos στην El País και συνεχίζει: «Άλλες φορές, ως κάτι σημασιολογικό, εννοιολογικό και συναισθηματικό που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της σχέσης που διατηρούσε ο Γαλλοελβετός σκηνοθέτης με τις εικόνες και την ιστορία του κινηματογράφου».

Είναι μια επιρροή που γίνεται αισθητή από την αρχή έως το τέλος της καριέρας του: από την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, Opération Béton (1954-55), έως το τελευταίο του έργο που δημιουργήθηκε μετά θάνατον, Trailer of a Film That Will Never Exist: «Phony Wars» (2023).

«Μια ταινία είναι ένα θεωρητικό τουφέκι και ένα τουφέκι μια πρακτική ταινία», δήλωσε ο Γκοντάρ σε μια συνέντευξη τη δεκαετία του ’70, παραφράζοντας έναν διάλογο από την ταινία La Chinoise (1967), πριν προσθέσει: «Ευτυχώς δεν έχω κανένα όπλο, γιατί είμαι τόσο μυωπικός που πιθανότατα θα σκότωνα όλους τους φίλους μου. Έχω την εντύπωση ότι είμαι λιγότερο μυωπικός σε μια ταινία».

Μεταξύ των εκθεμάτων που παρουσιάζονται βρίσκονται φωτογραφίες από την ταραχώδη εφηβεία του Γκοντάρ και την οικογένεια της μητέρας του, καθώς και ένα αντίτυπο του βιβλίου του Αλμπέρ Καμύ, Ο μύθος του Σισύφου

Σημειωματάριο μοντάζ για το ντοκιμαντέρ «Le livre d’image» του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, που κυκλοφόρησε το 2018

«Η Αδελφότητα των Μεταφορών»

Από τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο -μια εμμονή για τη γενιά του Γκοντάρ- έως τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, την Ινδοκίνα, την Αλγερία, το Βιετνάμ, τη Βοσνία και την Παλαιστίνη, η ένταση της μάχης είναι εμφανής στα περισσότερα από 200 έργα, μεταξύ των οποίων μεγάλου μήκους ταινίες, ταινίες μικρού μήκους, διαφημίσεις, τηλεοπτικά προγράμματα και κινηματογραφικά κολάζ, που αντανακλούν τις ιδέες ενός από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του 20ού αιώνα.

«Η Αδελφότητα των Μεταφορών» (Fraternity of Metaphors) είναι ο τίτλος της έκθεσης που εκτείνεται σε 15 αίθουσες του La Virreina στη Βαρκελώνη από τις 27 Μαρτίου: 300 εκθέματα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά μιας συναρπαστικής και εξαντλητικής έρευνας για το πώς ο πόλεμος προκάλεσε μια επανάσταση στον κινηματογράφο.

Ο Μανουέλ Ασίν, επιμελητής της έκθεσης που διοργανώθηκε σε συνεργασία με το νεοσύστατο Ίδρυμα Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, αναφέρει ότι άντλησε τον τίτλο της έκθεσης από ένα απόσπασμα του έργου του Γκοντάρ «Ιστορίες του Κινηματογράφου» (1987-1998), στο οποίο ο σκηνοθέτης γράφει για τη στιγμή που ο Ανρί Λανγκλουά, μια σημαντική επιρροή στο γαλλικό σινεμά, πρόβαλε τη Sierra de Teruel, τη μοναδική ταινία του επιδραστικού Γάλλου διανοούμενου Αντρέ Μαλρώ, ο οποίος τη γύρισε κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.

«Ο Γκοντάρ λέει ότι δεν ήταν μόνο τα γεγονότα στην Ισπανία που τους συγκλόνισαν, αλλά και η “αδελφότητα των μεταφορών”, μια φράση που δανείζεται από την κριτική που έγραψε ο Μπαζέν για το Sierra de Teruel και η οποία, κατά τη γνώμη του, εξηγεί πώς οι εικόνες του Μαλρώ συνδέονται με τους δύο αποικιακούς πολέμους που διεξήγαγε η Γαλλία εκείνη την εποχή –στην Ινδοκίνα και την Αλγερία» εξηγεί ο Ασίν.

Το Με Κομμένη την Ανάσα είναι γαλλική περιπέτεια του 1960 σε σκηνοθεσία και σενάριο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό και Τζιν Σίμπεργκ

Ο «Χρυσός της Μόσχας»

Η έκθεση αντικατοπτρίζει την προτίμηση του Γκοντάρ για το οπτικό κολάζ μέσω συνδεόμενων εικόνων που συνοδεύονται από κάθε είδους τεκμήρια, από αδημοσίευτα σενάρια έως ηχογραφήσεις, βιβλία, περιοδικά, αφίσες, φωτογραφίες, πίνακες και σχέδια.

