ενημέρωση 6:24, 30 September, 2026

Όταν ο Elvis Presley ζήτησε τη Cher σε ραντεβού, εκείνη του έριξε «άκυρο»

Ο Elvis Presley, ήδη εδραιωμένος ως απόλυτο σύμβολο της αμερικανικής μουσικής βιομηχανίας, απηύθυνε πρόσκληση για ραντεβού στη Cher. Και εκείνη του έριξε μια διακριτικότατη «χυλόπιτα».


Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, σε μια περίοδο όπου το Χόλιγουντ λειτουργούσε ακόμη με τους δικούς του άγραφους κανόνες, σημειώθηκε ένα περιστατικό που έμελλε να παραμείνει στη σφαίρα των «ανεκπλήρωτων επιθυμιών». Ο Elvis Presley, ήδη εδραιωμένος ως απόλυτο σύμβολο της αμερικανικής μουσικής βιομηχανίας, απηύθυνε πρόσκληση για ραντεβού στη Cher. Και εκείνη του έριξε μια διακριτικότατη «χυλόπιτα».

Η στιγμή αυτή τοποθετείται χρονικά λίγο μετά το πολύκροτο διαζύγιο της Cher από τον Sonny Bono. Η καλλιτέχνιδα βρισκόταν τότε σε μια φάση ανασυγκρότησης, επιχειρώντας να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της ως σόλο ερμηνεύτρια, μακριά από τον άνδρα που την είχε καθιερώσει. Ήταν μια εύθραυστη περίοδος μετάβασης, όπου η προσωπική και επαγγελματική της εικόνα επαναδιαμορφωνόταν σταδιακά.

Μέσα σε αυτό το μεταβατικό πλαίσιο, ο Elvis Presley δεν μπόρεσε να αγνοήσει το ενδιαφέρον του για την νεαρή τραγουδίστρια. Φυσικά, επειδή ήταν αυτός που ήταν, δεν θα μπορούσε απλώς να της ζητήσει να βγούνε αυτοπροσώπως. Μέσω κοινών γνωστών, διατυπώθηκε η πρόθεση: ο «Βασιλιάς» επιθυμούσε να τη γνωρίσει καλύτερα. Για τους περισσότερους, μια τέτοια πρόσκληση θα αποτελούσε αυτονόητη ευκαιρία. Για τη Cher, ωστόσο, η απόφαση δεν υπήρξε εξίσου απλή.

Χρόνια αργότερα, η ίδια επιβεβαίωσε το περιστατικό, μεταξύ άλλων και σε τηλεοπτική της εμφάνιση το 2013, αποκαλύπτοντας ένα κίνητρο που προκάλεσε εντύπωση. Η άρνησή της δεν συνδεόταν με κάποια αρνητική στάση απέναντι στον Elvis Presley. Αντιθέτως, προερχόταν από έναν ιδιότυπο θαυμασμό.

Μεγαλώνοντας, η Cher είχε παρακολουθήσει την εκρηκτική πορεία του Elvis Presley στη μουσική και στον κινηματογράφο. Στη συνείδησή της δεν επρόκειτο απλώς για έναν ακόμη διάσημο καλλιτέχνη, αλλά για μια μορφή μυθική, συνυφασμένη με την μεταπολεμική πορεία ολόκληρης της αμερικανικής ηπείρου. Ένα σημείο αναφοράς που είχε ήδη καταλάβει μια ξεχωριστή θέση στο συλλογικό φαντασιακό. Η ιδέα μιας προσωπικής συνάντησης, σε ένα πλαίσιο καθημερινό όπως ένα δείπνο, δημιουργούσε μια αίσθηση αμηχανίας που η ίδια δεν μπορούσε εύκολα να διαχειριστεί.

