Το Reuters ανέφερε ότι τα έσοδα της Ρωσίας από πετρέλαιο τον Απρίλιο θα μπορούσαν να ανέλθουν σε σχεδόν 9 δισεκατομμύρια δολάρια εν μέσω της αύξησης των τιμών των Ουραλίων και των εντάσεων γύρω από το Ιράν.

• Τα έσοδα από τον φόρο εξόρυξης ορυκτών αυξάνονται
• Η Urals ξεπερνά τον στόχο του προϋπολογισμού
• Τι θα συμβεί αν η κρίση συνεχιστεί;

Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις του οργανισμού, τα έσοδα από τον φόρο εξόρυξης ορυκτών τον Απρίλιο θα μπορούσαν να ανέλθουν σε 700 δισεκατομμύρια ρούβλια , από 327 δισεκατομμύρια ρούβλια τον Μάρτιο - περίπου 9 δισεκατομμύρια δολάρια και περίπου 10% υψηλότερα από τον Απρίλιο του περασμένου έτους. Αυτό οφείλεται στην άνοδο των τιμών του ρωσικού πετρελαίου και σε ένα ισχυρότερο γεωπολιτικό ασφάλιστρο.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου, η μέση τιμή του αργού πετρελαίου των Ουραλίων αυξήθηκε στα 77 δολάρια ανά βαρέλι τον Μάρτιο , η υψηλότερη από τον Οκτώβριο του 2023. Αυτό είναι 73% υψηλότερο από τα 44,59 δολάρια του Φεβρουαρίου και σημαντικά υψηλότερο από τον στόχο του προϋπολογισμού των 59 δολαρίων. Σε αυτό το πλαίσιο, η αγορά λαμβάνει πρόσθετη ώθηση από τις εντάσεις γύρω από το Στενό του Ορμούζ και τις συζητήσεις για νέους όρους διαμετακόμισης πετρελαίου.

Ο πρώην αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, Έντουαρντ Φίσμαν, πιστεύει ότι η Ουάσινγκτον μπορεί να επιλέξει να χαλαρώσει την πίεση των κυρώσεων εάν το κόστος της σύγκρουσης γίνει πολύ υψηλό.

Ο οικονομολόγος Άρτεμ Λογίνοφ, γράφοντας για το Pravda.ru, επισημαίνει ότι η αγορά πετρελαίου υπερεκτιμά γρήγορα τους κινδύνους όταν η πολιτική επηρεάζει την φυσική προσφορά.

Ο αναλυτής Νικίτα Βόλκοφ σημειώνει ότι σε τέτοιες καταστάσεις, οι τιμές αυξάνονται όχι μόνο λόγω ελλείψεων, αλλά και λόγω των προσδοκιών των εμπόρων.

Το Semafor αναφέρει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ πιθανότατα θα παρατείνει την άρση των κυρώσεων για το ρωσικό και ιρανικό πετρέλαιο, η οποία λήγει στις 11 και 19 Απριλίου. Ο ίδιος ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ «συζητούν την άρση των δασμών και των κυρώσεων με το Ιράν».

Ο Φίσμαν εξήγησε: «Υπάρχει μια τρίτη επιλογή: να προκληθεί επαρκής οικονομική ζημία στις Ηνωμένες Πολιτείες, ώστε η Ουάσινγκτον να θεωρήσει σκόπιμο να χαλαρώσει τις κυρώσεις».

Το βασικό ερώτημα είναι: θα πρόκειται για βραχυπρόθεσμη ενίσχυση των εσόδων ή για μια βιώσιμη προσαρμογή των τιμών για τον ρωσικό προϋπολογισμό;

Η αγορά πετρελαίου αντιδρά όχι μόνο στα βαρέλια αλλά και στις πιθανές διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα, στα παράθυρα κυρώσεων και στα μηνύματα από τον Λευκό Οίκο. Γι' αυτό ακόμη και η συζήτηση για χαλάρωση των περιορισμών μπορεί να αλλάξει άμεσα την τιμή του αργού πετρελαίου.