Η έκθεση μας μεταφέρει από την προετοιμασία της ταινίας Film socialisme (2010), η οποία αποτελεί μια αναφορά στη Βαρκελώνη, σε μια ηχογράφηση του ίδιου του σκηνοθέτη, ο οποίος αφηγείται μια ιστορία σχετική με τα τραπεζικά αποθέματα της Ισπανικής Δημοκρατίας, γνωστά ως «Χρυσός της Μόσχας».

Je vous salue, Sarajevo’ (Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, 1993)

Αντιμιλιταριστικός μύθος

Αξίζει επίσης να σημειωθεί η ανακάλυψη μιας ηχογράφησης του Ρομπέρτο Ροσελίνι, ο οποίος αφηγείται τον αντιμιλιταριστικό μύθο μιας άλλης από τις πρώτες ταινίες του Γκοντάρ, The Carabinieri (1963).

Η έκθεση επικεντρώνεται σε λιγότερο γνωστές προσωπικότητες, όπως ο Αντριέν Πορσέ, σκηνοθέτης πολεμικών ντοκιμαντέρ και μέλος της Στήλης Ντουρούτι (μιας αναρχικής πολιτοφυλακής που πολέμησε στο πλευρό της Ισπανικής Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου).

Ο Πορσέ ήταν διευθυντής φωτογραφίας στην πρώτη ταινία μικρού μήκους του Γκοντάρ, Opération Béton –ένας τίτλος που ήδη φέρει στρατιωτικές συνειρμούς.

Μεταξύ των εκθεμάτων που παρουσιάζονται βρίσκονται φωτογραφίες από την ταραχώδη εφηβεία του Γκοντάρ και την οικογένεια της μητέρας του, καθώς και ένα αντίτυπο του βιβλίου του Αλμπέρ Καμύ, Ο μύθος του Σισύφου, το οποίο είχε μεγάλη επίδραση στον 15χρονο Γκοντάρ και περιέχει αποσπάσματα από τον Μαλρώ και τον Πολ Ελυάρ, καθώς και τη φράση «Ο πόλεμος είμαι εγώ» η οποί αποδίδεται στον Χίτλερ.

Η φιγούρα της καλλιτέχνιδας Αν-Μαρί Μιέβιλ, συντρόφου του για μισό αιώνα, έρχεται στο προσκήνιο. «Άνθρωποι που δεν αγαπούν τις ίδιες ταινίες δεν μπορούν να είναι μαζί», είχε πει κάποτε ο Γκοντάρ. Στη συνέχεια, έγινε η κύρια συνεργάτιδά του

Αν-Μαρί Μιέβιλ, Χωρίς τίτλο / Ο Βίλι Λουμπτσάνσκι και ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ δοκιμάζουν την κάμερ Aäton 8-35, 1979

Η Αν-Μαρί Μιέβιλ

Στα μισά της έκθεσης, η φωνή του Λέο Φερρέ συνοδεύει τη δημοσιογραφική δραστηριότητα του Γκοντάρ: τις μάχες του Μαΐου του ’68 και άλλα κινήματα διαμαρτυρίας που κορυφώνονται στην εποχή της κολεκτίβας του Τζίγκα Βερτόφ.

Η φιγούρα της καλλιτέχνιδας Αν-Μαρί Μιέβιλ, συντρόφου του για μισό αιώνα, έρχεται στο προσκήνιο. «Άνθρωποι που δεν αγαπούν τις ίδιες ταινίες δεν μπορούν να είναι μαζί», είχε πει κάποτε ο Γκοντάρ. Στη συνέχεια, έγινε η κύρια συνεργάτιδά του.

Μαζί ξεκίνησαν δεκάδες περιπέτειες, από το Σαράγεβο μέχρι τη Μοζαμβίκη και την Παλαιστίνη, η οποία κατέληξε να αποτελεί «τη μεγάλη μεταφορά» κατά την άποψη του Γκοντάρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα έργα του ενσωμάτωσαν μια νέα κάμερα, την Aäton 8-35, η οποία είχε ως στόχο να συνδυάσει την ταινία 35 χιλιοστών με την ελαφρότητα μιας Super-8, και η οποία εκτίθεται στην έκθεση.

Η κατάληψη

«Οι μεγάλες εθνικές κινηματογραφικές παραγωγές, με εξαίρεση τη Γερμανία, είχαν πάντα σπουδαίες πολεμικές ταινίες και, ειδικότερα, ταινίες εμφυλίου πολέμου», δήλωσε ο Γκοντάρ αναφερόμενος στις ταινίες «Η γέννηση ενός Έθνους» (1915) στις Ηνωμένες Πολιτείες, «Το θωρηκτό Ποτέμκιν» (1925) στη Ρωσία και «Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη» (1945) στην Ιταλία.