Παράλληλα, υπήρχε και ένας δεύτερος, περισσότερο πρακτικός λόγος. Ο Elvis Presley δεν κινούνταν ποτέ μόνος. Το περιβάλλον του, ο στενός κύκλος συνεργατών και φίλων που είχε αποκτήσει σχεδόν θρυλικές διαστάσεις, διαμόρφωνε σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες της καθημερινότητάς του. Η περίφημη Memphis Mafia ήταν το μαυροντυμένο entourage του «Βασιλιά» - μια ομάδα από φίλους, σωματοφύλακες, συνεργάτες, ξαδέρφια και γνωστούς του Elvis που τον ακολουθούσαν όπου πήγαινε, από τα 50s που έκανε το ντεμπούτο του, μέχρι και τον θάνατό του. Η παρουσία αυτού του κλειστού και ελεγχόμενου πλαισίου δημιουργούσε την αίσθηση ενός κόσμου στον οποίο η Cher δεν ήταν βέβαιη ότι θα μπορούσε να ενταχθεί με άνεση.

Η ίδια έχει αναφέρει ότι αμφέβαλλε κατά πόσο θα αισθανόταν οικεία μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Έχοντας ήδη αρχίσει να αντιλαμβάνεται τις ιδιαιτερότητες της φήμης και τους περιορισμούς που αυτή επιβάλλει, επέλεξε να προστατεύσει την ανεξαρτησία της, αποφεύγοντας μια συνθήκη που ενδεχομένως θα την εγκλώβιζε.

Ωστόσο, όταν αναφερόταν αργότερα στο περιστατικό, υπήρχε πάντοτε μια διακριτική υπόνοια περιέργειας για το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί. Η Cher δεν απέκρυψε ποτέ ότι είχε αναρωτηθεί πώς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί εκείνη η συνάντηση· ποια θα ήταν η δυναμική δύο ανθρώπων που είχαν βιώσει την παγκόσμια φήμη σε τόσο νεαρή ηλικία και είχαν έρθει αντιμέτωποι με τις ίδιες, συχνά αθέατες, συνέπειές της.

Ο Elvis Presley πέθανε το 1977, λίγα μόλις χρόνια μετά την πρόσκληση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η Cher, όπως και εκατομμύρια άλλοι, συμμετείχε στο συλλογικό πένθος που ακολούθησε. Δεν το γνώρισε ποτέ από κοντά κι, όπως λέει, είναι από τα πράγματα που μετανιώνει.

Έκτοτε, το περιστατικό αυτό παραμένει ένα από εκείνα τα σιωπηλά επεισόδια της ποπ ιστορίας που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Δύο εμβληματικές μορφές, μια απλή πρόσκληση και μια απόφαση που, χωρίς θόρυβο, άφησε την αφήγηση ανοιχτή.

Το μανιφέστο πίσω από το «κόμμα Τσίπρα» – Κάλεσμα στους προοδευτικούς και αριστερούς πολίτες και όχι σε κομματικούς σχηματισμούς

Μπορεί «κόμμα Τσίπρα» να μην υπάρχει ακόμα, μπορεί ο πρώην πρωθυπουργός να μετέθεσε χρονικά την ίδρυσή του, όμως δεν σημαίνει πως αυτή δεν προετοιμάζεται. Η 12μελής ομάδα εργασίας του ΙΑΤ, υπό τον Γιώργο Σιακαντάρη, θα έχει έτοιμο το αργότερο μέχρι το τέλος του μήνα το μανιφέστο για τη «Συμπαράταξη της Πολιτικής Οικολογίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας» – το οποίο μπορεί να μην είναι μεν διακήρυξη κομματικού οργανισμού, είναι όμως το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο που αναμένεται να εμποτίσει την προσπάθεια του πρώην πρωθυπουργού.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο κείμενο αυτό θα προβάλλεται η σύγκλιση των τριών πολιτικών ρευμάτων, με πολιτικές που θα εστιάζουν στη συμμαχία της μεσαίας τάξης με τα μη ευνοημένα κοινωνικά στρώματα και θα δίνει απάντηση στο «ποια Αριστερά» αναζητούν οι προοδευτικοί πολίτες της εποχής μας, περιγράφοντας στην ουσία την ανάγκη απεγκλωβισμού από το Κέντρο. Θα επιμένει, δε, στην παραδοσιακή διάκριση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, καθώς τα θολά όρια εξυπηρετούν την Ακροδεξιά.