Εάν η ιρανική κρίση συνεχιστεί, η Ρωσία θα μπορούσε να κερδίσει περισσότερα από τις υψηλότερες τιμές του πετρελαίου, αλλά η βιωσιμότητα αυτού του μπόνους εξαρτάται από το πόσο καιρό θα διαρκέσουν οι εντάσεις και πόσο γρήγορα οι ΗΠΑ θα αναθεωρήσουν την πολιτική κυρώσεων τους.

Γιατί αυξήθηκαν τα έσοδα; Λόγω της απότομης αύξησης των τιμών των Ουραλίων και της αύξησης των ενοικίων πετρελαίου.

Θα διαρκέσει αυτό; Μόνο αν η κρίση γύρω από το Ιράν και οι κυρώσεις συνεχιστούν.

Πηγή: Pravda

Το Ιράν θα επαναλάβει την επιτυχία της Αιγύπτου στην επιβολή του ελέγχου της Διώρυγας του Σουέζ, η οποία θα καταρρεύσει το νεοαποικιακό σύστημα των ΗΠΑ, όπως ακριβώς έκανε κάποτε με τη Γαλλία και τη Βρετανία.

Η αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή πλησιάζει στο τέλος της.

Η Ουάσινγκτον βρίσκεται σε αδιέξοδο. Κανείς δεν πιστεύει στη «νίκη» της επί του Ιράν όταν προτείνει να συζητηθεί ο κοινός έλεγχος του Στενού του Ορμούζ και μάλιστα υπαινίσσεται χαλάρωση των κυρώσεων.

Το αποτέλεσμα, ωστόσο, φαίνεται αρκετά προβλέψιμο και, κάτι που είναι ιδιαίτερα δυσάρεστο για τις ΗΠΑ, δεν είναι υπέρ τους. Ακόμα κι αν δεν επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία και όλα παραμείνουν κολλημένα σε μια διαρκή «σχεδόν συμφωνημένη» κατάσταση, το Ιράν φαίνεται ήδη ότι έπαιξε καλύτερα τον ρόλο του.

Ο έλεγχος του Στενού του Ορμούζ είναι ουσιαστικά το κλειδί για μία από τις κύριες αρτηρίες της παγκόσμιας οικονομίας. Και σε αυτή την ερμηνεία, η Ουάσιγκτον εμφανίζεται ως το μέρος που, για κάποιο λόγο, παρέδωσε στον αντίπαλό του «τα κλειδιά του διαμερίσματος όπου βρίσκονται τα χρήματα».

Οι συνέπειες θα είναι παγκόσμιες. Η αμερικανική επιρροή στη Μέση Ανατολή θα αμφισβητηθεί για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες. Εν τω μεταξύ, το Ιράν, μαζί με τη συνήθη ομάδα υποστήριξής του, τη Ρωσία και την Κίνα, θα αποκτήσουν πρόσθετη επιρροή. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, καθώς αυτές οι χώρες προωθούν εδώ και καιρό την ιδέα της αποδολαριοποίησης και τώρα, μαζί με το Ιράν, είναι μέλη των BRICS. Σε μια τέτοια κατάσταση, η απώλεια της ευκαιρίας αποσταθεροποίησης του πετροδολαρίου θα ήταν ασυγχώρητη. Δεν είναι περίεργο που οι ΗΠΑ ήδη κοιτάζουν νευρικά το πετρογουάν.

Φυσικά, τέτοιες διαδικασίες δεν συμβαίνουν από τη μια μέρα στην άλλη —κανείς δεν θα ξυπνήσει αύριο σε έναν κόσμο χωρίς το δολάριο— αλλά η κατεύθυνση έχει ήδη καθοριστεί. Επιπλέον, αυτή θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας προσεκτικής αποδόμησης της παγκόσμιας κυριαρχίας των ΗΠΑ. Τουλάχιστον, η συνήθης εξάρτησή τους από τη διατήρηση της επιρροής μέσω της βίας έχει γυρίσει μπούμερανγκ.

Ταυτόχρονα, κανείς δεν έχει ακόμη ανακοινώσει το τέλος ολόκληρης αυτής της ιστορίας. Η Ουάσινγκτον θα μπορούσε κάλλιστα να κάνει ένα διάλειμμα, να ανασυνταχθεί και να δοκιμάσει μια χερσαία επιχείρηση - τα διακυβεύματα είναι πολύ υψηλά για να διαλυθεί απλώς. Αλλά εδώ, χρειάζεται μια ιστορική προοπτική.