«Για τον Γκοντάρ, η εικόνα αποτελεί κοινωνική, επιστημονική και πολιτική έρευνα», λέει ο Ασίν. «Πάντα υποστήριζε ότι ο καλύτερος κινηματογράφος ήταν αυτός της εποχής του βωβού κινηματογράφου και ότι, κατά κάποιον τρόπο, ο ήχος τον “κατέλαβε”. Το έλεγε χρησιμοποιώντας αυτή τη στρατιωτική ορολογία, τη φανταστική δύναμη των λέξεων, η οποία για εκείνον προσέθετε λόγο και ιδεολογία. Υπό αυτή την έννοια, η τηλεόραση ήταν το αποκορύφωμα αυτής της κατάληψης».

*Με στοιχεία από elpais.com | Περισσότερες πληροφορίες ajuntament.barcelona.cat

«Prière pour refusniks», του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, που κυκλοφόρησε το 2004

«Δεν νομίζω ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου προορίζεται να κακοποιηθεί με τον τρόπο που το κάνουν μερικοί άνθρωποι», ανέφερε ο πάπας Λέων, απαντώντας στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ

Το μήνυμα ότι θα συνεχίσει να μιλάει ενάντια στον πόλεμο και υπέρ της ειρήνης έστειλε ο πάπας Λέων, μετά τη χθεσινοβραδινή επίθεση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, στο πρόσωπό του.

Ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτηση που πραγματοποίησε στο Truth Social υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι ο Πάπας ήταν «αδύναμος στο έγκλημα και πολύ κακός για την εξωτερική πολιτική». Συνέχισε λέγοντας πως «αν δεν βρισκόμουν στον Λευκό Οίκο, ο Λέων δεν θα ήταν στο Βατικανό»..

Ο πάπας Λέων είπε στο Reuters ότι δεν ήθελε να μπει σε αντιπαράθεση με τον Ντ. Τραμπ.

Τόνισε, ακόμη, ότι «θα συνεχίσω να μιλάω δυνατά ενάντια στον πόλεμο, επιδιώκοντας να προωθήσω την ειρήνη, να προωθήσω τον διάλογο και τις πολυμερείς σχέσεις μεταξύ των κρατών για να βρούμε δίκαιες λύσεις στα προβλήματα».

Όσα είχε αναφέρει ο Ντόναλντ Τραμπ:

«Ο Πάπας Λέων είναι ΑΔΥΝΑΜΟΣ στο Έγκλημα και πολύ κακός στην εξωτερική πολιτική. Μιλά για τον “φόβο” της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά δεν αναφέρει τον ΦΟΒΟ που είχε η Καθολική Εκκλησία, και όλες οι άλλες χριστιανικές οργανώσεις, κατά τη διάρκεια του COVID, όταν συνελάμβαναν ιερείς, πάστορες και όλους τους υπόλοιπους επειδή τελούσαν λειτουργίες, ακόμη κι όταν βρίσκονταν σε εξωτερικούς χώρους και κρατούσαν αποστάσεις δέκα ή ακόμη και είκοσι ποδιών.

Και δεν θέλω έναν Πάπα που επικρίνει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών επειδή κάνω ακριβώς αυτό για το οποίο εκλέχθηκα, με συντριπτική νίκη, να πετυχαίνω ιστορικά χαμηλά επίπεδα εγκληματικότητας και να δημιουργώ τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αγορά στην Ιστορία.

Ο Λέων θα έπρεπε να είναι ευγνώμων, γιατί, όπως όλοι γνωρίζουν, αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη. Δεν βρισκόταν σε καμία λίστα για τη θέση του Πάπα και τοποθετήθηκε εκεί από την Εκκλησία επειδή ήταν Αμερικανός και πίστεψαν ότι αυτός θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστεί ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τζ. Τραμπ. Αν δεν βρισκόμουν στον Λευκό Οίκο, ο Λέων δεν θα ήταν στο Βατικανό.

Δυστυχώς, ο Λέων είναι αδύναμος στο έγκλημα, αδύναμος στα πυρηνικά όπλα, κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου, ούτε και το γεγονός ότι συναντά υποστηρικτές του Ομπάμα, όπως ο Ντέιβιντ Άξελροντ, ένας ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ της Αριστεράς, που ήταν από εκείνους που ήθελαν να συλλαμβάνονται οι πιστοί και οι κληρικοί.

Ο Λέων πρέπει να συνέλθει ως Πάπας, να χρησιμοποιήσει κοινή λογική, να σταματήσει να εξυπηρετεί τη Ριζοσπαστική Αριστερά και να επικεντρωθεί στο να είναι ένας σπουδαίος Πάπας, όχι πολιτικός. Αυτό τον βλάπτει πολύ και, το σημαντικότερο, βλάπτει την Καθολική Εκκλησία!

Πρόεδρος ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΖ. ΤΡΑΜΠ».