Παρότι δεν υπάρχει ακόμα η τελική μορφή του κειμένου, η βάση του πολιτικού επιχειρήματος του μανιφέστου είναι πως τα τρία ρεύματα του προοδευτικού χώρου έχουν εξαντλήσει τα περιθώρια της αυτόνομης λειτουργίας τους και πρέπει να συνεννοηθούν, να συγκλίνουν σε μια νέα αριστερή κατεύθυνση, όπως έχει συμβεί σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες – και χώρες του Νότου –, όπου η Κεντροαριστερά και η Αριστερά κράτησαν τις δυνάμεις τους μετά την κρίση της προηγούμενης δεκαετίας.

Το μανιφέστο Τσίπρα είναι, σύμφωνα με έναν από τους συντάκτες του, ένα κάλεσμα στους προοδευτικούς και αριστερούς πολίτες και όχι σε κομματικούς σχηματισμούς, στους οποίους δεν γίνεται αναφορά, ούτε προτροπή για την αυτοδιάλυσή τους.

Σε τι υπάρχει αναφορά; Στις νέες προκλήσεις, όπως οι κοινωνικές ανισότητες, η οικολογική κρίση και η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά και στις παγκόσμιες ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ και στην ανάγκη αντιμετώπισης του αυταρχισμού – καθόλου τυχαία, τα μοναδικά πρόσωπα του προοδευτικού χώρου που ονοματίζονται είναι, εκτός απροόπτου, αυτά του Μπέρνι Σάντερς και του Πέδρο Σάντσεθ. Στο μανιφέστο αναμένεται να περιγράφεται και ο τρόπος που επηρέασε η «επταετία Μητσοτάκη» την Ελλάδα και την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες, χωρίς ωστόσο αναφορές στο παρελθόν, στα χρόνια της κρίσης ή στη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με στόχο να τονιστεί το «από εδώ και πέρα» για τη χώρα.

Τέσσερις πυλώνες

Το μανιφέστο θα περιγράφει επίσης το επίκεντρο της προσπάθειας Τσίπρα: η βασική απάντηση στην ερώτηση «με ποιους είμαστε» θα είναι «με τον κόσμο της εργασίας», με μέριμνα για τους «αδικημένους» και έναν συνδυασμό πολιτικών ελευθεριών και ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, εκπαίδευσης και πολιτισμού, που θα αντιμετωπίζουν τις έμφυλες διακρίσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, θα θέτει τους τέσσερις πυλώνες για την προοδευτική διακυβέρνηση: το κράτος δικαίου, την κοινωνική δικαιοσύνη και το νέο παραγωγικό μοντέλο, την πράσινη ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος, καθώς και το καθολικό και ποιοτικό κράτος πρόνοιας, με έμφαση στην παιδεία και την υγεία.

Στόχος είναι το κείμενο να δοθεί στη δημοσιότητα το τελευταίο δεκαήμερο του Απριλίου, ενώ με βάση τον μέχρι σήμερα σχεδιασμό η πρώτη παρουσίασή του δεν θα γίνει στην Αθήνα, αλλά σε πόλη της περιφέρειας. Το μανιφέστο αυτό, σε κάθε περίπτωση, δεν θα θυμίζει διακήρυξη, δεν θα λειτουργεί ως ιδρυτικό κείμενο κόμματος ή κινήματος ούτε, φαίνεται, θα ζητηθεί από κανέναν να το υπογράψει στη λογική της ένταξης ή ενσωμάτωσης σε μια προσπάθεια. Είναι όμως, όπως κι αν το δει κανείς, ένα ακόμα βήμα προς τη συγκρότηση της νέας οργανωτικής προσπάθειας του πρώην πρωθυπουργού, που έχει πια προαναγγελθεί από τον ίδιο.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πώς τα ψυχεδελικά «αναδιατάσσουν» τον εγκέφαλο – Το μυστικό της «ιεραρχικής κατάρρευσης»