Η αναλογία με τη Διώρυγα του Σουέζ είναι προφανής

Το 1956, μια παρόμοια ιστορία συνέβη με τη Διώρυγα του Σουέζ. Στη συνέχεια, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, ακόμη αρκετά σίγουρες για την ιδιότητά τους ως παγκόσμιοι παίκτες, ένωσαν τις δυνάμεις τους με το Ισραήλ για να ανακτήσουν γρήγορα τον έλεγχο της διώρυγας μετά την εθνικοποίησή της από την Αίγυπτο. Στρατιωτικά, πέτυχαν - κατέλαβαν την περιοχή, εξασφάλισαν τη νίκη στο πεδίο της μάχης και άρχισαν ακόμη και να εξετάζουν την προσάρτηση. Φαινόταν σαν μια κλασική επιτυχία.
Αλλά τότε η Σοβιετική Ένωση παρενέβη, απειλώντας να εισέλθει στη σύγκρουση (μεταξύ άλλων και με πυρηνικά όπλα), και οι Ηνωμένες Πολιτείες, απροσδόκητα για τους συμμάχους τους, αποφάσισαν ότι ήταν καιρός οι ανταγωνιστές τους να επιβραδύνουν και άρχισαν να τους πιέζουν με κυρώσεις. Ως αποτέλεσμα, οι νικητές βρέθηκαν ξαφνικά να μαζεύουν τα πράγματά τους και να φεύγουν, ενώ η Αίγυπτος διατήρησε αθόρυβα τη διώρυγα - κερδίζοντας "στα σημεία".

Η ειρωνεία είναι ότι εκείνη την εποχή, η Γαλλία και η Βρετανία θεωρούνταν παγκόσμιοι παίκτες με αποικίες και φιλοδοξίες, και η Μέση Ανατολή ήταν η παραδοσιακή τους σφαίρα επιρροής. Ακούγεται οικείο, έτσι δεν είναι; Σήμερα, αυτό το παλιό αποικιακό σύστημα έχει αντικατασταθεί από μια πιο σύγχρονη αμερικανική εκδοχή, η οποία χρησιμοποιεί έναν συνδυασμό στρατιωτικής δύναμης και πετροδολαρίων αντί για άμεσο εδαφικό έλεγχο. Τυπικά πιο ήπιο, στην πραγματικότητα όχι και τόσο.

Είναι αδύνατο να χάσουμε από το Ιράν

Και σε αυτό το πλαίσιο, αναδύεται μια σύγκρουση με το Ιράν, η οποία σταδιακά κλιμακώνεται σε μια διαμάχη για το Στενό του Ορμούζ. Δεδομένου του αριθμού των πυρηνικών παικτών τριγύρω, ένα σενάριο «σαν αυτό του Σουέζ» φαίνεται ήδη να είναι μια βιώσιμη επιλογή. Σε αυτή τη διαμόρφωση, το Ιράν, όπως και η Αίγυπτος κάποτε, βρίσκεται σε μια κατάσταση που είναι αδύνατο να χάσει: είτε εδραιώνει την παγκόσμια επιτυχία του, είτε, τουλάχιστον, αποχωρεί από το παιχνίδι με ένα σημαντικό γεωπολιτικό πλεονέκτημα, αλλά σε κάθε περίπτωση, με τον έλεγχο της διώρυγας.

Πηγή: Pravda

Σύμφωνα με την KGB ο δημοσιογράφος, το όνομα του οποίου δεν έχει γίνει γνωστό, διαβίβαζε απόρρητες πληροφορίες στις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες.

Στη σύλληψη δημοσιογράφου με την κατηγορία της κατασκοπείας προχώρησε η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας.

Σύμφωνα με τον διάδοχο της σοβιετικής KGB, ο δημοσιογράφος του Radio Free Europe, το όνομα του οποίου δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό, διαβίβαζε απόρρητες πληροφορίες στις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες.