Νέα μεγάλη μελέτη εντοπίζει κοινό νευρωνικό αποτύπωμα από τα ψυχεδελικά ναρκωτικά, ανοίγοντας δρόμο για επαναστατικές θεραπείες

Επιστήμονες κατάφεραν να ταυτοποιήσουν μια χαρακτηριστική, κοινή «υπογραφή» που παράγεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο από τη χρήση ψυχεδελικών ουσιών, κατά τη στιγμή που οι χρήστες βιώνουν τις έντονες επιδράσεις τους στην τροποποίηση της συνείδησης.

Αυτό το «νευρωνικό αποτύπωμα» της ψυχεδελικής εμπειρίας εντοπίστηκε μέσα από την ανάλυση εκατοντάδων εγκεφαλικών απεικονίσεων ατόμων που είχαν λάβει LSD, ψιλοκυβίνη, DMT, μεσκαλίνη και αγιαουάσκα. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν έναν κοινό μηχανισμό επίδρασης στη συνολική συμπεριφορά και λειτουργία του εγκεφάλου.

Η μελέτη

Το συμπέρασμα αυτό προέκυψε από μια ευρείας κλίμακας μελέτη, η οποία συνδύασε 11 διαφορετικά σύνολα δεδομένων εγκεφαλικής απεικόνισης από ολόκληρο τον κόσμο. Στόχος της ήταν να οικοδομηθεί μια όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι ουσίες «αναδιατάσσουν» προσωρινά τις συνδέσεις του εγκεφάλου.

Τα ευρήματα αυτά αποκτούν βαρύνουσα σημασία σήμερα, καθώς οι ερευνητές διεξάγουν κλινικές δοκιμές για να διαπιστώσουν αν οι ουσίες αυτές μπορούν να αποτελέσουν νέα “όπλα” στη θεραπεία σοβαρών ψυχικών και νευρολογικών διαταραχών, μεταξύ των οποίων:

  • Βαριά κατάθλιψη
  • Σχιζοφρένεια
  • Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD)

Η κατάλυση της εσωτερικής ιεραρχίας

«Αν και διαφορετικές μεταξύ τους, οι πέντε αυτές ουσίες επιδρούν με παρόμοιο τρόπο στον εγκέφαλο, κάτι που ανακαλύψαμε αναλύοντάς τις για πρώτη φορά μαζί», δηλώνει ο Δρ Danilo Bzdok του Πανεπιστημίου McGill.

Κατά τον ερευνητή, η κοινή τους δράση έγκειται στη «διάλυση» των συνηθισμένων ιεραρχικών δομών που διέπουν τον εγκέφαλο. Αυτή η «ιεραρχική ισοπέδωση» φαίνεται πως αποτελεί το κλειδί για τη βίωση της συνείδησης στην πιο πρωτογενή της μορφή

Για δεκαετίες, οι επιστήμονες αναζητούσαν τον τρόπο με τον οποίο τα ψυχεδελικά προκαλούν παραισθήσεις και τη λεγόμενη «διάλυση του εγώ» — την αίσθηση, δηλαδή, ότι η ταυτότητα του ατόμου αποσυντίθεται. Ωστόσο, οι παλαιότερες μελέτες ήταν συχνά περιορισμένες σε δείγμα, καθιστώντας δύσκολη την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Δημοσιεύοντας τα ευρήματά τους στο περιοδικό Nature Medicine, ο Bzdok και οι συνεργάτες του ανέλυσαν περισσότερες από 500 εγκεφαλικές απεικονίσεις.

Το δείγμα, που αποτελούνταν από 267 συμμετέχοντες από πέντε διαφορετικές χώρες, καθιστά το εγχείρημα αυτό την εκτενέστερη έρευνα που έχει διεξαχθεί μέχρι σήμερα γύρω από τις επιδράσεις των ψυχεδελικών στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Παρά τις επιμέρους διαφορές στον τρόπο που κάθε ουσία επηρεάζει την εγκεφαλική δραστηριότητα, παρατηρήθηκε μια εντυπωσιακή σύγκλιση στον τρόπο επικοινωνίας των εγκεφαλικών περιοχών. Το πιο αξιοσημείωτο εύρημα ήταν η ενισχυμένη επικοινωνία μεταξύ των δικτύων ανώτερης σκέψης και των πιο αρχέγονων δικτύων που σχετίζονται με τις αισθήσεις και την όραση.

  • Δικτυακός διάλογος: Παρατηρείται μια «αχαλίνωτη» αλληλεπίδραση μεταξύ των συστημάτων του εγκεφάλου, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με πρωτοφανή ένταση.
  • Βαθύτερες επιδράσεις: Αλλαγές εντοπίστηκαν επίσης σε εσωτερικές περιοχές που ελέγχουν τις συνήθειες, τη μάθηση και την κίνηση.
  • Αναθεώρηση δεδομένων: Σε αντίθεση με παλαιότερες θεωρίες, η μελέτη δεν βρήκε πειστικά στοιχεία ότι τα επιμέρους εγκεφαλικά δίκτυα «αποσυντίθενται» υπό την επήρεια των ψυχεδελικών.

Θεμελιώνοντας το μέλλον της θεραπευτικής

Σύμφωνα με τον Δρ Bzdok, η εργασία αυτή είναι καθοριστική για τη θωράκιση της ψυχεδελικής έρευνας, ένα βήμα προαπαιτούμενο για την καθιέρωσή τους ως αποδεκτές κλινικές θεραπείες. «Συνειδητοποιήσαμε ότι παρόλο που ο τομέας είναι εξαιρετικά ελπιδοφόρος, η επιστημονική του βάση ήταν μέχρι πρότινος ασταθής», αναφέρει.

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Δρ Εμμανουήλ Σταματάκης από το Πανεπιστήμιο του Cambridge τονίζει την ανάγκη για υπευθυνότητα: «Η ταχύτητα με την οποία κινείται το πεδίο επιβάλλει τη χρήση τεκμηρίων μεγάλης κλίμακας και μια συντονισμένη επιστημονική προσέγγιση για την ουσιαστική ωρίμανση της έρευνας».

Ο Έλον Μασκ λέει ότι η οργάνωση του Σόρος κατέλαβε την εξουσία στην Ουγγαρία μετά τις εκλογές

Αυτή ήταν η απάντηση του επιχειρηματία σε ένα σχόλιο του Άλεξ Σόρος ότι ο ουγγρικός λαός είχε «πάρει πίσω» τη χώρα του.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 13 Απριλίου. /TASS/. Ο Αμερικανός επιχειρηματίας Έλον Μασκ, σχολιάζοντας τις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας, δήλωσε ότι ένας οργανισμός που συνδέεται με τον χρηματιστή Τζορτζ Σόρος ανέλαβε την εξουσία στη χώρα.

«Ο οργανισμός Σόρος έχει καταλάβει την Ουγγαρία», έγραψε στο X απαντώντας σε σχόλια του γιου του χρηματοδότη, Άλεξ Σόρος, ο οποίος είπε ότι ο ουγγρικός λαός είχε «πάρει πίσω» τη χώρα του.

Το κόμμα της αντιπολίτευσης Tisza εξασφάλισε 138 από τις 199 έδρες στην Ουγγρική Εθνοσυνέλευση (μονοθάλαμο κοινοβούλιο) μετά τις βουλευτικές εκλογές της 12ης Απριλίου.

Ο Τζορτζ Σόρος είναι Αμερικανός χρηματοδότης, επενδυτής και φιλάνθρωπος, και ιδρυτής των Ιδρυμάτων Ανοικτής Κοινωνίας (που αναγνωρίζονται ως ανεπιθύμητος οργανισμός στη Ρωσία), γνωστού ως Ταμείο Σόρος, που ιδρύθηκε το 1979.