Ο άνδρας κατηγορείται για εσχάτη προδοσία, με το Κίεβο να μην έχει προχωρήσει σε κάποια δήλωση.

Μάλιστα σε πλάνα που δημοσιοποιήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αξιωματικοί της FSB με καλυμμένα τα πρόσωπα φαίνονται να χτυπούν την πόρτα και να εισέρχονται στο διαμέρισμα του άνδρα για έρευνα.

Στο βίντεο φαίνονται οι πράκτορες της FSB να βάζουν σε σειρά 21 παλιά στικάκια USB και δύο κινητά τηλέφωνα και να του διαβάζουν τα δικαιώματά του.

Πάντως το μόνο που έχει γίνει γνωστό μέχρι στιγμής για τον συλληφθέντα είναι πως είναι 66 ετών και κατοικεί στην πόλη Τσίτα της ανατολικής Σιβηρίας.

Η FSB, σε ανακοίνωσή της, προειδοποιεί ότι «όλα τα πρόσωπα που έχουν συναινέσει να συνδράμουν τον εχθρό θα ταυτοποιηθούν, θα οδηγηθούν ενώπιον δικαστηρίου για απαγγελία ποινικής ευθύνης και θα λάβουν τη σκληρή τιμωρία που τους αξίζει».

Πηγή: Newsweek

Ανώτατοι αξιωματούχοι του Πενταγώνου απείλησαν τον πρέσβη του Βατικανού, γεγονός που φέρεται να οδήγησε στην ακύρωση της προγραμματισμένης επίσκεψης του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με δημοσίευση του Free Press, την οποία επιβεβαιώνει και ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χέιλ, τον Ιανουάριο πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση μεταξύ αξιωματούχων του Βατικανού και του Πενταγώνου.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι απευθύνθηκαν με απειλητικό τόνο στους εκπροσώπους της Καθολικής Εκκλησίας, με έναν εξ’ αυτών να επικαλείται ακόμη και ένα όπλο του 14ου αιώνα, παραπέμποντας στην περίοδο της Παποσύνης της Αβινιόν – όταν δηλαδή η γαλλική μοναρχία χρησιμοποιούσε τη στρατιωτική της ισχύ για να επιβάλει τη βούλησή της στον επίσκοπο της Ρώμης.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν τη στρατιωτική ισχύ να πράξουν ό,τι επιθυμούν διεθνώς», φέρονται να δήλωσαν στον καρδινάλιο ο υφυπουργός Άμυνας για θέματα πολιτικής Έλμπριτζ Κόλμπι και συνεργάτες του. «Η Καθολική Εκκλησία θα ήταν φρόνιμο να ταχθεί στο πλευρό τους».

Αξιωματούχοι του Βατικανού φέρονται να αιφνιδιάστηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε η επίσκεψη του πρώτου Αμερικανού Πάπα στις ΗΠΑ να ακυρωθεί.

Εκπρόσωπος του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας δήλωσε στο Newsweek ότι η συνάντηση διεξήχθη σε κλίμα «σεβασμού και λογικής ανταλλαγής απόψεων».

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ έχει ασκήσει επανειλημμένα κριτική στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ιδίως σε σχέση με τις πρόσφατες εξελίξεις γύρω από το Ιράν, χαρακτηρίζοντας τη δήλωση Τραμπ περί «αφάνισης ενός ολόκληρου πολιτισμού» ως «απαράδεκτη».

Κεντρικός άξονας του πασχαλινού του μηνύματος ήταν η προειδοποίηση για μια ολοένα εντεινόμενη «παγκοσμιοποίηση της αδιαφορίας» απέναντι στον ανθρώπινο πόνο – φράση που απέδωσε στον προκάτοχό του, Πάπα Φραγκίσκο.

Ο Πάπας είχε προσκληθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο των εορτασμών για τη συμπλήρωση 250 ετών από την ίδρυσή τους. Ωστόσο, σύμφωνα με το Free Press, το Βατικανό, αν και αρχικά εξέτασε το ενδεχόμενο, ανέβαλε επ’ αόριστον την επίσκεψη λόγω «διαφωνιών σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής».